Parasuraman et al. (Parasuraman, A.

Parasuraman et al. (Parasuraman, A. Zeithaml, VA. and Berry, LL., 1988) defined service quality as the gap between customers’ expectations of service and their perception of the service experience. The Gap Model, which was first developed by Parasuraman and his colleagues, and is considered the most eminent work done on the topic (Jun, M., Yang, Z. and Kim, D., 2004), and focuses on the differences between consumers’ viewpoints and marketers’ viewpoints (Svensson, G., 2006), has evoked a revolution (Redman, T. and Mathews, B. P., 1998), and encouraged many researchers to investigate service quality constructs as part of the marketing concept (Chowdhary, N. and Prakash, M., 2007). The debates and contributions within the framework of measuring and conceptualizing service quality have evolved around the SERVQUAL scale (Espinoza, M. M., 1999), and the roots of the efforts of conceptualizing service quality have now reached to that model and scale (Hamer, L. O., 2006). The pioneer work of Parasuraman et al. (1988), propounded that service quality leans on multi-dimensional factors (Saunders, S.G., 2008). This conceptual model provides an advantage on easily understanding service quality components (Kuei, C. and Lu, M.H., 1997)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Parasuraman et al. (Parasuraman, A. Zeithaml, VA. และเบอร์รี่ จะ 1988) กำหนดบริการคุณภาพตามช่องว่างระหว่างความคาดหวังของลูกค้าของบริการและการรับรู้ประสบการณ์บริการ รูปแบบช่องว่าง ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นครั้งแรก โดย Parasuraman และเพื่อนร่วมงานของเขา และถือเป็นหัวข้อทำงานมากที่สุด (Jun เมตร ยาง z.และคิม D., 2004), และเน้นความแตกต่างระหว่างมุมมองของผู้บริโภคและมุมมองของนักการตลาด (Svensson กรัม 2006), มี evoked ปฏิวัติ (Redman ต.และแมทิวส์ B. P., 1998), และสนับสนุนให้นักวิจัยในการตรวจสอบโครงสร้างคุณภาพบริการเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดการตลาด (Chowdhary , N. และช เมตร 2007) มีพัฒนาดำเนินการจัดสรรภายในกรอบงานของวัด และคุณภาพบริการที่อยู่ตามพรมแดนสถานขนาด SERVQUAL (Espinoza ม.ม. 1999), และตอนนี้แล้วรากของความพยายามของคุณภาพที่อยู่ตามพรมแดนที่รูปแบบและขนาด (Hamer, L. โอ 2006) ผู้บุกเบิกงานของ Parasuraman et al. (1988), propounded คุณภาพด้วยแถบหรือริ้วในปัจจัยหลายมิติ (ซอนเดอร์ส S.G., 2008) รูปแบบแนวคิดนี้ให้เปรียบง่าย ๆ เข้าใจประกอบคุณภาพบริการ (Kuei, C. และ Lu, M.H., 1997)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Parasuraman et al, (Parasuraman ก Zeithaml, VA. และแบล็กเบอร์ LL., 1988) คุณภาพการให้บริการกำหนดให้เป็นช่องว่างระหว่างความคาดหวังของลูกค้าในการให้บริการและการรับรู้ของประสบการณ์การให้บริการ ช่องว่างรุ่นซึ่งได้รับการพัฒนาเป็นครั้งแรกโดย Parasuraman และเพื่อนร่วมงานของเขาและถือว่าเป็นงานที่ทำประสบความสำเร็จมากที่สุดในหัวข้อ (มิถุนายนเมตรหยางซีและคิม, D. , 2004) และมุ่งเน้นไปที่ความแตกต่างระหว่าง 'มุมมองและนักการตลาดผู้บริโภคมุมมอง (Svensson กรัม, 2006) ได้ปรากฏการปฏิวัติ (เรดแมนตันและแมทธิวส์, BP, 1998) และเป็นกำลังใจให้นักวิจัยหลายคนในการตรวจสอบคุณภาพการให้บริการโครงสร้างเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดการตลาด (Chowdhary เอ็นและแกชเอ็ม 2007) การอภิปรายและผลงานในกรอบของการวัดและการบริการที่มีคุณภาพ conceptualizing มีการพัฒนารอบขนาด SERVQUAL (พิโนซ่า, เอ็มเอ็ม, 1999), และรากของความพยายามของ conceptualizing คุณภาพการให้บริการได้ถึงตอนนี้จะว่ารูปแบบและขนาด (Hamer, LO, 2006) งานบุกเบิก Parasuraman et al, (1988), propounded คุณภาพการให้บริการที่โน้มตัวอยู่กับปัจจัยหลายมิติ (แซนเดอ, SG, 2008) รูปแบบความคิดนี้มีประโยชน์ในการทำความเข้าใจได้ง่ายส่วนประกอบที่มีคุณภาพบริการ (กุ้ยหยางซีและลู MH, 1997)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของ Parasuraman et al . ( การเมือง . Zeithaml และบริษัท เบอร์รี่ จะ , 1988 ) กำหนดคุณภาพบริการเป็นช่องว่างระหว่างความคาดหวังและการรับรู้ของลูกค้าของบริการของพวกเขาประสบการณ์ให้บริการ ช่องว่างรูปแบบ ซึ่งถูกพัฒนาครั้งแรกโดยการเมืองและเพื่อนร่วมงานของเขา และถือว่ามีชื่อเสียงที่สุดทำในหัวข้อ ( จุน เมตร หยาง ซี และ คิม , D . , 2004 )และเน้นความแตกต่างระหว่างมุมมองของผู้บริโภคและนักการตลาดทัศนะ ( วสัน , G . , 2006 ) ได้ปรากฏการปฏิวัติ ( เรดแมน ต. และ แมทธิว พ. ป. , 1998 ) และสนับสนุนให้นักวิจัยหลายคนเพื่อตรวจสอบคุณภาพบริการ สร้างเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดการตลาด ( chowdhary , ประกาศ , และ , M . , 2007 ) .การอภิปรายและการมีส่วนร่วมภายในกรอบของวัด และเคยคิดกันคุณภาพบริการมีการพัฒนารอบ ๆ แบบประเมินคุณภาพ ( Espinoza , M . M . , 1999 ) และรากของความพยายามของมโนทัศน์คุณภาพบริการมีตอนนี้ถึงรูปแบบ และขนาด ( นักแสดง , L . O . , 2006 ) ผู้บุกเบิกงานของ Parasuraman et al . ( 1988 )เสนอว่า คุณภาพบริการ แรงงาน ปัจจัยหลายมิติ ( Saunders , บาท , 2008 ) รุ่นนี้มีข้อดีในความคิดได้อย่างง่ายดายเข้าใจส่วนประกอบคุณภาพบริการ ( กุ้ย , C . และ ลู่ m.h. , 1997 )