Well, today was the big day! Oh, I’

Well, today was the big day! Oh, I’m exhausted. I think mostly from worrying so much. Managed to calm my nerves by writing a poem on the plane:
Today is the day for thanks, food, and fun,
But what do I do if I’m nervous a ton?
I just want it to be the greatest of days,
But Sarah will be there forever in my gaze.
Will she be happy? Will she be sad?
Will Jack feel welcome and not feel so bad?
Today will be fine, today will be grand,
So stop all your worry and let this plane land!
It’s silly, but it helped keep me busy for a bit. Anyway, it went a lot better than I thought!! Thank goodness! The moment I knocked on Mom and Dad’s with Jack’s hand in mine was the most nervous I’d been in a while! And I don’t know why I was so nervous. I knew they’d love him, and I knew he’d love them, but it still scared me. I haven’t brought someone home to meet the family in a long long time...
Sarah ran downstairs to greet us right away, and she was beaming, so right away I let out a sigh of relief! Jack made a great first impression. Everyone loved the wine that we brought, and right away Mom and Sar-bear leaned in and said (not so quietly), “Jules, he’s adorable!” Jack winked at me.
Dinner was amazing. As usual, Mom outdid herself, but the best part was that Dad and Uncle Steve took Jack under their wings and did some bonding over football. It was just what I was hoping for!
The night went really well. I could see my sister getting sad a couple of times, but she composed herself very quickly and was right back in party mode. I’ll talk more privately with her tomorrow when we go shopping, but I’m just so glad that she seems okay with everything. And more importantly, I’m glad Jack hasn’t wanted to run away yet. ;)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดี วันนี้เป็นวันที่ยิ่งใหญ่ โอ้ ฉันหมด ผมคิดว่า ส่วนใหญ่มาจากกังวลมาก จัดการเพื่อสงบประสาทของฉัน โดยการเขียนบทกวีบนเครื่องบิน:วันนี้เป็นวัน สำหรับขอบคุณ อาหาร ความ สนุกสนานแต่ทำอย่างไรถ้าฉันตันฉันต้องการให้ยิ่งใหญ่ที่สุดของวันแต่ซาราห์จะมีตลอดในสายตาของฉันเธอจะได้มีความสุข เธอจะเศร้าหรือไม่แจ็คจะรู้สึกยินดี และไม่รู้สึกเลววันนี้จะดี วันนี้จะแกรนด์เพื่อหยุดการกังวลของคุณทั้งหมด และปล่อยให้ที่ดินระนาบนี้มันโง่ แต่จะช่วยทำให้ฉันไม่ว่างสำหรับบิต อย่างไรก็ตาม มันก็มากดีกว่าที่ผมคิดว่า !! ขอบคุณ พระเจ้า ขณะฉันเคาะแม่ และพ่อ ด้วยมือของแจ็คในเหมืองถูกสุดประสาทฉันได้รับในขณะที่ และไม่รู้ทำไมผมประสาทดังนั้น ผมรู้ว่า พวกเขาจะรักเขา และฉันรู้ว่า เขารักพวกเขา แต่มันยังกลัวฉัน ผมยังไม่ได้นำคนภายในบ้านกับครอบครัวเป็นเวลายาวนาน...ซาราห์วิ่งห้องทักทายเราทันที และเธออย่างเบิกบาน ขวาเพื่อเก็บผมให้ออกมาอย่างโล่งอก แจ็คทำความประทับใจแรก คนรักไวน์ที่เรานำ และแม่ทันทีและ Sar หมีเองใน และกล่าวว่า (ไม่ดังเงียบ ๆ), "ชูลส์ เขาเป็นน่ารัก" แจ็ค winked ที่ฉันอาหารเย็นเสร็จสมบูรณ์แล้ว ตามปกติ ยิ่งกว่าแม่ตัวเอง แต่ที่ดีคือการ ที่พ่อและลุง Steve เอาแจ็คภายใต้ปีกของพวกเขา และได้ยึดบางผ่านฟุตบอล มันเป็นเพียงสิ่งที่ฉันถูกหวังคืนไปดีจริง ๆ ไม่เห็นน้องรับเศร้าสองครั้ง แต่เธอสำรวมอย่างรวดเร็ว และไม่กลับมาในโหมดของ ฉันจะพูดคุยเป็นส่วนตัวมากกับเธอวันพรุ่งนี้เมื่อเราไปซื้อของ แต่ก็คิดว่า เธอดูเหมือนว่าโอเคกับทุกอย่าง และสำคัญ ฉันดีใจที่แจ็คไม่อยากวิ่งหนีไปได้ ;)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดีวันนี้เป็นวันที่ยิ่งใหญ่! โอ้ฉันหมด ผมคิดว่าส่วนใหญ่มาจากความกังวลมาก การบริหารจัดการเพื่อความสงบประสาทของฉันโดยการเขียนบทกวีบนเครื่องบิน:
วันนี้เป็นวันสำหรับขอบคุณ, อาหาร,
และสนุก?
แต่สิ่งที่ฉันจะทำอย่างไรถ้าฉันประสาทตันฉันเพียงแค่ต้องการให้เป็นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวัน
แต่ ซาร่าห์จะมีตลอดไปในสายตาของฉัน.
เธอจะมีความสุข? เธอจะต้องเสียใจ?
จะแจ็ครู้สึกยินดีและรู้สึกไม่ดีเหรอ? วันนี้จะดีในวันนี้จะเป็นแกรนด์เพื่อหยุดทุกกังวลและให้ที่ดินเครื่องบินลำนี้ของคุณมันโง่แต่มันช่วยให้ฉันไม่ว่างสำหรับบิต อย่างไรก็ตามมันก็มากขึ้นกว่าที่ฉันคิดว่า !! ขอบคุณพระเจ้า! ช่วงเวลาที่ผมเคาะแม่และพ่อของด้วยมือของแจ็คในเหมืองเป็นประสาทมากที่สุดที่ฉันต้องการได้รับในขณะที่! และผมก็ไม่ทราบว่าทำไมผมตื่นเต้นมาก ผมรู้ว่าพวกเขาจะรักเขาและฉันรู้ว่าเขาจะรักพวกเขา แต่ก็ยังกลัวฉัน ฉันยังไม่ได้นำคนกลับบ้านไปพบกับครอบครัวในระยะเวลานานนาน ... ซาร่าห์วิ่งลงมาชั้นล่างที่จะทักทายเราทันทีและเธอก็ยิ้มแย้มแจ่มใสดังนั้นทันทีที่ฉันให้ออกถอนหายใจด้วยความโล่งอก! แจ็คทำให้ประทับใจแรกที่ดี ทุกคนรักไวน์ที่เรานำมาและทันทีแม่และ Sar-หมีโน้มตัวเข้ามาและกล่าวว่า (ไม่เงียบ), "จูลส์เขาน่ารัก!" แจ็คขยิบตาให้ฉัน. รับประทานอาหารค่ำเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ ตามปกติแม่ยิ่งกว่าตัวเอง แต่ส่วนที่ดีที่สุดคือการที่พ่อและลุงสตีฟเอาแจ็คภายใต้ปีกของพวกเขาและทำพันธะมากกว่าฟุตบอลบาง มันเป็นเพียงสิ่งที่ฉันหวัง! คืนไปได้ดีจริงๆ ฉันจะได้เห็นน้องสาวของฉันได้รับเศร้าสองสามครั้ง แต่เธอประกอบด้วยตัวเองได้อย่างรวดเร็วและถูกต้องกลับมาอยู่ในโหมดของบุคคล ฉันจะพูดคุยมากขึ้นเอกชนที่มีวันพรุ่งนี้เธอเมื่อเราไปช้อปปิ้ง แต่ฉันแค่ดีใจที่เธอดูเหมือนว่าโอเคกับทุกสิ่ง และที่สำคัญฉันดีใจที่แจ็คยังไม่ได้ต้องการที่จะวิ่งหนีไปยัง ;)