Food preferences and ontogenetic sh

Food preferences and ontogenetic shifts in the diet composition of gizzard shad have been well documented in both field and laboratory studies (e.g., Baker and Schmitz 1971; Heinrichs 1982; Mundahl and Wissing 1988; Dettmers and Stein 1992; Yako et al. 1996). Young gizzard shad (

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลักษณะอาหารและกะ ontogenetic ในการประกอบอาหาร gizzard shad มีรับจัดดีในฟิลด์และห้องปฏิบัติการศึกษา (เช่น เบเกอร์และ Schmitz 1971 Heinrichs 1982 Mundahl และ Wissing 1988 Dettmers และสไตน์ 1992 เบ et al. 1996) หนุ่ม gizzard shad (< 25-30 มม.) เป็น obligate planktivores (Heinrichs 1982 Dettmers และสไตน์ 1992), แต่ใช้โหมดอาหารด้านล่างเมื่อปากเปลี่ยนจากเป็น supra-สถานีตำแหน่งสถานีย่อยและชุดของกายวิภาค และเปลี่ยนแปลงสรีรวิทยาของระบบย่อยอาหารสร้างตัวเลือกสำหรับ shad หนุ่มเลี้ยงบน benthos (Heinrichs 1982) ซึ่งอาจก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในกลไกการให้อาหารเป็นพวกเขาเปลี่ยนจากอนุภาค feeders feeders กรองปั๊ม (เบเกอร์และ Schmitz, 1971 Drenner et al. 1982) กรุณาเปลี่ยนแปลงกายวิภาคกะอาหารใน zooplankton ซึ่งจะถูกแทนที่ โดย detritus เป็นสินค้าอาหารสำคัญ (เบ et al. 1996 Schaus et al. 2002) เมื่อ gizzard shad ยาว ~ 60 มม. อาหารประกอบด้วยเกือบทั้งหมดของ detritus zooplankton และ phytoplankton ประกอบเพียงเล็กน้อยเศษเสี้ยว (Mundahl 1988 เบ et al. 1996) ดังกล่าวเพิ่มขึ้นในสัดส่วน detrital มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นเมื่อ zooplankton ความอุดมสมบูรณ์ต่ำ (เบ et al. 1996)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตั้งค่าอาหารและการเปลี่ยนแปลง ontogenetic ในองค์ประกอบของอาหารของกระเพาะอาหารของนกเก๋งได้รับการรับรองทั้งในภาคสนามและการศึกษาในห้องปฏิบัติการ (เช่นเบเกอร์และชมิทซ์ 1971; Heinrichs 1982; Mundahl และ Wissing 1988; Dettmers และสไตน์ 1992. Yako et al, 1996) กึ๋นหนุ่มเก๋ง (<25-30mm) เป็นหนี้บุญคุณ planktivores (ไฮน์ริช 1982; Dettmers และสไตน์ 1992) แต่นำมาใช้โหมดการให้อาหารด้านล่างเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงจากปากของประชาชนขั้วไปยังตำแหน่งที่สถานีย่อยและชุดของทางกายวิภาคและ การเปลี่ยนแปลงเนื้อเยื่อของระบบย่อยอาหารสร้างตัวเลือกสำหรับเก๋งหนุ่มสาวที่จะกินสัตว์หน้าดิน (ไฮน์ริช 1982) นี้น่าจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในกลไกการให้อาหารของพวกเขาเป็นพวกเขาเปลี่ยนจากดูดอนุภาคที่จะปั๊มดูดกรอง (เบเกอร์และชมิทซ์, 1971; Drenner et al, 1982). การเปลี่ยนแปลงทางกายวิภาคเกิ​​ดขึ้นพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงอาหารที่แพลงก์ตอนสัตว์จะถูกแทนที่ด้วยเศษซากเป็นรายการอาหารที่สำคัญ (Yako et al, 1996;. Schaus et al, 2002). เมื่อถึงเก๋งกึ๋นความยาวของ ~ 60 มมอาหารเกือบทั้งหมดประกอบด้วยเศษซากที่มีแพลงก์ตอนสัตว์และแพลงก์ตอนพืชประกอบด้วยเพียงเศษเสี้ยวเล็ก ๆ น้อย ๆ (Mundahl 1988; Yako et al, 1996). การเพิ่มขึ้นดังกล่าวมีผลงาน detrital มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นเมื่อความอุดมสมบูรณ์แพลงก์ตอนสัตว์อยู่ในระดับต่ำ (Yako et al. 1996)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลักษณะอาหารและ ontogenetic กะในอาหารองค์ประกอบของปลาตะเพียนน้ำเค็มได้รับเอกสารทั้งในเขตและห้องปฏิบัติการการศึกษา ( เช่น เบเกอร์ และ ไฮน์ริช ชมิดส์ 1971 ; 2525 ; และ mundahl wissing 1988 และ 1992 ; dettmers Stein ; ของคุณ et al . 1996 ) หนุ่มปลาตะเพียนน้ำเค็ม ( < 25-30mm ) หรือ planktivores ( ไฮน์ริช 1982 ; dettmers และสไตน์ 1992 )แต่รับรองด้านล่างให้อาหารโหมดเมื่อปากเปลี่ยนจาก terminal Supra ไปซบขั้วตำแหน่งและชุดของการเปลี่ยนแปลงทางจุลกายวิภาคของระบบย่อยอาหารกายวิภาคและสร้างทางเลือกสำหรับเด็กแช๊ดกินสัตว์หน้าดิน ( ไฮน์ริช 1982 ) นี้อาจก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในอาหารกลไกเช่นที่พวกเขาเปลี่ยนจากดูดอนุภาคปั๊มดูดกรอง เบเกอร์ และ ชมิดส์ 2514 ;drenner et al . 1982 ) การเปลี่ยนแปลงทางกายวิภาค coincides กับอาหารกะที่สัตว์จะถูกแทนที่ด้วยเศษซากเป็นสินค้าอาหารที่สำคัญของคุณ et al . 1996 ; schaus et al . 2002 ) ตอนปลาตะเพียนน้ำเค็มเข้าถึงความยาว ~ 60 มม. , อาหารที่ประกอบด้วยเกือบทั้งหมดของ detritus กับน้ำและแพลงก์ตอนพืชประกอบด้วยเพียงเศษส่วนเล็กน้อย ( mundahl 1988 ; ของคุณ et al . 1996 )เช่นเพิ่มในส่วนแฮบโพลไทป์มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นเมื่อสัตว์ ความอุดมสมบูรณ์ต่ำ ( ของคุณ et al .
1996 )