Data CollectionMeasurement was perf

Data Collection
Measurement was performed at baseline (T1) within 72 hours after enrolling in the study and at 10-month follow-up (T2). Intervention nurses who were blinded to the group assignment, collected data at patients’ homes. A 10-month study duration was presumed to be sufficient to expose patients to randomly occurring triggers of uncertainty about possible COPD exacerbations. Patients in the intervention group were called monthly for 10 months by intervention nurses following a standard protocol. During the phone call, the patients were asked about triggers experienced in the past month, whether strategies on the audio CD were used to manage the triggers, which strategies were used, and helpfulness of the strategies. These questions were used to inquire about symptoms and use of the manual.
Intervention
The uncertainty management intervention included: (a) cognitive strategies taught in an audio CD to teach coping responses when experiencing triggers of uncertainty about exacerbation; (b) behavioral strategies described in a 90-page self-help manual, including management skills, information, and COPD resources (Table 1); (c) four telephone contacts during the first 4 weeks to guide the patients in use of the cognitive and behavioral strategies covered in the audio CD and the manual. The audio CD, the self-help manual, an instruction booklet, and tools to prompt use of certain skills (e.g., laminated cards describing the steps to relax and use calming self-talk) were given to the patients in a binder. The four telephone contacts were delivered by intervention nurses following a standardized protocol (one telephone contact each week for 4 weeks, approximately 35 minutes each call). The patients practiced one cognitive coping skill during each call: distraction, calming self-talk, relaxation, and pleasant imagery. The intervention nurses instructed the patients to use the skills whenever facing or anticipating a trigger of fear of exacerbation. In the third and fourth telephone calls, the nurses instructed the patients on how to use the self-help manual. The nurses also explained to the patients that the manual would not replace standard medical care, that it could only help reduce but not eliminate uncertainty, and that research had indicated that such information could help people better cope with their health problems. During each of the four telephone sessions, nurses encouraged the patients to listen to the audio CD and use the manual in the following week. In he control group, the patients’ exposure to contexts where they might learn similar skills, such as media coverage of COPD issues and public health programs, was not limited.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รวบรวมข้อมูลวัดได้ดำเนินการที่พื้นฐาน (T1) ภายใน 72 ชั่วโมงหลังจากลงทะเบียน ในการศึกษา และติดตามผล 10 เดือน (T2) พยาบาลแทรกแซงถูกมองไม่เห็นการกำหนดกลุ่ม รวบรวมข้อมูลของผู้ป่วยที่บ้าน ระยะเวลาการศึกษา 10 เดือนถูก presumed จะเพียงพอที่จะทำให้ผู้ป่วยเพื่อทริกเกอร์เกิดขึ้นแบบสุ่มความไม่แน่นอนเกี่ยวกับ exacerbations แอนเดอรส์ได้ ผู้ป่วยในกลุ่มแทรกแซงถูกเรียกเดือน 10 เดือน โดยพยาบาลแทรกแซงตามโพรโทคอลมาตรฐาน ระหว่างโทรศัพท์ ผู้ป่วยถูกถามเกี่ยวกับทริกเกอร์ที่มีประสบการณ์ในเดือนผ่านมา ว่าใช้ทริกเกอร์ กลยุทธ์ที่ใช้ การจัดการกลยุทธ์บนซีดีเสียงและประโยชน์ของกลยุทธ์การ คำถามเหล่านี้ถูกใช้เพื่อสอบถามเกี่ยวกับอาการและการใช้คู่มือ แทรกแซงแทรกแซงจัดการความไม่แน่นอนรวม: (ก) รับรู้กลยุทธ์สอนในซีดีเพลงสอนการตอบสนองต่อการจัดการเมื่อพบปัญหาของความไม่แน่นอนเกี่ยวกับ exacerbation (b) กลยุทธ์พฤติกรรมที่อธิบายไว้ในคู่มือหน้า 90 เฮ้ลพ์ การ ข้อมูล และทรัพยากรแอนเดอรส์ (ตาราง 1); (c) ติดต่อโทรศัพท์ 4 ในช่วง 4 สัปดาห์แรกเพื่อแนะนำผู้ป่วยในการใช้กลยุทธ์การรับรู้ และพฤติกรรมครอบคลุมอยู่ในคู่มือและซีดีเพลง ซีดีเพลง เฮ้ลพ์คู่มือ คู่มือการ และเครื่องมือให้ใช้ทักษะบางอย่าง (เช่น เคลือบบัตรอธิบายขั้นตอนการผ่อนคลาย และใช้ชื่นพูดคุยด้วยตนเอง) ได้รับผู้ป่วยใน binder เป็น ติดต่อโทรศัพท์ 4 ถูกส่ง โดยพยาบาลแทรกแซงตามโพรโทคอลที่เป็นมาตรฐาน (ติดต่อโทรศัพท์หนึ่ง 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละประมาณ 35 นาทีในแต่ละโทร) ผู้ป่วยที่ฝึกฝนทักษะการเผชิญรับรู้หนึ่งในระหว่างการเรียกแต่ละ: รบกวน ชื่นพูดคุยด้วยตนเอง ผ่อนคลาย และภาพถ่ายที่ดี พยาบาลแทรกแซงคำแนะนำผู้ป่วยไปใช้ทักษะเมื่อหัน หรือสนองทริกกลัว exacerbation ในสาม และสี่โทรศัพท์ พยาบาลจะรับคำแนะนำของผู้ป่วยเกี่ยวกับวิธีการใช้คู่มือเฮ้ลพ์ การพยาบาลยังอธิบายผู้ป่วยว่า คู่มือจะไม่แทนมาตรฐานแพทย์ ที่จะสามารถช่วยให้ลด แต่ไม่กำจัดความไม่แน่นอน และงานวิจัยได้ระบุว่า ข้อมูลดังกล่าวช่วยให้คนที่รับมือกับปัญหาสุขภาพดีขึ้น ระหว่างแต่ละรอบเวลาโทรศัพท์ 4 พยาบาลสนับสนุนให้ผู้ป่วยฟังซีดีเสียง และใช้คู่มือในสัปดาห์ต่อไปนี้ ในเขา ควบคุมกลุ่ม ผู้ป่วยสัมผัสกับบริบทที่พวกเขาอาจเรียนรู้ทักษะที่คล้ายกัน เช่นของแอนเดอรส์ปัญหาและโปรแกรมสาธารณสุข สื่อมวลชนได้ไม่จำกัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเก็บรวบรวมข้อมูล
การวัดได้ดำเนินการที่ baseline (T1) ภายใน 72 ชั่วโมงหลังจากที่ลงทะเบียนเรียนในการศึกษาและใน 10 เดือนติดตาม (T2) พยาบาลที่ได้รับการแทรกแซงตาบอดการกำหนดกลุ่มเก็บข้อมูลที่บ้านของผู้ป่วย ระยะเวลาศึกษา 10 เดือนได้รับการสันนิษฐานว่าจะเพียงพอที่จะเปิดเผยให้ผู้ป่วยที่จะเกิดขึ้นแบบสุ่มทริกเกอร์ของความไม่แน่นอนเกี่ยวกับการกำเริบปอดอุดกั้นเรื้อรังที่เป็นไปได้ ผู้ป่วยในกลุ่มทดลองที่ถูกเรียกว่าเป็นรายเดือนนาน 10 เดือนโดยพยาบาลแทรกแซงต่อไปนี้โปรโตคอลมาตรฐาน ในระหว่างการโทรที่ผู้ป่วยถูกถามเกี่ยวกับการเรียกประสบการณ์ในเดือนที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็นกลยุทธ์ในซีดีเพลงถูกนำมาใช้ในการจัดการทริกเกอร์ซึ่งถูกนำมาใช้กลยุทธ์และความเอื้ออาทรของกลยุทธ์ คำถามเหล่านี้ถูกนำมาใช้เพื่อสอบถามเกี่ยวกับอาการและการใช้งานของคู่มือ.
แทรกแซง
การแทรกแซงการจัดการความไม่แน่นอนรวมถึง (ก) ความรู้ความเข้าใจกลยุทธ์การสอนในซีดีเพลงที่จะสอนให้ตอบสนองการรับมือเมื่อประสบกับทริกเกอร์ของความไม่แน่นอนเกี่ยวกับอาการกำเริบ; (ข) กลยุทธ์พฤติกรรมที่อธิบายไว้ใน 90 หน้าคู่มือช่วยตัวเองรวมทั้งทักษะการจัดการข้อมูลและทรัพยากรปอดอุดกั้นเรื้อรัง (ตารางที่ 1); (ค) สี่ที่ติดต่อทางโทรศัพท์ในช่วงแรก 4 สัปดาห์ที่ผ่านมาเพื่อให้คำแนะนำผู้ป่วยในการใช้กลยุทธ์การคิดและพฤติกรรมที่ครอบคลุมในแผ่นซีดีเสียงและคู่มือการใช้ ซีดีคู่มือช่วยตัวเอง, คู่มือคำแนะนำและเครื่องมือเพื่อให้การใช้ทักษะบางอย่าง (เช่นบัตรเคลือบอธิบายขั้นตอนในการพักผ่อนและใช้ตัวเองพูดสงบเงียบ) ถูกมอบให้กับผู้ป่วยในสารยึดเกาะ สี่รายชื่อโทรศัพท์ที่ถูกส่งมาโดยพยาบาลแทรกแซงต่อไปนี้โปรโตคอลมาตรฐาน (หนึ่งในการติดต่อทางโทรศัพท์ในแต่ละสัปดาห์เป็นเวลา 4 สัปดาห์ที่ผ่านมาประมาณ 35 นาทีการโทรแต่ละครั้ง) ผู้ป่วยที่ได้รับการฝึกฝนทักษะการเผชิญปัญหาความรู้ความเข้าใจในระหว่างการโทรแต่ละครั้ง: สิ่งที่ทำให้ไขว้เขวสงบเงียบตัวเองพูดผ่อนคลายและภาพที่น่าพอใจ พยาบาลแทรกแซงสั่งผู้ป่วยที่จะใช้ทักษะเมื่อใดก็ตามที่หันหน้าไปทางที่คาดการณ์ไว้หรือทริกเกอร์ของความกลัวของอาการกำเริบ ในสายโทรศัพท์ที่สามและสี่พยาบาลผู้ป่วยได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการใช้คู่มือการช่วยเหลือตนเอง พยาบาลยังอธิบายให้กับผู้ป่วยที่ตนเองจะไม่เปลี่ยนการดูแลทางการแพทย์มาตรฐานว่ามันจะสามารถช่วยลด แต่ไม่ขจัดความไม่แน่นอนและการวิจัยที่ชี้ให้เห็นว่าข้อมูลดังกล่าวจะช่วยให้คนที่ดีกว่ารับมือกับปัญหาสุขภาพของพวกเขา ในช่วงแต่ละแห่งที่สี่การประชุมทางโทรศัพท์, พยาบาลผู้ป่วยที่ได้รับการสนับสนุนในการฟังซีดีเพลงและใช้คู่มือในสัปดาห์ต่อมา ในกลุ่มควบคุมเขาสัมผัสผู้ป่วยที่จะแวดล้อมที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ทักษะที่คล้ายกันเช่นการคุ้มครองสื่อของปัญหาปอดอุดกั้นเรื้อรังและโปรแกรมสุขภาพของประชาชนไม่ได้ จำกัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการโดยการวัด
0 ( T1 ) ภายใน 72 ชั่วโมงหลังจากการลงทะเบียนในการศึกษาและติดตามผล 10 เดือน ( T2 ) การแทรกแซงของพยาบาลที่ตาบอด ไปยังกลุ่มงานเก็บข้อมูลที่บ้านผู้ป่วย การศึกษาระยะเวลา 10 เดือน สันนิษฐานว่าเพียงพอที่จะให้ผู้ป่วยแบบสุ่มที่เกิดขึ้นก่อให้เกิดความไม่แน่นอนเกี่ยวกับ exacerbations COPD ที่เป็นไปได้ผู้ป่วย ในกลุ่มที่ถูกเรียกว่าทุกเดือนเป็นเวลา 10 เดือน โดยพยาบาลแทรกแซงดังต่อไปนี้โปรโตคอลมาตรฐาน ในโทรศัพท์ ผู้ป่วยถามเกี่ยวกับทริกเกอร์ที่มีประสบการณ์ในเดือนที่ผ่านมา ไม่ว่ากลยุทธ์บนแผ่นซีดีเสียงเพื่อใช้จัดการทริกเกอร์ ซึ่งกลยุทธ์ที่ใช้ และความเอื้ออาทรของกลยุทธ์คำถามนี้เคยถามเรื่องอาการ และการใช้คู่มือ

กิจกรรมการจัดการความไม่แน่นอนการแทรกแซงรวม : ( 1 ) กลยุทธ์การสอนในซีดีสอนการตอบสนองเมื่อพบทริกเกอร์ของความไม่แน่นอนเกี่ยวกับกำเริบ ; ( b ) การอธิบายพฤติกรรมใน 90 หน้าคู่มือช่วยเหลือตนเอง รวมทั้งทักษะ ข้อมูลการจัดการและทรัพยากร COPD ( ตารางที่ 1 ) ; ( c ) สี่ โทรศัพท์ติดต่อในช่วง 4 สัปดาห์แรก เพื่อนำผู้บาดเจ็บในการใช้และการรับรู้กลยุทธ์ที่ครอบคลุมในซีดีและคู่มือ พฤติกรรม ซีดีเสียง , คู่มือการสอน , หนังสือ , และมีเครื่องมือให้ใช้ทักษะบางอย่าง ( เช่นเคลือบบัตรอธิบายขั้นตอนที่จะผ่อนคลายและใช้สยบตนเองพูด ) ให้ผู้ป่วย ในการประสาน สี่โทรศัพท์ติดต่อให้พยาบาลโดยทำตามขั้นตอนมาตรฐาน ( โทรศัพท์ ติดต่อกันเป็นเวลา 4 สัปดาห์ ประมาณ 35 นาที โทรแต่ละครั้ง ) การฝึกทักษะการเผชิญความเครียดของผู้ป่วยหนึ่งในแต่ละสาย : ฟุ้งซ่าน , สงบเงียบ พูดคุยด้วยตนเองผ่อนคลายและรื่นรมย์จินตภาพ โดยพยาบาลสั่งให้คนไข้ใช้ทักษะเมื่อเผชิญ หรือคาดการณ์ เรียก กลัวอาการกำเริบ . ในปีที่สาม ที่สี่ และสายโทรศัพท์ พยาบาลแนะนำผู้ป่วยเกี่ยวกับวิธีการใช้คู่มือช่วยเหลือตนเอง พยาบาลยังอธิบายคนไข้ว่าคู่มือจะไม่แทนที่การดูแลทางการแพทย์ที่ได้มาตรฐานมันอาจจะช่วยลด แต่ไม่ขจัดความไม่แน่นอน และงานวิจัยได้ระบุว่าข้อมูลดังกล่าวจะช่วยให้ประชาชนรับมือกับปัญหาสุขภาพของตนเอง ในแต่ละสี่โทรศัพท์การประชุมพยาบาลให้ผู้ป่วยฟังซีดีเสียงและใช้คู่มือในสัปดาห์ต่อไปนี้ ในกลุ่มควบคุมผู้ป่วยสัมผัสกับบริบทที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ทักษะที่คล้ายกัน เช่น รายงานข่าวของสื่อปัญหาปอดอุดกั้นเรื้อรังและโปรแกรมสุขภาพของประชาชน , ไม่จำกัด