Revenue assignments are set out in

Revenue assignments are set out in Schedule V of the Constitution. There are 19 tax headings under the schedule but currently the region and state governments are allowed to collect under nine headings, while the budget headings indicate only seven sources of tax revenues: excise tax, land tax, embankment tax, forestry tax, mining tax, lakes/streams tax, and municipal tax. The total amount of taxes collected from these sources by region and state governments is currently about 4% of total government revenues, with variations from 13% in Mandalay Region to 0.7% to Rakhine State, a reflection in part of the differing levels of economic development across states and regions.17 For almost all states and regions, the municipal tax is either the first or the second most important revenue source. International experience suggests that local governments should be assigned stable sources of revenue that are easy to administer and clearly separable across different local jurisdictions; and commonly agreed examples of such sources include: real estate property taxes, retail sales taxes, business fees, motor vehicle fees, and user charges. From this perspective, the current list of local taxes for Myanmar would seem to be a good beginning, but will need to be reviewed in the context of the overall reform of the government’s tax policy as well as the future directions for decentralization

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กำหนดรายได้ที่กำหนดในตาราง V ของรัฐธรรมนูญ มีภาษีส่วนหัวที่ 19 ภายใต้กำหนดการ แต่ปัจจุบันรัฐบาลภูมิภาคและรัฐสามารถเก็บหัวต่ำกว่าเก้า ในขณะที่หัวข้องบประมาณระบุแหล่งของรายได้ภาษีเพียงเจ็ด: สรรพสามิตภาษี ภาษีที่ดิน ภาษีสถานี ป่าไม้ภาษี ภาษีเหมืองแร่ ทะเลสาบ/กระแสข้อมูลภาษี และภาษีเทศบาล ยอดรวมของภาษีที่เก็บจากแหล่งเหล่านี้ตามภูมิภาค และรัฐบาลของรัฐอยู่ประมาณ 4% ของรายได้รวมรัฐบาล มีความแตกต่างจาก 13% ในเขตมัณฑะเลย์ไป 0.7% รัฐยะไข่ สะท้อนให้เห็นในส่วนของระดับแตกต่างกันของการพัฒนาเศรษฐกิจในอเมริกาและ regions.17 สำหรับอเมริกาและภูมิภาคเกือบทั้งหมด ภาษีเทศบาลเป็นครั้งแรกหรือแหล่งรายได้ที่สำคัญที่สุดสอง ประสบการณ์ระหว่างประเทศแนะนำว่า รัฐบาลท้องถิ่นควรกำหนดแหล่งของรายได้ที่มั่นคงที่ดูแลง่าย และชัดเจน separable ข้ามเขตอำนาจศาลท้องถิ่นแตกต่างกัน และตกลงกันโดยทั่วไปตัวอย่างเช่นแหล่งรวม: ภาษีทรัพย์สินอสังหาริมทรัพย์ ภาษีขายปลีก ค่าธรรมเนียมธุรกิจ ค่ารถ และค่าธรรมเนียมของผู้ใช้ จากมุมมองนี้ รายการภาษีท้องถิ่นในประเทศพม่าปัจจุบันจะดูเหมือน เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่จะต้องมีการตรวจทานในบริบทของการปฏิรูปโดยรวมนโยบายภาษีของรัฐบาลรวมทั้งทิศทางในอนาคตสำหรับการกระจายอำนาจการแพร่กระจาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายได้ที่ได้รับมอบหมายไว้ในตารางการแข่งขันวีของรัฐธรรมนูญ มี 19 หัวภาษีตามกำหนดเวลา แต่ขณะนี้รัฐบาลภาครัฐและได้รับอนุญาตให้เก็บภายใต้เก้าหัวที่มีในขณะที่ส่วนหัวของงบประมาณที่บ่งบอกถึงเพียงเจ็ดแหล่งที่มาของรายได้จากภาษี: ภาษีสรรพสามิตภาษีที่ดินภาษีเขื่อนภาษีป่าไม้ภาษีการทำเหมืองแร่ ทะเลสาบ / ลำธารภาษีและภาษีเทศบาล ยอดรวมของภาษีที่เก็บรวบรวมจากแหล่งข้อมูลเหล่านี้ตามภูมิภาคและรัฐบาลของรัฐในขณะนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับ 4% ของรายได้ของรัฐบาลรวมกับการเปลี่ยนแปลงจาก 13% ในมั ณ ฑะเลภาค 0.7% มาอยู่ที่รัฐยะไข่เป็นภาพสะท้อนในส่วนของระดับที่แตกต่างกันของการพัฒนาเศรษฐกิจ ทั่วทั้งรัฐและ regions.17 สำหรับเกือบทุกรัฐและภูมิภาคภาษีเทศบาลเป็นทั้งเป็นครั้งแรกหรือแหล่งรายได้สำคัญที่สุดที่สอง ประสบการณ์ระหว่างประเทศแสดงให้เห็นว่ารัฐบาลท้องถิ่นควรจะกำหนดแหล่งที่มาของรายได้ที่มั่นคงที่ง่ายต่อการจัดการและการแยกอย่างชัดเจนทั่วท้องที่ที่แตกต่างกัน และตกลงกันโดยทั่วไปตัวอย่างของแหล่งดังกล่าว ได้แก่ ภาษีอสังหาริมทรัพย์ภาษียอดค้าปลีกธุรกิจค่าธรรมเนียมและค่ายานพาหนะและค่าใช้จ่ายของผู้ใช้ จากมุมมองนี้รายการปัจจุบันของภาษีท้องถิ่นพม่าดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่จะต้องมีการทบทวนในบริบทของการปฏิรูปโดยรวมของนโยบายภาษีของรัฐบาลเช่นเดียวกับทิศทางในอนาคตสำหรับการกระจายอำนาจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานรายได้ตั้งไว้ในตารางวี ของรัฐธรรมนูญ มีหัวเรื่อง 19 ภาษีภายใต้ตาราง แต่ขณะนี้ภูมิภาคและรัฐบาลได้รับอนุญาตให้เก็บภายใต้เก้าหัว ในขณะที่งบประมาณหัวเรื่องบ่งชี้เพียงเจ็ดแหล่งที่มาของรายได้จากภาษี : ภาษี , ภาษีสรรพสามิต ภาษีที่ดิน ภาษี , ภาษีเหมืองแร่ เขื่อน ป่าไม้ ลำธารและทะเลสาบ / ภาษี , ภาษีเทศบาล .จำนวนภาษีที่จัดเก็บจากแหล่งเหล่านี้ตามภูมิภาคและรัฐบาลอยู่ในขณะนี้ประมาณ 4 % ของรายได้รัฐบาลทั้งหมดที่มีการเปลี่ยนแปลงจาก 13% ในเขตมัณฑะเลย์ถึง 0.7% ในรัฐยะไข่ สะท้อนให้เห็นในส่วนของความแตกต่างของระดับการพัฒนาเศรษฐกิจในสหรัฐอเมริกาและ regions.17 เกือบทุกประเทศและภูมิภาคภาษีเทศบาลเป็นครั้งแรก หรือแหล่งรายได้ที่สองที่สำคัญที่สุด ประสบการณ์ในต่างประเทศแสดงให้เห็นว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรได้รับแหล่งมั่นคงของรายได้ที่ง่ายต่อการจัดการและชัดเจนแยกกันในศาลท้องถิ่นที่แตกต่างกัน และโดยทั่วไปเห็นด้วยตัวอย่างของแหล่งดังกล่าวรวมถึง : ภาษีทรัพย์สินอสังหาริมทรัพย์ , ค้าปลีกภาษีค่าธรรมเนียมธุรกิจค่ายานพาหนะ และค่าธรรมเนียมของผู้ใช้ จากมุมมองนี้ , ปัจจุบันรายการภาษีท้องถิ่น พม่าจะดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่จะต้องพิจารณาในบริบทของการปฏิรูปโดยรวมของนโยบายภาษีของรัฐบาล ตลอดจนทิศทางในอนาคตของการกระจายอำนาจ