retention patterns. For example, wi

retention patterns. For example, wind damage (uprooting and
snapping) increases with decreasing density of retained trees and
is more pronounced for trees in dispersed than in aggregated
retention patterns (Esseen, 1994; Moore et al., 2003). In addition,
trees with low height-to-diameter ratios, sparse crowns, greater
crown length, and those belonging to deep-rooting species are less
susceptible to wind damage (Moore et al., 2003; Scott and Mitchell,
2005) and should be selected preferentially in areas where wind
damage is of concern.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบการเก็บข้อมูล เช่น ลมเสีย (uprooting และสะสมเพิ่มถ่าย) ที่ลดลงความหนาแน่นของต้นไม้ และเพิ่มเติมสำหรับต้นไม้ในการออกเสียงจะกระจายกว่าในรวมรูปแบบการเก็บข้อมูล (Esseen, 1994 มัวร์ et al. 2003) นอกจากนี้ต้นไม้ที่ มีอัตราส่วนความสูงต่อเส้นผ่านต่ำ ครอบฟันห่าง มากขึ้นความยาวคราวน์ และที่รากลึกชนิดน้อยความไวต่อลมหาย (มัวร์และ al. 2003 สก็อตและ Mitchell2005) และควรจะเลือกเป็นบริเวณที่ลมเสียหายกังวล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบการเก็บรักษา ตัวอย่างเช่นความเสียหายลม (ถอนและ
หัก) เพิ่มขึ้นกับการลดความหนาแน่นของต้นไม้สะสมและ
เด่นชัดมากขึ้นสำหรับต้นไม้ในแยกย้ายกันไปกว่าในที่รวบรวม
รูปแบบการเก็บรักษา (Esseen 1994; มัวร์ et al, 2003). นอกจากนี้
ต้นไม้ที่มีความสูงต่อการเส้นผ่าศูนย์กลางอัตราส่วนต่ำครอบฟันเบาบางมากขึ้น
ความยาวมงกุฎและผู้ที่อยู่ในสายพันธุ์ลึกรากน้อย
อ่อนแอต่อลมความเสียหาย (มัวร์ et al, 2003;. สกอตต์และมิทเชลล์
2005) และควร ได้รับการคัดเลือกพิเศษในพื้นที่ที่มีลม
ความเสียหายเป็นกังวล