That the flat screen presents some

That the flat screen presents some difficulties in handling representations of different
geometries is nothing new. Artists and mapmakers have wrestled for centuries
with trying to present the three-dimensional (3D) world on the two-dimensional
(2D) canvas or atlas. In western art, beginning in the fifteenth Century with artists
such as Brunelleschi, the use of perspective first found systematic presentation in
Alberti’s Della Pittura published in 1435. The most common method for representing
3D space on a surface, usually known as linear perspective, is illustrated by
Albrecht Dürer in a famous engraving of 1525 reproduced in Fig. 4.1. Here a hook
on the wall takes the position of the eyes, and a taut string represents the straight
line joining the eyes to a visible spot beyond the frame. This provides one solution
to the problem of representing solid (3D) objects on a flat surface in a way that is
compatible with human stereographic vision. As such, the idea of linear perspective
is a result of taking account of human perceptual apparatus.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ว่า จอแบนแสดงปัญหาในการจัดการของแตกต่างกันรูปทรงเรขาคณิตมีอะไรใหม่ ศิลปินและ mapmakers มี wrestled มานานหลายศตวรรษพยายามนำเสนอโลกสามมิติ (3D) ในแบบสองมิติผ้าใบ (2 มิติ) หรือ atlas ในศิลปะตะวันตก การเริ่มต้นในศตวรรษ fifteenth กับศิลปินเช่น Brunelleschi การใช้มุมมองแรกพบนำเสนออย่างเป็นระบบพิคทูล่าเดลลาของ Alberti ประกาศใน 1435 วิธีสำหรับการแสดง3 มิติพื้นที่บนพื้นผิว มักจะเรียกว่ามุมมองเชิงเส้น มีภาพประกอบด้วยAlbrecht ณในการแกะสลักที่มีชื่อเสียงของ 1525 ถ่ายทอดออกมาในรูป 4.1 นี่ตะขอบนใช้ผนัง ตำแหน่งของตา และสายตึงแทนตรงบรรทัดที่รวมสายตาจุดมองเห็นได้เกินเฟรม มีวิธีการแก้ไขปัญหาปัญหาแสดงแข็ง (3D) บนพื้นเรียบที่มีเข้ากันได้กับวิสัยทัศน์น้ำมนุษย์ ดัง ความคิดมุมมองเชิงเส้นเป็นผลของการบัญชีของอุปกรณ์รับรู้ที่มนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ว่าจอแบนนำเสนอปัญหาบางอย่างในการแสดงการจัดการที่แตกต่างกันของ
รูปทรงเรขาคณิตที่จะไม่มีอะไรใหม่ ศิลปินและ mapmakers ได้ปล้ำมานานหลายศตวรรษ
กับการพยายามที่จะนำเสนอสามมิติ (3D) บนโลกสองมิติ
(2D) หรือผ้าใบ Atlas ในศิลปะตะวันตกเริ่มต้นในศตวรรษที่สิบห้ากับศิลปิน
เช่น Brunelleschi การใช้มุมมองที่พบครั้งแรกในการนำเสนอระบบใน
อัลเบอร์ Della Pittura ตีพิมพ์ใน 1,435 วิธีที่พบมากที่สุดสำหรับการเป็นตัวแทนของ
พื้นที่ 3D บนพื้นผิวมักจะรู้จักกันเป็นมุมมองเชิงเส้นเป็น แสดงโดย
Albrecht Dürerในการแกะสลักที่มีชื่อเสียงของ 1525 ทำซ้ำในรูป 4.1 นี่ตะขอ
บนผนังใช้ตำแหน่งของดวงตาและสตริงตึงหมายถึงตรง
เส้นเข้าร่วมตาไปยังจุดที่สามารถมองเห็นได้นอกเฟรม นี้จะช่วยให้การแก้ปัญหาหนึ่ง
ในการแก้ไขปัญหาของการเป็นตัวแทนที่เป็นของแข็ง (3D) วัตถุบนพื้นผิวเรียบในทางที่เป็น
เข้ากันได้กับวิสัยทัศน์ stereographic มนุษย์ เป็นเช่นนี้ความคิดของมุมมองเชิงเส้น
เป็นผลมาจากการใช้บัญชีของอุปกรณ์รับรู้ของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่หน้าจอแบนแสดงความยากลำบากในการจัดการเนื้อหาของต่าง ๆงนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ ศิลปินและ mapmakers ต้องปล้ำกันมานานหลายศตวรรษกับการพยายามที่จะเสนอแบบสามมิติ ( 3D ) โลกใน 2 มิติ( 2 ) ผ้าใบหรือ Atlas ในศิลปะตะวันตก เริ่มต้นในศตวรรษที่สิบห้ากับศิลปินเช่น บรูเนลเลสกี , การใช้มุมมองแรกที่พบในการนำเสนออย่างเป็นระบบAlberti เป็นเดลลา pittura ตีพิมพ์ในผู้ . วิธีที่พบมากที่สุดสำหรับการ เป็นตัวแทนของพื้นที่ 3D บนพื้นผิวที่มักจะเรียกกันว่ามุมมองเชิงเส้น เป็นภาพประกอบ โดยอัลเบรชท์ ดือเรอร์ในงานที่มีชื่อเสียงในรูปที่ 4.1 เดือนทำซ้ำ . ที่นี่เป็นตะขอบนผนังใช้ตำแหน่งของตา และเส้นเชือกตึงเป็นเส้นตรงสายเข้าตา มองเห็น จุดที่เกินกรอบ นี้มีหนึ่งโซลูชั่นกับปัญหาของการเป็นตัวแทนของแข็ง ( 3D ) วัตถุบนพื้นผิวเรียบในทางที่ถูกเข้ากันได้กับวิสัยทัศน์สเตริโอกราฟิกมนุษย์ เช่น ความคิดมุมมองเชิงเส้นคือผลของการบัญชีของเครื่องมือการรับรู้ของมนุษย์