In a larger study assessing the rel

In a larger study assessing the relationship between individual self-esteem and outcome, Hooke and Page (2002) examined results from 348 patients who had just completed a 10-day intensive GCBT programme at a private psychiatric clinic. They found patients’ pre-treatment self-esteem scores predicted patient stress scores post-treatment. That is, patients with low self-esteem experienced less stress reduction compared to individuals of higher self-esteem. Hooke and Page also found pre-treatment self-esteem scores to be significant predictors of post-treatment anxiety. The importance of
self-esteem in terms of treatment outcome led Bothwell and Scott (1997) to propose that patient improvement post- therapy could be enhanced if individuals were provided with an intervention to improve self-esteem prior to engaging in treatment. Davis, Page, and Hooke (2006) attempted to do just that. In their study, patients were provided with a
brief intervention designed to improve self-esteem before entering GCBT. The brief self-esteem booster was associated with mild improvement in depression symptoms following GCBT.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการศึกษาขนาดใหญ่ประเมินผลความสัมพันธ์ระหว่างผลลัพธ์ Hooke และหน้า (2002) และนับถือตนเองแต่ละที่ตรวจสอบจากผู้ป่วย 348 ที่ได้เสร็จเป็น 10 วันเร่งรัด GCBT โปรแกรมที่คลินิกจิตเวชส่วนตัว พวกเขาพบความเครียดผู้ป่วยรักษาหลังคะแนนคาดการณ์คะแนนรักษาก่อนนับถือตนเองของผู้ป่วย นั่นคือ ผู้ป่วยที่ มีค่าประสบการณ์ลดความเครียดน้อยกว่าเมื่อเทียบกับบุคคลที่นับถือตนเองสูง Hooke และหน้ายังพบคะแนนรักษาก่อนนับถือตนเองเป็น สำคัญ predictors ของวิตกกังวลรักษาหลัง ความสำคัญของนับถือตนเองในผลการรักษานำ Bothwell และสก็อต (1997) เสนอการปรับปรุงผู้ป่วยหลังรักษาสามารถเพิ่มได้ถ้าบุคคลได้ มีการแทรกแซงเพื่อปรับปรุงการนับถือตนเองก่อนในการรักษา Davis หน้า และ Hooke (2006) พยายามทำสิ่งเหล่านั้น ในการศึกษา ผู้ป่วยที่มีการแทรกแซงโดยย่อที่ออกแบบมาเพื่อปรับปรุงการนับถือตนเองก่อนที่จะใส่ GCBT บูสเตอร์นับถือตนเองสั้น ๆ เกี่ยวข้องกับพัฒนาอ่อนในอาการซึมเศร้าต่อ GCBT

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการศึกษาขนาดใหญ่ประเมินความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลนับถือตนเองและผลที่ฮุคและหน้า (2002) การตรวจสอบผลลัพธ์ที่ได้จาก 348 ผู้ป่วยที่เพิ่งเสร็จสิ้นโปรแกรม GCBT เข้มข้น 10 วันที่คลินิกเอกชนจิตเวช พวกเขาพบว่าผู้ป่วยที่รักษาก่อนคะแนนความนับถือตนเองคาดการณ์คะแนนความเครียดของผู้ป่วยหลังการรักษา นั่นคือผู้ป่วยที่มีความนับถือตนเองต่ำมีประสบการณ์การลดความเครียดน้อยลงเมื่อเทียบกับบุคคลที่สูงขึ้นของภาคภูมิใจในตนเอง ฮุคและหน้านอกจากนี้ยังพบการรักษาก่อนคะแนนความนับถือตนเองสามารถทำนายอย่างมีนัยสำคัญของความวิตกกังวลหลังการรักษา ความสำคัญของ
ความนับถือตนเองในแง่ของผลการรักษานำโบ ธ และสกอตต์ (1997) ที่จะเสนอว่าการปรับปรุงการรักษาด้วยการโพสต์ของผู้ป่วยที่อาจจะเพิ่มขึ้นหากบุคคลที่ได้ให้มีการแทรกแซงเพื่อปรับปรุงความนับถือตนเองก่อนที่จะมีส่วนร่วมในการรักษา เดวิส, หน้าและฮุค (2006) ความพยายามที่จะทำเพียงแค่ว่า ในการศึกษาของพวกเขาผู้ป่วยให้กับ
การแทรกแซงสั้น ๆ ออกแบบมาเพื่อปรับปรุงความนับถือตนเองก่อนที่จะเข้า GCBT สนับสนุนภาคภูมิใจในตนเองสั้น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปรับปรุงอ่อนในอาการซึมเศร้าต่อไปนี้ GCBT