in the case considered above, such

in the case considered above, such an approach would greatly oversimplify the factors
affecting relative gas exchange under the dynamic, highly variable light regimes prevailing
in natural shaded habitats. Research by Pearcy and his colleagues (Pearcy et al.
1985; Chazdon and Pearcy 1986a, 1986b; Chazdon 1986) on trees growing in tropical
forest understories has elegantly demonstrated the importance of photosynthetic induction
and non-steady-state behaviour in sunflecks for gas exchange under 'shady' conditions.
Finally, Osmond et al. (1980) presented an analysis similar to that given here, but
reached different conclusions based on two inappropriate assumptions. They found that
leaves acclimated to a given irradiance have a greater 24 h carbon balance at that
irradiance than leaves acclimated to another irradiance, regardless of whether photosynthesis
is expressed per unit area or per unit mass. However, they assumed a sinusoidal
variation in irradiance during the photoperiod, rather than the on/ off switch to which
the leaves were actually acclimated. A sinusoidal variation introduces a daytime period
during which leaves acclimated to high irradiance would be below their compensation
point in chambers at 'low' irradiance, and artificially inflates the advantage of leaves
acclimated to low irradiance under such conditions. More importantly, comparisons
were made only between leaves acclimated to low and high irradiances, at only those
two irradiance levels. Thus, Osmond et a[. (1980) did not recognise the crucial complications
introduced by leaves acclimated to intermediate irradiance which-when carbon
balance is expressed per unit leaf area-do better than leaves acclimated to low
irradiance at that irradiance, and worse than leaves acclimated to high irradiance at
intermediate irradiance (Fig. 2a).
Economics of Support
This section addresses three aspects of leaf arrangement likely to be shaped by
tradeoffs involving the economics of support: leaf area index, relative crown width, and
spiral v. distichous phyllotaxis. All three traits involve the integration of individual
leaves into an effective photosynthetic canopy. Analysis of optimal variation in the first
trait requires a whole-plant perspective on how to measure light compensation point and
photosynthetic light response, and bears on the issue of maximum plant height at a given
irradiance. The second trait entails allocation to leaves v. support tissue in dynamic
canopies. The third involves a key trait at the twig, rather than the canopy, level.
Additional constraints on the evolution of phyllotaxis are reviewed by Givnish (1979,
1984).
Leaf Area Index, Effective Compensation Point and Maximum Plant Height
Leaf area index (LAI) is the ratio of a plant's total leaf area to the horizontal area
covered by its canopy. in other words, LA1 is the average number of leaf layers over
each point occupied by a canopy. Horn (1971) presented an early, highly simplified
model for evaluating the relative photosynthetic outputs at a given irradiance from
canopies that differ in their number of leaf layers (see also Blackman and Black 1959).
This model does not incorporate many traits and processes that help determine wholecanopy
photosynthesis and whole-plant carbon gain, including: within-crown variation
in leaf orientation, distribution, temperature, and photosynthetic capacity; movement
of the sun across the sky; shading by adjacent competitors; shading by a plant's own
trunk and branches; costs of building and maintaining support tissue; and eddy transfer
of COz through canopy. Nevertheless, Horn's model has the notable advantage of
exposing and analysing in the clearest possible terms one tradeoff central to adaptive
variation of LAI, involving the balance between number of leaf layers and photosynthesis
per layer. Canopies with more leaf layers have a greater potential for carbon gain
because they contain more photosynthetic tissue, but they also entail more self-shading,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในกรณีถือว่าเหนือ วิธีการดังกล่าวจะมาก oversimplify ปัจจัยส่งผลกระทบต่อการแลกเปลี่ยนก๊าซญาติภายใต้ไดนามิก ระบอบแสงตัวแปรสูงขึ้นในธรรมชาติสีเทาอยู่อาศัย งานวิจัย Pearcy และเพื่อนร่วมงานของเขา (Pearcy et alปี 1985 Chazdon และ Pearcy 1986a, 1986b Chazdon 1986) บนต้นไม้ที่เติบโตในเขตร้อนunderstories ป่าได้หรูหราแสดงความสำคัญของ photosyntheticและพฤติกรรมที่ไม่ใช่--ท่อนใน sunflecks สำหรับการแลกเปลี่ยนก๊าซภายใต้เงื่อนไข 'ร่ม'ในที่สุด ออสม่อนด์ et al. (1980) นำเสนอการวิเคราะห์ที่กำหนดที่นี่ แต่มาถึงบทสรุปที่แตกต่างกันตามสมมติฐานสองไม่เหมาะสม พวกเขาพบว่าใบไม้ acclimated เพื่อ irradiance ให้มีดุลคาร์บอนมากกว่า 24 ชมที่irradiance มากกว่าใบ acclimated เพื่อ irradiance อื่น ไม่ว่าการสังเคราะห์ด้วยแสงแสดง ต่อหน่วยพื้นที่ หรือ ต่อหน่วยโดยรวม อย่างไรก็ตาม พวกเขาสันนิษฐานแบบ sinusoidalความผันแปรใน irradiance ระหว่างชั่วโมง แทนการเปิด/ ปิดสวิตช์ที่จริงถูก acclimated ใบไม้ เปลี่ยนแปลงแบบ sinusoidal แนะนำระยะเวลากลางวันในระหว่างที่ใบ acclimated เพื่อ irradiance สูงจะต่ำกว่าค่าตอบแทนของพวกเขาจุดในห้องที่ irradiance 'ต่ำ' และสมยอม inflates ประโยชน์ของใบไม้acclimated เพื่อ irradiance ต่ำภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว เพิ่มเติมสำคัญ เปรียบเทียบทำเฉพาะระหว่างใบไม้ irradiances acclimated ต่ำ และสูง ที่เฉพาะสองระดับ irradiance ดังนั้น ออสม่อนด์ร้อยเอ็ดเป็น [ (1980) ได้รู้ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญนำ โดยใบไม้ irradiance acclimated เพื่อกลางการเมื่อคาร์บอนยอดดุลจะแสดงต่อหน่วยใบตั้งทำดีกว่าใบไม้ acclimated ไปน้อยirradiance ที่ irradiance และเลวร้ายยิ่งกว่าใบไม้ acclimated เพื่อ irradiance สูงที่กลาง irradiance (Fig. 2a)เศรษฐศาสตร์ของการสนับสนุนส่วนนี้อยู่สามด้านจัดการใบน่าจะมีรูปด้วยเกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์สนับสนุนยืนยัน: ดัชนีพื้นที่ใบ สัมพันธ์คราวน์กว้าง และเกลียว v. distichous phyllotaxis ทั้งหมด 3 ลักษณะรวมของบุคคลที่เกี่ยวข้องกับใบเป็นฝาครอบ photosynthetic มีประสิทธิภาพ การวิเคราะห์ความผันแปรที่เหมาะสมที่สุดในครั้งแรกติดต้องการมุมมองโรงงานทั้งหมดในการวัดแสงชดเชยจุด และตอบสนองต่อแสง photosynthetic และหมีเกี่ยวกับเรื่องของความสูงของพืชสูงสุดในการกำหนดirradiance ติดที่สองกระบวนการปันส่วนใบ v. สนับสนุนเนื้อเยื่อในแบบไดนามิกcanopies อื่นที่เกี่ยวข้องกับการติดคีย์ที่ twig แทนฝาครอบ ระดับข้อจำกัดเพิ่มเติมของวิวัฒนาการของ phyllotaxis จะดู โดย Givnish (19791984)ดัชนีพื้นที่ใบ จุดมีประสิทธิภาพค่าตอบแทน และความสูงของพืชสูงสุดดัชนีพื้นที่ใบ (LAI) เป็นอัตราส่วนของพื้นที่รวมของพืชในพื้นที่แนวนอนครอบคลุม โดยฝาครอบ ในคำอื่น ๆ LA1 เป็นจำนวนเฉลี่ยของชั้นใบไม้แต่ละจุดด้วยกระโจม ฮอร์น (1971) เป็นช่วงของการนำเสนอ ภาษาสูงแสดงผลแบบจำลองสำหรับประเมินญาติ photosynthetic ที่ irradiance กำหนดจากcanopies ที่แตกต่างของจำนวนชั้นใบไม้ (ดูแบล็คแมนและดำ 1959)รุ่นนี้รวมหลายลักษณะและกระบวนการที่ตรวจสอบ wholecanopyการสังเคราะห์ด้วยแสงและคาร์บอนโรงงานทั้งหมดได้รับ รวมถึง: การเปลี่ยนแปลงภายในคราวน์ในแนวใบไม้ กระจาย อุณหภูมิ และ กำลัง photosynthetic การเคลื่อนไหวของดวงอาทิตย์ในท้องฟ้า แรเงาตามติดคู่แข่ง แรเงา โดยโรงงานของตัวเองลำตัวและสาขา ต้นทุนของอาคาร และการรักษาเนื้อเยื่อสนับสนุน และโอนย้ายเอ็ดดี้ของอาหารอร่อยผ่านฝาครอบ อย่างไรก็ตาม ฮอร์นของรุ่นมีข้อดีที่โดดเด่นของเปิดเผยและวิเคราะห์ในชัดเจนได้ข้อหนึ่งข้อดีของกลางเพื่อปรับให้เหมาะสมของไหล เกี่ยวข้องกับสมดุลระหว่างจำนวนชั้นของใบและการสังเคราะห์ด้วยแสงต่อชั้น Canopies กับชั้นใบไม้เพิ่มเติมมีศักยภาพมากสำหรับกำไรคาร์บอนเนื่องจากประกอบด้วยเนื้อเยื่อ photosynthetic เพิ่มเติม แต่พวกเขายังอันเพิ่มเติมด้วยตนเองการแรเงา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในกรณีที่การพิจารณาข้างต้นวิธีการดังกล่าวอย่างมากจะ oversimplify ปัจจัยที่
มีผลกระทบต่อการแลกเปลี่ยนก๊าซญาติภายใต้แบบไดนามิกระบอบแสงตัวแปรที่แพร่หลาย
ในที่อยู่อาศัยร่มเงาธรรมชาติ การวิจัยโดย Pearcy และเพื่อนร่วมงานของเขา (Pearcy et al.
1985; Chazdon และ Pearcy 1986a, 1986b; Chazdon 1986) บนต้นไม้ที่กำลังเติบโตในเขตร้อน
understories ป่าได้แสดงให้เห็นอย่างหรูหราความสำคัญของการเหนี่ยวนำการสังเคราะห์แสง
และพฤติกรรมที่ไม่คงที่ของรัฐใน sunflecks สำหรับการแลกเปลี่ยนก๊าซ ภายใต้เงื่อนไข 'ร่มรื่น'.
ในที่สุดออสมอนด์เอตอัล (1980) นำเสนอการวิเคราะห์แบบเดียวกับที่ได้รับที่นี่ แต่
มาถึงข้อสรุปที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับสองสมมติฐานที่ไม่เหมาะสม พวกเขาพบว่า
ใบปรับตัวรับรังสีมีความสมดุลคาร์บอน 24 ชั่วโมงมากขึ้นที่ว่า
รังสีกว่าใบปรับตัวรังสีอื่นโดยไม่คำนึงว่าการสังเคราะห์แสง
จะแสดงต่อหน่วยพื้นที่หรือต่อหน่วยมวล แต่พวกเขาสันนิษฐานว่าซายน์
การเปลี่ยนแปลงในช่วงรังสีแสงมากกว่าสวิตช์เปิด / ปิดที่
ใบถูกปรับจริง รูปแบบซายน์แนะนำช่วงเวลากลางวัน
ระหว่างที่ใบปรับตัวสูงรังสีจะต่ำกว่าค่าตอบแทนของพวกเขา
ในห้องจุดที่รังสี 'ต่ำ' และเทียมพองประโยชน์ของใบ
ปรับตัวรังสีต่ำภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว ที่สำคัญการเปรียบเทียบ
ที่ถูกสร้างขึ้นระหว่างใบปรับตัว irradiances ต่ำและสูงที่เฉพาะผู้ที่
สองระดับรังสี ดังนั้นออสมอนด์เอ [ (1980) ไม่ได้รับรู้ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญ
แนะนำให้รู้จักกับใบปรับตัวรังสีกลางซึ่งเมื่อคาร์บอน
สมดุลจะแสดงใบต่อหน่วยพื้นที่ทำดีกว่าใบปรับตัวต่ำ
รังสีรังสีที่นั้นและเลวร้ายยิ่งกว่าใบปรับตัวรังสีในระดับสูงที่
ระดับกลาง . รังสี (Fig. 2a)
เศรษฐศาสตร์ของการสนับสนุน
ในส่วนนี้อยู่สามด้านของการจัดใบมีแนวโน้มที่จะมีรูปร่างตาม
ที่เกี่ยวข้องกับความสมดุลของการสนับสนุนเศรษฐกิจดัชนีพื้นที่ใบกว้างมงกุฎญาติและ
v. เกลียว distichous phyllotaxis ทั้งสามลักษณะเกี่ยวข้องกับการรวมตัวกันของแต่ละ
ใบเป็นหลังคาสังเคราะห์ที่มีประสิทธิภาพ การวิเคราะห์รูปแบบที่ดีที่สุดในครั้งแรก
ต้องมีลักษณะมุมมองทั้งโรงงานเกี่ยวกับวิธีการวัดจุดชดเชยแสงและ
การตอบสนองต่อแสงสังเคราะห์แสงและหมีในเรื่องของความสูงของพืชสูงสุดที่ได้รับ
รังสี ลักษณะที่สองรายละเอียดการจัดสรรใบ v. สนับสนุนเนื้อเยื่อในแบบไดนามิก
หลังคา ที่สามเกี่ยวข้องกับลักษณะสำคัญที่กิ่งมากกว่าหลังคาระดับ.
จำกัด เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิวัฒนาการของ phyllotaxis จะมีการทบทวนโดย Givnish (1979,
1984).
ดัชนีพื้นที่ใบที่มีประสิทธิภาพค่าตอบแทนและพันธุ์พืชจุดสูงสุดสูง
ดัชนีพื้นที่ใบ (LAI ) เป็นอัตราส่วนของพื้นที่ใบรวมโรงงานไปยังพื้นที่ในแนวนอน
ปกคลุมด้วยหลังคา ในคำอื่น ๆ LA1 เป็นค่าเฉลี่ยของจำนวนชั้นมากกว่าใบ
แต่ละจุดครอบครองโดยหลังคา ฮอร์น (1971) นำเสนอต้นที่เรียบง่ายอย่างมาก
รูปแบบสำหรับการประเมินผลการสังเคราะห์แสงญาติที่ได้รับรังสีจาก
หลังคาที่แตกต่างกันในจำนวนของพวกเขาของชั้นใบ (เห็นแบล็กแมนและสีดำ 1959).
แบบนี้ไม่ได้รวมหลายลักษณะและกระบวนการที่ ช่วยตรวจสอบ wholecanopy
สังเคราะห์และทั้งพืชกำไรคาร์บอนรวมถึงการเปลี่ยนแปลงภายในมงกุฎ
ในแนวใบกระจายอุณหภูมิและความสามารถในการสังเคราะห์แสง; การเคลื่อนไหว
ของดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า; แรเงาโดยคู่แข่งที่อยู่ติดกัน; แรเงาโดยตัวเองของพืช
ลำต้นและกิ่ง; ค่าใช้จ่ายของการสร้างและการบำรุงรักษาเนื้อเยื่อสนับสนุน และการถ่ายโอนการไหลวน
ของก๊าซออกซิเจนผ่านหลังคา อย่างไรก็ตามรูปแบบของฮอร์นมีข้อได้เปรียบที่โดดเด่นของ
การเปิดเผยและวิเคราะห์ในแง่ที่เป็นไปได้ชัดเจนหนึ่งถ่วงดุลอำนาจศูนย์กลางในการปรับตัว
เปลี่ยนแปลงของ LAI ที่เกี่ยวข้องกับความสมดุลระหว่างจำนวนชั้นใบและการสังเคราะห์แสง
ต่อชั้น หลังคาใบกับชั้นอื่น ๆ มีศักยภาพมากขึ้นเพื่อผลประโยชน์คาร์บอน
เพราะพวกเขามีเนื้อเยื่อสังเคราะห์แสงมากขึ้น แต่พวกเขายังนำมาซึ่งการแรเงาด้วยตนเองมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในกรณีการพิจารณาข้างต้น วิธีการดังกล่าวจะช่วยอธิบายหรือแก้ปัญหาง่ายเกินไป ปัจจัยที่มีผลต่อการแลกเปลี่ยนก๊าซญาติ
ภายใต้ระบอบการปกครองแบบไดนามิกที่สูงตัวแปรแสงเกิด
พื้นที่สีเทาธรรมชาติ การวิจัยโดยเพอร์คี่และเพื่อนร่วมงานของเขา ( เพอร์คี่ et al .
1985 ; chazdon เพอร์คี่และ 1986a 1986b ; chazdon , 1986 ) บนต้นไม้ที่ปลูกในเขตร้อน
understories ป่าได้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของหรูหรา
เหนี่ยวสังเคราะห์แสงและไม่มั่นคงของรัฐ sunflecks ก๊าซภายใต้เงื่อนไขแลกเปลี่ยน ' ร่ม ' .
ในที่สุด ออสมอนด์ et al . ( 1980 ) ที่นำเสนอการวิเคราะห์ที่คล้ายกันกับที่นี่ แต่ข้อสรุปที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับ
ถึงสองที่ไม่เหมาะสมของสมมติฐาน พวกเขาพบว่า
ใบ acclimated ให้ดังกล่าวมีมากกว่า 24 ชั่วโมง คาร์บอนสมดุลที่
ดังกล่าวกว่าใบ acclimated ดังกล่าวอีก ไม่ว่าแสง
แสดงต่อหน่วยพื้นที่หรือต่อมวลหนึ่งหน่วย อย่างไรก็ตาม พวกเขาถือว่าเป็นกระแสการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระหว่าง
แสงมากกว่าสวิทช์เปิด / ปิดที่
ใบจริง ๆคุ้นเคยกันการเปลี่ยนแปลงเชิงแนะนำเวลากลางวันระยะเวลา
ในระหว่างที่ใบ acclimated ดังกล่าวสูงจะชดเชยจุดด้านล่างของห้องใน irradiance
' ต่ำ ' และตั้งใจพองตัวประโยชน์ของใบ
acclimated ดังกล่าวต่ำภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว ที่สำคัญ การเปรียบเทียบระหว่างใบ
เป็น acclimated ต่ำและ irradiances สูง เฉพาะ
สองระดับดังกล่าว . ดังนั้น ออสมอนด์ ร้อยเอ็ด [ . ( 1980 ) ไม่รู้จักสำคัญยุ่ง
แนะนำโดยใบ acclimated กลางดังกล่าว ซึ่งเมื่อคาร์บอนสมดุล
แสดงต่อพื้นที่ใบหน่วยดีกว่าใบ acclimated ดังกล่าวต่ำ
ที่ฉายรังสี และแย่กว่าใบ acclimated ดังกล่าวสูง
กลางดังกล่าว ( รูปที่ 2A )

เศรษฐศาสตร์ของการสนับสนุนส่วนนี้เน้น 3 ด้านคือการจัดเรียงใบมักจะเป็นรูปโดย
tradeoffs ที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์ของการสนับสนุน : ดัชนีพื้นที่ใบ ญาติ คราวน์ ความกว้าง และเกลียว distichous phyllotaxis
V . ทั้งสามลักษณะที่เกี่ยวข้องกับการรวมกลุ่มของบุคคล
ใบเป็นหลังคาการสังเคราะห์แสงอย่างมีประสิทธิภาพ การวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงที่เหมาะสมในครั้งแรก
ลักษณะที่ต้องใช้ทั้งพืชมุมมองเกี่ยวกับวิธีการวัดแสงและชดเชยจุด
สังเคราะห์แสงแสงตอบสนองและหมีในเรื่องของความสูง สูงสุดที่ได้รับ
ดังกล่าว . ลักษณะที่สองใช้การจัดสรรเพื่อสนับสนุนแบบไดนามิกในเนื้อเยื่อใบ V
หลังคา . ที่สามเกี่ยวข้องกับคุณลักษณะที่สำคัญที่กิ่งไม้ มากกว่า
หลังคา , ระดับเงื่อนไขเพิ่มเติมในวิวัฒนาการของ phyllotaxis จะดูโดย givnish ( 1979 , 1984

) ค่าดัชนีพื้นที่ใบ และชดเชยจุดที่มีประสิทธิภาพสูงสุดความสูง
ดัชนีพื้นที่ใบ ( ลาย ) มีอัตราส่วนของพื้นที่ใบทั้งหมดของพืชต่อพื้นที่แนวนอน
ครอบคลุมของทรงพุ่ม ในคำอื่น ๆ la1 มีจำนวนชั้นมากกว่า
ใบแต่ละจุดครอบครองโดยหลังคาฮอร์น ( 1971 ) นำเสนอก่อน ของ่าย
รูปแบบการประเมินญาติสังเคราะห์แสงผลผลิตที่ได้รับดังกล่าวจาก
หลังคาที่แตกต่างกันในจำนวนชั้นของใบ ( เห็นเชฟดำ 1959 ) .
รุ่นนี้ไม่ได้รวมคุณลักษณะต่างๆ ที่ช่วยในการตรวจสอบและ wholecanopy
การสังเคราะห์แสงพืชทั้งคาร์บอนได้ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลง
ภายในมงกุฎในการปฐมนิเทศ ใบกระจายแสง อุณหภูมิ และความจุ การเคลื่อนไหว
ของดวงอาทิตย์ข้ามท้องฟ้า ; แรเงาแรเงาโดยคู่แข่งที่อยู่ติดกัน ; โดยปลูกเอง
ลำต้นและกิ่ง ; ค่าใช้จ่ายของการสร้างและรักษาเนื้อเยื่อสนับสนุน และ เอ็ดดี้ โอน
ของเพราะผ่านหลังคา อย่างไรก็ตาม รูปแบบของแตรมีข้อดีเด่นของ
การเปิดเผยและวิเคราะห์ในแง่ที่เป็นไปได้ที่ชัดเจนหนึ่งในสามเกลอกลางรูปแบบการปรับตัว
ของไหลที่เกี่ยวข้องกับความสมดุลระหว่างจำนวนชั้นของใบและการสังเคราะห์แสง
ต่อชั้น หลังคาที่มีชั้นของใบมากกว่า มีศักยภาพมากขึ้นสำหรับคาร์บอนได้รับ
เพราะมีการสังเคราะห์แสงทิชชู่ แต่พวกเขายังครอบคลุมการแรเงาของตนเองมากขึ้น