Brazil : Embracing GlobalizationBra

Brazil : Embracing Globalization

Brazil : embracing globalization

This case is about Brazil's development strategy since World War II and about the change of the economic model following the debt crisis of the 1980s. In 2000, Brazilian officials were pondering whether to go for regional integration (Mercosur) or globalization to ensure the country's economic prosperity and development.

Import-substitution strategy

After the Great Depression of the 1930s, Brazil followed an import substitution strategy which consisted of massive government investment, targeting of key industries, and protection against competition with high tariffs walls.

1. Positive effects of this policy : the Brazilian economy experienced rapid growth and considerable diversification. From 1950 to 1961, the average annual rate of growth of the gross domestic product exceeded 7 percent. Industry was the engine of growth. It had an average annual growth rate of over 9 percent between 1950 and 1961, compared with 4.5 percent for agriculture. Traditional industries, such as textiles, food products, and clothing, declined, while the transport equipment, machinery, electric equipment and appliances, and chemical industries expanded.

2. Negative effects of this policy :
substantial increase in imports, especially of inputs and machinery, and the foreign-exchange policies of the period resulted in inadequate export growth. A large influx of foreign capital in the 1950s resulted in a large foreign debt.
Between 1981 and 2000 : Current account balance and trade deficits as a result of higher increase in the imports than exports. Exchange rate stability and external perception of the country depended on the current account balance.

Problems were classified into two sets: internal and external factors.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บราซิล: ไพบูลย์โลกาภิวัตน์บราซิล: กอดโลกาภิวัตน์กรณีนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับยุทธศาสตร์การพัฒนาของบราซิลตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบทางเศรษฐกิจต่อไปนี้วิกฤตหนี้ของปี 1980 ในปี 2000 เจ้าหน้าที่บราซิลถูกขบคิดว่าจะไปบูรณาการในระดับภูมิภาค (Mercosur) หรือโลกาภิวัตน์เพื่อให้แน่ใจว่าความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจของประเทศและการพัฒนา. กลยุทธ์นำเข้าทดแทนหลังจากที่เศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ของปี 1930 ที่บราซิลตามกลยุทธ์การทดแทนการนำเข้าซึ่งประกอบด้วยภาครัฐขนาดใหญ่ การลงทุน, การกำหนดเป้าหมายของอุตสาหกรรมที่สำคัญและการป้องกันการแข่งขันกับกำแพงภาษีสูง. 1 ผลในเชิงบวกของนโยบายนี้: เศรษฐกิจบราซิลประสบการณ์การเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วและความหลากหลายมาก จาก 1950-1961 อัตราเฉลี่ยรายปีของการเจริญเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศเกินร้อยละ 7 อุตสาหกรรมเป็นเครื่องมือของการเจริญเติบโต มันมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยปีละกว่าร้อยละ 9 ระหว่างปี 1950 และปี 1961 เทียบกับร้อยละ 4.5 เพื่อการเกษตร อุตสาหกรรมแบบดั้งเดิมเช่นสิ่งทอผลิตภัณฑ์อาหารและเสื้อผ้าที่ลดลงในขณะที่อุปกรณ์การขนส่งเครื่องจักรอุปกรณ์ไฟฟ้าและเครื่องใช้ไฟฟ้าและอุตสาหกรรมเคมีขยาย. 2 ผลกระทบของนโยบายนี้: เพิ่มขึ้นมากในการนำเข้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งของปัจจัยการผลิตและเครื่องจักรและนโยบายการแลกเปลี่ยนต่างประเทศของรอบระยะเวลาส่งผลให้การเจริญเติบโตของการส่งออกที่ไม่เพียงพอ การไหลบ่าของเงินทุนต่างประเทศในปี 1950 ส่งผลให้หนี้ต่างประเทศที่มีขนาดใหญ่. ระหว่างปี 1981 และ 2000: ดุลบัญชีเดินสะพัดและการขาดดุลทางการค้าที่เป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของการนำเข้าที่สูงขึ้นกว่าการส่งออก เสถียรภาพของอัตราแลกเปลี่ยนและการรับรู้ภายนอกของประเทศขึ้นอยู่กับยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน. ปัญหาถูกแบ่งออกเป็นสองชุด: ปัจจัยภายในและภายนอก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บราซิล : บราซิล : กอด

กอดโลกาภิวัตน์โลกาภิวัตน์

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับยุทธศาสตร์การพัฒนาของบราซิลตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง และเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงรูปแบบทางเศรษฐกิจต่อวิกฤตหนี้ของไฟต์ ใน 2000 เจ้าหน้าที่บราซิลกำลังขบคิดว่าจะไปบูรณาการในภูมิภาค ( Mercosur ) หรือโลกาภิวัตน์ เพื่อให้ความเจริญทางเศรษฐกิจของ ประเทศและการพัฒนา

นำเข้าทดแทนกลยุทธ์

หลังจาก Great อาการซึมเศร้าของช่วงทศวรรษที่ 1930 , บราซิล ตามกลยุทธ์ ทดแทนการนำเข้า ซึ่งประกอบด้วยการลงทุนภาครัฐขนาดใหญ่ เป้าหมายของอุตสาหกรรมหลักและป้องกันการแข่งขันที่มีอัตราภาษีสูงที่ผนัง

1 ผลในเชิงบวกของนโยบายนี้ เศรษฐกิจของบราซิลประสบการเติบโตอย่างรวดเร็ว และกระจายมาก จาก 1950 ถึง 2504อัตราเฉลี่ยรายปีของการเจริญเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศถึงร้อยละ 7 อุตสาหกรรมเป็นเครื่องมือของการเจริญเติบโต มันมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยปีละกว่า 9 เปอร์เซ็นต์ระหว่างปี 1950 และยัง , เมื่อเทียบกับ 4.5 เปอร์เซ็นต์ สำหรับการเกษตร อุตสาหกรรมดั้งเดิม เช่น สิ่งทอ ผลิตภัณฑ์อาหาร และเสื้อผ้าลดลง ในขณะที่การขนส่งอุปกรณ์ เครื่องมือ เครื่องจักร อุปกรณ์ ไฟฟ้า และเครื่องใช้ไฟฟ้าและเคมีอุตสาหกรรมขยายตัว

2 ผลกระทบเชิงลบของนโยบายนี้ :
เพิ่มขึ้นอย่างมากในการนำเข้า โดยเฉพาะปัจจัยการผลิต และเครื่องจักร และนโยบายต่างประเทศของระยะเวลาให้เพียงพอการเจริญเติบโตการส่งออก ไหลขนาดใหญ่ของเงินทุนต่างประเทศในยุค 50 ส่งผลให้หนี้ต่างประเทศมาก
ระหว่าง 2524 และ 2000 :ดุลบัญชีเดินสะพัด และการขาดดุลทางการค้า เป็นผลมาจากการเพิ่มสูงขึ้นในนำเข้ามากกว่าส่งออก อัตราแลกเปลี่ยนมีเสถียรภาพ และการรับรู้จากภายนอกของประเทศขึ้นอยู่กับดุลบัญชีปัจจุบัน

ปัญหาออกเป็นสองชุด : ปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอก