Assisted suicide[edit]Main article:

Assisted suicide[edit]
Main article: Assisted suicide
England and Wales[edit]
Section 2 of the Suicide Act 1961, as originally enacted, provided that it was an offence to "aid, abet, counsel or procure the suicide of another" and that a person who committed this offence was liable to imprisonment for a term not exceeding fourteen years.[5] That section has amended by the Coroners and Justice Act 2009. Although it is an offence to assist a patient in committing suicide, many doctors still assist their patients with their wishes by withholding treatment and reducing pain, "according to a 2006 article in the Guardian".[2] This, however, is only done when the doctors feel that "’death is a few days away and after consulting patients, relatives or other doctors".[2]

Thus far, 92 Britons have gone abroad (often to organisations such as Dignitas in Switzerland) for an assisted suicide. No family member has been prosecuted for helping them although some have been charged and have had to wait before hearing the charges have been dropped.[6] Because of the inconsistencies between the law and prosecution Debbie Purdy launched a case to clarify whether or not her husband would risk being prosecuted if he helped her travel to a Dignitas clinic in Switzerland to die.[7] Purdy's case ended on 30 August 2009 with the decision that the Director of Public Prosecutions had to clarify how the Suicide Act 1961 is to be enforced in England and Wales.[8] The DPP issued guidelines in February 2010 setting out situations where a prosecution was not in the public interest, and therefore unlikely to happen. Two factors which point towards a prosecution not being in the public interest are that the victim had reached a voluntary, clear, settled and informed decision to commit suicide; and that the suspect was wholly motivated by compassion.[9]

Attempts at reform[edit]
There have been various attempts to introduce legislation to change the legal situation regarding assisted suicide in the United Kingdom.

In 1931 Dr C. Killick Millard, the President of the Society of Medical Officers of Health, proposed a Voluntary Euthanasia (Legislation) Bill for incurable invalids.[10] The first attempt to reform the law in England was in 1936 by Lord Arthur Ponsonby and supported by the Euthanasia Society. In 1969, a Bill was introduced into the House of Lords by Lord Raglan. In 1970, the House of Commons debated the issue. Baroness Wootton introduced a Bill to the Lords in 1976 on the matter of "passive euthanasia".[11]

Between 2003 and 2006 Lord Joffe made four attempts to introduce bills that would have legalized assisted suicide and voluntary euthanasia - all were rejected by Parliament.[12]

In June 2012, the British Medical Journal published an editorial arguing that medical organisations like the British Medical Association ought to drop their opposition to assisted dying and take a neutral stance so as to enable Parliament to debate the issue and not have what Raymond Tallis described as a "disproportionate influence on the decision".[13]

Scotland[edit]
Assisted dying in Scots law might constitute murder, culpable homicide or no offence depending on the nature of the assistance. The Member's Bill proposed by MSP Margo MacDonald, was rejected by a majority of members of the public who choose to give comment on the issue to the Scottish Parliament subsequently, a majority of MSPs including the first minister Alex Salmond voted against the bill, defeating it in its first stage.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ช่วยฆ่าตัวตาย [แก้ไข]บทความหลัก: ช่วยฆ่าตัวตายอังกฤษและเวลส์ [แก้ไข]2 ส่วนของ 1961 กระทำการฆ่าตัวตาย เดิมเป็น บัญญัติ ที่มันเป็นการกระทำที่ผิด "ช่วย abet แนะนำ หรือจัดหาฆ่าตัวตายของอีก" และที่ผู้กระทำความผิดนี้ต้องโทษจำคุกในระยะที่ไม่เกินสิบสี่ปี [5] ส่วนที่มีแก้ไข โดยการ Coroners และความยุติธรรม 2009 แม้ว่าจะเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายเพื่อช่วยผู้ป่วยว่าการฆ่าตัวตาย แพทย์หลายคนยังช่วยผู้ที่ป่วย ด้วยความปรารถนาของพวกเขา โดยหักณที่จ่ายการรักษา และลดอาการปวด "ตามบทความปี 2006 ในผู้ปกครอง" [2] อย่างไรก็ตาม เท่านั้นทำเช่นนี้เมื่อแพทย์รู้สึกที่ "' ตายไม่กี่วันเก็บ และ หลังให้คำปรึกษาผู้ป่วย ญาติหรือแพทย์อื่น" [2]ฉะนี้ 92 ซึ่งดึกไปต่างประเทศ (มักองค์กรเช่น Dignitas ในสวิตเซอร์แลนด์) สำหรับช่วยฆ่าตัวตาย สมาชิกในครอบครัวไม่มีการลงโทษช่วยแม้ว่าบางส่วนได้มอบหมาย และมีก่อนได้ยินค่าถูกทิ้ง [6] เดบบี Purdy เปิดตัวกรณีต้องชี้แจงว่าสามีจะเสี่ยงต่อการถูกลงโทษถ้าเขาช่วยเธอเดินทางไปคลินิก Dignitas ในสวิตเซอร์แลนด์จะตายหรือไม่เนื่องจากอยู่ของความขัดแย้งระหว่างกฎหมายและดำเนินคดี [7] Purdy กรณีสิ้นสุดวันที่ 30 2552 สิงหาคมกับการตัดสินใจที่กรรมการของสาธารณะคดีมีการชี้แจงว่าจะบังคับใช้ในอังกฤษและเวลส์ 1961 บัญญัติฆ่าตัวตาย [8] DPP ที่ออกแนว 2553 กุมภาพันธ์การออกกรณีที่มีการฟ้องร้องที่ไม่อยู่ ในสาธารณ ประโยชน์ และดังนั้นไม่น่าจะเกิดขึ้น ปัจจัยที่สองที่ไปดำเนินคดีที่ไม่อยู่ในสาธารณประโยชน์ เป็นที่เหยื่อถึงล้างความสมัครใจ ชำระ และแจ้งการตัดสินใจฆ่าตัวตาย และว่า ผู้ต้องสงสัยได้ทั้งหมดแรงจูงใจ ด้วยความเมตตา [9]ความพยายามในการปฏิรูป [แก้ไข]มีความพยายามต่าง ๆ เพื่อแนะนำกับการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่กฎหมายช่วยฆ่าตัวตายในสหราชอาณาจักรใน 1931 Dr C. Killick Millard นายกสมาคมของแพทย์เจ้าของสุขภาพ เสนอรายการการุณยฆาต (กฎหมาย) สำหรับ invalids นี้ [10] แรกความพยายามที่จะปฏิรูปกฎหมายในประเทศอังกฤษในค.ศ. 1936 โดยพระเจ้า Arthur Ponsonby และสนับสนุนสังคมการุณยฆาต ใน 1969 รายการถูกนำไปสภาขุนนาง โดยสเตย์อพระเจ้า ใน 1970 เฮาส์ออฟคอมมอนส์ยังคงปัญหา แบรอนิ Wootton แนะนำสูตรการลอร์ดใน 1976 on the matter of "การุณยฆาตแฝง" [11]2003 และ 2006 Joffe พระทำสี่พยายามแนะนำจะมี legalized ช่วยฆ่าตัวตายและการุณยฆาต - ทั้งหมดถูกปฏิเสธ โดยรัฐสภา [12]ในเดือน 2012 มิถุนายน รายแพทย์อังกฤษประกาศกองการโต้เถียงว่า องค์กรทางการแพทย์เช่นสมาคมแพทย์อังกฤษควรจะฝากฝ่ายค้านของพวกเขาไปจนตาย และใช้ท่าทางที่เป็นกลางเพื่อเปิดรัฐสภาเพื่ออภิปรายปัญหา และไม่มี Tallis เรย์มอนด์ที่อธิบายว่า เป็น "อิทธิพลที่นำในการตัดสินใจ" [13]สกอตแลนด์ [แก้ไข]อาจเป็นการตายจนกฎหมายสก็อทส์ฆาตกรรมอาชญากร ฆาตกรรม หรือคดีความผิดที่ไม่ขึ้นอยู่กับลักษณะของความช่วยเหลือ เรียกเก็บเงินของสมาชิกที่เสนอ โดย MSP มาร์โกอูแมคโดนัลด์ ถูกปฏิเสธ โดยส่วนใหญ่สมาชิกของประชาชนที่เลือกเพื่อให้ข้อคิดเห็นในประเด็นสกอตแลนด์รัฐสภาในเวลาต่อมา ส่วนใหญ่ของ MSPs รวมทั้งรัฐมนตรีแรก Alex Salmond โหวตกับตั๋ว เอาชนะในขั้นแรก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ช่วยฆ่าตัวตาย [แก้ไข]
บทความหลัก: ช่วยฆ่าตัวตาย
ในอังกฤษและเวลส์ [แก้ไข]
มาตราที่ 2 ของการฆ่าตัวตายตามพระราชบัญญัติปี 1961 เป็นตราเดิมให้ว่ามันเป็นความผิดที่จะ "ช่วยส่งเสริมให้คำปรึกษาหรือจัดหาการฆ่าตัวตายของผู้อื่น" และว่า คนที่กระทำความผิดครั้งนี้มีระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบสี่ปี. [5] ส่วนที่มีการแก้ไขเพิ่มเติมโดยเสียชีวิตและความยุติธรรมพระราชบัญญัติปี 2009 แม้ว่ามันจะเป็นความผิดที่จะให้ความช่วยเหลือผู้ป่วยในการฆ่าตัวตายแพทย์จำนวนมากยังคงให้ความช่วยเหลือ ผู้ป่วยของพวกเขาด้วยความปรารถนาของพวกเขาโดยหัก ณ ที่จ่ายการรักษาและการลดความเจ็บปวด "ตาม 2006 บทความในเดอะการ์เดีย". [2] นี้ แต่จะทำเฉพาะเมื่อแพทย์รู้สึกว่า "ความตายไม่กี่วันหลังจากที่ออกไปและให้คำปรึกษาผู้ป่วย ญาติหรือแพทย์อื่น ๆ ". [2] ป่านนี้ 92 อังกฤษได้ไปต่างประเทศ (มักให้กับองค์กรเช่น Dignitas ในวิตเซอร์แลนด์) ให้ช่วยฆ่าตัวตาย สมาชิกในครอบครัวไม่ได้รับการดำเนินคดีในการช่วยให้พวกเขาแม้ว่าบางคนได้รับค่าใช้จ่ายและต้องรอก่อนที่จะได้ยินค่าใช้จ่ายที่ได้รับการปรับตัวลดลง. [6] เพราะไม่สอดคล้องกันระหว่างกฎหมายและดำเนินคดีจังเด๊บบี้เปิดตัวกรณีที่จะชี้แจงหรือไม่ว่าเธอ สามีจะมีความเสี่ยงถูกดำเนินคดีถ้าเขาช่วยให้การเดินทางของเธอที่คลินิก Dignitas ในสวิสที่จะตาย. [7] กรณีจังสิ้นสุดวันที่ 30 สิงหาคม 2009 ด้วยการตัดสินใจที่อำนวยการฟ้องร้องจะต้องชี้แจงว่าพระราชบัญญัติการฆ่าตัวตาย 1,961 คือการมีผลบังคับใช้ ในอังกฤษและเวลส์. [8] DPP ออกแนวทางในเดือนกุมภาพันธ์ 2010 การออกสถานการณ์ที่การฟ้องคดีไม่ได้อยู่ในความสนใจของประชาชนและดังนั้นจึงไม่น่าจะเกิดขึ้น สองปัจจัยที่ชี้ไปทางดำเนินคดีไม่ได้อยู่ในความสนใจของประชาชนที่ตกเป็นเหยื่อได้ถึงความสมัครใจที่ชัดเจนตัดสินและแจ้งการตัดสินใจที่จะฆ่าตัวตาย; และผู้ต้องสงสัยว่าเป็นแรงบันดาลใจทั้งหมดโดยความเห็นอกเห็นใจ. [9] ความพยายามที่จะปฏิรูป [แก้ไข] มีความพยายามต่างๆที่จะเสนอกฎหมายที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ทางกฎหมายเกี่ยวกับการช่วยฆ่าตัวตายในสหราชอาณาจักร. ใน 1931 ดรซี Killick มิลลาร์ประธาน ของสมาคมการแพทย์ของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขเสนอนาเซียโดยสมัครใจ (กฎหมาย) บิลพิการที่รักษาไม่หาย. [10] ความพยายามครั้งแรกที่จะปฏิรูปกฎหมายในอังกฤษในปี 1936 โดยลอร์ดอาร์เธอร์ Ponsonby และการสนับสนุนจากนาเซียสังคม ในปี 1969 บิลถูกนำเข้าสู่สภาขุนนางโดยลอร์ด Raglan ในปี 1970 สภาถกเถียงปัญหา บารอนเนสวูแนะนำบิลลอร์ดในปี 1976 ในเรื่องของ "นาเซียเรื่อย ๆ " [11]. ระหว่างปี 2003 และ 2006 พระเจ้าโจฟสี่ความพยายามที่จะแนะนำค่าใช้จ่ายที่จะได้ทำให้การค้าช่วยฆ่าตัวตายและความสมัครใจนาเซีย - ทั้งหมดถูกปฏิเสธโดยรัฐสภา [12] ในเดือนมิถุนายน 2012, วารสารการแพทย์อังกฤษตีพิมพ์บทบรรณาธิการเถียงว่าองค์กรทางการแพทย์เช่นสมาคมการแพทย์อังกฤษควรที่จะลดความขัดแย้งกับความช่วยเหลือที่กำลังจะตายและใช้ท่าทางที่เป็นกลางเพื่อช่วยให้รัฐสภาเพื่ออภิปรายปัญหาและไม่ได้มีสิ่งที่เรย์มอนด์ ลลิสอธิบายว่า "อิทธิพลสัดส่วนในการตัดสินใจ". [13] สกอตแลนด์ [แก้ไข] ช่วยตายในสกอตกฎหมายอาจเป็นการฆาตกรรมฆาตกรรมน่าตำหนิหรือความผิดไม่ขึ้นอยู่กับลักษณะของความช่วยเหลือ บิลสมาชิกที่เสนอโดย MSP Margo MacDonald ถูกปฏิเสธโดยส่วนใหญ่ของสมาชิกของประชาชนที่เลือกที่จะให้ความเห็นเกี่ยวกับประเด็นที่สกอตรัฐสภาต่อมาส่วนใหญ่ของ MSPs รวมทั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรกอเล็กซ์ Salmond โหวตกับการเรียกเก็บเงินชนะมัน ในขั้นตอนแรกของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การฆ่าตัวตาย [ แก้ไข ]
บทความหลัก : การฆ่าตัวตาย
อังกฤษและเวลส์ [ แก้ไข ]
ส่วนที่ 2 ของพระราชบัญญัติการฆ่าตัวตาย 1961 เป็นตราเดิม โดยที่มันเป็นความผิด " ช่วยเหลือ ให้กำลังใจ ให้คำแนะนำ หรือจัดหาฆ่าตัวตายอีก " และว่า คนที่ก่อความผิดระวางโทษจําคุกนี้ ในระยะไม่เกินสิบสี่ปี[ 5 ] ส่วนที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเจ้าหน้าที่ชันสูตรและความยุติธรรม 2009 แม้ว่ามันจะผิดเพื่อช่วยคนไข้ที่ฆ่าตัวตาย แพทย์หลายคนยังช่วยให้ผู้ป่วยของพวกเขากับความปรารถนาของตนเอง โดยหัก ณที่จ่าย การรักษา และลดอาการปวด , " ตาม 2006 บทความในผู้ปกครอง " . [ 2 ] อย่างไรก็ตามจะทำเมื่อแพทย์รู้สึกว่า " 'death เป็นไม่กี่วัน และหลังจากผู้ป่วยปรึกษาญาติ หรือแพทย์อื่น ๆ " . [ 2 ]

ป่านนี้ 92 อังกฤษได้ไปต่างประเทศ ( มักจะให้กับองค์กร เช่น ดิกนิตัสในสวิตเซอร์แลนด์ ) สำหรับการช่วยฆ่าตัวตายไม่มีสมาชิกในครอบครัวได้รับการดำเนินคดีเพื่อช่วยให้พวกเขาจะได้รับการเรียกเก็บเงิน และต้องรอ ก่อนที่จะได้ยินเสียงยกฟ้องไปแล้ว [ 6 ] เพราะความไม่สอดคล้องกันระหว่างกฎหมายและการฟ้องร้อง เด็บบี้ เพอร์ดี้เปิดกรณีเพื่อชี้แจงหรือไม่ว่าสามีจะเสี่ยงถูกดำเนินคดี หากเขาช่วยให้หล่อนเดินทางไปดิกนิตัส คลินิก ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์จะตาย[ 7 ] Purdy คดีสิ้นสุดวันที่ 30 สิงหาคม 2552 กับการตัดสินใจว่า การฟ้องร้องของผู้อำนวยการมีการชี้แจงวิธีการฆ่าตัวตายพระราชบัญญัติ 1961 จะให้มีผลบังคับใช้ในอังกฤษและเวลส์ [ 8 ] DPP ออกแนวทางในเดือนกุมภาพันธ์ 2010 ตั้งค่าออกจากสถานการณ์ที่โจทก์ไม่ได้อยู่ในความสนใจของประชาชน จึงไม่น่าจะ เกิดขึ้นสองปัจจัยที่ชี้คดีไม่ได้อยู่ในความสนใจของประชาชนเป็นเหยื่อที่มีถึงภาคสมัครใจ , ชัดเจน , ตัดสินใจและการตัดสินใจฆ่าตัวตาย และผู้ต้องสงสัยทั้งหมดแรงจูงใจจากความเมตตา [ 9 ]

[ ]
ความพยายามที่จะปฏิรูปแก้ไขมีความพยายามต่าง ๆที่จะแนะนำการออกกฎหมายเพื่อเปลี่ยนสถานการณ์ทางกฎหมายเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายในสหราชอาณาจักร

ในปี 1931 ดร ซี คิลลิคมิลลาร์ด ประธานของสมาคมเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ของกระทรวงสาธารณสุข เสนอการุณยฆาตโดยสมัครใจ ( กฎหมาย ) บิลที่รักษาไม่หายพิการ[ 10 ] ความพยายามครั้งแรกที่จะปฏิรูปกฎหมายในอังกฤษในปี 1936 โดยลอร์ดอาร์เธอร์พอนเซินบี้และการสนับสนุนโดยการช่วยให้สังคม ในปี 1969 บิลแนะนำในสภาขุนนางโดยลอร์ดแร็กแลน ใน 1970 , สภาถกเถียงปัญหา บารอนเนส Wootton แนะนำบิลลอร์ดในปี 1976 ในเรื่องของ " เรื่อยๆเซียส [ 11 ]

"ระหว่าง 2003 และ 2006 ลอร์ด จอฟฟ์ ทำให้ทั้งสี่พยายามที่จะแนะนำตั๋วที่จะมีรับรอง และอาสาสมัครช่วยเซียส - ฆ่าตัวตายทั้งหมดถูกปฏิเสธจากรัฐสภา [ 12 ]

ในเดือนมิถุนายน 2012 ,วารสารการแพทย์อังกฤษตีพิมพ์บทบรรณาธิการการโต้เถียงที่องค์กรทางการแพทย์ เช่น สมาคมแพทย์อังกฤษควรจะวางฝ่ายค้านของพวกเขาที่จะช่วยตาย และใช้ท่าทีที่เป็นกลางเพื่อให้รัฐสภาเพื่ออภิปรายปัญหาและไม่ได้มีอะไร เรย์มอนด์ ทอลลิสอธิบายเป็น " อิทธิพลมหาศาลในการตัดสินใจ " [ 13 ]

สกอตแลนด์ [ แก้ไข ]
ช่วยตายในกฎหมายชาวสก็อตอาจเป็นคดีฆาตกรรม , ฆาตกรรมติติงหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับลักษณะของความช่วยเหลือ ของสมาชิกบิลที่เสนอโดย MSP Margo MacDonald , ถูกปฏิเสธโดยส่วนใหญ่ของสมาชิกของประชาชนผู้ที่เลือกที่จะให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับประเด็นที่รัฐสภาต่อมาส่วนใหญ่ของ msps รวมทั้งรัฐมนตรีอเล็กซ์ซัลม ด์โหวตให้กับบิล