Crisis management is the process by

Crisis management is the process by which an organization deals with a major event that threatens to harm the organization, its stakeholders, or the general public. The study of crisis management originated with the large-scale industrial and environmental disasters in the 1980s.[1][2] It is considered to be the most important process in public relations.[2]

Three elements are common to a crisis: (a) a threat to the organization, (b) the element of surprise, and (c) a short decision time.[3] Venette[4] argues that "crisis is a process of transformation where the old system can no longer be maintained." Therefore, the fourth defining quality is the need for change. If change is not needed, the event could more accurately be described as a failure or incident.

In contrast to risk management, which involves assessing potential threats and finding the best ways to avoid those threats, crisis management involves dealing with threats before, during, and after they have occurred. It is a discipline within the broader context of management consisting of skills and techniques required to identify, assess, understand, and cope with a serious situation, especially from the moment it first occurs to the point that recovery procedures start.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิกฤตการจัดการเป็นกระบวนการที่องค์กรที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่คุกคามเพื่อทำลายองค์กร บริษัทฯ หรือประชาชนทั่วไป การศึกษาการจัดการวิกฤตที่เกิดขึ้นจากภัยพิบัติสิ่งแวดล้อม และอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในทศวรรษ 1980 [1] มันจะถือเป็นกระบวนการสำคัญในการประชาสัมพันธ์ [2]องค์ประกอบที่ 3 จะยังไม่วิกฤต: (ก) การคุกคามองค์กร, (b) องค์ประกอบของความประหลาดใจ และ (c) เป็นเวลาตัดสินใจสั้น [3] Venette [4] ระบุว่า "วิกฤตเป็นกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงที่ระบบเก่าอีกต่อไปได๎" ดังนั้น สี่กำหนดคุณภาพเป็นความต้องการสำหรับการเปลี่ยนแปลง ถ้าไม่ต้องเปลี่ยน เหตุการณ์อาจขึ้นอย่างถูกต้องอธิบายว่า เป็นความล้มเหลวหรือเหตุการณ์ตรงกันข้ามกับการจัดการความเสี่ยง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประเมินภัยคุกคามที่มีศักยภาพ และหาวิธีที่ดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงภัยคุกคามเหล่านั้น วิกฤตการจัดการเกี่ยวข้องกับการจัดการกับภัยคุกคามก่อน ในระหว่าง และหลังจากพวกเขาได้เกิดขึ้น วินัยภายในกว้างกว่าการจัดการซึ่งประกอบด้วยทักษะและเทคนิคที่ต้องระบุ ประเมิน เข้าใจ และรับมือกับสถานการณ์ที่ร้ายแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่แรกเกิดขึ้นไปยังจุดที่เริ่มต้นกระบวนการกู้คืนได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การจัดการวิกฤตเป็นกระบวนการที่องค์กรที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่สำคัญที่ขู่ว่าจะเป็นอันตรายต่อองค์กรผู้มีส่วนได้เสียของตนหรือประชาชนทั่วไป การศึกษาของการจัดการวิกฤตเกิดขึ้นกับขนาดใหญ่ภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมและสิ่งแวดล้อมในปี 1980 [1] [2] มันจะถือเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในการประชาสัมพันธ์ [2].. สามองค์ประกอบเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดวิกฤต A: ( ก) เป็นภัยคุกคามต่อองค์กร (ข) องค์ประกอบของความประหลาดใจ, และ (ค) เป็นเวลาตัดสินใจสั้น. [3] Venette [4] ระบุว่า "วิกฤตเป็นกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงที่ระบบเก่าไม่สามารถรักษา . " ดังนั้นการกำหนดคุณภาพที่สี่คือความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลง หากมีการเปลี่ยนแปลงไม่จำเป็นต้องจัดกิจกรรมที่จะถูกต้องมากขึ้นได้รับการอธิบายว่าเป็นความล้มเหลวหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น. ในทางตรงกันข้ามกับการบริหารความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการประเมินภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นและหาวิธีที่ดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงภัยคุกคามเหล่านั้นจัดการวิกฤตที่เกี่ยวข้องกับการจัดการกับภัยคุกคามก่อนระหว่าง และหลังจากที่พวกเขาได้เกิดขึ้น มันเป็นวินัยในบริบทที่กว้างขึ้นของการจัดการประกอบด้วยทักษะและเทคนิคที่จำเป็นในการระบุประเมินเข้าใจและรับมือกับสถานการณ์ที่ร้ายแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากช่วงเวลาที่มันเป็นครั้งแรกที่เกิดขึ้นไปยังจุดที่เริ่มต้นขั้นตอนการกู้คืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การจัดการภาวะวิกฤต คือ กระบวนการ ซึ่งองค์กรที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สำคัญที่คุกคามเป็นอันตรายต่อองค์กร ผู้มีส่วนได้เสีย หรือประชาชนทั่วไป การศึกษาการจัดการภาวะวิกฤตที่มากับภัยสิ่งแวดล้อมและอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ในช่วงปี 1980 [ 1 ] [ 2 ] ถือว่าเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในการประชาสัมพันธ์ [ 2 ]สามองค์ประกอบที่พบบ่อยในภาวะวิกฤต : ( a ) ต่อองค์กร ( 2 ) องค์ประกอบของความประหลาดใจ และ ( c ) เวลาการตัดสินใจสั้น [ 3 ] venette [ 4 ] ระบุว่า " วิกฤต คือ กระบวนการของการเปลี่ยนแปลงที่ระบบเก่าไม่สามารถจะรักษา ดังนั้น 4 การกำหนดคุณภาพจะต้องเปลี่ยน ถ้าเปลี่ยนเป็นไม่ต้อง เหตุการณ์ได้ถูกต้องมากกว่าจะอธิบายเป็นความล้มเหลวหรือปัญหาในทางตรงกันข้ามกับความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการประเมินภัยคุกคามที่มีศักยภาพและหาวิธีที่ดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงภัยคุกคามเหล่านั้น การบริหารจัดการในภาวะวิกฤตที่เกี่ยวข้องกับการจัดการกับภัยคุกคามทั้งก่อน ระหว่าง และหลังจากที่พวกเขาได้เกิดขึ้น มันเป็นวินัยภายในกว้างบริบทของการจัดการ ซึ่งประกอบด้วยทักษะและเทคนิคที่จำเป็นเพื่อระบุ ประเมิน เข้าใจและรับมือกับสถานการณ์ร้ายแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากช่วงเวลาแรกเกิดขึ้นไปยังจุดที่วิธีการกู้คืนเริ่มต้น