Min Ho stared at the photos from Sh

Min Ho stared at the photos from Shin Hye’s party. He knew he shouldn’t have clicked the link for the article, but he couldn’t resist. His eyes immediately darted to the photo of her with two idols. One of them had his arm wrapped around her neck. His blood boiled at the sight. Who the hell is this guy? He saw the name: Yong Jun Hyung. He’s not in my blacklist…

He shut his laptop in frustration and grunted. He had the worst timing.

After he got back from China, the first thing he thought about was finding her. He still didn’t have her phone number, and his manager wasn’t going to help him get it. He couldn’t recklessly ask anyone close to Shin Hye either. And he knew that if Shin Hye went to the trouble of changing her number just to avoid him, she wouldn’t have given it to someone close to him.

There was only one recourse. He had found out that she was having a fan meeting as pre-birthday celebration with her fans. When he knew it was over, he quickly made his way to her building. He dressed inconspicuously and came up to her apartment, but soon realized that no one was home. He went back to his car and waited for her. He sat there for hours and he finally gave up when he came to the conclusion that she wasn’t coming home. He figured that maybe she decided to stay at her parents'.

He did the same thing the next night. He waited for her patiently outside her building. It was borderline stalking, but there were some things he wanted to know. Like why she came to his pad that night, why she took care of him and cooked for him only to leave without so much as a goodbye. He sat in his car accompanied only by his thoughts. It was past midnight when he decided to leave, infuriated at himself for being so helpless.

Just as he was leaving, he heard a car coming down the road. Just one more, he told himself, expectant. He had a feeling this was it. When what arrived was an unfamiliar green Lexus, he let out a sigh in resignation. This is hopeless. With a heavy heart, he drove off.

Now Min Ho knew why Shin Hye wasn’t home. She was having a birthday party with her friends and family. He still felt territorial about her, and his heart hurt at the thought of being excluded. It was still hard to accept that he no longer played a part in her life. He wasn’t even a friend to her anymore.

‘Min Ho-yah!’ His manager suddenly peered through his bedroom door, surprising him.

Min Ho frowned. ‘Hyung, what are you doing here? When did you arrive?’

‘Never mind that,’ the man said as he entered the room, panting. ‘We have a problem.’



‘Oh my God. Heol.’

Shin Hye was removing lip gloss when she turned to her wide-eyed stylist. It was getting late, but thankfully they’ve finished shooting the night scenes for her latest CF. Shin Hye was tired, and she couldn’t wait to get home and rest. ‘Are you okay, eonnie?’

‘Shin Hye,’ she spoke without taking her eyes off her phone’s screen, looking like she had just seen a ghost. ‘Have you seen these articles?’

She furrowed her brows. ‘What articles?’

Her stylist hurriedly walked to her and gave her the phone. Shin Hye took it, wondering what it was that made her eonnie look so alarmed. Her jaw dropped and her body tensed after reading the headline. She shook her head. ‘This can’t be true.’

‘The reporter says he has photos.’

Shin Hye quickly typed Min Ho’s name on the search engine and several articles about him gambling in a New Zealand casino came up. The incident was already number one on Daum and Naver. Shin Hye’s first instinct was to call him so she whipped out her phone, only to remember that she had erased his number.

‘Damn it,’ she muttered under her breath.

At that moment, her manager entered the room and Shin Hye quickly pulled him aside. ‘Oppa, do you have his number?’ She whispered, making sure that her stylist couldn’t hear them.

Joon looked at Shin Hye’s worried face, confused. ‘Whose num…’ he didn’t finish his question after realizing who she was talking about and shook his head. ‘No. Stay out of it, Shin Hye. I’m sure they’re handling things just fine.’

Shin Hye held his arm. ‘You knew? Oppa, please.’

He scratched his head, frowning. ‘I can’t. I don’t have his number anymore, or his manager’s. I erased them in a fit of rage when you told me he broke up with you. I can be a little touchy, too.’

Shin Hye released him and bit her lower lip.

‘I’m sure he’s okay,’ Joon said, putting a reassuring hand on her shoulder. ‘You know how articles exaggerate. It’s probably not even true.’

But Shin Hye couldn’t shake off the feeling that he wasn’t okay. He was already in a bad state the last time she saw him. If he has to deal with this scandal now, she could only imagine how messed up he probably feels. Ignoring what her manager said, she walked back to the table and grabbed her phone and dialled.

‘Yobuseyo?’ The guy at the other end answered after a few rings.

‘Il Woo oppa, it’s Shin Hye. I can’t contact Min Ho oppa. Do you know where he is?’

‘Meo? I was just with him an hour ago. He called me earlier saying he wanted to blow off some steam. I was on a break from filming so I went. I was worried about those articles. But the director called me so I’m back on set. Why can’t you contact him?’

‘You drank with him again?’ Her tone sounded like she was castigating him.

‘I’m sorry. But he sounded really upset. Besides, if I didn’t come, he would have found a way to still drink.’

Shin Hye massaged her temples with her hand. ‘Where? Bar Da? Is he still there?’

‘I don’t know. Let me call Hyun Woo hyung and check. I’ll call you back.’

Before she could hear Il Woo hang up, she grabbed her bag and walked to the door, leaving her manager and stylist with confused looks. ‘Oppa, eonnie, I have to go. I’ll see you tomorrow. Thanks.’

She sprinted to her car and drove off faster than she normally would. Her leg nervously shook, as negative thoughts flooded her mind. What if he makes a scene at the bar? What if he drives drunk? ‘I knew it, I just knew it,’ she muttered.

Her ringtone blasted inside and she immediately answered. ‘Oppa.’

‘Shin Hye, Hyun Woo hyung said Min Ho isn’t there anymore. He just left money at the bar and disappeared. I couldn’t contact him either.’

‘What?’ Shin Hye stopped the car and pulled over. ‘Where could he be?’

‘I’m not sure,’ Il Woo replied. Shin Hye could hear the edginess in his voice. ‘I called Bum, too, thinking that he’d probably call him if he wanted to drink some more, but he’s with Geun Young. Maybe he went home, Shin Hye. I’d check on him but I’m stuck filming.’

Shin Hye sighed. ‘Arasso. Thanks oppa. I’m sorry for bothering you at this hour.’

Within seconds, Shin Hye started her car again with a new destination in mind. She silently hoped that he was back home and not in another bar drinking his anger away. Or worse, getting into an accident. ‘I swear to God, if he drove drunk, I’m going to kill him, myself,’ she grumbled, growing more anxious by the minute.

She didn’t even bother to be cautious anymore. She raced to his door and pushed the buzzer several times. When there was no answer, she closed her eyes. Is he not home? Against her better judgment, she entered his passcode. When the door opened, she came inside right away.

As soon as the door closed behind her, she looked up and saw Min Ho in shorts and a tank top standing by his bedroom door. With his hair dishevelled and his eyes red and glassy, he looked like he just woke up. His mouth opened slightly and his eyes widened upon seeing her. Shin Hye creased her eyebrows. ‘You’re… okay?’



Min Ho couldn’t believe his eyes. He blinked a few times, just to check if she was real. He was sure he didn’t drink much. Two beers couldn’t possibly make him hallucinate. So was he dreaming again? He wasn’t sure.

‘You’re… okay?’ She asked. Her voice filled the room.

Shin Hye’s expression pierced through him. It was a mixture of concern, surprise, with a little bit of anger.

She’s real. Min Ho took a step forward. ‘What… what are you doing here?’

Shin Hye, realizing that she wasn’t supposed to be there, took one step back. When her back hit the wall, she looked down instead. ‘I’m sorry for barging in. I was just…’ She realized she was stammering. She looked back up at him. ‘I’ll go.’

Turning around, she clutched the doorknob, ready to leave.

‘Stop,’ Min Ho’s voice was so firm that Shin Hye’s hand didn’t move. She waited for him to say something else, but he didn’t. Her heart hammered against her chest, feeling the tension in the room. Shin Hye slowly turned around. She was startled to see that Min Ho was now just three feet away from her.

Min Ho looked at Shin Hye’s flushed face and clenched his jaw. His heart raced at the sight of her. He tried to control himself, but every part of him just wanted her close. ‘I asked you what you were doing here.’

Shin Hye looked away, trying to avoid his eyes. ‘I read the articles and I was…’ She paused, confused, herself.

‘Worried?’ Min Ho took another step.

Shin Hye squirmed. He was standing so dangerously close. She could feel the air thinning around them.

‘You stole my photos,’ Min Ho continued. ‘When you were here the other night.’

She swallowed, remembering putting the envelope in her bag. ‘You weren’t supposed to have them,’ she replied.

The silence between them was deafening. Shin Hye felt her senses heighten as she just stood there, certain that Min Ho’s eyes were scanning her. She needed to say something, fast.

‘D-did you drive? Il Woo oppa said you’ve been drinking again and…’

‘So you are worried,’ he spoke, his voice husky and low.

Shin Hye fought the urge to look into his eyes. ‘It’s just that the other night, you were so drunk and… you shouldn’t be drinking.’ She was stuttering, and she was afraid of what that might imply.

Min Ho swallowe

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โฮจิมินห์แล้วจ้องไปที่รูปถ่ายจากของ Shin Hye เขารู้ว่า เขาไม่ควรคลิกการเชื่อมโยงของบทความ แต่เขาไม่สามารถต้านทาน ตาของเขาพุ่งตัวตามไปภาพถ่ายของเธอกับสื่อสองทันที หนึ่งในนั้นมีแขนของเขาโอบรอบคอของเธอ ต้มเลือดของเขาในสายตา นรกคือผู้ชายคนนี้อะไร เขาเห็นชื่อ: Yong Jun Hyung เขาไม่ได้อยู่ในบัญชีดำของฉัน...

ปิดแล็ปท็อปของเขาในแห้ว และ grunted เขาได้เลวร้ายที่สุดเวลา

หลังจากที่เขาได้กลับจากประเทศจีน สิ่งแรกที่เขาคิดว่า เกี่ยวกับถูกค้นหาเธอ เขายังไม่มีหมายเลขโทรศัพท์ของเธอ และผู้จัดการของเขาไม่ได้ไปช่วยเขาทำ เขา recklessly ไม่ถามใครใกล้กับ Shin Hye อย่างใดอย่างหนึ่ง และเขารู้ถ้า Shin Hye ไปปัญหาของการเปลี่ยนแปลงจำนวนของเธอเพียงเพื่อหลีกเลี่ยงเขา เธอจะไม่ได้ให้มันกับบุคคลใกล้ชิด

มีเบี้ยหนึ่งเท่านั้น เขาได้พบว่า เธอมีประชุมพัดลมเป็นงานฉลองวันเกิดล่วงหน้ากับแฟน ๆ ของเธอ เมื่อเขารู้มันผ่าน เขาได้อย่างรวดเร็วได้ทางไปอาคารของเธอ เขาแต่งตัว inconspicuously และมาอัพอพาร์ทเมนท์ของเธอ แต่เร็ว ๆ นี้ รู้ว่า ไม่มีใครอยู่บ้าน เขากลับไปที่รถของเขา และรอเธอ เขานั่ง และเขาก็ได้เมื่อเขามาถึงข้อสรุปที่ว่า เธอไม่ได้มาบ้าน เขาคิดทีว่าเธอตัดสินใจพักที่พ่อแม่ของเธอ

เขาทำเหมือนคืนถัดไป เขารอเธอทนภายนอกอาคารของเธอ มันมีเส้น stalking แต่มีบางสิ่งที่เขาอยากรู้ ชอบเหตุผลที่เธอมาพร้อมกับแผ่นของเขาคืน ทำไมเธอเอาดูแลเขา และอาหารสำหรับเขาเท่านั้นไปโดยไม่ลาให้มากที่ เขานั่งในรถของเขาเท่านั้นตามความคิดของเขา ก็เลยเที่ยงคืนเมื่อเขาตัดสินใจที่จะปล่อย infuriated ที่ตัวเองสำหรับการเป็นกำพร้าจึง

เหมือนเขาถูกทิ้ง เขาได้ยินรถมาบนถนน อีกเพียงหนึ่ง เขาบอกตัวเอง expectant เขามีความรู้สึกนี้ได้ เมื่ออะไรมาเป็นเล็กซัสสีเขียวไม่คุ้นเคย เขาให้ออกแยกกันในการลาออก ตาอยู่ ด้วยหัวใจที่หนัก เขาขับรถ off.

ตอนนี้นาทีโฮรู้ทำไม Shin Hye ไม่ได้บ้าน เธอมีวันเกิดปาร์ตี้กับเพื่อนและครอบครัวของเธอ เขายังรู้สึกว่าดินแดนเกี่ยวกับเธอ และหัวใจของเขาเจ็บที่ความคิดของการแยก ก็ยังคงยากที่จะยอมรับว่า เขาไม่เล่นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ เขาไม่ได้เป็นเพื่อนกับเธออีกต่อไป

'นาทีโฮจิมินห์-yah ' ผู้จัดการของเขาก็ peered ผ่านประตูห้องนอนของเขา เขาน่าแปลกใจ

frowned โฮจิมินห์ Min ' Hyung อะไรคุณทำที่นี่ เมื่อคุณมา?'

'ไม่ทราบที่ คนกล่าวว่า เขาป้อนห้อง panting 'เรามีปัญหา'



' โอ้ พระเจ้าของฉัน Heol .'

Shin Hye ได้เอาลิปมันเมื่อเธอกลายเป็นสไตลิสของเธอ wide-eyed มันคือการล่าช้า แต่ขอบคุณพวกเขาเสร็จถ่ายฉากกลางคืนมีเหนื่อยของเธอล่าสุด CF. Shin Hye และเธอไม่สามารถรอที่จะได้รับบ้าน และเหลือ 'รึไร eonnie'

'Shin Hye เธอพูดโดยไม่ต้องตาปิดหน้าจอของโทรศัพท์ของเธอ เธอดูเหมือนกับเธอได้เพียงเห็นผี 'ได้คุณเห็นบทความเหล่านี้ได้อย่างไร'

เธอ furrowed เธอเลือน 'อะไรบทความ'

สไตลิสของเธอเดินกับเธอ และให้เธอโทรศัพท์รีบ ชิน Hye เอา สงสัยว่า อะไรมันเป็นที่ทำ eonnie ของเธอดูตื่นตระหนกมาก ร่างกายของเธอ tensed หลังจากอ่านพาดหัวและขากรรไกรของเธอหลุด เธอจับหัวของเธอ 'นี้ไม่สามารถเป็นจริง"

'ในโปรแกรมรายงานว่า เขามีรูปถ่าย'

ชิน Hye พิมพ์ชื่อ Min โฮจิมินห์ในเครื่องมือค้นหาอย่างรวดเร็ว และบทความต่าง ๆ เกี่ยวกับเขาเล่นการพนันในคาสิโนนิวซีแลนด์มา เหตุการณ์แล้วหนึ่งใน Daum และ Naver สัญชาตญาณแรกของชิน Hye ได้โทรหาเขาเพื่อให้เธอได้พัดเอาออกโทรศัพท์ของเธอ เพียงต้องจำไว้ว่า เธอได้ลบเลขของเขา

"ไอ้ห่า เธอ muttered ภายใต้ลมหายใจของเธอ

ตอนที่ ผู้จัดการของเธอใส่ห้อง และ Shin Hye รวดเร็วดึงเขาไว้ 'Oppa มีหมายเลขของเขาไหม" เธอกระซิบ ให้แน่ใจว่า สไตลิสของเธอไม่ได้ยินพวกเขา

Joon มอง Shin Hye กังวลหน้า สับสน 'มีหมายเลข ...' เขาไม่ได้จบคำถามของเขาหลังจากที่ทราบที่เธอพูดถึง และจับเขา ใหญ่ ' หมายเลข เดินออกมาจากมัน Shin Hye ผมมั่นใจว่า พวกเขากำลังจัดการกิจกรรมท่องเที่ยวงาน '

Shin Hye ขึ้นแขนของเขา "คุณรู้หรือไม่ Oppa โปรด '

เขามีรอยขีดข่วนศีรษะ frowning ' ฉันไม่ได้ ไม่มีหมายเลขของเขาอีกต่อไป หรือผู้จัดการของเขา ฉันลบพวกเขาในความพอดีของความโกรธเมื่อคุณบอกฉันว่า เขายากจนกับคุณ ได้น้อยน้อย เกินไป.'

Shin Hye ออกเขา และบิตลิล่างของเธอ

"ผมแน่ใจว่า เขาไม่เป็นไร Joon กล่าว ใส่มือแข่งขันต่ออายุบนไหล่ของเธอ ' คุณรู้ว่าบทความโอ้อวด มันคงไม่เป็นความจริงแม้ '

แต่ Shin Hye ไม่สามารถสลัดความรู้สึกว่าเขาไม่ได้ล่ะ เขาได้อยู่ในสถานะไม่ถูกต้องครั้งสุดท้ายที่เธอเห็นเขา ถ้าเขาจัดการกับสแกนดัลนี้ เธออาจจินตนาการว่า messed ขึ้นเขาคงรู้สึกได้ สองผู้จัดการของเธอพูด เธอเดินกลับไปที่ตาราง และคว้าโทรศัพท์ของเธอ และ dialled.

'Yobuseyo ' คนอีกฝ่ายตอบหลังแหวนกี่

' oppa อิลวูเป็น Shin Hye ฉันไม่สามารถติดต่อ oppa แล้วโฮจิมินห์ คุณรู้ที่เขาได้หรือไม่ '

' แม้ว ผมกับเขาหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เขาเรียกว่าฉันก่อนหน้านี้บอกว่า เขาต้องการบางความกระตือรือร้น ผมหยุดพักจากการถ่ายทำดังนั้นฉันก็ ผมกังวลเกี่ยวกับบทความเหล่านั้น แต่ที่กรรมการเรียกฉันดังนั้นฉันจึงตั้ง ทำไมไม่สามารถคุณติดต่อเขาได้อย่างไร '

'คุณดื่มกับเขาอีกหรือไม่' เสียงของเธอแต่เพียงแห่งเช่นเธอถูก castigating เขา

' ขอ แต่เขาแต่เพียงแห่งเสียจริง ๆ นอกจาก หากไม่ได้ เขาจะพบวิธีการยังคง ดื่ม '

Shin Hye นวดวัดของเธอ ด้วยมือของเธอ ' ที่ บาร์ดา มีเขายัง?'

' ฉันไม่รู้ ผมเรียกเกี้ยวพาน Hyun hyung และตรวจสอบ เราจะเรียกคุณไป '

ก่อนเธออาจได้ยินอิลวูวางสาย เธอคว้ากระเป๋าของเธอ และเดินไปที่ประตู ออกจากผู้จัดการของเธอ และมองหน้าทำ ด้วยสับสน ' Oppa, eonnie มีไป ฉันจะพบคุณพรุ่งนี้ ขอบคุณ '

เธอ sprinted รถของเธอไป และขับรถออกได้เร็วกว่าเธอตามปกติ ขาเธอคนจับ เป็นความคิดลบน้ำท่วมใจของเธอ ถ้าเขาทำให้ฉากที่บาร์ ถ้าเขาขับเมา 'ฉันรู้ ฉันรู้เพียงว่า เธอ muttered.

เสียงเรียกเข้าของเธอเสียหายภายใน และเธอตอบทันที 'Oppa'

'Shin Hye, hyung เกี้ยวพาน Hyun ว่า โฮจิมินห์นาทีไม่มีอีกต่อไป เขาเพียงทิ้งเงินที่บาร์ และหายไป ฉันไม่สามารถติดต่อเขาทั้งนั้น '

' อะไร' Shin Hye หยุดรถ และลากผ่าน 'ที่เขาจะได้หรือไม่'

"ฉันไม่แน่ใจ อิลวูตอบกลับ ชิน Hye สามารถได้ยินเสียง edginess ในเสียงของเขา ' ฉันเรียกว่ากุ๊ย เกินไป คิดว่า เขาจะคงเรียกเขาถ้าเขาอยากดื่มบ้าง แต่เขากับ Geun Young บางทีเขากลับบ้าน Shin Hye ผมจะตรวจสอบกับเขา แต่ฉันกำลังติดถ่ายทำ '

Shin Hye ถอนหายใจ ' Arasso ขอบคุณ oppa ผมขอรบกวนคุณที่ชั่วโมงนี้ '

ภายในวินาที Shin Hye เริ่มต้นใช้งานรถยนต์อีกปลายทางใหม่ในการ เธออย่าหวังว่า เขาไม่กลับบ้าน และไม่อยู่ ในบาร์ดื่มความโกรธของเขาไปอีก หรือแย่ ลง รับเป็นอุบัติเหตุ 'ผมขอสาบานต่อพระเจ้า ถ้าเขาขับรถเมา ฉันจะฆ่าเขา ตัวเอง เธอ grumbled เพิ่มขึ้นกระตือรือร้นมากขึ้น โดยนาที

นอกจากนี้เธอยังไม่รำคาญต้องระมัดระวังอีก เธอ raced ไปที่ประตูของเขา และผลักเสียงสัญญาณเตือนที่หลายครั้ง เมื่อไม่มีการตอบรับ เธอปิดดวงตาของเธอ ไม่เขาบ้าน กับคำพิพากษาของเธอดีขึ้น เธอป้อนรหัสผ่านของเขา เมื่อประตูเปิด เธอมาภายในทันที

ทันทีที่ประตูปิดอยู่เบื้องหลังของเธอ เธอค้นหา และเห็นโฮจิมินห์นาทียืนเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้น โดยประตูห้องนอนของเขา ผมของเขา dishevelled และตาสีแดง และฟิต เขาดูเหมือนว่าเขาตื่นขึ้น เปิดปากเล็กน้อย และตา widened เมื่อเห็นเธอ ชิน Hye ผ้าเป็นรอยย่นคิ้วของเธอ ' คุณ...ไร?'



นาทีโฮไม่เชื่อสายตาของเขาได้ เขาคันนั้นกะพริบกี่ครั้ง เพื่อตรวจสอบถ้าเธอมีจริง เขาไม่แน่ใจว่า เขาไม่ได้ดื่มมาก เบียร์สองอาจจะไม่สามารถทำให้เขาเกิดภาพหลอนประสาท ดังนั้น เขาฝันอีก ไม่แน่ใจว่า

' คุณ...ไร?' เธอถาม เสียงของเธอเต็มไปห้อง

นิพจน์ Shin Hye pierced ผ่านเขา มันเป็นการผสมผสานระหว่างความกังวล แปลกใจ เล็กของความโกรธ

เธอเป็นจริง นาทีโฮจิมินห์เอาก้าวไปข้างหน้า "อะไร...คืออะไรคุณทำที่นี่? "

Shin Hye ตระหนักถึงว่า เธอไม่ควรจะมี เอาขั้นตอนหนึ่งไป เมื่อเธอกลับตีผนัง เธอมองลงไปแทน ' ฉันขอ barging ในการ ผมแค่...' เธอรู้เธอได้ stammering เธอมองกลับขึ้นเขา 'ฉันจะไป"

เธอเปิดสถาน คลัตช์ลูกบิดประตู พร้อมที่จะปล่อยให้

'หยุด เสียงนาทีโฮจิมินห์ได้ดังนั้นบริษัทที่ Shin Hye คงไม่ย้าย เธอรอให้เขาพูดอย่างอื่น แต่เขาไม่ได้ หัวใจของเธอมือกับหน้าอกของเธอ ความรู้สึกตึงเครียดในห้อง Hye ชินหันไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ เธอ startled เพื่อดูว่า โฮจิมินห์นาทีขณะนี้เพียงสามฟุตจาก her.

มอง Shin Hye โฮจิมินห์นาทีล้างหน้า และกัดกรามของเขา หัวใจ raced ในสายตาของเธอ เขาพยายามควบคุมตัวเอง ได้ทุกส่วนของเขาเพียงแค่อยากให้เธอปิด 'ผมขอให้คุณสิ่งที่คุณได้ทำที่นี่"

ชิน Hye ดู พยายามหลีกเลี่ยงสายตาของเขา 'ผมอ่านบทความ และผม...' เธอหยุดชั่วคราว สับสน ตัวเอง

'ห่วง ' นาทีโฮจิมินห์เอาขั้นตอนอื่น

Shin Hye squirmed เขายืนปิดเลิฟมาก เธออาจรู้สึกบางล้อมรอบอากาศได้

'คุณขโมยภาพถ่ายของฉัน โฮนาทีต่อได้ 'เมื่อคุณได้ที่นี่คืนนี้'

เธอกลืนกิน จดจำการวางซองจดหมายในกระเป๋าของเธอ 'คุณไม่ควรจะให้ เธอตอบ

ความเงียบระหว่างที่หนวกหู Hye ชินรู้สึกว่าอารมณ์ของเธอป็นเธอเพิ่งยืน แน่นอนว่า ตาต่ำสุดโฮจิมินห์ถูกสแกนเธอ เธอต้องการจะบอกอะไร อย่างรวดเร็วด้วย

จะ-คุณไม่ได้ขับรถ อิลวู oppa กล่าวว่า คุณได้รับดื่มอีก and. ... '

' เพื่อที่คุณจะกังวล พูด เขาเสียง husky และน้อย

Shin Hye สู้กระตุ้นการมองเข้าไปในตาของเขา 'ได้เพียงคืนอื่น ๆ จะถูกดังนั้นเมา and. ... คุณไม่ควรดื่ม' เธอไม่พูดติดอ่าง และเธอกลัวสิ่งที่อาจเป็นสิทธิ์แบบได้

swallowe โฮจิมินห์นาที

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มินโฮจ้องมองภาพถ่ายจากชินเฮ ของพรรค เขารู้ว่าเขาไม่ควรคลิกที่ลิงค์สำหรับบทความ แต่เขาก็ไม่อาจต้านทานได้ ดวงตาของเขาทันที เคลื่อนไหว กับรูปถ่ายของเธอกับสองไอดอล หนึ่งในนั้นมีแขนของเขาห่อรอบคอของเธอ ต้มเลือดของเขาที่เห็น หมอนี่เป็นใครกันแน่ ? เขาเห็นชื่อ ยง จุนฮยอง เขาไม่ได้อยู่ในบัญชีดำของฉัน

. . . . . . .เขาปิดคอมพิวเตอร์ของเขาในเสียงและคำราม . เขามีช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด

หลังจากกลับจากจีน สิ่งแรกที่เขาคิดคือการค้นหาเธอ เขายังไม่ได้มีเบอร์เธอ และผู้จัดการของเขาก็ไม่ได้ช่วยให้เขาได้รับมัน เขาไม่ได้ประมาทเลยถามคนใกล้ชิด ชินเฮด้วย และเขาก็รู้ว่าถ้าชินเฮไป ปัญหาของการเปลี่ยนเบอร์เพื่อหลีกเลี่ยงเขาเธอคงไม่ต้องให้คนใกล้ตัวเขา

มีเพียงหนึ่งตัวช่วย เขาได้พบว่า เธอมีแฟนคลับก่อนฉลองวันเกิดกับแฟนๆ ของเธอ เมื่อเขารู้ว่ามันจบลงแล้ว เขารีบเขาสร้างเธอ เขาแต่งตัวสงบเสงี่ยม n และมาหาที่อพาร์ทเมนต์ของเธอ แต่ไม่นานก็พบว่าไม่มีใครอยู่บ้าน เขาเดินกลับไปที่รถของเขา และเฝ้ารอเธอเขานั่งอยู่ตรงนั้นเป็นชั่วโมง ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้ เมื่อเขามาถึงข้อสรุปว่าเธอไม่ได้กลับบ้าน เขาคิดว่าบางทีเธออาจจะตัดสินใจที่จะอยู่ที่พ่อแม่เธอ

เขาทำสิ่งเดียวกันในคืนถัดไป เขารอเธออย่างอดทน ข้างนอกตึกของเธอ มันก็คิดตามได้ แต่ก็มีบางเรื่องที่เขาอยากจะรู้ ชอบทำให้เธอเข้ามารองของเขาในคืนนั้นทำไม เธอดูแลเขา และทำให้เขาแค่ทิ้งโดยไม่ต้องมากเป็นคำลา เขานั่งในรถของเขา มาพร้อมกับความคิดของเขา มันเที่ยงคืนเมื่อเขาตัดสินใจที่จะไป โมโหที่ตัวเองถูก

อย่างหมดหวัง เขาจะไป เขาได้ยินเสียงรถลงถนน อีกแค่คนเดียว เค้าบอกเอง คาดหวังด้วย เขารู้สึกว่ามันเป็นไงเมื่อเกิดมาก็ไม่คุ้นเคยสีเขียวเล็กซัส เขาถอนหายใจในการลาออก หมดหวัง ด้วยหัวใจที่หนัก เขาขับรถออก

ตอนนี้มินโฮรู้ว่าชินเฮไม่กลับบ้าน เธอมีปาร์ตี้วันเกิดกับเพื่อน ๆและครอบครัวของเธอ เขายังรู้สึกหวงเธอ หัวใจของเขาเจ็บที่คิดว่าถูกแยกออกมันก็ยังยากที่จะยอมรับว่า เขาไม่ได้เล่นเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ เขาไม่ได้เป็นเพื่อนกับเธอแล้ว

'min โฮ ! ' ผู้จัดการเขาก็มองออกไปทางประตูห้องนอนของเขาที่น่าแปลกใจเขา

มินโฮขมวดคิ้ว . พี่ครับ คุณมาทำอะไรที่นี่ ? คุณมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ '

'never ในใจว่า ' ฝ่ายชายพูดเมื่อเขาเข้ามาในห้อง หอบ ' เรามีปัญหา . . .



โอ้พระเจ้า heol '

ชินเฮก็เอาลิปกลอสเมื่อเธอกลายเป็นของเธอ ดวงตาเบิกกว้าง สไตลิสต์ มันดึกแล้ว แต่โชคดีที่พวกเขาได้เสร็จสิ้นการถ่ายภาพกลางคืน ฉากล่าสุดของเธอด้วย ชินเฮเหนื่อยและเธอไม่สามารถรอที่จะได้รับบ้านและพักผ่อน ' เป็นอะไรคะ ? '

'shin เฮ ' เธอพูดโดยไม่ใช้สายตาออกจากหน้าจอมือถือของเธอ ดูเหมือนเธอเพิ่งจะเห็นผีคุณเคยเห็นบทความนี้ '

เธอคิ้วร่องของเธอ ' สิ่งที่บทความ ? '

สไตลิสของเธอรีบเดินกับเธอและให้เธอโทรศัพท์ ชิน เฮ เลย สงสัย อะไรที่ทำให้พี่เค้าดูตกใจ ขากรรไกรลดลงและร่างกายของเธอเกร็งหลังจากอ่านพาดหัว เธอส่ายหน้า ' เป็นไปไม่ได้ '

" นักข่าวบอกว่า มีภาพถ่าย '

ชิน เฮ รีบพิมพ์ชื่อมินโฮใน Search Engine และบทความหลายเรื่องเขาการพนันในนิวซีแลนด์คาสิโนขึ้นมา เหตุการณ์ที่ได้อันดับหนึ่ง และหนึ่งไม่ . สัญชาตญาณแรกของชินเฮ ก็โทรหาเธอ whipped ออกโทรศัพท์ของเธอเท่านั้นที่จะจำได้ว่าเธอได้ลบหมายเลขของเขา . . . . . .

'damn มัน ' เธอพึมพำภายใต้ลมหายใจของเธอ

ตอนนั้นผู้จัดการของเธอเข้ามาในห้อง และชินเฮรีบดึงเขาไว้ " พี่ค่ะ คุณมีเบอร์เขาไหมล่ะ ' เธอกระซิบให้แน่ใจว่าสไตลิสของเธอไม่ได้ยินพวกเขา .

จุนมองหน้าชิน เฮ กังวล สับสน ' ใคร . . . . . . . ๆๆๆๆๆ เขาไม่ได้จบคำถามของเขาหลังจากรู้ตัวว่าเธอกำลังพูดถึงอะไร และส่ายหน้า ' ไม่ ออกไปนะ ชินเฮฉันแน่ใจว่า พวกเขากำลังจัดการกับสิ่งต่างๆ ดี '

ชินเฮถือแขนของเขา . ' คุณรู้ ? พี่คะ "

เขาเกาศีรษะ มุ่ย ผมทำไม่ได้ ผมไม่มีเบอร์เขาอีกต่อไป หรือผู้จัดการของเขา ผมลบพวกเขาในที่พอดีเมื่อคุณบอกว่าเขาเลิกกับคุณ ฉันสามารถเล็กน้อยใจน้อยเหมือนกัน '

ชิน เฮ ปล่อยเขาและกัดริมฝีปากล่างของเธอ

ฉันแน่ใจว่าเขาจะโอเค " จุนพูดใส่มือ มั่นใจบนไหล่ของเธอ ' คุณรู้ว่าบทความที่พูดเกินจริง มันอาจไม่ใช่เรื่องจริง '

แต่ชินเฮไม่สามารถสลัดความรู้สึกว่าเขาไม่ได้ครับ เขาอยู่ในสถานะที่เลวร้ายครั้งล่าสุดที่เธอเห็นเขา ถ้าเขาต้องรับมือกับเรื่องอื้อฉาวนี้ ตอนนี้เธอได้แต่จินตนาการว่ายุ่ง เขาอาจจะรู้สึก ไม่สนใจสิ่งที่ผู้จัดการของเธอกล่าวว่าเธอเดินกลับมาที่โต๊ะและหยิบโทรศัพท์ของเธอและเพิ่งโทร .

'yobuseyo ? ' ผู้ชายที่จบอื่น ๆตอบหลังจากไม่กี่วง

'il วูอุปป้า มัน ชินฮเย ฉันไม่สามารถติดต่อกับพี่มินโฮ คุณรู้มั้ยว่าเขาอยู่ไหน ? '

'meo ? ฉันเพิ่งเจอเขาเมื่อชั่วโมงที่แล้ว เขาโทรหาฉันก่อนหน้านี้ว่า เขาต้องการที่จะปลดปล่อย ผมพักจากการถ่ายทำ ฉันก็เลยไปฉันกังวลเกี่ยวกับบทความ แต่ผู้กำกับเรียกฉัน ฉันก็กลับมาในชุด ทำไมคุณไม่ติดต่อเขา '

คุณดื่มกับเค้าอีก ' เสียงของเธอเหมือนเธอกำลัง castigating เขา

" ขอโทษ แต่ดูเหมือนเขาจะโกรธจริงๆ นอกจากนี้ ถ้าฉันไม่มา เขาจะได้พบวิธีที่จะยังคงดื่ม '

ชินเฮนวดเธอวัดกับมือของเธอ . ' ที่ไหน บาร์ดา ? เขายังอยู่ที่นี่ไหม ? '

" ข้าไม่รู้ ให้ฉันโทรหาฮยอนอูฮยอง และตรวจสอบ ผมจะโทรหาคุณ . '

ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงอิลวูวางสาย เธอคว้ากระเป๋าของเธอและเดินไปที่ประตู ทิ้งให้ผู้จัดการของเธอและสไตลิสกับดูสับสน ' พี่คะ พี่คะ ฉันต้องไปแล้ว ฉันจะพบคุณวันพรุ่งนี้ ขอบคุณ "

เธอวิ่งหนีจุกตูดไปที่รถและขับออกไปได้เร็วกว่าเธอตามปกติ ขากระสับกระส่ายสั่นสะเทือนความคิดเชิงลบท่วมจิตใจของเธอ ถ้าเขาทำให้ฉากในบาร์ ถ้าเขาขับรถเมา " ข้ารู้ ข้าก็รู้ ' เธอพึมพำ เธอ

เพลงเสียหายภายในเธอทันทีและตอบ ' พี่ '

'shin เฮฮยอนวูฮยองบอกว่ามินโฮไม่อยู่ที่นั่นอีกแล้ว เขาแค่ทิ้งเงินไว้ที่บาร์ และหายตัวไป ฉันก็ติดต่อเค้าไม่ได้เหมือนกัน . . .

'what ?' ชินเฮก็หยุดรถและดึงผ่าน ' เขาจะไปอยู่ที่ไหนได้ ? '

" ไม่แน่ใจ " อิลวูตอบ ชินเฮจะได้ยินความกระสับกระส่ายในเสียงของเขา " ข้าชื่อ บอมนะ คิดว่า เขาน่าจะเรียกเขา ถ้าเขาต้องการที่จะดื่ม แต่เขา กับ กึน ยอง บางทีเขาอาจกลับบ้าน ชินฮเย ผมจะดูเขาแต่ผมติดถ่ายละคร '

ชินเฮก็ถอนหายใจ ' arasso . ขอบคุณพี่ฉันขอโทษที่มารบกวนคุณในเวลานี้ '

ภายในไม่กี่วินาที ชินเฮเริ่มรถของเธออีกครั้งกับปลายทางใหม่ในจิตใจ เธอเงียบ ๆหวังว่าเขากลับบ้านและไม่ได้อยู่ในแถบอื่นดื่มความโกรธของเขาไป หรือแย่ลง , การเกิดอุบัติเหตุ ฉันสาบานต่อพระเจ้า ถ้าเขาขับรถเมา ฉันจะฆ่ามันเอง " เธอคร่ำครวญ เติบโตกังวลมากขึ้นโดยนาที

เธอไม่แม้แต่ที่จะระมัดระวังอีกต่อไป เธอวิ่งไปที่ประตูและผลักเสียงหลายๆ ครั้ง เมื่อไม่มีใครตอบ เธอปิดตาของเธอ เขาไม่ได้กลับบ้าน กับเธอมากกว่าการตัดสิน เธอเข้าห้องของเขา เมื่อประตูเปิดออก เธอเดินเข้าไปข้างในทันที

ทันทีที่ประตูปิดตามหลัง เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นมินโฮในกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามยืนอยู่ที่ประตูห้องนอนของเขากับผมของเขาพะรุงพะรังและตาของเขาเหลือบแดง และเขาเหมือนพึ่งตื่น ปากเปิดเล็กน้อยและดวงตาของเขาเบิกกว้าง เมื่อเห็นเธอ ชินเฮรอยย่นคิ้วของเธอ ' เธอ . . . . . . โอเค ? '



มินโฮแทบไม่เชื่อสายตาของเขา . เขากระพริบตาสองสามครั้ง เพื่อตรวจดูว่าเธอจริง เขามั่นใจว่าเขาไม่ได้ดื่มมาก เบียร์สองแก้วไม่อาจทำให้เขาเกิดภาพหลอน .ดังนั้น เขาฝันอีกแล้ว เขาไม่แน่ใจว่า

" ก็ . . . โอเค ? ' เธอถาม เสียงของเธอเต็มห้อง

ชินเฮสีหน้าทะลุเขา มันเป็นส่วนผสมของความกังวล เซอร์ไพรส์ กับเล็กน้อยของความโกรธ

เธอจริง มินโฮก้าวไปข้างหน้า ' ' อะไร . . . . . . . คุณมาทำอะไรที่นี่ ? '

ชินเฮ รู้ตัวว่า เธอไม่ควรมี ก็ถอยหลังมาหนึ่งก้าวเมื่อเธอกลับมาตีผนัง เธอมองลงไปแทน " ข้าขอโทษที่พรวดพราดเข้ามา ฉันแค่ . . . . . . . ' เธอตระหนักว่าเธอพูดตะกุกตะกัก . เธอมองไปที่เขา ' ฉันจะไป '

หันไป เธอกุมลูกบิดประตู พร้อมทิ้ง

หยุด " เสียงของมินโฮ ดังนั้นบริษัทที่ชินเฮ มือไม่ขยับ เธอรอให้เขาพูดอะไรสักอย่าง แต่เขาไม่ได้ทำหัวใจเธอดื่มเหล้ากับหน้าอกของเธอ ความรู้สึกตึงเครียดในห้อง ชินเฮค่อยๆ หันกลับมา เธอตกใจที่เห็นมินโฮตอนนี้แค่สามฟุตห่างจากเธอ

มินโฮมองที่ชินเฮกำลังหน้าแดงกล่ำของเขา clenched และขากรรไกร หัวใจของเขาวิ่งเมื่อเห็นเธอ เขาพยายามที่จะควบคุมตัวเอง แต่ทุกส่วนของเค้าแค่อยากอยู่ใกล้เธอ " ข้าถามว่าเจ้ามาทำอะไรที่นี่ '

ชินเฮดูห่าง พยายามหลีกเลี่ยงสายตาของเขา ผมอ่านบทความ และฉัน . . . . . . . ' เธอหยุด งง เอง

'worried ? ' มินโฮเอาขั้นตอนอื่น

ชิน เฮ squirmed . เขายืนอยู่แล้ว อันตรายมาก เธออาจรู้สึกว่าอากาศในบางรอบ ๆ

" ขโมยรูปถ่ายของฉัน ' มินโฮต่อ เมื่อคุณมาที่นี่เมื่อคืน "

เธอกลืนจำใส่ซองจดหมายในกระเป๋าเธอ คุณไม่ควรมี ' เธอตอบ

ความเงียบระหว่างนั้นอึกทึกมาก ชินเฮรู้สึกความรู้สึกของเธอทำให้เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น บางที่มินโฮตาถูกสแกนของเธอ เธอต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่างรวดเร็ว

'd-did คุณขับรถ ? พี่อิลวูบอกว่าคุณดื่มอีกครั้ง และ . . . . . . . '

'so เป็นห่วง ' เขาพูดเสียงของเขาแหบและต่ำ

ชินเฮต่อสู้กระตุ้นที่จะมองเข้าไปในตาของเขา . มันก็แค่ว่า วันนั้นเธอเมามากและ . . . . . . . คุณไม่ควรดื่ม " เธอพูดตะกุกตะกัก เธอกลัวสิ่งที่อาจบ่งบอกถึง

มินโฮ swallowe