The history of Western Sahara can b

The history of Western Sahara can be traced back to the times of Carthaginian explorer Hanno the Navigator in the 5th century BC. Though few historical records are left from that period, Western Sahara's modern history has its roots linked to some nomadic groups (living under Berber tribal rule and in contact with the Roman Empire) such as the Sanhaja group and the introduction of Islam and the Arabic language the end from the 8th century AD.

The Western Sahara has never been a nation in the modern sense of the word. It was home to Phoenician colonies, but those disappeared with virtually no trace. Islam arrived in the region in the 8th century, but the region, beset with desertification, remained little developed. From the 11th to the 19th centuries, Western Sahara was one of the links between Sub-Sahara and North Africa regions. During the 11th century, the Sanhaja tribal confederation allied with the Lamtuna tribe to found the Almoravid dynasty. The conquests of the Almoravids extended over present-day Morocco, Western Algeria and the Iberian peninsula to the north and Mauritania and Mali to the south reaching the Ghana Empire. By the 16th century, the Arab Saadi dynasty conquered the Songhai Empire based on the Niger River. Some Trans-Saharan trade routes also traversed Western Sahara.

In 1884, Spain claimed a protectorate over the coast from Cape Bojador to Cape Blanc, and the area was later extended. In 1958 Spain combined separate districts together to form the province of Spanish Sahara.

A 1975 advisory opinion by the International Court of Justice on the status of the Western Sahara held that while some of the region's tribes had historical ties to Morocco, they were insufficient to establish "any tie of territorial sovereignty" between the Western Sahara and the Kingdom of Morocco. In November of that year, the Green March into Western Sahara began when 300,000 unarmed Moroccans accompanied by the Moroccan Army armed with heavy weapons converged on the southern city of Tarfaya and waited for a signal from King Hassan II of Morocco to cross into Western Sahara. As a result of international pressure (France, USA, The U.K.,...), Spain abandoned Western Sahara on Nov. 14, 1975, going so far as to even exhume Spanish corpses from cemeteries. Morocco later virtually annexed the northern two-thirds of Western Sahara in 1976, and the rest of the territory in 1979, following Mauritania's withdrawal.

On Feb. 27, 1976, the Polisario Front formally proclaimed the Sahrawi Arab Democratic Republic and set up a government in exile, initiating a guerrilla war between the Polisario and Morocco, which continued until a 1991 cease-fire. As part of the 1991 peace accords, a referendum was to be held among indigenous people, giving them the option between independence or inclusion to Morocco. However, to date the referendum has not been held because of questions over who is eligible to vote.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติของซาฮาราตะวันตกสามารถติดตามกลับมาเพื่อเวลาของ explorer Carthaginian Hanno ที่นำทางในก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 5 แม้ว่าระเบียนประวัติศาสตร์น้อยที่เหลือจาก ซาฮาราตะวันตกประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีรากของมันเชื่อมโยงกับกลุ่มบางกลุ่ม nomadic (อยู่ภาย ใต้ปกครองของชาว Berber และติดต่อ กับจักรวรรดิโรมัน) เช่นกลุ่ม Sanhaja และนำศาสนาอิสลามและภาษาอาหรับตามจาก AD ศตวรรษที่ 8ซาฮาราตะวันตกไม่เคยมีชาติในแง่ของคำสมัย มันเป็นบ้านอาณานิคมฟี แต่ผู้หายไปกับแทบไม่มีร่องรอยการ อิสลามเข้ามาในภูมิภาคในศตวรรษ 8 แต่พัฒนาภูมิภาค รุมเร้ากับ desertification ยังคงน้อย จาก 11 ถึงศตวรรษ 19 ซาฮาราตะวันตกเป็นหนึ่งในการเชื่อมโยงระหว่างภูมิภาคซาฮาราย่อยและแอฟริกาเหนือ ในช่วงศตวรรษ 11 สมาพันธ์ชาว Sanhaja พ้องกับเผ่า Lamtuna หาไดนาสตี้ Almoravid พ่วงของ Almoravids ขยายเหตุการณ์โมร็อกโก แอลจีเรียตะวันตก และสมุทรเหนือ และสาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนียและมาลีใต้ถึงอาณาจักรกานา โดยศตวรรษ 16 ราชวงศ์ Saadi อาหรับเอาชนะจักรวรรดิตามแม่น้ำไนเจอร์ เส้นทางการค้าบางธุรกรรมซาฮาร่ายังถูกตรวจสอบซาฮาราตะวันตก1884 สเปนอ้างว่า เป็นรัฐในอารักขาเหนือชายฝั่งจากแหลม Bojador ให้บลองแหลม และภายหลังได้ขยายพื้นที่ ใน 1958 สเปนรวมเขตแยกต่างหากกันไปจังหวัดซาฮาราสเปนความคิดเห็นปรึกษา 1975 โดยศาลยุติธรรมของนานาชาติในสถานะของซาฮาราตะวันตกถือว่า ในขณะที่บางชนเผ่าในภูมิภาคนี้มีประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์กับประเทศโมร็อกโก พวกเขาไม่เพียงพอเพื่อสร้าง "การผูกของแดน" ระหว่างซาฮาราตะวันตกและราชอาณาจักรโมร็อกโก ในเดือนพฤศจิกายนของปี มีนาคมสีเขียวในซาฮาราตะวันตกเริ่มเมื่อ 300000 Moroccans อาวุธด้วยอาวุธ ด้วยอาวุธหนักกองทัพโมร็อกโก converged ในเมือง Tarfaya ทางตอนใต้ และรอสัญญาณจาก King Hassan II ของโมร็อกโกข้ามในซาฮาราตะวันตก จากดันนานาชาติ (ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา สหราช อาณาจักร,...), สเปนละทิ้งซาฮาราตะวันตกบน 14 พฤศจิกายน 1975 ไปไกลกับแม้ exhume ศพสเปนจาก cemeteries ประเทศโมร็อกโกในภายหลังแทบ annexed เหนือสองส่วนสามของซาฮาราตะวันตกในปี 1976 และส่วนเหลือของดินแดนในปีค.ศ. 1979 ถอนของมอริเตเนียดังต่อไปนี้27 ก.พ. 1976 หน้า Polisario อย่างเป็นกิจจะลักษณะประกาศประชาธิปไตยสาธารณรัฐอาหรับ Sahrawi และตั้งรัฐบาลพลัดถิ่น เริ่มต้นสงครามกองโจรระหว่าง Polisario และโมร็อกโก ซึ่งต่อเนื่องจนถึงการหยุดยิง 1991 เป็นส่วนหนึ่งของ accords สันติภาพ 1991 การประชามติจะจัดขึ้นในหมู่ชน ให้เลือกระหว่างความเป็นอิสระหรือรวมกับโมร็อกโก อย่างไรก็ตาม วันที่การลงประชามติได้ไม่ถูกจัดขึ้นเนื่องจากคำถามผ่านผู้มีสิทธิลงคะแนน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติความเป็นมาของซาฮาราตะวันตกสามารถ traced กลับไปที่เวลาของ Carthaginian Explorer ฮันโนต้นหนในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล แม้ว่าประวัติยังเหลือน้อยจากระยะเวลาที่ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของซาฮาราตะวันตกมีรากเชื่อมโยงกับบางกลุ่มเร่ร่อนอยู่ภายใต้การปกครองของชนเผ่าเบอร์เบอร์และในการติดต่อกับจักรวรรดิโรมัน ) เช่น sanhaja กลุ่มและการแนะนำของศาสนาอิสลามและภาษาอาหรับจบจากศตวรรษที่ 8 โฆษณา

ทะเลทรายซาฮาราตะวันตกไม่เคยมีชาติในความรู้สึกที่ทันสมัยของ คำ มันเป็นบ้านของฟินิอาณานิคมแต่ผู้ที่หายตัวไปโดยไร้ร่องรอย ศาสนาอิสลามเข้ามาในภูมิภาคนี้ในศตวรรษที่ 8 แต่ภูมิภาค , รุมเร้าด้วยทะเลทราย ยังคงน้อยพัฒนา จาก 11 ในศตวรรษที่ 19 , ซาฮาราตะวันตกเป็นหนึ่งในการเชื่อมโยงระหว่างซับซาฮาราทวีปแอฟริกาและภูมิภาค ในช่วงศตวรรษที่ 11การ sanhaja เผ่าสมาพันธ์พันธมิตรกับ lamtuna เผ่าพบราชวงศ์อัลโมราวิด . ส่วนชัยชนะของแอลโมราวิดไปกว่าปัจจุบัน แอลจีเรีย โมร็อกโก ตะวันตกและคาบสมุทรไอบีเรียทางตอนเหนือและมอริเตเนียและมะลิ ไปทางทิศใต้ถึงจักรวรรดิกานา โดยศตวรรษที่ 16 ราชวงศ์ซาดิ อาหรับพิชิตอัสนี - วสันต์ตามแม่น้ำไนเจอร์บางทรานส์ซาฮาเส้นทางการค้ายัง traversed ซาฮาราตะวันตก .

ในปี 1884 , สเปนอ้างว่าเขตคุ้มครองกว่าฝั่งจากแหลมโบฮาดอร์แหลมบลังก์ และพื้นที่ต่อขยาย ในปี 1958 สเปนรวมเขตแยกเข้าจังหวัดของซาฮาราสเปน

เป็น 1975 ที่ปรึกษาความเห็นโดยศาลยุติธรรมระหว่างประเทศในสถานะของทะเลทรายซาฮาราตะวันตกจัดขึ้นว่า ในขณะที่บางพื้นที่ของตระกูลมีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กับโมร็อกโก ก็ไม่เพียงพอที่จะสร้าง " ผูกอธิปไตยดินแดน " ระหว่างซาฮาร่าตะวันตกและราชอาณาจักรโมร็อกโก ในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น สีเขียวเข้าไป ซาฮาร่าตะวันตกเริ่มขึ้นเมื่อ 300 ,000 อาวุธ Moroccans มาพร้อมกับโมร็อกโกทหารติดอาวุธด้วยอาวุธหนักกันในเมืองทางตอนใต้ของ tarfaya และรอสัญญาณจากกษัตริย์ฮัสซันที่สองของโมร็อกโก ให้เข้าไปในซาฮาราตะวันตก . ผลของความดันระหว่างประเทศ ( ฝรั่งเศส , สหรัฐอเมริกา , อังกฤษ , . . . ) , สเปนทิ้ง ซาฮาราตะวันตกพฤศจิกายน 14 , 1975 , ไปไกลถึงสเปน แม้ตรวจศพจากสุสานโมร็อกโกต่อมาจวนยึดภาคเหนือสองในสามของซาฮาราตะวันตกใน 1976 และส่วนที่เหลือของดินแดนในปีพ.ศ. 2522 ดังต่อไปนี้มอริเตเนียถอนตัว

ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2519 Polisario หน้าอย่างเป็นทางการประกาศสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับและตั้งรัฐบาลพลัดถิ่น เริ่มต้นเป็นสงครามกองโจรระหว่าง Polisario โมร็อคโค ซึ่ง อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งปี 1991 หยุดยิงเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงสันติภาพปี 2534 , ประชามติที่จะจัดขึ้นในหมู่คนพื้นเมือง การให้เลือกระหว่างอิสระหรือรวมกับโมร็อกโก อย่างไรก็ตาม วันที่การลงประชามติได้จัดขึ้นเพราะคำถามมากกว่าผู้ที่มีสิทธิออกเสียง