2.3. Addition of two 13C-labelled s

2.3. Addition of two 13C-labelled substrates (fructose and vanillin)
and incubation
In order to determine how the different soil structures affected
the mineralisation of soluble substrate, the mineralisation of two
different soluble, uniformly 13C-labelled substrates (fructose and
vanilline Cambridge Isotope Laboratories, USA)was monitored. 13Clabelled
substrates were used in order to differentiate the mineralisation
of the added substrate from that of native soil organic carbon.
After the two-month pre-incubation, samples were amended
with a solution of either 13C-labelled fructose or 13C-labelled
vanillin (d13C fructose ¼ 1722& and d13C vanillin ¼ 1272&) at a
concentration equivalent to 15 mg substrate C g1 soil C. The C
addition was sufficiently small to ensure that there was no N limitation
during the incubation. The substrate solutions (2.4 mL) were
applied to the surface of the samples using a multi-channel pipette.
This ensured an even distribution of solution across the samples.
Unlike the native soil organic matter, the added soluble substrates
were located in specific pore sizes in the pore network of the
samples: the substrate solutions (or water in the case of the control
samples) were added in order to bring the matric potential of the
samples to 31.5 kPa, meaning that the substrates were located in
pores with a maximal pore-neck diameter of 9.5 mm (the Jurine
Laplace equation). As the pre-incubation was also carried out
at 31.5 kPa, the samples were dried slightly prior to the substrate
addition by leaving the flasks open for several hours. Fructose and
vanillin were chosen because they are soluble, but differ in their

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.3 การเพิ่มพื้นผิวที่ 13C มันสอง (ฟรักโทสและวานิลลิน)และคณะทันตแพทยศาสตร์เพื่อกำหนดวิธีการผลกระทบของโครงสร้างของดินแตกต่างกันmineralisation ของพื้นผิวละลาย mineralisation สองพื้นผิวสม่ำเสมอเมื่อเทียบเคียง 13C มัน ละลายน้ำต่าง ๆ (ฟรักโทส และห้องปฏิบัติการไอโซโทปเคมบริดจ์ สหรัฐอเมริกา vanilline) มีการตรวจสอบ 13Clabelledใช้เพื่อแยกความแตกต่าง mineralisation ที่พื้นผิวของพื้นผิวเพิ่มจากดินพื้นเมืองอินทรีย์คาร์บอนหลังจากบ่มก่อนสองเดือน มีแก้ไขตัวอย่างด้วยโซลูชั่นฟรักโทสใด 13C มัน หรือมัน 13Cวานิลลิน (d13C ฟรักโทส¼ 1722 & และวานิลลิน d13C ¼ 1272 &) ที่เป็นความเข้มข้นเท่ากับ 15 มิลลิกรัมพื้นผิว C g 1 ดินค Cนอกจากนี้มีขนาดเล็กเพียงพอเพื่อให้แน่ใจว่า มีไม่จำกัด Nในระหว่างการฟักตัว มีวิธีแก้ไขปัญหาพื้นผิว (2.4 mL)ใช้กับพื้นผิวของตัวอย่างที่ใช้เปตต์หลายช่องนี้มั่นใจการกระจายแบบสม่ำเสมอของโซลูชันในตัวอย่างซึ่งแตกต่างจากเป็นดินอินทรีย์ พื้นผิวที่ละลายน้ำเพิ่มมีอยู่ในขนาดรูขุมขนเฉพาะในเครือข่ายของรูขุมขนของตัวอย่าง: แก้ไขปัญหาพื้นผิว (หรือน้ำในกรณีของตัวควบคุมมีเพิ่มตัวอย่าง) เพื่อนำศักยภาพของ matricตัวอย่างที่ขนาด 31.5 kPa หมายความ ว่า พื้นผิวที่มีอยู่ในรูขุมขน ด้วยเส้นผ่าศูนย์กลางรูคอสูงสุด 9.5 มม. (Jurineลาปลาสสมการ) ขณะบ่มก่อนยังดำเนินการที่ขนาด 31.5 kPa ตัวอย่างที่แห้งเล็กน้อยก่อนพื้นผิวนอกจากนี้ โดยการปล่อยน้ำเปิดสำหรับหลายชั่วโมง ฟรักโทส และวานิลลินถูกเลือกเนื่องจากละลายน้ำได้ แต่แตกต่างกันในการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.3 นอกเหนือจากสองพื้นผิว 13C ติดฉลาก (ฟรุกโตสและวานิล) และบ่มเพื่อที่จะกำหนดวิธีการที่โครงสร้างของดินที่แตกต่างกันได้รับผลกระทบแร่ของพื้นผิวละลายแร่ของทั้งสองที่ละลายน้ำที่แตกต่างกันพื้นผิวสม่ำเสมอ13C ติดฉลาก (ฟรุกโตสและvanilline เคมบริดจ์ไอโซโทปห้องปฏิบัติการ, USA) ได้รับการตรวจสอบ 13Clabelled พื้นผิวที่ถูกนำมาใช้เพื่อที่จะแยกความแตกต่างแร่ของพื้นผิวเพิ่มจากที่ของอินทรีย์คาร์บอนพื้นเมืองของดิน. หลังจากที่ทั้งสองเดือนก่อนการบ่มตัวอย่างที่ถูกแก้ไขด้วยการแก้ปัญหาของทั้งฟรุกโตส 13C ที่มีข้อความหรือ 13C ป้ายวานิล (d13C ฟรุกโตสและ¼ 1722 และ d13C vanillin ¼ 1272 และ) ที่ความเข้มข้นเท่ากับ15 มก. สารตั้งต้น C กรัม 1 ดินซีซีนอกจากนี้ก็พอมีขนาดเล็กเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีข้อจำกัด ไม่มีในระหว่างการบ่ม โซลูชั่นพื้นผิว (2.4 มิลลิลิตร) ถูกนำไปใช้กับพื้นผิวของตัวอย่างโดยใช้ปิเปตหลายช่องทาง. ซึ่งจะทำให้มั่นใจการกระจายของการแก้ปัญหาแม้ในตัวอย่าง. ซึ่งแตกต่างจากดินพื้นเมืองของอินทรียวัตถุที่พื้นผิวที่ละลายน้ำได้เพิ่มที่ตั้งอยู่ในขนาดรูขุมขนที่เฉพาะเจาะจงในเครือข่ายของรูขุมขนของตัวอย่าง: โซลูชั่นที่พื้นผิว (หรือน้ำในกรณีของการควบคุมตัวอย่าง) มีการเพิ่มเพื่อที่จะนำศักยภาพ Matric ของกลุ่มตัวอย่าง31.5 กิโลปาสคาลซึ่งหมายความว่าพื้นผิวที่ถูกตั้งอยู่ใน? รูขุมขนด้วยสูงสุด เส้นผ่านศูนย์กลางของรูคอ 9.5 มิลลิเมตร (คน Jurine สม Laplace) ในฐานะที่เป็นก่อนการบ่มก็ยังดำเนินการที่? 31.5 กิโลปาสคาลตัวอย่างแห้งก่อนเล็กน้อยเพื่อให้พื้นผิวนอกจากนี้โดยออกจากขวดเปิดเป็นเวลาหลายชั่วโมง ฟรุกโตสและวานิลได้รับการแต่งตั้งเพราะพวกเขาเป็นที่ละลายน้ำได้ แต่แตกต่างกันในพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.3 นอกเหนือจากสอง 13C ที่มีพื้นผิว ( ฟรักโทสและวานิลลิน )

และ บ่มเพาะเพื่อตรวจสอบว่าโครงสร้างของดินที่แตกต่างกันผลกระทบของปริมาณสารอาหาร mineralisation
,
mineralisation สองแตกต่างกันที่จุดที่มีพื้นผิว , 13C ( ฟรักโทสและ
vanilline เคมบริดจ์ไอโซโทปห้องปฏิบัติการ , USA ) คือการตรวจสอบ 13clabelled
พื้นผิวที่ใช้ในการแยกความแตกต่างของ mineralisation
เพิ่มพื้นผิวจากพื้นเมืองของดินอินทรีย์คาร์บอน .
หลังจากสองเดือนก่อนการบ่มตัวอย่าง แก้ไข
ด้วยโซลูชั่นของ 13C labelled ฟรักโทสหรือ 13C labelled
วานิลลิน ( d13c ฟรักโทส¼ . & d13c วานิลลินและ¼ 1272 & ) ที่
ความเข้มข้น เท่ากับ 15 มก. สาร C G C C
 1 ดินนอกจากมีขนาดเล็กพอเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มี N ข้อจำกัด
ในระหว่างการบ่ม พื้นผิวโซลูชั่น ( 5 ml )
ใช้กับพื้นผิวของตัวอย่างที่ใช้หลายหลอด
นี้มั่นใจว่า การกระจายตัวของโซลูชั่นข้ามตัวอย่าง .
ซึ่งแตกต่างจากพื้นเมืองดินอินทรีย์ , เพิ่มปริมาณพื้นผิว
อยู่ในรูขุมขน กระชับรูขุมขน ขนาดเฉพาะในเครือข่ายของ
ตัวอย่างพื้นผิว โซลูชั่น ( หรือน้ำในกรณีของตัวอย่างควบคุม
) เพิ่ม เพื่อให้อาจ matric
ตัวอย่าง  31.5 กิโลปาสคาล หมายความว่าสารอาหารอยู่ในรูด้วย
สูงสุดขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของรูขุมขนคอ 9.5 มม. ( จูรีน
ลาปลาซสมการ ) เป็นดินก่อนทำการ 
ที่ 315 กิโลปาสคาล ตัวอย่างแห้งเล็กน้อยก่อนที่จะตั้งต้น
นอกจากนี้ โดยออกจากขวดเปิดเป็นเวลาหลายชั่วโมง ฟรักโทสและ
ยาสีฟันถูกเลือกเพราะพวกเขาจะละลาย แต่แตกต่างกันในพวกเขา