As an epilogue we should note that

As an epilogue we should note that Sitkin & Weingart instrument did not stand the test of time. Despite the wide citation of their work (see footnote 1), only two papers (Mital & Ross, 1998, and Kuvaas & Selart 2004) used their instrument. However, none of these papers used it as a measure of risk perception! Mital and Ross (1998. p. 312) used the (three item version of the) instrument as a measure of issue interpretation, defined as assessments about the degree to which an issue represents a threat or an opportunity (Mital & Ross, p. 299). And interestingly enough, Kuvaas and Selart (2004) used it as a measure of global evaluation (see p. 202). It seems that in a peculiar way Sitkin and Weingrat measure finally came to assess what it validly can assess. Nevertheless, we note that the research that was based on the early conclusions that were derived from SW use of this instrument proliferated (see footnote 2). Thus, it may be the case that even though the literature indeed does not use the measure, it nevertheless continues to develop the ideas derived from it

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นวาทะเราควรทราบว่า เครื่อง Sitkin และ Weingart ไม่ได้ยืนการทดสอบของเวลา แม้จะอ้างอิงความกว้างของงาน (ดูเชิงอรรถที่ 1), เอกสารเพียงสอง (Mital แอนด์รอสส์ 1998, Kuvaas และ Selart 2004) ใช้เครื่องมือของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ไม่มีเอกสารเหล่านี้ใช้เป็นการวัดการรับรู้ความเสี่ยง Mital และรอสส์ (1998. p. 312) ใช้ (สามสินค้ารุ่น) เครื่องมือเป็นการตีความปัญหา กำหนดเป็นการประเมินเกี่ยวกับปริญญาที่ปัญหาแทนการคุกคามหรือโอกาส (Mital & Ross, p. 299) วัด และเรื่องน่าสนใจพอ Kuvaas และ Selart (2004) ใช้เป็นการวัดประเมินผลระดับโลก (ดู p. 202) มันดูเหมือนว่าในวิธีที่แปลก Sitkin และวัด Weingrat ก็มาหาอะไรมัน validly สามารถประเมิน อย่างไรก็ตาม เราทราบว่า การวิจัยแบบสรุปช่วงที่ได้รับมาจากตะวันตกเฉียงใต้ใช้ตรานี้ proliferated (ดูเชิงอรรถ 2) ดังนั้น มันอาจเป็นกรณีที่แม้ว่าวรรณคดีแท้ไม่ใช้หน่วยวัด มันก็ยังคงพัฒนาความคิดมาจาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นบทส่งท้ายเราควรทราบว่าเครื่องมือ Sitkin Weingart และไม่ได้ยืนการทดสอบของเวลา แม้จะมีการอ้างกว้างของการทำงานของพวกเขา (ดูเชิงอรรถ 1) เพียงสองเอกสาร (Mital และรอสส์ปี 1998 และ Kuvaas และ Selart 2004) ใช้เครื่องมือของพวกเขา แต่ไม่มีเอกสารเหล่านี้ใช้เป็นตัวชี้วัดของการรับรู้ความเสี่ยง! Mital และรอสส์ (1998 พี. 312) ที่ใช้ (สามรุ่นของรายการ) เครื่องมือที่เป็นตัวชี้วัดของการตีความปัญหาที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประเมินผลระดับที่เป็นปัญหาที่เป็นภัยคุกคามหรือโอกาส (Mital และรอสส์พี 299) และน่าสนใจพอ Kuvaas และ Selart (2004) ใช้เป็นตัวชี้วัดของการประเมินผลระดับโลก (ดูพี. 202) ดูเหมือนว่าในทางที่แปลก Sitkin และวัด Weingrat ที่สุดก็มาถึงการประเมินสิ่งที่มันอย่างถูกต้องสามารถประเมิน แต่เราทราบว่าการวิจัยที่อยู่บนพื้นฐานของข้อสรุปต้นที่ได้มาจากการใช้งานซอฟแวร์ของเครื่องนี้แพร่กระจาย (ดูเชิงอรรถ 2) ดังนั้นจึงอาจจะเป็นกรณีที่แม้ว่าวรรณกรรมแน่นอนไม่ได้ใช้มาตรการที่จะยังคงยังคงพัฒนาความคิดที่ได้จากมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นบทส่งท้าย เราควรจะทราบว่า sitkin & weingart เครื่องดนตรีไม่ยืนการทดสอบของเวลา แม้จะมีการอ้างถึงกว้างของงาน ( ดูเชิงอรรถที่ 1 ) เพียงสองเอกสาร ( mital & Ross , 1998 และ kuvaas & selart 2004 ) ใช้เครื่องมือของพวกเขา แต่ไม่มีเอกสารเหล่านี้ใช้เป็นตัวชี้วัดการรับรู้ความเสี่ยง mital และ Ross ( 1998 หน้า312 ) ใช้ ( สามรายการรุ่นของตราสาร ) เป็นตัวชี้วัดของการตีความปัญหา หมายถึง การประเมินผลเกี่ยวกับการที่ปัญหาหมายถึงภัยคุกคามหรือโอกาส ( mital & Ross , หน้า 299 ) และ ที่น่าสนใจพอ kuvaas selart ( 2004 ) และใช้เป็นตัวชี้วัดประเมินทั่วโลก ( ดูหน้า 202 )ดูเหมือนว่า ที่แปลกและวิธี sitkin weingrat วัดสุดท้ายมาประเมินว่ามันได้อย่างถูกต้องสามารถประเมิน อย่างไรก็ตาม เราทราบว่างานวิจัยที่ได้จากข้อสรุปก่อนว่าได้มาจาก SW ใช้ตราสารนี้ proliferated ( ดูเชิงอรรถที่ 2 ) ดังนั้น มันอาจเป็นกรณีที่แม้ว่าวรรณกรรมแน่นอนไม่ใช้วัดมันแต่ยังคงพัฒนาความคิดที่ได้จากมัน