The seven deadly sins, also known a

The seven deadly sins, also known as the capital vices or cardinal sins, is a classification of vices that has been used since early Christian times to educate and instruct Christians concerning fallen humanity's tendency to sin. In the currently recognized version, the sins are usually given as wrath, greed, sloth, pride, lust, envy, and gluttony. Each is a form of Idolatry-of-Self wherein the subjective reigns over the objective.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในบาป 7 ประการ เรียกอีกอย่างว่าทุน vices หรือเชิงบาป เป็นประเภท vices ที่ใช้ตั้งแต่ครั้งก่อนคริสต์รู้ และแนะนำคริสเตียนเกี่ยวกับแนวโน้มของมนุษย์ลดลงให้ทำบาป ในรุ่นปัจจุบันรู้จัก บาปมักได้อาชญา ความโลภ sloth ภูมิใจ ลัสท์ envy และ gluttony แต่ละได้รูปแบบของการร้องของตนเองนั้น reigns ตามอัตวิสัยผ่านวัตถุประสงค์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เจ็ดบาปร้ายแรงที่เรียกว่าเป็นความชั่วร้ายของเงินทุนหรือความผิดบาปของพระคาร์ดินัลคือการจัดหมวดหมู่ของความชั่วร้ายที่มีการใช้มาตั้งแต่สมัยต้นคริสต์เพื่อให้ความรู้และแนะนำคริสตชนที่เกี่ยวกับแนวโน้มที่ลดลงของมนุษย์บาป ในรุ่นที่ได้รับการยอมรับในขณะนี้บาปจะได้รับมักจะเป็นความโกรธความโลภความเฉื่อยชา, ความภาคภูมิใจ, ความต้องการทางเพศ, ความอิจฉาและความตะกละ แต่ละคนเป็นรูปแบบของรูปปั้นของตัวเองซึ่งครองราชย์กว่าอัตนัยวัตถุประสงค์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บาป 7 ประการ , ที่รู้จักกันเป็นทุนความชั่วหรือบาปพระคาร์ดินัลเป็นประเภทของความชั่วร้ายที่ถูกใช้มาตั้งแต่ครั้งต้นคริสต์เพื่อให้ความรู้และแนะนำคริสเตียนเกี่ยวกับลดลงของมนุษย์มีแนวโน้มที่จะบาป ในขณะนี้จำรุ่น บาปที่มักจะได้รับ เช่น ความโกรธ ความโลภ สล็อต , ความภาคภูมิใจ , โลภ ความอิจฉาและความตะกละแต่ละรูปแบบของรูปเคารพของตนเองเพื่ออัตนัยปกครอง วัตถุประสงค์