The aftermath of the Pacific War in

The aftermath of the Pacific War in 1945 had created severe social and
economic dislocations for the people of Singapore. Although the British rulers
reclaimed control of the trading port, the halo of British invincibility was totally
shattered. The people now clamoured for political freedom and economic
opportunities. There were frequent industrial strikes and unrest which forced the
closure of many British firms and, subsequently, an exodus of British capital out
of Singapore. The population grew from about 960,000 in 1948 to about 1.6
million in 1954 but the colonial administration was slow in reviving the economy
and in providing enough jobs. There was high unemployment and an acute
shortage of public housing. Many squatter colonies sprouted out throughout the
suburban and rural areas. In the 1950s, racial integration did not exist and within
the plural society the main ethnic groups considered themselves as Chinese,
Malays and Indians, rather than as Singaporeans. Religious differences, if
3
exploited, could lead to communal trouble, and this became a reality in the
infamous Maria Hertogh riots.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลพวงของสงครามแปซิฟิกในปีค.ศ. 1945 ได้สร้างสังคมอย่างรุนแรง และเศรษฐกิจ dislocations สำหรับคนสิงคโปร์ แม้ว่าผู้ปกครองอังกฤษคืนควบคุมท่า halo ของอังกฤษทำลายไม่ได้ถูกทั้งหมดแตกเป็นเสี่ยง ๆ คนตอนนี้เหล่าเสรีภาพทางการเมือง และเศรษฐกิจโอกาส มีการนัดหยุดงานอุตสาหกรรมบ่อยและความไม่สงบที่บังคับการปิดบริษัทในอังกฤษและ ต่อมา การอพยพของอังกฤษออกทุนสิงคโปร์ ประชากรเพิ่มขึ้นจากประมาณ 960,000 ในค.ศ. 1948 เพื่อประมาณ 1.6ล้านใน 1954 แต่บริหารโคโลเนียลช้าในการฟื้นฟูกล้ามเศรษฐกิจและในงานพอ มีการว่างงานสูงและความเฉียบพลันการขาดแคลนการเคหะ แทนอาณานิคมหลาย squatter ตลอดการพื้นที่ชานเมือง และชนบท ในช่วงทศวรรษ 1950 รวมเชื้อชาติไม่มีอยู่ และภายในสังคมพหูพจน์กลุ่มชาติพันธุ์หลักถือว่าตัวเองเป็นภาษาจีนเชื้อสายมลายูและอินเดีย ไม่ ใช่ยังสิงคโปร์ ส่วนต่างศาสนา ถ้า 3สามารถ สามารถนำไปปัญหาชุมชน และนี้เป็น ความจริงในการHertogh มาเรียอับอายจลาจล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลพวงของสงครามในมหาสมุทรแปซิฟิกในปี 1945
ได้สร้างสังคมและรุนแรงผลกระทบทางเศรษฐกิจสำหรับคนของสิงคโปร์ แม้ว่าผู้ปกครองอังกฤษยึดการควบคุมของพอร์ตการซื้อขายที่รัศมีของอยู่ยงคงกระพันอังกฤษทั้งหมดถูกทำลาย คนในขณะนี้เท่าไหร่เพื่อเสรีภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจโอกาส มีการนัดหยุดงานบ่อยอุตสาหกรรมและความไม่สงบซึ่งบังคับให้ปิด บริษัท อังกฤษจำนวนมากและต่อมาอพยพของเมืองหลวงของอังกฤษออกของสิงคโปร์ จำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นจากประมาณ 960,000 ในปี 1948 ที่จะประมาณ 1.6 ล้านบาทในปี 1954 แต่การบริหารอาณานิคมช้าในการฟื้นฟูเศรษฐกิจและการจ้างงานในการให้บริการเพียงพอ มีการว่างงานสูงและเป็นเฉียบพลันปัญหาการขาดแคลนที่อยู่อาศัยของประชาชน อาณานิคมบุกรุกจำนวนมากแตกหน่อออกไปทั่วพื้นที่ชานเมืองและชนบท ในปี 1950 รวมเชื้อชาติไม่ได้อยู่และอยู่ในสังคมพหูพจน์กลุ่มชาติพันธุ์หลักคิดว่าตัวเองเป็นจีน, มาเลเซียและอินเดียมากกว่าที่จะเป็นสิงคโปร์ ความแตกต่างทางศาสนาถ้า3 ไม่เหมาะสมอาจนำไปสู่ปัญหาของชุมชนและสิ่งนี้กลายเป็นความจริงในการจลาจลที่น่าอับอายมาเรีย Hertogh

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลพวงของสงครามในมหาสมุทรแปซิฟิกในปี 1945 ได้สร้างสังคมและเศรษฐกิจอย่างรุนแรง
หลุดไป ชาวสิงคโปร์ แม้ว่าผู้ปกครองอังกฤษ
ยึดการควบคุมของการซื้อขายพอร์ต รัศมีของชาวอังกฤษอยู่ยงคงกระพันโดยสิ้นเชิง
แตก คนตอนนี้ clamoured เพื่ออิสรภาพทางการเมืองและโอกาสทางเศรษฐกิจ

มีการนัดหยุดงานอุตสาหกรรมบ่อยและความไม่สงบซึ่งบังคับ
การปิดของ บริษัท อังกฤษ และ ภายหลัง การอพยพของลอนดอนออก
ของสิงคโปร์ ประชากรเพิ่มขึ้นจากประมาณ 2 ในปี พ.ศ. 2491 ประมาณ 1.6
ล้านในปี 1954 แต่การบริหารอาณานิคมได้ช้าในการฟื้นฟูเศรษฐกิจ
และในการให้งานเพียงพอ มีการว่างงานสูง และการขาดแคลนเฉียบพลัน
ของเคหะ อาณานิคมบ้านหลายงอกออกมาตลอด
ชานเมืองและชนบท ในปี 1950 , การรวมเชื้อชาติไม่ได้อยู่ภายใน
พหูพจน์สังคมหลักกลุ่มชาติพันธุ์ถือว่าตัวเองเป็นจีน
มาเลย์และอินเดีย แทนที่จะเป็นชาวสิงคโปร์ . ความแตกต่างทางศาสนา ถ้า
3
เอาเปรียบ อาจนำไปสู่ปัญหาของชุมชน และนี้กลายเป็นความจริงใน
น่าอับอายมาเรีย hertogh จลาจล