Upon arriving at Harukaze city, Kii

Upon arriving at Harukaze city, Kii was left breathless by the sight in front of her.

“Wow...”

There were several routes connecting Kii's hometown and Harukaze city. The route she had used was a tunnel that exited halfway up a smaller mountain.

After jumping out from the dimly lit tunnel, the Harukaze city being dyed orange appeared in front of her eyes. It was currently evening and the sun was just starting to set, throwing its orange light at the city. The city was normally lit up by all kinds of colors, but now it was all dyed in a calming orange. That profile is only natural for us, but to Kii, it was exceptionally beautiful.

“So the surface was this beautiful...”

Kii's large eyes were sparkling as she innocently looked around her. She saw the city lit up by the orange sun in front of her, around her she saw the trees of a forest and above her was a wide sky. Kii had seen these in pictures and videos, but this was the first time she saw it with her own eyes.

“Everyone should just live up here...”

Just a while ago, Kii couldn't understand the feelings of those who wanted to leave her hometown. But after taking a look for herself, she began understanding. The magnificent sight in front of her and smell of nature stimulated something deep inside her. It was a strange sensation; even though she had left her hometown, she felt like she had just returned home.

“Ah...”

As Kii looked around for a while, the sky began turning darker and a point of light appeared in the sky.

“Could that be a star!?”

Kii had found the first star of the night.

The small point of light in the sky was the twinkle of a star.

That was when she remembered something she had been told by her recently passed away mother. She opened her eyes wide and began looking for other stars. According to her mother, after the first star appeared, many more would follow.

“It's just like mom said! There are so many stars!”

Since it had just turned evening, there was only one bright star, but upon closer inspection she could see many more. There were more weak-glowing stars than she could count using her hands. And each time Kii found a new star, she would let out a pleased sound.

“Amazing! There are stars all over!”

As time passed, the sky darkened even more, and the light from the stars grew stronger. Even the weak glowing stars she had seen at first were now as bright as the first star. Like a box of jewels, the sky twinkled with the light of the stars.

“With this many, I might be able to find mom's star!”

That was the reason why Kii was counting the stars in the sky.

”Kii-chan, don't cry, even if I die. When people die, they become twinkling stars in the sky...”

”Stars?”

”That's right... so if you were to go to the surface, then look for my star. It will be a glowing blue star, so I'm sure you'll find it right away”

”Okay! Kii will find it!”

Her late mother had become a star. That was what the young girl believed. And so she counted the stars in the sky, searching for her mother's star.

Kii hadn't run away just to go watch the Kabutonga movie. She had also done so to find her mother's star. However, either way, the reason for it all was that she had lost her mother. In the end, both her wanting to watch the movie and counting stars was a sign of deficit of love.

“Ah!? It's a blue star!!”

When the sky completely darkened a bright blue star appeared.

“It's mom! It's mom's star!”

It was the blue star that she had been looking for all this time. Upon finding it, Kii expressed her joy using her entire body. She reached out towards the star with both her hands and jumped in place several times.

“Mom! It's Kii! Kii is right here!”

Her expression turned bright and she was filled with joy at having been reunited with her mother as she called out repeatedly. Kii wanted to meet her mother once more, she wanted to hear her name called out in that nostalgic and warm voice.

“Mom! Answer me, mom!”

But no matter how many times Kii called, the star didn’t respond. The star simply twinkled in the sky, not responding to Kii.

“Mom...”

Eventually, Kii's voice faltered and her shoulders dropped.

“Is that star... not mom's star…? Or can she not hear Kii's voice...?”

The blue star showed no reaction despite Kii's calls, and that made her feel unbearably lonely. Eventually the sadness she had felt when her mother passed away revived and she began tearing up.

“Mom... mom...”

Large tears formed in the corners of her eyes, and even a slight shake would send tears running down her cheeks. With her eyes full of tears, Kii looked up into the sky once more. She couldn't give up. Kii touched the necklace around her neck and called out to the star again.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเดินทางมาถึงเมือง Harukaze, Kii เป็นซ้ายเบรธเลส โดยเห็นหน้าเธอ"ว้าว...ดีจัง"มีหลายเส้นทางที่เชื่อมต่อบ้านเกิดและเมือง Harukaze ของ Kii เส้นทางที่เธอได้ใช้เป็นอุโมงค์ที่ออกจาก halfway ขึ้นภูเขาขนาดเล็กหลังจากกระโดดออกจากอุโมงค์มีแสง เมือง Harukaze ถูกย้อมสีส้มปรากฏหน้าตาของเธอ มันไม่เย็น และอาทิตย์เพิ่งเริ่มต้นตั้ง ขว้างปาของแสงสีส้มที่เมือง เมืองถูกปกติสว่างขึ้น ด้วยทุกสี แต่ตอนนี้ มันถูกทั้งหมดย้อมในชื่นสีส้ม โปรไฟล์ที่เป็นเพียงธรรมชาติสำหรับเรา แต่การ Kii มันสวยล้ำ"เพื่อผิวสวยงาม..."ตาใหญ่ของ Kii มีประกายเป็นเธอ innocently มองรอบ ๆ เธอ เธอเห็นเมืองสว่างขึ้น โดยดวงอาทิตย์สีส้มหน้าเธอ เธอเธอเห็นต้นไม้ของป่า และข้างเธอเป็นท้องฟ้ากว้าง เห็น Kii เหล่านี้ในรูปภาพและวิดีโอ แต่นี้เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นมัน ด้วยตาของตนเอง"ทุกคนควรเพียงแค่อยู่ที่นี่..."เพียงขณะที่ผ่านมา Kii ไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของผู้ที่อยากออกจากบ้านเกิดของเธอ แต่หลังจากดูสำหรับตัวเอง เธอเริ่มเข้าใจ สายตาอันหน้าเธอและกลิ่นธรรมชาติขาวกระตุ้นบางสิ่งบางอย่างที่ลึกของเธอ มันเป็นความรู้สึกที่แปลก แม้ว่าเธอได้ทิ้งบ้านเกิดของเธอ เธอรู้สึกเหมือนเธอเพิ่งรับ"อา..."เป็น Kii มองรอบ ๆ ขณะ ท้องฟ้าเริ่มเปิดเข้ม และจุดของแสงที่ปรากฏบนท้องฟ้า"ที่อาจจะดาว?"Kii ได้พบดาวแรกของกลางคืนTwinkle ดาวเป็นจุดเล็ก ๆ ของแสงในท้องฟ้าได้ว่า ถูกเมื่อเธอจำสิ่งที่ เธอได้รับการบอก โดยเธอเพิ่งสวรรคตแม่ เธอเปิดตาของเธอมากมาย และเริ่มหาดาวอื่น ๆ ตามแม่ของเธอ หลังจากที่ดาวแรกปรากฏ มากขึ้นจะทำตาม"ก็เหมือนกับว่า แม่ มีดาวมาก"เนื่องจากมันเพิ่งมีเปิดตอนเย็น มีดาวเดียวสว่าง ได้ใกล้ เธอได้เห็นมากมาย มีเพิ่มเติมเรืองอ่อนแอดาวกว่าเธออาจนับโดยใช้มือของเธอ และแต่ละครั้งที่ Kii พบดาวใหม่ เธอจะให้ออกเสียงยินดี"ตื่นตาตื่นใจ มีดาวทั้งหมดกว่า"เวลาผ่านไป ท้องฟ้ามืดมัวไปได้ และแสงจากดาวเติบโตแข็งแกร่ง แม้อ่อนแอเร่าร้อนดาวเธอเห็นที่แรกได้ตอนนี้สดใสที่ดาวแรก เช่นกล่องสร้อย ฟ้า twinkled แสงของดาว"ด้วยความนี้ ฉันอาจจะหาแม่ของดาว"ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำไม Kii ถูกนับดาวบนท้องฟ้า" Kii-จันทร์ อย่าร้องไห้ แม้ว่าฉันตาย เมื่อคนตาย พวกเขากลายเป็นแสงดาวในท้องฟ้า...""ดาว""ถูกต้อง...ดังนั้น ถ้าคุณได้ไปผิว แล้วหาดาวของฉัน มันจะเป็นดาวสีฟ้าเร่าร้อน ดังนั้นฉันแน่ใจว่า คุณจะพบทันที""ดี Kii เด่น"แม่ของเธอช่วงปลายได้กลายเป็น ดาว ที่เป็นเด็กสาวที่เชื่อ และ เพื่อเธอนับดาวบนท้องฟ้า ค้นหาดาวแม่ของเธอKii ไม่ได้หนีแค่ไปชมภาพยนตร์ Kabutonga เธอยังได้ทำเพื่อค้นหาดาวแม่ของเธอ อย่างไรก็ตาม ด้วยวิธีใด เหตุผลสำหรับทั้งหมดได้ว่า เธอได้สูญเสียแม่ของเธอ ในสุด เธอต้องชมภาพยนตร์และนับดาวได้ความดุลของความรัก"อา เป็นดาวสีฟ้า!!"เมื่อท้องฟ้าทั้งหมดมืดมัวไป ดาวสีฟ้าสดใสปรากฏ"ของแม่ เรื่องของดาวของแม่"ดาวสีฟ้าที่เธอได้รับการมองเวลานี้ได้ เมื่อค้นหาได้ Kii แสดงความสุขของเธอใช้ร่างกายของเธอทั้งหมด เธอถึงออกไปทางดาว ด้วยสองมือของเธอ และไปในสถานที่หลายครั้ง"แม่ มันเป็น Kii Kii เป็นนี่"นิพจน์ของเธอเปิดสดใส และเธอก็เต็มไป ด้วยความสุขที่มีถูกตัวกับแม่ของเธอที่เธอเรียกซ้ำ ๆ Kii อยากพบแม่ของเธออีกครั้ง เธออยากได้ยินชื่อของเธอเรียกในเสียงที่กลม กลืน"แม่ ตอบ ฉันแม่! "แต่ไม่ว่ากี่ครั้งที่เรียกว่า Kii ดาวไม่ตอบสนอง ดาวเพียง twinkled ฟ้า ไม่ตอบสนองการ Kii"คุณแม่..."ในที่สุด พูดตะกุกตะกักในเสียงของ Kii และไหล่ของเธอหลุด"เป็นดาวที่...ไม่แม่ของดาว... หรือเธอไม่ได้ยินเสียงของ Kii..."ดาวสีฟ้าแสดงให้เห็นว่าปฏิกิริยาไม่แม้จะเรียกของ Kii และที่ทำให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวระอุ ในที่สุดความโศกเศร้าที่เธอรู้สึกได้เมื่อแม่ของเธอผ่านไปฟื้นฟู และเธอเริ่มฉีกขาดขึ้น"แม่...แม่..."น้ำตาขนาดใหญ่เกิดขึ้นที่มุมของดวงตาของเธอ และแม้แต่สั่นเล็กน้อยจะส่งน้ำตาไหลลงแก้มของเธอ กับตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา Kii มองขึ้นเป็นท้องฟ้าอีกครั้ง เธอไม่ยอมแพ้ Kii สัมผัสสร้อยรอบคอของเธอ และร้องเรียกดาวอีก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อมาถึงเมือง Harukaze, Kii ถูกทิ้งหายใจด้วยสายตาในด้านหน้าของเธอ. "ว้าว ... " มีหลายเส้นทางเชื่อมต่อบ้านเกิดของ Kii และเมือง Harukaze อยู่ เส้นทางที่เธอได้ใช้เป็นอุโมงค์ที่เดินออกมาจากครึ่งทางขึ้นภูเขาขนาดเล็ก. หลังจากที่กระโดดออกมาจากอุโมงค์แสงน้อย, เมือง Harukaze ถูกย้อมสีส้มปรากฏในสายตาของเธอ มันเป็นช่วงเย็นในขณะนี้และดวงอาทิตย์เป็นเพียงการเริ่มต้นที่จะตั้งค่าการขว้างปาแสงสีส้มที่เมือง เมืองที่ถูกไฟปกติทุกชนิดของสี แต่ตอนนี้มันถูกทุกย้อมในสีส้มที่สงบเงียบ รายละเอียดที่เป็นเพียงธรรมชาติสำหรับเรา แต่ Kii มันเป็นสวยงามเป็นพิเศษ. "ดังนั้นพื้นผิวที่สวยงามนี้ ... " ดวงตากลมโต Kii ถูกประกายขณะที่เธอมองไปรอบ ๆ อย่างบริสุทธิ์ใจของเธอ เธอเห็นเมืองสว่างขึ้นโดยดวงอาทิตย์สีส้มในด้านหน้าของเธออยู่รอบตัวเธอเธอเห็นต้นไม้ในป่าและเหนือของเธอเป็นท้องฟ้ากว้าง Kii ได้เห็นเหล่านี้ในภาพและวิดีโอ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นมันด้วยตาของเธอเอง. "ทุกคนก็ควรจะมีชีวิตอยู่ที่นี่ ... " เพียงแค่ขณะที่ผ่านมา Kii ไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของผู้ที่ต้องการ ที่จะออกจากบ้านเกิดของเธอ แต่หลังจากที่มีการมองตัวเองเธอก็เริ่มเข้าใจ สายตาที่งดงามในด้านหน้าของเธอและมีกลิ่นหอมของธรรมชาติกระตุ้นบางสิ่งบางอย่างลึก ๆ ข้างในเธอ มันเป็นความรู้สึกที่แปลก แม้ว่าเธอจะได้ออกจากบ้านเกิดของเธอเธอรู้สึกเหมือนเธอเพิ่งกลับบ้าน. "อา ... " ในฐานะที่เป็น Kii มองไปรอบ ๆ ในขณะที่ท้องฟ้าเริ่มเข้มขึ้นและจุดหักเหของแสงที่ปรากฏในท้องฟ้า. "สามารถที่จะ ดาว !? "Kii ได้พบดาราคนแรกของคืน. จุดเล็ก ๆ ของแสงในท้องฟ้าเป็นกระพริบตาของดาว. ที่ถูกเมื่อเธอจำได้ว่าสิ่งที่เธอได้รับการบอกเล่าจากเธอเมื่อเร็ว ๆ นี้ผ่านไปแม่ เธอเปิดตาของเธอกว้างและเริ่มมองหาดาวดวงอื่น ตามที่แม่ของเธอหลังจากที่ดาวปรากฏตัวครั้งแรก, อื่น ๆ อีกมากมายที่จะทำตาม. "มันก็แค่เหมือนแม่กล่าวว่า! มีดาวจำนวนมากดังนั้น! "เพราะมันได้กลายช่วงเย็นเพียงแค่มีเพียงหนึ่งดาวสว่างแต่เมื่อตรวจสอบใกล้ชิดเธอจะได้เห็นอื่น ๆ อีกมากมาย มีมากกว่าดาวอ่อนแอเรืองแสงได้มากกว่าที่เธอสามารถนับการใช้มือของเธอ และในแต่ละครั้ง Kii พบดาวดวงใหม่ที่เธอจะให้ออกเสียงยินดี. "Amazing! มีดาวทั่วทุกมุมเป็น! "เมื่อเวลาผ่านไปบนท้องฟ้ามืดมากยิ่งขึ้นและแสงจากดาวที่ขยายตัวแข็งแกร่ง แม้ดาวแจ่มอ่อนแอเธอได้เห็นเป็นครั้งแรกที่ตอนนี้สดใสเท่าดาวครั้งแรก เหมือนกล่องอัญมณีฟ้าส่องแสงระยิบระยับด้วยแสงของดาว. "มีจำนวนมากนี้ผมอาจจะสามารถที่จะหาดาวแม่!" นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไม Kii ถูกนับดาวในท้องฟ้า. the "Kii จัง ไม่ร้องไห้แม้ว่าฉันตาย เมื่อมีคนตายพวกเขากลายเป็นแววดาวในท้องฟ้า ... "" ดาว "" ที่เหมาะสม ... ดังนั้นถ้าคุณจะไปที่พื้นผิวแล้วมองหาดาวของฉัน มันจะเป็นดาวสีฟ้าเรืองแสงดังนั้นฉันแน่ใจว่าคุณจะพบว่ามันทันที "" โอเค! Kii จะพบว่ามัน! "มารดาของเธอได้กลายเป็นดาว นั่นคือสิ่งที่เด็กสาวที่เชื่อว่า และเพื่อให้เธอนับดาวในท้องฟ้าค้นหาดาวแม่ของเธอ. Kii ไม่ได้วิ่งหนีไปเพียงเพื่อไปดูหนัง Kabutonga เธอได้ทำยังมากที่จะหาดาวแม่ของเธอ อย่างไรก็ตามทางใดทางหนึ่งเหตุผลสำหรับเราทุกคนคือการที่เธอต้องสูญเสียแม่ของเธอ ในท้ายที่สุดทั้งสองของเธอต้องการที่จะดูหนังและดวงดาวนับเป็นสัญญาณของการขาดดุลของความรัก. "อา !? มันเป็นดาวสีฟ้า !! "เมื่อท้องฟ้ามืดสมบูรณ์ดาวสีฟ้าสดใสปรากฏ." มันเป็นแม่! มันเป็นดาวแม่! "มันเป็นดาวสีฟ้าว่าเธอได้รับการมองหาที่ทุกเวลานี้ เมื่อพบว่ามัน, Kii แสดงความสุขของเธอใช้ร่างกายทั้งหมดของเธอ เธอเอื้อมมือออกไปทางดาวด้วยมือทั้งสองของเธอและเพิ่มขึ้นในสถานที่หลายครั้ง. "แม่! มัน Kii! Kii ถูกต้องที่นี่! "การแสดงออกของเธอหันสดใสและเธอก็เต็มไปด้วยความสุขที่ได้รับกลับมารวมตัวกับแม่ของเธอขณะที่เธอเรียกว่าออกมาซ้ำแล้วซ้ำอีก Kii อยากจะพบแม่ของเธออีกครั้งที่เธอต้องการที่จะได้ยินชื่อของเธอเรียกว่าเสียงในความคิดถึงและอบอุ่น. "แม่! ตอบฉันแม่! "แต่ไม่ว่ากี่ครั้งKii เรียกว่าดาวไม่ตอบสนอง ดาวก็ส่องแสงระยิบระยับในท้องฟ้าไม่ตอบสนองต่อ Kii. "แม่ ... " ในที่สุดเสียงของ Kii สะดุดและไหล่ของเธอลดลง. "นั่นคือดาว ... ไม่ดาวแม่ ... ? หรือเธอไม่ได้ยินเสียงของ Kii ... ? "ดาวสีฟ้าแสดงให้เห็นว่าแม้จะไม่มีปฏิกิริยาโทรKii และที่ทำให้เธอรู้สึกเหงาเหลือทน ความโศกเศร้าในที่สุดเธอได้รู้สึกเมื่อแม่ของเธอฟื้นขึ้นมาผ่านไปและเธอก็เริ่มฉีกขาดขึ้น. "แม่ ... แม่ ... " น้ำตาขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นในมุมของดวงตาของเธอและแม้กระทั่งการสั่นไหวเล็กน้อยจะส่งน้ำตาไหลลงแก้มของเธอ . ด้วยตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา Kii มองขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง เธอจะไม่ยอมแพ้ Kii สัมผัสสร้อยรอบคอของเธอและเรียกออกไปยังดาวอีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อมาถึงที่ harukaze เมืองคีถูกทิ้งด้วยสายตาต่อหน้าเธอ

" ว้าว . . . . . . . "

มีหลายเส้นทางเชื่อมต่อของคี และ harukaze บ้านเกิดเมือง เส้นทางที่เธอใช้เป็นอุโมงค์ที่ออกครึ่งทางขึ้นภูเขาขนาดเล็ก .

หลังจากกระโดดออกมาจากอุโมงค์มืดๆ , harukaze เมืองถูกย้อมสีส้มปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอมันกำลังเย็น ดวงอาทิตย์เพิ่งจะเริ่มตั้ง ทิ้งแสงสีส้มที่เมือง เมืองปกติจะสว่างขึ้นโดยทุกสี แต่ตอนนี้มันถูกย้อมเป็นสีส้มที่สงบเงียบ . ประวัติที่เป็นเพียงธรรมชาติสำหรับเรา แต่ คี มันโคตรสวย

" ดังนั้นพื้นผิวที่สวยงาม . . . . . . . "

คีขนาดใหญ่ ดวงตาเป็นประกายเมื่อเธออย่างใสซื่อ มองไปรอบๆเธอเห็นเมืองแสงจากดวงอาทิตย์สีส้มตรงหน้าเธอ ๆเธอเห็นต้นไม้ในป่าข้างของเธอ ท้องฟ้ากว้าง คีได้เห็นเหล่านี้ในรูปภาพ และวิดีโอ แต่นี้เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นมันด้วยตาของเธอเอง

" ทุกคนไม่ควรมาอยู่ที่นี่ . . . . . . . "

เมื่อสักครู่ คีไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของคนที่อยากจากบ้านเกิดของเธอแต่หลังจากดูสำหรับตัวเอง เธอเริ่มเข้าใจ ที่งดงามภาพตรงหน้าของเธอ และกลิ่นของธรรมชาติกระตุ้นบางสิ่งในส่วนลึกของเธอ มันเป็นความรู้สึกที่แปลกๆ ทั้งๆที่เธอเคยทิ้งบ้านเกิดเธอ เธอรู้สึกเหมือนเธอเพิ่งกลับถึงบ้าน

" เอ่อ . . . . . . . "

เป็นคีมองไปรอบๆสักพัก ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเข้มขึ้นและเป็นจุดของแสงที่ปรากฏในท้องฟ้า .

" จะว่าเป็นดารา ? "

คีได้เจอดาวดวงแรกของคืน

เล็กจุดของแสงในท้องฟ้าเป็นประกายดาว

ตอนนั้นเธอนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอเคยบอกว่าเธอเพิ่งเสียแม่ เธอเปิดตาของเธอกว้างและเริ่มมองหาดาวดวงอื่นๆ ตามแม่ของเธอ หลังจากที่ดาวดวงแรกปรากฏ อีกมากมายจะตาม

" เหมือนที่แม่บอกเลยมีดวงดาวมากมาย "

ตั้งแต่มันเพิ่งเปิด ตอนเย็น มีดวงดาวสว่างเพียงหนึ่ง แต่เมื่อตรวจสอบใกล้ชิดเธอได้เห็นอีกมากมาย มีอ่อนมาก ดาวที่ส่องแสง กว่าเธอจะนับโดยใช้มือของเธอ และแต่ละเวลา คีเจอดาวดวงใหม่ เธอจะให้เราออกเสียง . . .

" สุดยอด ! มีดวงดาวทั้งหมดกว่า "

เมื่อเวลาผ่านไป ท้องฟ้ามืดลงมากขึ้นและแสงจากดวงดาวที่เติบโตแข็งแกร่ง แม้อ่อนเรืองแสงดาว เธอได้เห็นในตอนแรก ตอนนี้สว่างเหมือนดวงดาวก่อน เหมือนกล่องอัญมณีท้องฟ้าส่องแสงระยิบระยับด้วยแสงของดาว

" กับเรื่องนี้มาก ผมอาจจะหา ดาวแม่ "

นั่นคือเหตุผลที่คีนับดวงดาวในท้องฟ้า

" คี ชาน อย่าร้องนะ แม้ว่าฉันจะตาย เมื่อคนเราตายพวกเขากลายเป็นดาววิบวับในท้องฟ้า . . . . . . . "

" ดาว ? "

" ใช่แล้ว . . . . . . . ดังนั้นถ้าคุณไปที่ผิว จากนั้นมองหาดวงดาวของฉัน จะเรืองแสงสีฟ้าดาว ผมมั่นใจว่าคุณจะพบทันที "

" โอเค ! คีจะพบมัน ! "

เธอสายแม่เป็น ดารา นั่นคือสิ่งที่หญิงสาวเชื่อ ดังนั้นเธอนับดวงดาวบนท้องฟ้า หา คือ แม่ของเธอ ดาว

คีไม่ได้หนี แค่ไปดู kabutonga ภาพยนตร์ เธอยังได้ทำเพื่อหาแม่ของดาว อย่างไรก็ตาม ทั้งสองวิธีเหตุผลมันทั้งหมดที่เธอได้สูญเสียแม่ของเธอ ในที่สุดทั้งเธออยากดูหนังและนับดวงดาว เป็นสัญญาณของการขาดของความรัก

" อ๊ะ ! ? มันเป็นดาวสีน้ำเงิน ! ! ! "

เมื่อท้องฟ้าสีฟ้าสดใสสมบูรณ์มืดดาวปรากฏตัว

" นี่แม่เองนะมันเป็นดาวแม่ "

มันเป็นสีฟ้าดาว ที่เธอตามหามาตลอด เมื่อพบว่าคีแสดงความสุขของเธอใช้ร่างกายของเธอทั้งหมด เธอถึงไปที่ดาวทั้งสองมือของเธอและเพิ่มขึ้นในสถานที่หลาย ๆ ครั้ง

" แม่ ! มันคือคี คีคือที่นี่ ! "

สีหน้าของเธอสดใสและหันเธอเต็มไปด้วยความสุขที่ได้เจอกับแม่ของเธอเรียกเธอออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า คีอยากเจอแม่ของเธออีกครั้ง เธอต้องการได้ยินชื่อของเธอเรียกออกมาในที่หลังและเสียงอุ่น

" แม่ ! ฉันตอบแม่ "

แต่ไม่ว่ากี่ครั้ง คี เรียกว่า ดาวไม่ตอบ ดาวก็ส่องแสงระยิบระยับในท้องฟ้า ไม่ตอบสนองกับคี

" แม่ . . . . . . . "

ในที่สุด เสียงของคีสะดุดและไหล่ของเธอหลุด

" คือ ดาวดวงนั้น . . . . . . . ดาว . . . . . . . ไม่ใช่ของแม่ หรือเธอจะไม่ได้ยินเสียง . . . . . . . คี ? "

ดาวสีน้ำเงินไม่แสดงปฏิกิริยา แม้คีโทรมา และนั่นทำให้เธอรู้สึกทำให้เหงา ในที่สุดความเศร้าที่เธอเคยรู้สึก เมื่อแม่ของเธอเสียไปแล้วฟื้นขึ้นมา เธอเริ่มร้องไห้

" แม่ . . . . . . . แม่ . . . . . . . "

ขนาดใหญ่ น้ำตาที่เกิดขึ้นในมุมของดวงตา และสั่นเล็กน้อย จะส่ง น้ำตาไหลลงอาบแก้มของเธอ ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา คีมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง เธอไม่ยอมแพ้หรอก คีแตะสร้อยรอบคอของเธอและเรียกไปดาวอีกครั้ง