Culler believes that the linguistic

Culler believes that the linguistic-structuralist model can help “formulate the rules of particular systems of convention rather than simply affirm their existence." He posits language and human culture as similar.

In Structuralist Poetics Culler warns against applying the technique of linguistics directly to literature. Rather, the "'grammar' of literature" is converted into literary structures and meaning. Structuralism is defined as a theory resting on the realization that if human actions or productions have meaning there must be an underlying system that makes this meaning possible, since an utterance has meaning only in the context of a preexistent system of rules and conventions.

Culler proposes that we use literary theory not to try to understand a text but rather to investigate the activity of interpretation. In several of his works, he speaks of a reader who is particularly "competent." In order to understand how we make sense of a text, Culler identifies common elements that different readers treat differently in different texts. He suggests there are two classes of readers, “the readers as field of experience for the critic (himself a reader)” and the future readers who will benefit from the work the critic and previous readers have done.

Culler's critics complain of his lack of distinction between literature and the institution of writing in general. John R. Searle has described Culler's presentation of deconstruction as making "Derrida look both better and worse than he really is;" better in glossing over some of the more intellectually murky aspects of deconstruction and worse in largely ignoring the major philosophical progenitors of Derrida's thought, namely Husserl and Heidegger.[3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Culler เชื่อว่า แบบภาษาศาสตร์ structuralist สามารถช่วย "กำหนดกฎของระบบโดยเฉพาะการประชุม แทนที่รับรองการดำรงอยู่ของพวกเขาก็" เขา posits ภาษาและวัฒนธรรมมนุษย์เป็นที่คล้ายกันใน Structuralist Poetics Culler เตือนกับการใช้เทคนิคของภาษาศาสตร์วรรณกรรมโดยตรง ค่อนข้าง "'ไวยากรณ์' วรรณกรรม" จะถูกแปลงเป็นโครงสร้างวรรณกรรมและความหมาย Structuralism ถูกกำหนดเป็นทฤษฎีที่เหลือจากการรับรู้ว่า ถ้ามนุษย์กระทำหรือผลิต ได้ มีความหมายต้องเป็นระบบต้นแบบที่ทำให้ความหมายนี้ไป ตั้งแต่ utterance ที่มีความหมายเฉพาะในบริบทของระบบ preexistent ของกฎและระเบียบCuller เสนอว่า เราใช้ทฤษฎีวรรณคดีไม่เข้าใจข้อความ แต่เป็น การตรวจสอบการตีความ หลาย ๆ ผลงานของเขา เขาพูดของผู้อ่านที่เป็นโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "มีอำนาจ" ความเข้าใจในวิธีทำความรู้สึกของข้อความ Culler ระบุองค์ประกอบทั่วไปที่อ่านแตกต่างกันถือว่าแตกต่างกันในข้อความที่แตกต่างกัน เขาแนะนำมี 2 ประเภทของผู้อ่าน "อ่านเป็นประสบการณ์สำหรับนักวิจารณ์ (เองตัวอ่าน)" และผู้อ่านในอนาคตที่จะได้รับประโยชน์จากการทำงานนักวิจารณ์และผู้อ่านก่อนหน้านี้ได้ทำการนักวิจารณ์ของ culler บ่นของเขาไม่มีความแตกต่างระหว่างวรรณคดีกับสถาบันการศึกษาจากการเขียนโดยทั่วไป ไร John R. Searle ได้อธิบายนำเสนอของ Culler deconstruction เป็น "Derrida มอง ทั้งดีและเลวร้ายยิ่งกว่าเขาจริง ๆ ดีใน glossing กว่าบางด้านสติปัญญายิ่งขุ่น deconstruction และเลวร้ายยิ่งในสองหลักการใหญ่ progenitors ปรัชญาความคิดของ Derrida ได้แก่ Husserl และ Heidegger[3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Culler เชื่อว่ารูปแบบทางภาษา-โครงสร้างสามารถช่วย "กำหนดกฎระเบียบของระบบโดยเฉพาะอย่างยิ่งของการประชุมมากกว่าเพียงแค่การยืนยันการดำรงอยู่ของพวกเขา." เขา posits ภาษาและวัฒนธรรมของมนุษย์เป็นที่คล้ายกัน. ในไวยากรณ์โครงสร้างฉันทลักษณ์ Culler เตือนต่อการใช้เทคนิคทางภาษาศาสตร์โดยตรงกับวรรณกรรม . แต่ "ไวยากรณ์ของวรรณกรรม" จะถูกแปลงเป็นโครงสร้างวรรณกรรมและความหมาย. โครงสร้างนิยมถูกกำหนดให้เป็นทฤษฎีที่วางอยู่บนตระหนักว่าถ้าการกระทำของมนุษย์หรือโปรดักชั่นมีความหมายจะต้องมีระบบพื้นฐานที่ทำให้ความหมายนี้เป็นไปได้เนื่องจาก คำพูดที่มีความหมายเฉพาะในบริบทของระบบ preexistent ของกฎและการประชุม. Culler แนะว่าเราใช้ทฤษฎีวรรณกรรมที่จะไม่พยายามที่จะเข้าใจข้อความ แต่จะตรวจสอบกิจกรรมของการตีความ. ในหลาย ๆ ผลงานของเขาเขาพูดถึง ผู้อ่านที่โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ "อำนาจ." เพื่อให้เข้าใจถึงวิธีการที่เราทำให้ความรู้สึกของข้อความ Culler ระบุองค์ประกอบทั่วไปว่าผู้อ่านที่แตกต่างกันในการรักษาที่แตกต่างกันในตำราที่แตกต่างกัน เขาแสดงให้เห็นมีสองชั้นเรียนของผู้อ่าน "ผู้อ่านเป็นข้อมูลของประสบการณ์สำหรับนักวิจารณ์ (ตัวเองอ่าน)" และผู้อ่านในอนาคตที่จะได้รับประโยชน์จากการทำงานของนักวิจารณ์และผู้อ่านก่อนหน้านี้ได้ทำ. วิจารณ์ Culler ของบ่นของเขาขาด ความแตกต่างระหว่างวรรณคดีกับสถาบันการศึกษาของการเขียนโดยทั่วไป จอห์นอาเซิลได้อธิบายนำเสนอ Culler ของโครงสร้างการทำ "แดริด้ามีลักษณะทั้งที่ดีและเลวร้ายยิ่งกว่าเขาจริงๆ" ที่ดีกว่าใน glossing กว่าบางส่วนของด้านมืดปัญญามากขึ้นของโครงสร้างและแย่ลงในส่วนใหญ่ไม่สนใจบรรพบุรุษปรัชญาสำคัญของความคิดของแดริด้าคือ Husserl และไฮเดกเกอร์. [3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แบบ คูลเลอร์เชื่อว่าสาเหตุหลักที่สามารถช่วย " สร้างกฎโดยเฉพาะระบบการประชุมมากกว่าเพียงแค่การยืนยันการดำรงอยู่ของพวกเขา . " เขา posits ภาษาและวัฒนธรรมของมนุษย์เป็นเหมือนกัน

ในสาเหตุสุขสงบ คูลเลอร์เตือนต่อต้านการใช้เทคนิคของภาษาศาสตร์ โดยวรรณกรรม ค่อนข้าง" 'grammar ' วรรณกรรม " จะถูกแปลงเป็นโครงสร้างของวรรณกรรมและความหมาย หมายถึง ทฤษฎีโครงสร้างนิยมพักที่ตระหนักว่า ถ้าการกระทำของมนุษย์ หรือผลิตได้นั่นหมายความว่าต้องเป็นระบบพื้นฐานที่ทำให้ความหมายเป็นไปได้ ตั้งแต่การพูดที่มีความหมายเฉพาะในบริบทของ preexistent ระบบของกฎและข้อตกลง .

ที่เราใช้ คูลเลอร์ได้เสนอทฤษฎีวรรณกรรมไม่พยายามที่จะเข้าใจข้อความ แต่เพื่อตรวจสอบกิจกรรมของการตีความ หลายของผลงานของเขา เขาพูดของผู้อ่านที่มีความสามารถโดยเฉพาะอย่างยิ่ง " . " เพื่อที่จะเข้าใจวิธีการที่เราเข้าใจข้อความ คูลเลอร์ระบุองค์ประกอบทั่วไปที่ผู้อ่านที่แตกต่างกันการรักษาแตกต่าง ในข้อความที่แตกต่างกันเขาบอกว่ามีสองชั้นเรียนของผู้อ่าน , ผู้อ่านเป็นสนามของประสบการณ์สำหรับนักวิจารณ์ ( ตัวเองอ่าน ) " และอนาคตที่ผู้อ่านจะได้รับประโยชน์จากงานนักวิจารณ์และผู้อ่านก่อนทำ

คูลเลอร์ของนักวิจารณ์บ่นของเขาไม่มีความแตกต่างระหว่างวรรณคดีและสถาบันการศึกษาในการเขียนทั่วไป จอห์นเซิร์ลได้อธิบาย คูลเลอร์ของการนำเสนอโครงสร้างที่ทำให้ " เดอริดูทั้งดีขึ้น และแย่กว่าเขาจริงๆ " ดีกว่าใน glossing กว่าบางส่วนของเพิ่มเติมความรู้ด้านมืดของโครงสร้างลงในส่วนใหญ่ไม่สนใจปรัชญา ตั้งต้นหลักของ แดร์ริดาคิดคือฮุลเซิร์ล และ ไฮเดกเกอร์ [ 2 ]