Ophthalmologists were the first to

Ophthalmologists were the first to recognize the fact that
human iris patterns can be used for personal identification [1].
John Daugman [2] who devised an algorithm exploiting
integro-differential operators and Gabor filters, developed the
first iris recognition software. The inner and outer boundaries
of the iris were detected by the differential operators and Gabor
filters were used to extract unique binary vectors constituting
the iriscode from the local texture phase information [3, 4].
The average Hamming distance between two codes was
considered for matching. Many other techniques as referred in
[5] were developed that attained similar performances. Most of
these techniques, consider single metric or criterion to identify
an authentic person from an impostor. In [5] new and simple
novel techniques, based on multidimensional multiple metrics
were proposed based on SVD, DCT, and wavelet transforms.
A full size rectangular iris code obtained following [2] is
mostly used for identification. In [6] experiments with partial
iris codes as well as compressed partial iris codes are also
shown to give very good performance in the recognition
system.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลัดแรกรับรู้ความจริงได้ที่ไอริสมนุษย์รูปแบบสามารถใช้สำหรับรหัสประจำตัว [1]จอห์น Daugman [2] ผู้คิดค้นอัลกอริทึมการ exploitingตัวดำเนินการเชิงอนุพันธ์ integro และตัวกรองกาบอร์ พัฒนาซอฟต์แวร์การรู้จำไอริสแรก ขอบเขตภายใน และภายนอกของไอริสที่พบ โดยส่วนตัวและกาบอร์ตัวกรองถูกใช้แยกเวกเตอร์ฐานที่ไม่ซ้ำค่าiriscode จากข้อมูลระยะเนื้อท้องถิ่น [3, 4]มีระยะห่าง Hamming เฉลี่ยระหว่างรหัสสองรหัสพิจารณาสำหรับการจับคู่ หลายเทคนิค ตามใน[5] ได้พัฒนาสมรรถนะที่คล้ายกันได้ ส่วนใหญ่เทคนิคเหล่านี้ พิจารณาวัดเดียวหรือเกณฑ์ในการระบุบุคคลที่แท้จริงจาก impostor ใน [5] ใหม่และเรียบง่ายเทคนิคนวนิยาย ตามหลายวัดหลายได้เสนอตามแปลง SVD, DCT และ waveletเป็นขนาดสี่เหลี่ยมไอริสรหัสรับดังต่อไปนี้ [2]ส่วนใหญ่ใช้สำหรับการระบุ ในการทดลองที่ [6] ด้วยบางส่วนไอริสรหัสเป็นรหัสไอริสอัดบางส่วนจะยังแสดงให้ประสิทธิภาพดีมากในการรู้ระบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จักษุแพทย์เป็นคนแรกที่จะยอมรับความจริงที่ว่า
รูปแบบม่านตามนุษย์สามารถนำมาใช้เพื่อระบุข้อมูลส่วนบุคคล [1].
จอห์น Daugman [2] ที่คิดค้นขั้นตอนวิธีการใช้ประโยชน์จาก
ผู้ประกอบการความแตกต่าง integro และตัวกรองบอพัฒนา
ม่านตาแรกซอฟต์แวร์จดจำ ขอบเขตด้านในและด้านนอก
ของม่านตาถูกตรวจพบโดยผู้ประกอบการที่แตกต่างกันและบอร์
ฟิลเตอร์ถูกนำมาใช้เพื่อดึงเวกเตอร์ที่ไม่ซ้ำกันไบนารี constituting
iriscode จากข้อมูลขั้นตอนเนื้อท้องถิ่น [3, 4].
ระยะ Hamming เฉลี่ยระหว่างสองรหัสได้รับการ
พิจารณาสำหรับการจับคู่ . เทคนิคอื่น ๆ ตามที่อ้างใน
[5] ได้รับการพัฒนาที่บรรลุการแสดงที่คล้ายกัน ส่วนใหญ่ของ
เทคนิคเหล่านี้พิจารณาตัวชี้วัดเดียวหรือเกณฑ์ในการระบุ
บุคคลแท้จากนักต้มตุ๋น ใน [5] ใหม่ที่ง่ายและ
เทคนิคใหม่ขึ้นอยู่กับตัวชี้วัดหลายหลายมิติ
ที่ถูกเสนอขึ้นอยู่กับ SVD, DCT และเวฟแปลง.
ขนาดเต็มรหัสม่านตาสี่เหลี่ยมที่ได้รับต่อไปนี้ [2] เป็น
ส่วนใหญ่ใช้เพื่อระบุตัวตน ใน [6] การทดลองกับบางส่วน
รหัสม่านตาเช่นเดียวกับรหัสม่านตาบางส่วนยังมีการบีบอัด
การแสดงเพื่อให้ประสิทธิภาพการทำงานที่ดีมากในการรับรู้
ระบบ