Curiosity, say the authors, is an a

Curiosity, say the authors, is an antidote to our all-too-common way of addressing those who disagree with us by judging their actions and ideas, telling them what we want them to do, and blaming them for their failure to do what we'd like. In contrast, when we adopt an attitude of curiosity, we ask open- ended questions about the other person's reasoning and motivation, and we enlist them in exploring solutions. It's the difference between saying, "Why did you put James and Kevin in the same group today? You know they always argue!" and saying, "What do you usually consider when assigning students to groups? What are you ideas about how we can improve group dynamics and avoid arguments?" The latter questions can lead to a relationship-building conversation that can open opportunities for learning.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อยาก บอกผู้เขียน เป็นยาแก้ทางทั้งหมดเกินไปทั่วไปของการจัดการกับผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับเรา ด้วยการตัดสินการกระทำและความคิดของพวกเขา บอกพวกเขาว่าเราต้องการให้ทำ blaming สำหรับความล้มเหลวของพวกเขาทำสิ่งที่เราต้องการ ในทางตรงกันข้าม เมื่อเราตนของความอยากรู้ เราถามเปิด-สิ้นสุดคำถามเกี่ยวกับเหตุผลและแรงจูงใจของผู้อื่น แล้วเราสังกัดในสำรวจโซลูชั่น มันเป็นความแตกต่างระหว่างพูด "ทำไมคุณไม่ใส่ James และ Kevin ในกลุ่มเดียวกันวันนี้หรือไม่ คุณทราบพวกเขาโต้แย้งเสมอ"และบอกว่า "อะไรทำคุณมักจะพิจารณากำหนดให้นักเรียนกลุ่มหรือไม่ บ้างคุณคิดว่าเราสามารถปรับปรุงกลุ่ม dynamics และหลีกเลี่ยงอาร์กิวเมนต์" คำถามหลังสามารถนำไปสู่การสนทนาสร้างความสัมพันธ์ที่สามารถเปิดโอกาสในการเรียนรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อยากรู้อยากเห็นบอกว่าผู้เขียนเป็นยาแก้พิษวิธีทุกเกินไปร่วมกันของเราของการแก้ไขปัญหาผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับเราโดยการตัดสินการกระทำและความคิดของพวกเขาบอกพวกเขาสิ่งที่เราต้องการให้พวกเขาทำและโทษสำหรับความล้มเหลวของพวกเขาที่จะทำสิ่งที่เรา 'd ชอบ ในทางตรงกันข้ามเมื่อเรานำมาใช้ทัศนคติของความอยากรู้ของเราขอให้เปิดโล่งสิ้นสุดคำถามเกี่ยวกับเหตุผลของบุคคลอื่นและแรงจูงใจและเราขอความช่วยเหลือพวกเขาในการสำรวจการแก้ปัญหา มันเป็นความแตกต่างระหว่างคำกล่าวที่ว่า "ทำไมคุณใส่เจมส์และเควินในกลุ่มเดียวกันในวันนี้คุณจะรู้ว่าพวกเขามักจะเถียง!" และพูดว่า "อะไรที่คุณมักจะพิจารณาเมื่อกำหนดให้นักเรียนกลุ่มอะไรที่คุณคิดเกี่ยวกับวิธีที่เราสามารถปรับปรุงการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มและหลีกเลี่ยงการขัดแย้ง?" คำถามหลังสามารถนำไปสู่​​การสนทนาที่สร้างความสัมพันธ์ที่สามารถเปิดโอกาสสำหรับการเรียนรู้