DecisionThe Court rendered its deci

Decision
The Court rendered its decision on 25 July 1974 by ten votes to four and:
(a) Found that the Icelandic Regulations of 1972, constituting a unilateral extension of the exclusive fishing rights of Iceland to 50 nautical miles from the baselines, were not opposable to Germany;
(b) Found that Iceland was not entitled unilaterally to exclude German fishing vessels from areas between the 12-mile and 50-mile limits or unilaterally to impose restrictions on their activities in such areas;
(c) Held that Iceland and Germany were under mutual obligation to undertake negotiations in good faith for an equitable solution of their differences;
(d) Indicated certain factors which were to be taken into account in the negotiations (preferential rights of Iceland, established rights of Germany, interests of other States, conservation of fishery resources, joint examination of measures required); and
(e) Found that it was unable to accede to the submission of Germany concerning its claim to be entitled to compensation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การตัดสินใจศาลแสดงตัดสินใจที่เกี่ยวกับ 25 1974 กรกฎาคม โดยคะแนนสิบสี่ และ:(ก) พบว่า ข้อบังคับไอซ์แลนด์ของ 1972, พ.ศ.2542 ต่อพลเรือนสิทธิพิเศษประมงของไอซ์แลนด์ไป 50 ไมล์ทะเลจากเส้น ไม่ opposable สู่เยอรมนี(ข) พบว่า ไอซ์แลนด์ได้ไม่ได้รับ unilaterally แยกเรือประมงเยอรมันจากพื้นที่ ระหว่างขีดจำกัด 50 ไมล์ และ 12 ไมล์ หรือ unilaterally จะกำหนดข้อจำกัดในกิจกรรมในพื้นที่เช่น (c) จับที่ประเทศไอซ์แลนด์และประเทศเยอรมนีอยู่ภายใต้ข้อผูกมัดซึ่งกันและกันเพื่อเจรจาในสุจริตสำหรับโซลูชันความเท่าเทียมกันของความแตกต่างของพวกเขา(d) ระบุปัจจัยบางอย่างที่จะนำมาพิจารณาในการเจรจา (บุริมสิทธิของประเทศไอซ์แลนด์ ประเทศเยอรมนีก่อตั้งสิทธิ ผลประโยชน์ของรัฐอื่น ๆ การอนุรักษ์ทรัพยากรประมง ร่วมตรวจวัดที่จำเป็น); และ(อี) พบว่า ไม่สามารถรับปากจะส่งของเยอรมนีเกี่ยวกับการเรียกร้องการมีสิทธิได้รับค่าตอบแทน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตัดสินใจศาลแสดงผลการตัดสินใจของตนใน 25 กรกฎาคม 1974 โดยสิบคะแนนที่สี่: (ก) พบว่ากฎระเบียบของไอซ์แลนด์ของปี 1972 คิดเป็นส่วนขยายของฝ่ายเดียวของสิทธิการประมงพิเศษของไอซ์แลนด์ถึง 50 ไมล์ทะเลจากเส้นเขตแดนที่ไม่ opposable ไปยังประเทศเยอรมนี; (ข) พบว่าไอซ์แลนด์ไม่ได้รับสิทธิเพียงฝ่ายเดียวที่จะไม่รวมเรือประมงเยอรมันจากพื้นที่ระหว่าง 12 ไมล์และข้อ จำกัด 50 ไมล์หรือเพียงฝ่ายเดียวที่จะกำหนดข้อ จำกัด เกี่ยวกับกิจกรรมของพวกเขาในพื้นที่ดังกล่าว(ค) ถือได้ว่าไอซ์แลนด์และเยอรมนี อยู่ภายใต้ความรับผิดชอบร่วมกันที่จะดำเนินการเจรจาต่อรองในความเชื่อที่ดีสำหรับการแก้ปัญหาอย่างเป็นธรรมของความแตกต่างของพวกเขา(ง) ระบุปัจจัยบางอย่างซึ่งจะต้องนำมาพิจารณาในการเจรจา (บุริมสิทธิของไอซ์แลนด์สิทธิที่จัดตั้งขึ้นของเยอรมนีผลประโยชน์ของรัฐอื่น ๆ การอนุรักษ์ทรัพยากรประมงร่วมกันตรวจสอบของมาตรการที่จำเป็น); และ(จ) พบว่ามันไม่สามารถที่จะลงนามในสนธิสัญญาที่จะส่งของเยอรมนีเกี่ยวกับการเรียกร้องที่จะมีสิทธิได้รับค่าตอบแทน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การตัดสินใจการตัดสินใจของศาลให้
เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 1974 สิบคะแนน 4 :
( A ) พบว่ากฎระเบียบของไอซ์แลนด์ 1972 กองทุนขยายฝ่ายเดียวของเอกสิทธิ์สิทธิประมงของไอซ์แลนด์ไป 50 ไมล์ทะเลจากหมุดไม่งอได้ , เยอรมนี ;
( ข ) พบว่าประเทศไอซ์แลนด์ได้สิทธิเพียงฝ่ายเดียวที่จะไม่รวมเรือตกปลาเยอรมันจากพื้นที่ระหว่าง 12 กิโลเมตรและ 50 ไมล์ จำกัด หรือเพียงฝ่ายเดียวที่จะกำหนดข้อ จำกัด ในการดำเนินกิจกรรมในพื้นที่เช่น ;
( C ) ที่จัดขึ้นที่ไอซ์แลนด์และเยอรมนีอยู่ภายใต้พันธกรณีร่วมกันที่จะดำเนินการเจรจาต่อรองในความเชื่อที่ดีสำหรับทางออกที่เป็นธรรมของความแตกต่างของพวกเขา
( D ) พบว่า ปัจจัยที่ต้องนำมาพิจารณาในการเจรจา ( บุริมสิทธิของไอซ์แลนด์ก่อตั้งสิทธิของเยอรมนี , ผลประโยชน์ของรัฐอื่น ๆของการอนุรักษ์ทรัพยากรประมง การตรวจสอบร่วมกันของมาตรการบังคับใช้ ) และ ;
( E ) พบว่าไม่สามารถที่จะยอมให้ส่งของเยอรมนีเกี่ยวกับการเรียกร้องของ มีสิทธิได้รับค่าทดแทน .