Ways to cope with deathBuddhism pla

Ways to cope with death
Buddhism places death at the heart of the human predicament while also recognizing it as the primary solution to this predicament. This religion has maintained that one cannot find liberation from the human predicament by denying death but only by confronting it. Therefore Buddhism does not condone a melancholic reaction to the death of those dear to us. What is necessary when death occurs is that we understand its meaning and cope with it in a realistic and intelligent manner.
As a means of solving the predicament of death Buddhism has developed special systematic techniques of meditative methods, called moranasati and asubha bhavana, to enable us to face the fact of our death with equanimity and understanding and ultimately to attain mibbana, in which there is neither life nor death. These meditations are concerned with concentration on the idea of death (moranasati) and actual observation of decomposing corpses (asubha bhavana). Through progressive stages of confronting and comprehending death the meditator is led towards control and freedom. The meditations give him an increased sense of non-attachment towards himself and the world as well as more control over his own mental development. In addition, these meditations further the process of freedom or liberation by revealing the impermanent and substantial nature of existence. As a result he is moved towards liberating wisdom (vijja)16 that would free himself from the clutch of the illusory Ego and its selfish desires, particularly the lust for life (bhava tanha), the craving for sensual pleasure (kama tanha), and the craving for the immaterial sphere (vibhava tanha)17 and ultimately from the wheel of life and death.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิธีที่จะรับมือกับความตายพุทธสถานตายของสภาพบุคคลในขณะที่ยัง จดจำเป็นการแก้ปัญหาหลักการทัพนี้ ศาสนานี้มีรักษาไม่พบการปลดปล่อยจากสภาพมนุษย์ โดยการปฏิเสธการตาย แต่เพียง โดยเผชิญมัน ดังนั้น ศาสนาพุทธไม่ condone ปฏิกิริยาคับอกคับการตายของผู้ที่รักเรา สิ่งที่จำเป็นเมื่อเกิดตายคือ เราเข้าใจความหมาย และรับมือกับมันได้อย่างสมจริง และอัจฉริยะเป็นการแก้ไขสภาพความตาย พระพุทธศาสนาได้พัฒนาเทคนิคพิเศษระบบวิธีเข้าฌาน เรียก moranasati และ asubha บาวานาไพร เพื่อเผชิญกับความจริงของเราตาย equanimity และทำความเข้าใจ และในที่สุด บรรลุ mibbana ที่จะไม่มีชีวิตหรือตาย สมาธิเหล่านี้จะเกี่ยวข้องกับความเข้มข้นในความคิดของความตาย (moranasati) และเก็บข้อมูลจริงของพืชพันธุ์ศพ (asubha บาวานาไพร) ถึงขั้นก้าวหน้าเผชิญ และ comprehending ตาย meditator ที่เป็น led ควบคุมและเสรีภาพ สมาธิจะช่วยให้เขาความรู้สึกเพิ่มขึ้นไม่ใช่สิ่งที่แนบมาต่อตัวเอง และโลก ตลอดจนควบคุมพัฒนาจิตของตัวเองมากขึ้น นอกจากนี้ สมาธิเหล่านี้เพิ่มเติมกระบวนการเสรีภาพหรือปลดปล่อย โดยการเปิดเผย impermanent และพบลักษณะของการดำรงอยู่ ดังนั้น เขาถูกย้ายไปปลดภูมิปัญญา (วิชชา) 16 ที่จะฟรีตัวเองจากเงื้อมมือของอาตมา illusory และปรารถนาเห็นแก่ตัว หื่นสำหรับชีวิต (bhava tanha), อยากจะกระตุ้นความรู้สึกสุข (kama tanha), และการแกะสลักโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับเรื่อง immaterial (vibhava tanha) 17 และจากกงล้อแห่งชีวิตและความตาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการที่จะรับมือกับความตายสถานที่ตายพระพุทธศาสนาที่เป็นหัวใจของสถานการณ์ของมนุษย์ในขณะที่ยังมีการรับรู้ว่ามันเป็นวิธีการแก้ปัญหาหลักในสถานการณ์นี้ ศาสนานี้ได้ยืนยันว่าหนึ่งไม่สามารถหาปลดปล่อยให้เป็นอิสระจากสถานการณ์ของมนุษย์โดยการปฏิเสธการตาย แต่เผชิญหน้ากับมัน ดังนั้นพระพุทธศาสนาไม่เอาผิดปฏิกิริยาเศร้าไปสู่ความตายของผู้ที่รักเรา มีความจำเป็นอะไรเมื่อความตายที่เกิดขึ้นคือการที่เราเข้าใจความหมายและรับมือกับมันในลักษณะที่เป็นจริงและชาญฉลาด.
เป็นวิธีการแก้สถานการณ์ของการตายของพระพุทธศาสนาได้มีการพัฒนาเทคนิคระบบพิเศษวิธีการเข้าฌานเรียก moranasati และ asubha bhavana การเปิดใช้งาน เราจะเผชิญกับความเป็นจริงของการเสียชีวิตของเราด้วยความใจเย็นและความเข้าใจและในที่สุดจะบรรลุ mibbana ซึ่งมีชีวิตไม่เป็นหรือตาย สมาธิเหล่านี้มีความกังวลกับความเข้มข้นในความคิดของการตาย (moranasati) และการสังเกตที่แท้จริงของการย่อยสลายศพ (asubha bhavana) ผ่านขั้นตอนการเผชิญหน้ากับความก้าวหน้าของการทำความเข้าใจและการตายของผู้ปฏิบัติที่นำไปสู่การควบคุมและเสรีภาพ สมาธิให้เขาความรู้สึกที่เพิ่มขึ้นไม่ใช่สิ่งที่แนบมาที่มีต่อตัวเองและโลกเช่นเดียวกับการควบคุมที่มากกว่าการพัฒนาจิตของตัวเอง นอกจากนี้สมาธิเหล่านี้ต่อกระบวนการของเสรีภาพหรือการปลดปล่อยโดยเผยให้เห็นอนิจจังธรรมชาติและมีความสำคัญของการดำรงอยู่ เป็นผลให้เขาจะย้ายไปทางภูมิปัญญาปลดปล่อย (วิชชา) ​​16 ที่จะปลดปล่อยตัวเองจากคลัทช์ของอาตมาจริงและความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวของมันโดยเฉพาะอย่างยิ่งความต้องการทางเพศเพื่อชีวิต (bhava Tanha) ความอยากเพื่อความสุขของราคะ (กามารมณ์ Tanha) และ อยากสำหรับทรงกลมสาระสำคัญ (vibhava Tanha) 17 และในที่สุดจากล้อของชีวิตและความตาย