TranscriptRedfern Speech (Year for

Transcript
Redfern Speech (Year for the World's Indigenous People) – Delivered in Redfern
Park by Prime Minister Paul Keating, 10 December 1992
Ladies and gentlemen
I am very pleased to be here today at the launch of Australia's celebration of the
1993 International Year of the World's Indigenous People.
It will be a year of great significance for Australia.
It comes at a time when we have committed ourselves to succeeding in the test
which so far we have always failed.
Because, in truth, we cannot confidently say that we have succeeded as we would
like to have succeeded if we have not managed to extend opportunity and care,
dignity and hope to the indigenous people of Australia - the Aboriginal and Torres
Strait Island people.
This is a fundamental test of our social goals and our national will: our ability to
say to ourselves and the rest of the world that Australia is a first rate social
democracy, that we are what we should be - truly the land of the fair go and the
better chance.
There is no more basic test of how seriously we mean these things.
It is a test of our self-knowledge.
Of how well we know the land we live in. How well we know our history.
However intractable the problems seem, we cannot resign ourselves to failure -
any more than we can hide behind the contemporary version of Social Darwinism
which says that to reach back for the poor and dispossessed is to risk being
dragged down.
We practised discrimination and exclusion.
We failed to ask - how would I feel if this were done to me?
As a consequence, we failed to see that what we were doing degraded all of us.
If we needed a reminder of this, we received it this year.
The Report of the Royal Commission into Aboriginal Deaths in Custody showed
with devastating clarity that the past lives on in inequality, racism and injustice.
In the prejudice and ignorance of non-Aboriginal Australians, and in the
demoralisation and desperation, the fractured identity, of so many Aborigines and
Torres Strait Islanders.
For all this, I do not believe that the Report should fill us with guilt.
Down the years, there has been no shortage of guilt, but it has not produced the
responses we need.
Guilt is not a very constructive emotion.
I think what we need to do is open our hearts a bit.
All of us.
Economic contributions, particularly in the pastoral and agricultural industry.
They are there in the frontier and exploration history of Australia.
They are there in the wars.
In sport to an extraordinary degree.
In literature and art and music.
In all these things they have shaped our knowledge of this continent and of
ourselves. They have shaped our identity.
Australian nation.
We cannot imagine that.
We cannot imagine that we will fail.
And with the spirit that is here today I am confident that we won't.
I am confident that we will succeed in this decade.
Thank you

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสียงบรรยาย
เรดเฟิร์นพูด (ปีชนโลก) – ส่งเรดเฟิร์น
ปาร์ค โดยนายกรัฐมนตรี Paul คีทติง 10 1992 ธันวาคม
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
ฉันยินดีที่จะเป็นที่นี่วันนี้ที่เปิดตัวในออสเตรเลียฉลอง
ปี 1993 นานาชาติของโลกชนคน
จะเป็นปีที่สำคัญมากในออสเตรเลีย
มาครั้งเมื่อเราได้มุ่งมั่นที่ตนเองจะประสบความสำเร็จในการทดสอบ
ซึ่งไกลเราจะล้มเหลว
เนื่องจาก จริง เราไม่สามารถมั่นบอกว่า เราประสบความสำเร็จเหมือนเรา
อยากประสบความสำเร็จถ้าเราไม่ได้จัดการเพื่อขยายโอกาสทางการขายและการดูแล,
ศักดิ์ศรีและหวังให้คนพื้นเมืองของออสเตรเลีย - สงวนและทอร์เรส
ชาวเกาะช่องแคบ
นี่คือการทดสอบพื้นฐานเป้าหมายของสังคม และชาติของเราจะ: สามารถ
พูดกับตนเองและส่วนเหลือของโลกออสเตรเลียอัตราแรกสังคม
ประชาธิปไตย ว่า เราเป็นอะไรเราควร - ที่ดินไปเป็นธรรมอย่างแท้จริงและ
ดีโอกาส
มีทดสอบไม่พื้นฐานอย่างจริงจังว่าเราหมายความว่า สิ่งเหล่านี้
มันคือการทดสอบของเราตระหนัก
ของวิธีการที่ดีเรารู้ว่าแผ่นดินที่เราอาศัยอยู่ใน วิธีที่ดีที่เรารู้ประวัติของเรา
intractable แต่ปัญหาดูเหมือนว่า เราไม่เลิกเล่นตนเองจะล้มเหลว-
ใด ๆ มากกว่าเราสามารถซ่อนตัวอยู่หลังรุ่นร่วมสมัยของสังคม Darwinism
ซึ่งบอกว่า ไปถึงกลับยากจน และ dispossessed จะเสี่ยงต่อ
ลากลง.
เราปฏิบัติแบ่งแยกและแยก
เราไม่สามารถถาม - วิธีจะรู้สึกถ้านี้ทำให้ฉัน?
ผล เราไม่สามารถดูว่า เราทำอะไรที่เสื่อมโทรมทั้งหมดของเรา
ถ้าเราต้องการให้จดหมายเตือนชำระเงินนี้ เรารับปีนี้
รายงานที่คณะรอยัลเป็นสงวนตายในห้องขังพบว่า
กับทำลายล้างชัดเจนที่ผ่านมาอยู่ในความไม่เท่าเทียมกันเหยียดและความอยุติธรรม
อคติและความไม่รู้ของไม่ - สงวนออสเตรเลีย และใน
demoralisation และสิ้นหวัง รหัส fractured ของ Aborigines มาก และ
ชาวช่องแคบทอร์เรส.
ทั้งหมดนี้ ไม่เชื่อว่า รายงานควรเติมเราผิด
ลงปี มีปัญหาการขาดแคลนความผิด แต่ไม่ผลิต
ตอบเราต้อง
ผิดไม่อารมณ์สร้างสรรค์มาก
ผมคิดว่า สิ่งที่เราต้องทำเป็นดวงใจบิต
เรา
ผลงานเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน pastoral ปริญญาบัตร และเกษตรอุตสาหกรรม
พวกเขามีอยู่ในชายแดนและการสำรวจประวัติของออสเตรเลีย
จะมีในสงคราม
ในกีฬาจะเป็นพิเศษระดับการ
ในวรรณคดี และศิลปะ และดนตรี.
ในสิ่งเหล่านี้ จะมีรูปเพิ่ม ของทวีปนี้ และ
ตนเอง พวกเขามีรูปร่างตัวตนของเรา.
ประเทศออสเตรเลียได้
เราไม่คิดที่.
เราไม่คิดว่า เราจะล้มเหลวได้
และ ด้วยจิตวิญญาณที่อยู่ที่นี่วันนี้ ผมมั่นใจว่า เราไม่ได้
ผมมั่นใจว่า เราจะประสบความสำเร็จในทศวรรษนี้ได้
ขอบคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลักฐาน
เฟิรน์พูด ( ปีสำหรับชนพื้นเมืองของโลกและส่งใน Redfern
ปาร์ค โดยนายกรัฐมนตรีพอล คีตติง , 10 ธันวาคม 1992
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
ผมยินดีมากที่จะอยู่ที่นี่ในวันนี้ในงานเปิดตัวของออสเตรเลียฉลอง
1993 ระหว่างประเทศปี ผู้คนในประเทศของโลก .
มันจะ เป็นปีที่สำคัญมากสำหรับออสเตรเลีย
มันมาในเวลาเมื่อเรามีความมุ่งมั่นตัวเองเพื่อประสบความสำเร็จในการสอบ ซึ่งขณะนี้เราได้เสมอ

เพราะล้มเหลว ในความจริง เราไม่สามารถพูดได้อย่างมั่นใจว่า เราประสบความสำเร็จอย่างที่เราต้องการ
ต้องการประสบความสำเร็จ ถ้าเรายังไม่ได้จัดการเพื่อขยายโอกาสและดูแล
ศักดิ์ศรีและความหวังกับคนพื้นเมือง คนออสเตรเลีย - ช่องแคบทอร์เรสดั้งเดิมและ

เกาะคนนี่คือการทดสอบพื้นฐานเป้าหมายทางสังคมของเราและจะแห่งชาติของเรา ความสามารถของเรา

พูดกับตัวเราเองและส่วนที่เหลือของโลกที่ออสเตรเลียเป็นครั้งแรกคะแนนสังคม
ประชาธิปไตยที่เราเป็นสิ่งที่เราควรจะอย่างแท้จริง -- ที่ดินของไปงานและโอกาสดีกว่า
.
ไม่มีการทดสอบขั้นพื้นฐาน เพิ่มเติมว่าจริงๆ เราว่า สิ่งเหล่านี้ มันคือการทดสอบ

ความรู้ของเราอย่างไรเรารู้ว่าแผ่นดินที่เราอยู่ วิธีที่เรารู้ประวัติศาสตร์ของเรา .
แต่สอนยากปัญหาดูเหมือนเราไม่สามารถลาออกเองเพื่อความล้มเหลว -
มากกว่าที่เราสามารถซ่อนอยู่หลังรุ่นร่วมสมัยของสังคม ลัทธินี้
ที่บอกว่าถึงกลับยากจน และยึดครองเป็นเสี่ยง

เราลากลง ฝึกปฏิบัติและการยกเว้น .
เราล้มเหลวที่จะถาม ผมจะรู้สึกยังไง ถ้าเรื่องนี้ ทำให้ฉัน
เป็นผล เราไม่เห็นว่าสิ่งที่เราทำ ซึ่งเราทุกคน .
ถ้าเราต้องการเตือนนี้เราได้รับในปีนี้
รายงานของคณะกรรมาธิการในการเสียชีวิตดั้งเดิมแล้วพบ
กับแรงชัดเจนว่าอดีต อยู่ในความไม่เท่าเทียมกัน การเหยียดสีผิว และความอยุติธรรม
ในความอคติและความไม่รู้ไม่ใช่ชนพื้นเมืองออสเตรเลียและใน
demoralisation สิ้นหวัง , เอกลักษณ์หัก ของชาวพื้นเมืองและชาวเกาะช่องแคบทอร์เรสมากมาย
.
ทั้งหมดนี้ ผมไม่เชื่อว่า การรายงานควรกรอกเราด้วยความรู้สึกผิด
ลงปี , มีไม่ขาดแคลนของความผิด แต่ มันไม่ตอบสนองเราต้องการผลิต
.
ความผิดไม่ใช่อารมณ์ที่สร้างสรรค์มาก .
ฉันคิดว่า สิ่งที่เราต้องทำคือเปิดใจสักนิด
ทุกคน .
ผลงานทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนบทและการเกษตรอุตสาหกรรม .
พวกเขามีอยู่ในชายแดนและประวัติศาสตร์การสำรวจออสเตรเลีย .
พวกเขาอยู่ในสงคราม ในกีฬาระดับ

ในศิลปะวรรณกรรมเป็นพิเศษ และ และ เพลง
ในสิ่งเหล่านี้พวกเขามีรูปของเรา ความรู้ของทวีปนี้และ
ตัวเราเองพวกเขามีรูปลักษณ์ของเรา

ประเทศออสเตรเลีย เราไม่สามารถจินตนาการว่า เราไม่สามารถจินตนาการว่าเรา

แล้วจะล้มเหลว ด้วยจิตวิญญาณ ที่วันนี้ ผมมั่นใจว่า เราจะไม่
ผมมั่นใจว่าเราจะประสบความสำเร็จในทศวรรษนี้ .

ขอบคุณครับ