MethodologyThe Swedish Institute fo

Methodology
The Swedish Institute for Food and Biotechnology (SIK) has reconstructed mass flows of food aimed to
human consumption, from production to consumption, using available data, in order to quantify food
losses and wastes.
2.1 Definition of food losses and food waste
Food losses refer to the decrease in edible food mass throughout the part of the supply chain that
specifically leads to edible food for human consumption. Food losses take place at production, postharvest
and processing stages in the food supply chain (Parfitt et al., 2010). Food losses occurring at
the end of the food chain (retail and final consumption) are rather called “food waste”, which relates to
retailers’ and consumers’ behavior. (Parfitt et al., 2010).
“Food” waste or loss is measured only for products that are directed to human consumption, excluding
feed and parts of products which are not edible. Per definition, food losses or waste are the masses of
food lost or wasted in the part of food chains leading to “edible products going to human consumption”.
Therefore food that was originally meant to human consumption but which fortuity gets out the
human food chain is considered as food loss or waste even if it is then directed to a non-food use (feed,
bioenergy…). This approach distinguishes “planned” non-food uses to “unplanned” non-food uses,
which are hereby accounted under losses.
2.2 Types of food losses/waste
Five system boundaries were distinguished in the food supply chains (FSC) of vegetable and animal
commodities. Food loss/ waste were estimated for each of these segments of the FSC. The following
aspects were considered:
Vegetable commodities and products:
Agricultural production: losses due to mechanical damage and/or spillage during harvest operation (e.g.
threshing or fruit picking), crops sorted out post-harvest, etc.
Post-harvest handling and storage: including losses due to spillage and degradation during handling,
storage and transportation between farm and distribution.
Processing: including losses due to spillage and degradation during industrial or domestic processing, e.g.
juice production, canning and bread baking. Losses may occur when crops are sorted out if not suitable
to process or during washing, peeling, slicing and boiling or during process interruptions and accidental
spillage.
Distribution: including losses and waste in the market system, at e.g. wholesale markets, supermarkets,
retailers and wet markets.
Consumption: including losses and waste during consumption at the household level.
Animal commodities and products:
Agricultural production: for bovine, pork and poultry meat, losses refer to animal death during breeding.
For fish, losses refer to discards during fishing. For milk, losses refer to decreased milk production due to
dairy cow sickness (mastitis).
Chapter 2 − Methodology 3
Post-harvest handling and storage: for bovine, pork and poultry meat, losses refer to death during
transport to slaughter and condemnation at slaughterhouse. For fish, losses refer to spillage and
degradation during icing, packaging, storage and transportation after landing. For milk, losses refer to
spillage and degradation during transportation between farm and distribution.
Processing: for bovine, pork and poultry meat, losses refer to trimming spillage during slaughtering and
additional industrial processing, e.g. sausage production. For fish, losses refer to industrial processing
such as canning or smoking. For milk, losses refer to spillage during industrial milk treatment (e.g.
pasteurization) and milk processing to, e.g., cheese and yoghurt.
Distribution: includes losses and waste in the market system, at e.g. wholesale markets, supermarkets,
retailers and wet markets.
Consumption: includes losses and waste at the household level.
2.3 Quantification of food losses and waste
Physical mass of food produced for human consumption and of food lost and wasted throughout the food
supply chain have been quantified, using available data, results from the literature on global food waste
and SIK’s own assumptions. For each commodity group a mass flows model was used to account for food
losses and waste in each step of the commodity’s FSC. Model equations are provided in Annex 5.
The production volumes for all commodities (except for oil crops and pulses) were collected from the
FAO Statistical Yearbook 2009 (FAOSTAT 2010a). The production volumes for oil crops and pulses were
collected from FAO’s Food Balance Sheets (FAOSTAT 2010d).
Allocation factors have been applied to determine the part of the produce oriented to human consumption
(and not for animal feed). Conversion factors have been applied to determine the edible mass (Annex 2).
At each stage of the Food Supply Chain, losses and waste were estimated using FAO’s Food Balance
Sheets from the year 2007 and results from a thorough literature search on the topic of global food waste.
Where there are gaps of knowledge, SIK has made own assumptions and estimatio

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระเบียบวิธีสถาบันอาหารและเทคโนโลยีชีวภาพ (ซิค) สวีเดนมีสร้างกระแสมวลชนเพื่อเป็นอาหารมนุษย์บริโภค จากการผลิตเพื่อบริโภค การใช้ข้อมูล การกำหนดปริมาณอาหารสูญเสียและเสีย2.1 ความหมายของการสูญเสียอาหารและกากอาหารดูขาดอาหารลดลงกินอาหาร โดยรวมตลอดทั้งส่วนของอุปทานโซ่ที่โดยเฉพาะนำไปสู่การกินอาหารสำหรับมนุษย์บริโภค ขาดอาหารใช้สถานที่ผลิต หลังการเก็บเกี่ยวและขั้นตอนการประมวลผลในอาหารซัพพลายเชน (Parfitt et al. 2010) ขาดอาหารที่เกิดขึ้นในส่วนท้ายของห่วงโซ่อาหาร (ค้าปลีกและการบริโภคขั้นสุดท้าย) จะเรียกว่า "ขยะอาหาร" ซึ่งเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของผู้ค้าและบริโภค (Parfitt et al. 2010)"อาหาร" เสียหรือขาดทุนจะวัดเฉพาะสำหรับผลิตภัณฑ์ที่ส่งไปยังมนุษย์บริโภค ยกเว้นอาหารและชิ้นส่วนของผลิตภัณฑ์ซึ่งไม่ได้กิน ต่อข้อกำหนด ขาดอาหารหรือของเสียคือ มวลของอาหารสูญหาย หรือสูญเสียในส่วนของห่วงโซ่อาหารที่นำไปสู่ "ผลิตภัณฑ์กินไปเพื่อการบริโภคของมนุษย์"ดังนั้นอาหารที่มีความหมายเดิมเพื่อการบริโภคของมนุษย์ แต่ fortuity ซึ่งได้รับการออกแบบห่วงโซ่อาหารมนุษย์ถือว่าเป็นอาหารสูญหายหรือเสียแม้ว่าจากนั้นมีการถูกนำไปใช้ไม่ใช่อาหาร (อาหารพลังงานชีวภาพ...) วิธีการนี้แตกต่างใช้ไม่ใช่อาหาร "แผน" ใช้ "ไม่" ไม่ใช่อาหารซึ่งข้าพเจ้าจะบันทึกบัญชีภายใต้การสูญเสีย2.2 ประเภทของอาหารสูญเสีย/เสียขอบเขตระบบห้าแตกต่างกันในโซ่อุปทานอาหาร (FSC) ของพืชและสัตว์สินค้าโภคภัณฑ์ อาหารสูญเสีย / เสียถูกประเมินแต่ละส่วนเหล่านี้ของ FSC ต่อไปนี้ด้านการพิจารณาว่า:สินค้าผักและผลิตภัณฑ์:ผลผลิตการเกษตร: ความสูญเสียเนื่องจากความเสียหายทางกลหรือการรั่วไหลในระหว่างการเก็บเกี่ยวการดำเนินงาน (เช่นเหนียวหรือเก็บผลไม้), พืชเรียงลำดับจากหลังการเก็บเกี่ยว ฯลฯหลังการเก็บเกี่ยวการจัดการและเก็บข้อมูล: รวมถึงความเสียหายจากการรั่วไหลและการเสื่อมสภาพในระหว่างการจัดการเก็บและขนส่งระหว่างฟาร์มและจำหน่ายการประมวลผล: รวมถึงความเสียหายจากการรั่วไหลและการเสื่อมสภาพในระหว่างการประมวลผล อุตสาหกรรม หรือประเทศเช่นผลิตน้ำผลไม้ กระป๋อง และขนมปังอบ ขาดทุนที่อาจเกิดขึ้นเมื่อพืชเรียงลำดับออกถ้าไม่เหมาะสมกระบวนการ หรือใน ระหว่างล้าง ปอกเปลือก หั่น และต้มเดือด หรือใน ระหว่างกระบวนการขัดจังหวะและอุบัติเหตุรั่วไหลการกระจาย: รวมทั้งขาดทุน และเสียในระบบการตลาด ตลาดขายส่งเช่น ซูเปอร์มาร์เก็ตร้านค้าปลีกและตลาดเปียกการใช้: รวมทั้งขาดทุน และของเสียระหว่างปริมาณการใช้ในระดับครัวเรือนสินค้าสัตว์และผลิตภัณฑ์:ผลผลิตการเกษตร: เนื้อวัว เนื้อหมู และสัตว์ปีก ขาดทุนถึงตายสัตว์ระหว่างพันธุ์ปลา ขาดทุนหมายถึงทิ้งไพ่ระหว่างตกปลา นม ขาดทุนหมายถึงปริมาณน้ำนมลดลงเนื่องจากวัวนมเจ็บ(เต้านมอักเสบ)บทที่ 2 วิธี− 3การจัดการหลังการเก็บเกี่ยวและเก็บข้อมูล: เนื้อวัว เนื้อหมู และสัตว์ปีก ขาดทุนหมายถึงความตายในระหว่างการขนส่งการฆ่าและการลงโทษที่โรงฆ่าสัตว์ สำหรับปลา ขาดอ้างอิงการรั่วไหล และลดระหว่างไอซิ่ง บรรจุภัณฑ์ จัดเก็บและการขนส่งหลังจากบิน นม ขาดทุนหมายถึงรั่วไหลและการเสื่อมสภาพในระหว่างการขนส่งระหว่างฟาร์มและจำหน่ายการประมวลผล: เนื้อวัว เนื้อหมู และสัตว์ปีก ขาดทุนถึงรั่วไหลตัดระหว่าง slaughtering และเพิ่มเติมอุตสาหกรรม เช่นไส้กรอกผลิต ปลา ขาดทุนหมายถึงอุตสาหกรรมเช่นกระป๋อง หรือสูบบุหรี่ นม ขาดทุนถึงรั่วไหลในระหว่างการรักษาอุตสาหกรรมนม (เช่นพาสเจอร์ไรซ์) และนมเพื่อ เช่น ชีสและโยเกิร์ตการกระจาย: รวมการสูญเสียและเสียในระบบการตลาด ขายส่งเช่นตลาด ซูเปอร์มาร์เก็ตร้านค้าปลีกและตลาดเปียกปริมาณการใช้: มีการสูญเสียและขยะในระดับครัวเรือน2.3 ด้านของเสียและการขาดอาหารโดยรวมทางกายภาพ ของอาหารที่ผลิตเพื่อการบริโภคของมนุษย์ และ ของอาหารสูญหาย และเสียตลอดทั้งอาหารห่วงโซ่อุปทานมีการวัด โดยใช้ข้อมูล ผลจากวรรณคดีบนเสียอาหารระดับโลกและข้อสมมติฐานของซิ สำหรับกลุ่มสินค้าแต่ละ แบบจำลองกระแสมวลชนใช้บัญชีสำหรับอาหารขาดทุนและของเสียในแต่ละขั้นตอนของ FSC ของชุดสินค้า แบบจำลองสมการไว้ใน Annex 5ปริมาณการผลิตสำหรับสินค้าทั้งหมด (ยกเว้นน้ำมันพืชถั่ว) ได้รวบรวมจากการFAO รายงานสถิติประจำปี 2009 (FAOSTAT 2010a) มีปริมาณการผลิตน้ำมันพืชและถั่วรวบรวมจาก FAO ของอาหารในดุล (FAOSTAT 2010 d)มีการใช้ปัจจัยการจัดสรรการกำหนดส่วนของการผลิตเน้นเพื่อการบริโภคของมนุษย์(และไม่ได้สำหรับสัตว์เลี้ยง) มีการใช้ปัจจัยการแปลงการตรวจสอบมวลกิน (เอกสารแนบ 2)ในแต่ละขั้นตอนของห่วงโซ่อุปทานอาหาร การสูญเสียและเสียถูกประเมินโดยใช้สมดุลอาหารของ FAOแผ่นจากปี 2550 และผลจากการค้นหาวรรณกรรมอย่างละเอียดในหัวข้อขยะอาหารระดับโลกมีช่องว่างของความรู้ ซิทำสมมติฐานของตัวเองและ estimatio

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการ
สวีเดนสถาบันเพื่อการอาหารและเทคโนโลยีชีวภาพ (SIK) ได้สร้างขึ้นใหม่กระแสมวลของอาหารที่มีวัตถุประสงค์เพื่อ
การบริโภคของมนุษย์จากการผลิตเพื่อการบริโภคโดยใช้ข้อมูลที่มีอยู่ในการสั่งซื้อปริมาณอาหาร
การสูญเสียและของเสีย.
2.1 ความหมายของการสูญเสียอาหารและของเสียจากอาหาร
การสูญเสียอาหาร หมายถึงการลดลงของมวลกินอาหารตลอดส่วนหนึ่งของห่วงโซ่อุปทานที่
เฉพาะนำไปสู่การกินอาหารสำหรับมนุษย์บริโภค การสูญเสียอาหารใช้สถานที่ผลิตหลังการเก็บเกี่ยว
และการประมวลผลขั้นตอนในห่วงโซ่อาหาร (พาร์ฟิตต์ et al., 2010) การสูญเสียอาหารที่เกิดขึ้นใน
ตอนท้ายของห่วงโซ่อาหาร (ค้าปลีกและการบริโภคขั้นสุดท้าย) จะค่อนข้างเรียกว่า "อาหารขยะ" ซึ่งเกี่ยวข้องกับ
พฤติกรรมของผู้ค้าปลีกและผู้บริโภค ' (พาร์ฟิตต์ et al., 2010).
"อาหาร" ของเสียหรือการสูญเสียเป็นวัดที่เฉพาะสำหรับผลิตภัณฑ์ที่จะนำไปบริโภคของมนุษย์ไม่รวม
ฟีดและชิ้นส่วนของผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้กิน ตามคำนิยามการสูญเสียอาหารหรือของเสียที่มีมวลของ
อาหารที่สูญหายหรือสูญเสียในการเป็นส่วนหนึ่งของห่วงโซ่อาหารที่นำไปสู่ผลิตภัณฑ์ "กินไปการบริโภคของมนุษย์" ได้.
ดังนั้นอาหารที่หมายเดิมที่การบริโภคของมนุษย์ แต่ที่บังเอิญได้รับออก
ห่วงโซ่อาหารของมนุษย์ ถือเป็นความสูญเสียอาหารหรือของเสียถึงแม้ว่ามันจะเป็นผู้กำกับแล้วไปใช้ที่ไม่ใช่อาหาร (อาหาร
พลังงานชีวภาพ ... ) วิธีการนี้จะแตกต่าง "วางแผน" ที่ไม่ใช่อาหารที่ใช้ในการใช้ "ไม่ได้วางแผน" ไม่ใช่อาหาร
ที่มีการคิดระบบบริการภายใต้การสูญเสีย.
2.2 ประเภทของการสูญเสียอาหาร / ของเสีย
ห้าขอบเขตระบบโดดเด่นในห่วงโซ่อุปทานอาหาร (FSC) ของพืชและสัตว์
สินค้าโภคภัณฑ์ การสูญเสียอาหาร / ของเสียได้ประมาณสำหรับแต่ละกลุ่มเหล่านี้ของ FSC ต่อไปนี้
ด้านได้รับการพิจารณา:
สินค้าผักและผลิตภัณฑ์:
การผลิตทางการเกษตร: การสูญเสียอันเนื่องมาจากความเสียหายทางกลและ / หรือการรั่วไหลในระหว่างการดำเนินการเก็บเกี่ยว (เช่น
การนวดหรือการเก็บผลไม้), พืชแยกออกหลังการเก็บเกี่ยว ฯลฯ
หลังการเก็บเกี่ยวการจัดการและการเก็บรักษา: รวมทั้งการสูญเสียเนื่องจากการรั่วไหลและการย่อยสลายในระหว่างการจัดการ,
การจัดเก็บและการขนส่งระหว่างฟาร์มและการกระจาย.
การประมวลผล: รวมทั้งการสูญเสียเนื่องจากการรั่วไหลและการย่อยสลายระหว่างการประมวลผลอุตสาหกรรมหรือในประเทศเช่น
การผลิตน้ำผลไม้กระป๋องและขนมปังอบ ความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นเมื่อพืชแยกออกถ้าไม่เหมาะ
ที่จะดำเนินการหรือในระหว่างการซักผ้าปอกเปลือกหั่นและเดือดหรือในระหว่างการหยุดชะงักของกระบวนการและอุบัติเหตุ
การรั่วไหล.
การกระจาย: รวมทั้งการสูญเสียและของเสียในระบบตลาดที่เช่นตลาดขายส่ง, ซูเปอร์มาร์เก็ต,
ร้านค้าปลีกและ ตลาดสด.
การบริโภค:. รวมทั้งการสูญเสียและของเสียในระหว่างการบริโภคในระดับครัวเรือน
สินค้าโภคภัณฑ์สัตว์และผลิตภัณฑ์:
การผลิตทางการเกษตร: สำหรับวัว, เนื้อหมูและเนื้อสัตว์ปีกสูญเสียหมายถึงการตายของสัตว์ระหว่างพันธุ์.
สำหรับปลาสูญเสียหมายถึงทิ้งช่วงการตกปลา นมสูญเสียหมายถึงลดลงการผลิตนมเนื่องจากการ
เจ็บป่วยโคนม (เต้านม).
บทที่ 2 - วิธีที่ 3
หลังการเก็บเกี่ยวการจัดการและการเก็บรักษา: สำหรับวัว, เนื้อหมูและเนื้อสัตว์ปีกสูญเสียหมายถึงความตายในระหว่างการ
ขนส่งการฆ่าและการลงโทษที่โรงฆ่าสัตว์ . สำหรับปลาสูญเสียหมายถึงการรั่วไหลและ
การย่อยสลายในช่วงไอซิ่ง, บรรจุภัณฑ์, การจัดเก็บและการขนส่งหลังจากที่เชื่อมโยงไปถึง นมสูญเสียหมายถึง
การรั่วไหลและการย่อยสลายในระหว่างการขนส่งระหว่างฟาร์มและการกระจาย.
การประมวลผล: สำหรับวัว, เนื้อหมูและเนื้อสัตว์ปีกสูญเสียหมายถึงการตัดแต่งการรั่วไหลในระหว่างการฆ่าและ
การประมวลผลอุตสาหกรรมเพิ่มเติมเช่นการผลิตไส้กรอก สำหรับปลาสูญเสียหมายถึงการประมวลผลอุตสาหกรรม
เช่นกระป๋องหรือการสูบบุหรี่ นมสูญเสียหมายถึงการรั่วไหลในระหว่างการรักษาอุตสาหกรรมนม (เช่น
พาสเจอร์ไรซ์) และการประมวลผลนมเช่นชีสและโยเกิร์ต.
กระจาย: รวมถึงการสูญเสียและของเสียในระบบตลาดที่เช่นตลาดขายส่ง, ซูเปอร์มาร์เก็ต,
ร้านค้าปลีกและตลาดสด.
การบริโภค : รวมถึงการสูญเสียและของเสียในระดับครัวเรือน.
2.3 ปริมาณของการสูญเสียอาหารและของเสีย
มวลทางกายภาพของอาหารที่ผลิตเพื่อการบริโภคของมนุษย์และอาหารหายไปและสูญเสียตลอดทั้งอาหาร
ห่วงโซ่อุปทานได้รับการวัดโดยใช้ข้อมูลที่มีผลจากวรรณกรรมในโลก เศษอาหาร
และการตั้งสมมติฐานของตัวเอง SIK ของ สำหรับแต่ละกลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์มวลกระแสรูปแบบถูกใช้ในการบัญชีสำหรับอาหาร
การสูญเสียและของเสียในขั้นตอนของ FSC สินค้าโภคภัณฑ์ของแต่ละ สมรุ่นมีไว้ในภาคผนวก 5
ปริมาณการผลิตสินค้าทั้งหมด (ยกเว้นสำหรับพืชน้ำมันและพัลส์) ที่ถูกเก็บรวบรวมจาก
FAO Statistical Yearbook 2009 (FAOSTAT 2010A) ปริมาณการผลิตพืชน้ำมันและพัลส์ที่ถูก
เก็บรวบรวมจาก FAO อาหารงบดุล (FAOSTAT 2010d).
ปัจจัยการจัดสรรได้ถูกนำมาใช้ในการกำหนดส่วนหนึ่งของการผลิตที่มุ่งเน้นการบริโภคของมนุษย์
(และไม่ได้สำหรับอาหารสัตว์) ปัจจัยการแปลงได้ถูกนำมาใช้ในการกำหนดมวลกิน (ภาคผนวก 2).
ในขั้นตอนของ Supply Chain อาหารการสูญเสียแต่ละคนและเสียได้ประมาณโดยใช้เฝ้าคงเหลืออาหาร
แผ่นจากปี 2007 และผลที่ได้จากการค้นหาวรรณกรรมอย่างละเอียดเกี่ยวกับหัวข้อของโลก เศษอาหาร.
ในกรณีที่มีช่องว่างของความรู้ SIK ได้ทำสมมติฐานเองและ estimatio

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิธีการสถาบันสวีเดนสำหรับอาหารและชีวภาพ ( ซิก ) มีมวล มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างกระแสของอาหารการบริโภคของมนุษย์ จากการผลิตเพื่อการบริโภค การใช้ข้อมูลที่มีอยู่ เพื่อให้ปริมาณอาหารความสูญเสียและความสูญเปล่า2.1 ความหมายของการสูญเสียอาหารและอาหารขยะการสูญเสียอาหารที่อ้างถึงการลดลงของมวลอาหารที่กินได้ตลอดส่วนหนึ่งของห่วงโซ่อุปทานที่โดยเฉพาะนัก อาหารที่บริโภคเพื่อการบริโภคของมนุษย์ ขาดทุนอาหารจะใช้สถานที่ในการผลิต วิทยาการหลังการเก็บเกี่ยวและกระบวนการขั้นตอนในการจัดหาอาหารโซ่ ( พาร์ฟิตต์ et al . , 2010 ) อาหารขาดทุนที่เกิดขึ้นที่จุดจบของห่วงโซ่อาหาร ( ค้าปลีกและการบริโภคขั้นสุดท้าย ) จะเรียกว่า " อาหารขยะ " ซึ่งเกี่ยวข้องกับร้านค้าปลีกและพฤติกรรมของผู้บริโภค ( พาร์ฟิตต์ et al . , 2010 )" เศษอาหาร " หรือขาดทุนเป็นวัดสำหรับผลิตภัณฑ์ที่กำกับเพื่อการบริโภคของมนุษย์ ยกเว้นอาหารและชิ้นส่วนของผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้กิน ต่อความหมาย การสูญเสียอาหารหรือของเสียเป็นฝูงของอาหารที่สูญหาย หรือ เสียในส่วนของโซ่อาหารที่นำไปสู่ " ผลิตภัณฑ์ที่กินได้ไปเพื่อการบริโภคของมนุษย์ "ดังนั้นอาหารที่แต่เดิมตั้งใจเพื่อการบริโภคของมนุษย์ แต่ที่ fortuity ได้รับออกห่วงโซ่อาหารของมนุษย์ถือเป็นการสูญเสียอาหารหรือของเสียแม้ว่าจะกำกับแล้วให้ใช้อาหารปลอด ( อาหารพลังงาน . . . . . . . ) วิธีการนี้คือ " วางแผน " ไม่ใช่อาหารที่ใช้ " วางแผน " ไม่ใช่อาหารใช้ซึ่งจะขอคิดในการสูญเสีย2.2 ประเภทของอาหารการสูญเสีย / ของเสีย5 ระบบขอบเขตที่แตกต่างในโซ่อุปทานอาหาร ( FSC ) ของพืชและสัตว์สินค้า การสูญเสียอาหารขยะได้ประมาณสำหรับแต่ละเหล่านี้ ส่วนของ FSC . ต่อไปนี้ด้าน พิจารณา :สินค้าและผลิตภัณฑ์ : ผักการผลิตทางการเกษตร : ความเสียหายจากความเสียหายทางกลและ / หรือการรั่วไหลในระหว่างการดำเนินการเกี่ยว ( เช่นการนวดหรือผลไม้เก็บ ) , พืชแยกออกหลังการเก็บเกี่ยว ฯลฯการจัดการหลังการเก็บเกี่ยวและการจัดเก็บรวมถึงความเสียหายจากการรั่วไหลและการย่อยสลายในการจัดการการจัดเก็บและการขนส่งระหว่างฟาร์มและการกระจายการประมวลผล : รวมทั้งความเสียหายจากการรั่วไหลและการย่อยสลายในอุตสาหกรรมหรือแปรรูปในประเทศ เช่นการผลิตน้ำผลไม้กระป๋อง และอบขนมปัง ความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นเมื่อพืชจะถูกจัดเรียงออกถ้าไม่เหมาะหรือในระหว่างกระบวนการล้าง ปอก หั่น และเดือด หรือในระหว่างกระบวนการและการหยุดชะงักการรั่วไหลจำหน่าย : รวมทั้งการสูญเสียและของเสียในระบบตลาด เช่น ตลาดค้าส่ง ที่ ซุปเปอร์มาร์เก็ตร้านค้าปลีกและเปียกตลาดปริมาณการใช้ : รวมทั้งการสูญเสียและเสียในระหว่างการบริโภคในระดับครัวเรือนสินค้าและผลิตภัณฑ์สัตว์การผลิตทางการเกษตร : สำหรับวัว หมู และเนื้อ สัตว์ปีก สัตว์ หมายถึง ความตาย ความสูญเสียในช่วงผสมพันธุ์ปลาขาดทุนอ้างถึงทิ้งตอนตกปลา สำหรับนม ขาดทุนลดลง เนื่องจากการผลิตนม หมายถึงโคนม โรคเต้านมอักเสบ )บทที่ 2 − 3 วิธีการการจัดการหลังการเก็บเกี่ยวและการเก็บรักษาสำหรับวัว หมู และเนื้อสัตว์ปีก ขาดทุนหมายถึงความตายในระหว่างการขนส่งและการคัดค้านการฆ่าที่โรงฆ่าสัตว์ ปลาขาดทุนหมายถึงการรั่วไหลและการย่อยสลายในไอซิ่ง , บรรจุภัณฑ์ , การจัดเก็บและการขนส่งหลังจากเชื่อมโยงไปถึง สำหรับนม ขาดทุน หมายถึงหกและการสลายตัวในระหว่างการขนส่งระหว่างฟาร์มและการกระจายการประมวลผล : สำหรับวัว หมู และเนื้อสัตว์ปีก ขาดทุนหมายถึงการรั่วไหลในระหว่างการฆ่าและตัดแต่งอุตสาหกรรมแปรรูปอื่นๆ เช่น การผลิตไส้กรอก . ปลาขาดทุนหมายถึงการประมวลผลอุตสาหกรรมเช่น กระป๋อง หรือ สูบบุหรี่ สำหรับนม ขาดทุนหมายถึงการรั่วไหลในระหว่างการรักษาอุตสาหกรรมนม ( เช่นนมพาสเจอร์ไรซ์ ) และการประมวลผล เช่น ชีส และโยเกิร์ตจำหน่าย : รวมถึงการสูญเสียและของเสียในระบบตลาด เช่น ตลาดค้าส่ง ที่ ซุปเปอร์มาร์เก็ตร้านค้าปลีกและเปียกตลาดการใช้พลังงาน : รวมถึงการสูญเสียและขยะในระดับครัวเรือน2.3 ปริมาณของการสูญเสียอาหารและของเสียร่างกายมวลของอาหารที่ผลิตเพื่อการบริโภคของมนุษย์ และอาหารที่แพ้ และเสียทั้งอาหารห่วงโซ่อุปทานได้รับปริมาณการใช้ข้อมูลที่มีอยู่ ผลจากวรรณกรรมขยะอาหารระดับโลกแล้วซิกก็สันนิษฐานเอง สำหรับแต่ละสินค้ากลุ่มมวลไหลแบบใช้บัญชีสำหรับอาหารความสูญเสียและของเสียในแต่ละขั้นตอนของสินค้าของ FSC . สมการที่ให้ไว้ในภาคผนวก 5ส่วนปริมาณการผลิตสำหรับสินค้าทั้งหมด ( ยกเว้นน้ำมันพืชและถั่ว ) ที่รวบรวมจากองค์การสถิติประจำปี 2009 ( faostat 2010a ) การผลิตพืชและถั่วมีปริมาณน้ำมันรวบรวมจากงบดุลอาหารองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ ( faostat 2010d )ปัจจัยจัดสรรจะถูกนำมาใช้เพื่อกำหนดส่วนหนึ่งของการผลิตที่มุ่งเน้นเพื่อการบริโภคของมนุษย์( และไม่ได้สำหรับอาหารสัตว์ ) ปัจจัยการแปลงจะถูกนำมาใช้เพื่อกำหนดมวลที่กินได้ ( ภาคผนวก 2 )ในแต่ละขั้นตอนของห่วงโซ่อุปทานอาหารที่สูญเสียและเสียสมดุลการใช้อาหารขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติประมาณแผ่นจากปี 2007 และผลลัพธ์จากการค้นหาวรรณกรรมอย่างละเอียด ในหัวข้อ ขยะอาหารทั่วโลกซึ่งมีช่องว่างของความรู้ ซิกได้