The stress has been palatable this

The stress has been palatable this week in Room 204. State testing begins next week. This will also be the first year that we take the test online instead of using paper and pencil. As we prepared this week, I began by asking my students, "How is reading for the test different than the kind of reading we do for pleasure or when we are researching?"

Right away, the room was abuzz with conversation. I quickly began to chart their thinking.

Reading for the Test

It can be nerve wracking.
The paragraphs are numbered.
We have to go back and reread to find answers.
We get timed.
We have to choose the best answer for multiple choice questions.
We don't get to pick what we read.
We have to answer the test questions, not our own questions.
These last two stood out for me, because they speak to choice. There is no choice when taking the test. This is the complete opposite of what goes on in our classroom. All year long, our students have been given choice. They choose what they research. They ask their own questions. They choose what they want to read. They choose their goals. They choose how to respond to their reading. They choose if they are going to read and write digitally or traditionally.

In a brief moment of weakness, I began to question myself. Have I done a disservice to our students by not doing more contrived activities that mimic test taking? Are they going to be prepared for the test? As soon as the questions surfaced, I cringed. Everything about those questions goes against what I believe to be true about educating children. My job is not to create test takers. My job is to give students opportunities to learn and find joy through reading and writing. My most important work is to support my students in being curious and finding their way as learners.

Today I celebrate choice because...
H excitedly shared with me that for the first time, she finished a book this year. At this time, she's read several books and is finding who she is as a reader.
Book clubs spring up without any involvement from me or my co-teacher. Readers with similar interests are finding each other.
Graphic novels have hooked several of our readers who thought they didn't like to read. Even my co-teacher found out that she likes them.
R discovered that poetry isn't so bad. :)
Writing groups are forming as students with similar interests research topics and create digital compositions.
Real conversations are occurring about important topics that students initiate.
Parents are asking what we're doing...their kids are reading without a fight at home.
I believe with all my heart that having choice as a foundation in our classroom is what will bring success to our students. They will use what they've learned this year to do their best over the next several weeks of testing. I'll be glad when it's done so we can put it behind us and get back to what we know is best for kids and let them get back to the business of learning.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เครียดแล้วพอใจสัปดาห์นี้ในห้อง 204 รัฐการทดสอบเริ่มต้นสัปดาห์หน้า นอกจากนี้จะเป็นปีแรกที่จะทดสอบออนไลน์แทนการใช้กระดาษและดินสอ เราเตรียมไว้สัปดาห์นี้ เป็นเริ่ม ด้วยการถามนักเรียน "วิธีคืออ่านสำหรับการทดสอบแตกต่างชนิดของเราทำ เพื่อความสุข หรือ เมื่อเรากำลัง researching อ่านทันที เสร็จสิ้นการกระพือปีกกับสนทนา ได้อย่างรวดเร็วเริ่มทำแผนภูมิคิดของพวกเขาสำหรับการทดสอบได้ประสาท wrackingย่อหน้ามีหมายเลขเราต้องย้อนกลับไป และอ่านเพื่อหาคำตอบเราได้รับเวลาเราต้องเลือกคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับคำถามที่เลือกหลายเราไม่ได้รับสิ่งที่เราอ่านตอบคำถามทดสอบ คำถามของเราเองไม่ได้สองครั้งสุดท้ายยืนออกสำหรับฉัน เพราะพวกเขาพูดถึงเลือก ไม่มีทางเลือกเมื่อการทดสอบ ตรงข้ามสมบูรณ์ของอะไรไปที่ในห้องเรียนของเราได้ ตลอดทั้งปี นักเรียนของเราได้รับเลือก พวกเขาเลือกสิ่งที่จะวิจัย พวกเขาถามคำถามตนเอง พวกเขาเลือกสิ่งที่ต้องการอ่าน พวกเขาเลือกเป้าหมาย พวกเขาเลือกวิธีการตอบสนองต่อการอ่านของพวกเขา พวกเขาเลือกถ้าพวกเขาจะอ่าน และเขียนแบบดิจิทัล หรือแบบดั้งเดิมในช่วงสั้น ๆ ของความอ่อนแอ ผมเริ่มที่จะตั้งคำถามเอง ผมได้ก่อความเสียหายให้นักเรียน โดยไม่ได้ทำกิจกรรมเพิ่มเติมเชิญที่เลียนแบบการทำข้อสอบ พวกเขาจะต้องเตรียมสำหรับการทดสอบ เป็นคำถามที่โผล่ขึ้นมา ฉันตัวนั้นงอ ทุกอย่างเกี่ยวกับคำถามเหล่านั้นขัดกับสิ่งที่ผมเชื่อว่าเป็นความจริงเกี่ยวกับให้ความรู้แก่เด็ก งานของฉันจะไม่สร้างการทดสอบ งานของฉันคือการ ให้นักเรียนมีโอกาสที่จะเรียนรู้ และค้นหาความสุขผ่านการอ่าน และการเขียน งานของฉันสำคัญที่สุดคือการ สนับสนุนนักเรียนในการอยากรู้อยากเห็น และหาทางเป็นผู้เรียนวันนี้ฉันฉลองทางเลือกเนื่องจาก...H ขึ้งร่วมกันกับฉันที่เป็นครั้งแรก เธอเสร็จหนังสือปีนี้ ตอนนี้ เธอได้อ่านหนังสือหลายเล่ม และจะหาที่เธอเป็นอ่านสโมสรหนังสือสปริงโดยไม่ต้องมีส่วนร่วมใด ๆ จากฉันหรือของฉันครูร่วม ผู้อ่าน มีความสนใจคล้ายกำลังค้นหากันบทความคัดสรรมีติดยาเสพติดของผู้อ่านของเราที่คิดว่า พวกเขาไม่ชอบการอ่าน แม้แต่ครูของฉันร่วมพบว่า เธอชอบวิจัยพบว่า บทกวีไม่เลว :)เขียนกลุ่มมีรูปนักเรียน มีความสนใจคล้ายหัวข้อวิจัย และสร้างองค์ประกอบภาพดิจิตอลสนทนาที่แท้จริงเกิดขึ้นเกี่ยวกับหัวข้อที่สำคัญที่เริ่มต้นเรียนถามพ่อแม่ว่าเรากำลังทำ...เด็ก ๆ ได้อ่าน โดยไม่มีการต่อสู้ที่บ้านผมเชื่อ ด้วยใจว่า มีทางเลือกเป็นพื้นฐานในห้องเรียนของเราว่าจะนำความสำเร็จให้นักเรียน พวกเขาจะใช้อะไรพวกเขาได้เรียนรู้ในปีนี้จะทำดีสุดมากกว่าหลายสัปดาห์ถัดไปของการทดสอบ ฉันจะดีใจเมื่อเสร็จเราสามารถใส่หลังเรา และกลับไปที่สิ่งที่เรารู้ดีสุดสำหรับเด็ก และให้พวกเขากลับไปที่การเรียนรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความเครียดที่ได้รับเป็นที่พอใจในสัปดาห์นี้ในห้องพัก 204 ทดสอบรัฐจะเริ่มขึ้นในสัปดาห์หน้า นอกจากนี้ยังจะเป็นปีแรกที่เราจะใช้การทดสอบออนไลน์แทนการใช้กระดาษและดินสอ ในฐานะที่เราจัดทำขึ้นในสัปดาห์นี้ผมเริ่มโดยขอให้นักเรียนของฉัน "วิธีการคือการอ่านสำหรับการทดสอบที่แตกต่างจากชนิดของการอ่านที่เราทำเพื่อความสุขหรือเมื่อเรากำลังค้นคว้า?" ทันทีห้องถูก abuzz กับการสนทนา ฉันได้อย่างรวดเร็วเริ่มในการทำแผนที่ความคิดของพวกเขา. อ่านสำหรับการทดสอบมันอาจจะเป็นเส้นประสาท wracking. ย่อหน้าที่มีเลข. เราต้องกลับไปอ่านเพื่อค้นหาคำตอบ. เราได้รับหมดเวลา. เราจะต้องเลือกคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับคำถามปรนัยเราไม่ได้รับที่จะเลือกสิ่งที่เราอ่าน. เราต้องตอบคำถามทดสอบที่ไม่ได้คำถามของเราเอง. เหล่านี้สองคนสุดท้ายที่ยืนออกสำหรับฉันเพราะพวกเขาพูดคุยกับทางเลือก ไม่มีทางเลือกคือเมื่อการทดสอบ นี่คือตรงข้ามสมบูรณ์ของสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องเรียนของเรา ทางเลือกตลอดทั้งปีนักเรียนของเราได้รับ พวกเขาเลือกสิ่งที่พวกเขาวิจัย พวกเขาจะถามคำถามของตัวเอง พวกเขาเลือกสิ่งที่พวกเขาต้องการที่จะอ่าน พวกเขาเลือกเป้าหมายของพวกเขา พวกเขาเลือกวิธีการที่จะตอบสนองต่อการอ่านของพวกเขา พวกเขาเลือกว่าพวกเขาจะไปอ่านและเขียนแบบดิจิทัลหรือประเพณี. ในช่วงเวลาสั้น ๆ ของความอ่อนแอผมเริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง ข้าพเจ้าได้กระทำการก่อความเสียหายให้กับนักเรียนของเราโดยไม่ได้ทำกิจกรรมที่วางแผนมากขึ้นที่เลียนแบบการซักทดสอบ? พวกเขากำลังจะถูกเตรียมไว้สำหรับการทดสอบหรือไม่ เร็วที่สุดเท่าที่คำถามโผล่ผม cringed ทุกอย่างเกี่ยวกับคำถามเหล่านั้นไปกับสิ่งที่ผมเชื่อว่าจะเป็นจริงเกี่ยวกับความรู้แก่เด็ก งานของฉันคือไม่สร้างผู้สอบ งานของฉันคือการให้นักศึกษามีโอกาสเรียนรู้และพบความสุขผ่านการอ่านและการเขียน งานที่สำคัญที่สุดของฉันคือการสนับสนุนนักเรียนของฉันในการเป็นอยากรู้อยากเห็นและหาวิธีที่พวกเขาเป็นผู้เรียน. วันนี้ผมเลือกที่เฉลิมฉลองเพราะ ... H ร่วมกันพล่านด้วยกับผมว่าเป็นครั้งแรกที่เธออ่านหนังสือจบในปีนี้ ในเวลานี้เธออ่านหนังสือหลายเล่มและหาว่าเธอเป็นใครเป็นผู้อ่าน. ชมรมหนังสือฤดูใบไม้ผลิขึ้นมาโดยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ จากฉันหรือร่วมครูของฉัน ผู้อ่านที่มีความสนใจเหมือนกันที่กำลังมองหากันและกัน. นิยายกราฟฟิคได้ติดยาเสพติดหลายผู้อ่านของเราที่คิดว่าพวกเขาไม่ชอบที่จะอ่าน แม้ร่วมครูของฉันพบว่าเธอชอบพวกเขา. R พบว่าบทกวีจะไม่เลวร้าย :) เขียนกลุ่มกำลังก่อตัวขึ้นเป็นนักเรียนที่มีความสนใจเหมือนกันหัวข้อการวิจัยและการสร้างองค์ประกอบดิจิตอล. การสนทนาจริงที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับหัวข้อที่สำคัญที่นักเรียนเริ่มต้น. พ่อแม่จะขอให้สิ่งที่เรากำลังทำ ... เด็กของพวกเขากำลังอ่านโดยไม่มีการต่อสู้ที่บ้านผมเชื่อว่าด้วยหัวใจทั้งหมดของฉันที่มีทางเลือกที่เป็นรากฐานในห้องเรียนของเราเป็นสิ่งที่จะนำความสำเร็จมาให้กับนักเรียนของเรา พวกเขาจะใช้สิ่งที่พวกเขาได้เรียนรู้ในปีนี้จะทำดีที่สุดของพวกเขาในช่วงหลายสัปดาห์ข้างหน้าของการทดสอบ ฉันจะดีใจเมื่อมันทำเพื่อให้เราสามารถนำมันอยู่ข้างหลังเราและได้รับกลับไปที่สิ่งที่เรารู้คือดีที่สุดสำหรับเด็กและปล่อยให้พวกเขาได้รับกลับไปดำเนินธุรกิจของการเรียนรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความเครียดมีขึ้นในสัปดาห์นี้ที่ห้อง 204 . การทดสอบสถานะเริ่มต้นสัปดาห์ถัดไป นี้จะเป็นปีแรกที่เราใช้ทดสอบออนไลน์แทนการใช้กระดาษและดินสอ ที่เราเตรียมไว้ อาทิตย์นี้ ผมเริ่มโดยการถามนักเรียนว่า " อ่านเพื่อทดสอบแตกต่างจากชนิดของการอ่าน เราทำเพื่อความสุข หรือเมื่อเรากำลังค้นคว้า ?ตอนนี้ ห้องเป็น abuzz กับการสนทนา ฉันได้อย่างรวดเร็วเริ่มต้นแผนภูมิความคิดของเขาการอ่านเพื่อสอบมันสามารถประสาท wracking .ย่อหน้ามีหมายเลขเราต้องกลับไปอ่านเพื่อหาคำตอบเราได้รับการหมดเวลาเราต้องเลือกคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับคำถามปรนัยเราไม่ได้รับสิ่งที่เราอ่านเราต้องตอบคำถามทดสอบ , คำถามของเราเองเหล่านี้ล่าสุดสองที่ยืนออกสำหรับฉัน เพราะเขาพูดให้เลือก ไม่มีทางเลือก เมื่อถ่ายทดสอบ นี้เป็นตรงข้ามที่สมบูรณ์ของสิ่งที่ไปในในชั้นเรียนของเรา ตลอดทั้งปี นักเรียนของเราได้รับการเลือก พวกเขาเลือกสิ่งที่พวกเขาวิจัย พวกเขาถามคำถามของตัวเอง พวกเขาเลือกสิ่งที่พวกเขาต้องการอ่าน พวกเขาเลือกเป้าหมายของพวกเขา พวกเขาเลือกวิธีการตอบสนองต่อการอ่านของพวกเขา พวกเขาเลือกถ้าพวกเขาจะอ่านและเขียนแบบดิจิตอลหรือแบบดั้งเดิม .ในช่วงเวลาสั้น ๆของความอ่อนแอ ฉันเริ่มถามตัวเอง ได้ก่อความเสียหายให้กับนักเรียนของเรา โดยไม่ทำประดิษฐ์กิจกรรมเพิ่มเติมที่เลียนแบบข้อสอบ ? พวกเขาจะเตรียมไว้สำหรับการทดสอบ ทันทีที่คำถามโผล่ขึ้นมา ผม cringed . ทุกอย่างเกี่ยวกับคำถามเหล่านั้นไปกับสิ่งที่ผมเชื่อว่าเป็นความจริงเกี่ยวกับการให้ความรู้เด็ก งานของฉันคือการ สร้าง takers ทดสอบ งานของฉันคือให้นักเรียนได้มีโอกาสเรียนรู้ และค้นหาความสุขผ่านการอ่านและการเขียน งานที่สำคัญที่สุดคือ เพื่อสนับสนุนนักเรียนที่ถูกสงสัย และ หาวิธีของพวกเขาเป็นผู้เรียนวันนี้ผมฉลอง เลือกเพราะ . . . . . . .H อย่างตื่นเต้นให้ฉันเป็นครั้งแรกว่า เธออ่านหนังสือเสร็จในปีนี้ ในเวลาแบบนี้ เธออ่านหนังสือหลายเล่ม และหาใครเป็นผู้อ่านชมรมหนังสือฤดูใบไม้ผลิขึ้น โดยไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ จาก ฉัน หรือ ครูร่วมของฉัน ผู้อ่านที่มีความสนใจที่คล้ายกันค้นหาแต่ละอื่น ๆนวนิยายกราฟิกมีการติดยาเสพติดหลายผู้อ่านของเราที่คิดว่าตัวเองไม่ได้ชอบอ่าน แม้แต่อาจารย์ผู้บังคับบัญชาพบว่าเธอชอบเขาR พบว่าบทกวีก็ไม่ได้เลวร้ายนัก : )เขียนกลุ่มการขึ้นรูปเป็นนักเรียนที่มีความสนใจในหัวข้อที่คล้ายกัน และสร้างองค์ประกอบดิจิตอลการสนทนาจริงที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับหัวข้อที่เริ่มต้นเรียนพ่อแม่จะถามว่าเรากำลังทำอะไร . . . . . . . เด็กๆ ได้อ่าน โดยไม่ต้องทะเลาะกันที่บ้านผมเชื่อว่าด้วยทั้งหมดหัวใจของฉันที่มีทางเลือกที่เป็นรากฐานในชั้นเรียนของเราเป็นสิ่งที่จะนำความสำเร็จให้กับนักเรียนของเรา พวกเขาจะใช้สิ่งที่พวกเขาได้เรียนรู้ในปีนี้ที่จะทำของพวกเขาที่ดีที่สุดในช่วงหลายสัปดาห์ต่อไปของการทดสอบ ผมจะดีใจมาก ถ้ามันทำแล้วเราสามารถใส่หลังเราและกลับไปที่สิ่งที่เรารู้คือที่ดีที่สุดสำหรับเด็กและให้พวกเขากลับไปที่ธุรกิจการเรียนรู้