Sleeping BeautyOnce upon a time the

Sleeping Beauty
Once upon a time there was a Queen who had a beautiful baby daughter. She asked all the fairies in the kingdom to the christening, but unfortunately forgot to invite one of them, who was a bit of a witch as well. She came anyway, but as she passed the baby's cradle, she said:
"When you are sixteen, you will injure yourself with a spindle and die!"
"Oh, no!" screamed the Queen in horror. A good fairy quickly chanted a magic spell to change the curse. When she hurt herself, the girl would fall into a very deep sleep instead of dying.
The years went by, the little Princess grew and became the most beautiful girl in the whole kingdom. Her mother was always very careful to keep her away from spindles, but the Princess, on her sixteenth birthday, as she wandered through the castle, came into a room where an old servant was spinning.
"What are you doing?" she asked the servant.
"I'm spinning. Haven't you seen a spindle before?"
"No. Let me see it!" The servant handed the girl the spindle ... and she pricked herself with it and. with a sigh, dropped to the floor.
The terrified old woman hurried to tell the Queen. Beside herself with anguish, the Queen did her best to awaken her daughter but in vain. The court doctors and wizards were called, but there was nothing they could do. The girl could not be wakened from her deep sleep. The good fairy who managed to avoid the worst of the curse came too, and the Queen said to her,
"When will my daughter waken?"
"I don't know," the fairy admitted sadly.
"In a year's time, ten years or twenty?" the Queen went on.
"Maybe in a hundred years' time. Who knows?" said the fairy.
"Oh! What would make her waken?" asked the Queen weeplng.
"Love," replied the fairy. "If a man of pure heart were to fall in love with her, that would bring her back to life!"
"How can a man fall in love with a sleeping girl?" sobbed the Queen, and so heart-broken was she that, a few days later, she died. The sleeping Princess was taken to her room and laid on the bed surrounded by garlands of flowers. She was so beautiful, with a sweet face, not like those of the dead, but pink like those who are sleeping peacefully. The good fairy said to herself,
"When she wakens, who is she going to see around her? Strange faces and people she doesn't know? I can never let that happen. It would be too painful for this unfortunate girl."
So the fairy cast a spell; and everyone that lived in the castle - soldiers, ministers, guards, servants, ladies, pages, cooks, maids and knights - all fell into a deep sleep, wherever they were at that very moment.
"Now," thought the fairy, "when the Princess wakes up, they too will awaken, and life will go on from there." And she left the castle, now wrapped in silence. Not a sound was to be heard, nothing moved except for the clocks, but when they too ran down, they stopped, and time stopped with them. Not even the faintest rustle was to be heard, only the wind whistling round the turrets, not a single voice, only the cry of birds.
The years sped past. In the castle grounds, the trees grew tall. The bushes became thick and straggling, the grass invaded the courtyards and the creepers spread up the walls. In a hundred years, a dense forest grew up.
Now, it so happened that a Prince arrived in these parts. He was the son of a king in a country close by. Young, handsome and melancholy, he sought in solitude everything he could not find in the company of other men: serenity, sincerity and purity. Wandering on his trusty steed he arrived, one day, at the dark forest. Being adventurous, he decided to explore it. He made his way through slowly and with a struggle, for the trees and bushes grew in a thick tangle. A few hours later, now losing heart, he was about to turn his horse and go back when he thought he could see something through the trees . . . He pushed back the branches . . . Wonder of wonders! There in front of him stood a castle with high towers. The young man stood stock still in amazement,
"I wonder who this castle belongs to?" he thought.
The young Prince rode on towards the castle. The drawbridge was down and, holding his horse by the reins, he crossed over it. Immediately he saw the inhabitants draped all over the steps, the halls and courtyards, and said to himself,
"Good heavens! They're dead!" But in a moment, he realised that they were sound asleep. "Wake up! Wake up!" he shouted, but nobody moved. Still thoroughly astonished, he went into the castle and again discovered more people, lying fast asleep on the floor. As though led by a hand in the complete silence, the Prince finally reached the room where the beautiful Princess lay fast asleep. For a long time he stood gazing at her face, so full of serenity, so peaceful, lovely and pure, and he felt spring to his heart that love he had always been searching for and never found. Overcome by emotion, he went close, lifted the girl's little white hand and gently kissed it . . .
At that kiss, the prlncessqulckly opened her eyes, and wakening from her long long sleep, seeing the Prince beside her, murmured:
"Oh, you have come at last! I was waiting for you in my dream. I've waited so long!"
Just then, the spell was broken. The Princess rose to her feet, holding out her hand to the Prince. And the whole castle woke up too. Everybody rose to their feet and they all stared round in amazement, wondering what had happened. When they finally realised, they rushed to the Princess, more beautiful and happier then ever.
A few days later, the castle that only a short time before had lain in silence, now rang with the sound of singing, music and happy laughter at the great party given in honour of the Prince and Princess, who were getting married. They lived happily ever after, as they always do in fairy tales, not quite so often, however, in real life.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เจ้าหญิงนิทรากาลครั้งหนึ่งมีพระราชินีที่มีลูกสาวเป็นเด็กที่สวยงาม เธอถามนางฟ้าทั้งหมดในราชอาณาจักรเพื่อการ christening ได้แต่ลืมเชิญหนึ่งในพวกเขา ที่เป็นบิตของแม่มดเช่นกัน เธอมาอย่างไรก็ตาม แต่เป็นแหล่งกำเนิดของทารกผ่านเธอ เธอบอกว่า:"เมื่อคุณ sixteen คุณจะทำร้ายตัวเองกับสปินเดิลและตาย""โอ้ ไม่! " กรีดร้องควีนในสยองขวัญ นางฟ้าดีร้องคาถาแช่งเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เมื่อเธอทำร้ายตัวเอง สาวจะตกอยู่ในความหลับมากแทนที่จะตายปีไปด้วย เจ้าหญิงน้อยเติบโต และกลายเป็น สาวสวยที่สุดในราชอาณาจักรทั้งหมด แม่ของเธออยู่เสมอโปรดระมัดระวังให้อยู่ห่างจากแกน แต่เจ้าหญิง ในวันเกิดของเธอ sixteenth เธอได้เดินไปมาผ่านปราสาท มาเป็นห้องพักที่ถูกปั่นเป็นข้าราชการเก่า"ทำอะไรอยู่" เธอถามคนรับใช้"ฉันกำลังปั่น ไม่ได้คุณเห็นแกนก่อน"หมายเลข" ผมเห็นมัน" คนรับใช้สาวมอบแกน... และเธอ pricked ตัวเองกับ and. ด้วยการแยกกัน ปล่อยลงพื้นหญิงชราคนกลัวรีบบอกราชินี ด้านข้างของตัวเองด้วยความปวดร้าว ราชินีไม่ได้ดีไปปลุกลูกสาวของเธอแต่ใน vain เรียกว่าศาลแพทย์และตัวช่วยสร้าง แต่ไม่มีอะไรไม่ ไม่สามารถ wakened สาวจากเธอหลับ นางฟ้าดีผู้จัดการเพื่อหลีกเลี่ยงร้ายแช่งมาเกินไป และราชินีก็กล่าวกับเธอ"เมื่อจะลูกสาวของฉัน waken""ฉันไม่รู้ นางฟ้ายอมรับน่าเศร้า"ในเวลาของปี สิบปีหรือยี่สิบ" ราชินีไปบน"บางทีในเวลาร้อยปี ใครไปรู้"ว่า นางฟ้า"โอ้ อะไรจะทำให้ waken ของเธอ "ถาม weeplng ควีน"ความรัก ตอบแบบนางฟ้า "ถ้าเป็นคนของหัวใจบริสุทธิ์ ตกหลุมรักกับเธอ ที่จะนำเธอกลับไปชีวิต""ว่าสามารถเป็นคนตกหลุมรักกับผู้หญิงนอน" sobbed ราชินี และดังนั้นหัวใจเสียถูกเธอว่า ภายหลัง ไม่กี่วันตาย เจ้าหญิงนอนถูกนำไปห้องของเธอ และวางไว้บนเตียงด้วยสัญญลักษณ์ของดอกไม้ เธอสวย หน้าหวาน ไม่เหมือนกับคนตาย แต่สีชมพูเหมือนกับที่นอนแบบสงบกับ นางฟ้าดีว่า ตัวเอง"เมื่อเธอ wakens ซึ่งเธอจะดูรอบ ๆ เธอ แปลกหน้าและคนที่เธอไม่รู้หรือไม่ ฉันไม่สามารถปล่อยให้เกิดขึ้น มันจะเจ็บปวดเกินไปสำหรับผู้หญิงคนนี้โชคร้าย"ดังนั้น นางฟ้าที่สะกด และทุกคนที่อาศัยอยู่ในปราสาท - ทหาร รัฐมนตรี ยาม ข้าราชการ ผู้หญิง หน้า พ่อครัว แม่บ้าน และ อัศวิน - ลดลงมือทั้งหมดเป็นหลับ ที่ใดก็ ตามที่พวกเขาในขณะนั้น", " คิดว่า นางฟ้า "เมื่อเจ้าหญิงกลับขึ้น พวกเขาเกินกว่าจะปลุก และชีวิตจะไปจากที่นั่น" และเธอเหลือปราสาท ตอนนี้ ห่อในความเงียบ เสียงไม่มีการได้ยิน ไม่ย้ายยกเว้นนาฬิกา แต่เมื่อพวกเขาเกินไปวิ่งลง พวกเขาหยุด และเวลาหยุดการทำงานกับพวกเขา ไม่ได้ rustle faintest คือการได้ยิน เฉพาะลมวิสท์ลิงรอบป้อม ไม่เดียวเสียง เฉพาะการร้องของนกปี sped อดีต ในบริเวณปราสาท ต้นโตสูง เป็นพุ่มไม้ที่หนา และ straggling หญ้าการบุกสนามหญ้าและไม้เลื้อยแพร่กระจายขึ้นผนัง ในปีที่หนึ่งร้อย ป่าหนาแน่นเติบโตขึ้นตอนนี้ มันจึงเกิดขึ้นว่า เจ้ามาถึงในส่วนนี้ เขาเป็นบุตรของกษัตริย์ในประเทศปิดโดย หนุ่ม หล่อ และทันที เขาพยายามสันโดษทุกอย่างที่เขาพบในบริษัทคนอื่น: เซเรนิตี้ ความจริงใจ และความบริสุทธิ์ หลงใน steed เขาเชื่อถือเขาถึง วันหนึ่ง ป่ามืด การผจญภัย เขาตัดสินใจที่จะสำรวจก็ เขาได้เขาถึงวิธีช้า และการดิ้นรน ต่อสู้ สำหรับต้นไม้และพุ่มไม้ที่เติบโตในขนาดหนา กี่ชั่วโมงต่อมา สูญเสียหัวใจ ตอนนี้ กำลังจะเปิดม้าของเขา และไปกลับเมื่อเขาคิดว่า เขาสามารถดูผ่านต้นไม้... เขาผลักกลับสาขา... น่ามหัศจรรย์ มีหน้าเขายืนปราสาทกับอาคารสูง ชายหนุ่มที่ยืนหุ้นยังคงอยู่ในความประหลาดใจ"ไม่ทราบที่อยู่ในปราสาทนี้" เขาคิดเจ้าชายน้อยหนีไปทางปราสาท สะพานชักถูกลง และ จับม้าของเขา โดยไต เขาข้ามมัน ทันทีที่เขาเห็นคนมากไปขั้นตอน ฮอลล์ และสนามหญ้า และพูดกับตัวเอง"ดีสวรรค์ พวกเขากำลังตาย" แต่ประเดี๋ยว เขาเองก็ยังคิดว่า พวกเสียง asleep "ตื่น ตื่น "เขาตะโกน แต่ไม่มีใครย้าย ยังต้องประหลาด เขาเดินเข้าไปในปราสาท แล้วพบคน นอนหลับได้อย่างรวดเร็วบนพื้นอีกครั้ง เหมือนนำ โดยมือในความเงียบสมบูรณ์ เจ้าชายถึงห้องที่เจ้าหญิงสวยงามนอนหลับได้อย่างรวดเร็วในที่สุด เป็นเวลานาน เขายืนพร้อมที่ใบหน้าของเธอ ดังนั้นเต็มไปด้วยความเงียบสงบ ดังนั้นเงียบสงบ น่ารัก และ บริสุทธิ์ และเขารู้สึกสปริงกับหัวใจที่รักเขาเสมอการค้นหา และไม่เคยพบ เอาชนะ ด้วยอารมณ์ เขาไปปิด ยกของสาวน้อยสีขาวมือ และค่อย ๆ รั้ง...ที่ว่าจูบ prlncessqulckly ที่เปิดตาของเธอ และ wakening จากการนอนหลับของเธอยาวนาน ดูเจ้าชายข้างเธอ murmured:"โอ้ คุณมาในที่สุด ผมไม่รอคุณในความฝันของฉัน ฉันเคยรอนาน"เพียงแล้ว สะกดคำถูกตัดขาด เจ้าหญิงกุหลาบของเธอฟุต ถือออกมือของเธอกับเจ้าชาย และปราสาททั้งหมดตื่นเกินไป ทุกคนกุหลาบให้เท้าของพวกเขา และพวกเขาทั้งหมดจ้องไปรอบในความประหลาดใจ สงสัยว่า ได้เกิดอะไรขึ้น เมื่อพวกเขาในที่สุดเองก็ยังคิด พวกเขาวิ่งไปเจ้าหญิง สวยงาม และมีความสุขแล้วเคยกี่วันต่อมา ปราสาทที่เพียงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะมีน้ำพุในความเงียบ รังตอนนี้ มีเสียงร้อง เพลง และเสียงหัวเราะมีความสุขที่บุคคลดีให้เกียรติของเจ้าชายและเจ้าหญิง ที่มีการแต่งงาน พวกเขาอาศัยอยู่อย่างมีความสุขตลอดไป กันเสมอในนิทาน ไม่มากจึงมักจะ อย่างไรก็ตาม ในชีวิตจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เจ้าหญิงนิทรา
กาลครั้งหนึ่งมีสมเด็จพระราชินีที่มีลูกสาวสวย เธอถามนางฟ้าทั้งหมดที่อยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการขนานนาม แต่โชคร้ายลืมที่จะเชิญชวนให้คนของพวกเขาซึ่งเป็นบิตของแม่มดเช่นกัน เธอมาอยู่แล้ว แต่ขณะที่เธอผ่านเปลของทารกที่เธอกล่าวว่า:
"เมื่อคุณอยู่ที่สิบหกคุณจะทำร้ายตัวเองด้วยแกนและตาย"
! "โอ้ไม่" กรีดร้องของสมเด็จพระราชินีในหนังสยองขวัญ นางฟ้าที่ดีได้อย่างรวดเร็วสวดมนต์คาถาวิเศษที่จะเปลี่ยนคำสาปแช่ง เมื่อเธอทำร้ายตัวเองหญิงสาวที่จะตกอยู่ในการนอนหลับลึกมากแทนการตาย.
ปีไปโดยเจ้าหญิงน้อยเติบโตและกลายเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในราชอาณาจักร แม่ของเธอก็มักจะระวังให้มากเพื่อให้เธออยู่ห่างจากแกน แต่เจ้าหญิงในวันเกิดที่สิบหกของเธอขณะที่เธอเดินผ่านปราสาทเข้ามาในห้องที่คนรับใช้เก่า ๆ ได้ถูกปั่น.
"สิ่งที่คุณกำลังทำอะไร?" เธอถามคนรับใช้.
"ฉันปั่น. คุณไม่เห็นแกนก่อนหรือไม่"
"ไม่ให้ฉันเห็นมัน!" คนรับใช้สาวส่งแกน ... และเธอ pricked ตัวเองกับมันและ พร้อมกับถอนหายใจลดลงไปกองกับพื้น.
กลัวหญิงชรารีบไปบอกพระราชินี นอกจากตัวเองด้วยความปวดร้าวของสมเด็จพระราชินีได้ดีที่สุดของเธอจะปลุกลูกสาวของเธอ แต่ก็ไร้ผล แพทย์ศาลและถูกเรียกตัวช่วย แต่ก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำ หญิงสาวไม่สามารถตื่นจากการนอนหลับลึกของเธอ นางฟ้าที่ดีที่มีการจัดการเพื่อหลีกเลี่ยงการที่เลวร้ายที่สุดของการสาปแช่งมาเกินไปและสมเด็จพระราชินีตรัสกับนางว่า
"เมื่อลูกสาวของฉันจะลุกขึ้น?"
"ผมไม่ทราบ" นางฟ้ายอมรับเศร้า.
"ในช่วงเวลาของปีที่สิบ หรือยี่สิบปี " สมเด็จพระราชินีไปใน.
"บางทีในร้อยปีเวลา. ใครจะรู้?" กล่าวว่านางฟ้า.
"โอ้! สิ่งที่จะทำให้เธอลุกขึ้น?" ถามพระราชินี weeplng.
"ความรัก" ตอบนางฟ้า "ถ้าคนที่มีหัวใจที่บริสุทธิ์ก็จะตกอยู่ในความรักกับเธอว่าจะพาเธอกลับมามีชีวิต!"
"วิธีที่สามารถตกอยู่ในความรักกับหญิงสาวนอนหลับหรือไม่" สะอื้นสมเด็จพระราชินีและเพื่อให้หัวใจแตกสลายเธอนั้นไม่กี่วันต่อมาเธอเสียชีวิต เจ้าหญิงนอนหลับถูกนำตัวไปที่ห้องของเธอและวางอยู่บนเตียงที่ล้อมรอบด้วยมาลัยดอกไม้ เธอเป็นคนที่สวยมากด้วยใบหน้าที่หวานไม่ชอบผู้คนตาย แต่สีชมพูเหมือนคนที่กำลังนอนหลับอย่างสงบ นางฟ้าที่ดีพูดกับตัวเอง
"เมื่อเธอ wakens ซึ่งเป็นที่ที่เธอจะไปดูรอบ ๆ ตัวเธอ? ใบหน้าแปลกและคนที่เธอไม่รู้จักฉันไม่สามารถปล่อยให้ที่เกิดขึ้น. มันจะเจ็บปวดเกินไปสำหรับเด็กผู้หญิงที่โชคร้ายนี้".
ดังนั้น นางฟ้าเสก; และทุกคนที่อาศัยอยู่ในปราสาท - ทหารรัฐมนตรียามคนรับใช้ผู้หญิงหน้าพ่อครัวและแม่ครัว, แม่บ้านและอัศวิน - ทั้งหมดตกอยู่ในการนอนหลับลึกที่ใดก็ตามที่พวกเขาอยู่ในขณะนั้น.
"ตอนนี้" คิดว่านางฟ้า " เมื่อเจ้าหญิงตื่นขึ้นมาพวกเขาก็จะตื่นขึ้นมาและชีวิตจะไปจากที่นั่น. " และเธอออกจากปราสาทห่อในขณะนี้อยู่ในความเงียบ ไม่ได้เป็นเสียงที่จะได้ยินไม่มีอะไรย้ายยกเว้นนาฬิกา แต่เมื่อพวกเขาก็วิ่งลงพวกเขาหยุดและหยุดเวลากับพวกเขา ไม่ได้ทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบ faintest ก็จะได้ยินเพียงลมผิวปากรอบป้อมปืนที่ไม่ได้เสียงเดียวเท่านั้นที่เสียงร้องของนก.
ปีที่ผ่านมาเร่ง ในบริเวณปราสาทต้นไม้เติบโตสูง กลายเป็นพุ่มไม้หนาและพลัดพรากหญ้าบุกสนามหญ้าและไม้เลื้อยกระจายขึ้นผนัง ในร้อยปีป่าทึบเติบโตขึ้นมา.
ตอนนี้มันจึงเกิดขึ้นที่เจ้าชายจะมาถึงในชิ้นส่วนเหล่านี้ เขาเป็นบุตรชายของกษัตริย์ในประเทศใกล้เคียง หนุ่มหล่อและเศร้าเขาพยายามทุกอย่างสันโดษเขาไม่สามารถหาใน บริษัท ของคนอื่น ๆ : ความจริงใจความสงบและความบริสุทธิ์ เดินบนม้าเชื่อถือของเขาที่เขามาถึงวันหนึ่งที่ป่าที่มืด ความรักการผจญภัยเขาตัดสินใจที่จะสำรวจ เขาทำทางของเขาผ่านอย่างช้า ๆ และมีการต่อสู้สำหรับต้นไม้และพุ่มไม้เติบโตในยุ่งเหยิงหนา ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาในขณะนี้การสูญเสียหัวใจที่เขากำลังจะเปิดม้าของเขาและกลับไปเมื่อตอนที่เขาคิดว่าเขาจะได้เห็นสิ่งที่ผ่านต้นไม้ . . เขาผลักดันให้กลับสาขา . . สงสัยในสิ่งมหัศจรรย์! มีในด้านหน้าของเขายืนอยู่ในปราสาทที่มีอาคารสูง ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ที่หุ้นยังคงอยู่ในความประหลาดใจ
"ผมสงสัยว่าผู้ที่ปราสาทแห่งนี้เป็นของ?" เขาคิดว่า.
เจ้าชายหนุ่มขี่ไปทางปราสาท สะพานลดลงและถือม้าของเขาโดยบังเหียนเขาข้ามมัน ทันทีที่เขาเห็นคนที่อาศัยอยู่ทั่วทุกมุมพาดขั้นตอนที่ฮอลล์และสนามหญ้าและบอกกับตัวเองว่า
"สวรรค์ดี! พวกเขากำลังตาย!" แต่ในช่วงเวลาที่เขาตระหนักว่าพวกเขานอนหลับเสียง "ตื่นขึ้นมา! ตื่นขึ้นมา!" เขาตะโกน แต่ไม่มีใครย้าย ยังคงประหลาดใจอย่างทั่วถึงเขาเดินเข้าไปในปราสาทและอีกครั้งพบผู้คนมากขึ้นนอนหลับไปอย่างรวดเร็วบนพื้น ราวกับว่านำด้วยมือในความเงียบที่สมบูรณ์แบบเจ้าชายที่สุดก็มาถึงห้องที่เจ้าหญิงที่สวยงามวางหลับไปอย่างรวดเร็ว เป็นเวลานานที่เขายืนจ้องมองใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสงบเงียบสงบเพื่อให้น่ารักและบริสุทธิ์และเขารู้สึกว่าฤดูใบไม้ผลิกับหัวใจของเขาที่รักเขาได้รับมักจะค้นหาและไม่เคยพบ เอาชนะด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่เขาเดินเข้าไปใกล้ยกมือสีขาวเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหญิงสาวและค่อยๆจูบมัน . .
ที่จูบที่ prlncessqulckly เปิดตาของเธอและ wakening จากการนอนหลับยาวของเธอยาวเห็นเจ้าชายที่อยู่ด้านข้างของเธอบ่น:
!. "โอ้คุณมาที่สุดท้ายที่ผมกำลังรอคุณอยู่ในความฝันของฉันฉันได้รอให้ นาน! "
ตอนนั้นสะกดถูกทำลาย ปริ๊นเซลุกขึ้นไปที่เท้าของเธอถือเอามือของเธอกับเจ้าชาย และปราสาททั้งตื่นขึ้นมามากเกินไป ทุกคนลุกขึ้นไปที่เท้าของพวกเขาและพวกเขาตลอดทั้งจ้องมองด้วยความประหลาดใจสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อพวกเขาตระหนักได้ในที่สุดพวกเขาก็รีบวิ่งไปที่เจ้าหญิงที่สวยงามมากขึ้นและมีความสุขแล้วที่เคย.
ไม่กี่วันต่อมาปราสาทว่ามีเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะได้นอนอยู่ในความเงียบตอนนี้ดังขึ้นพร้อมกับเสียงของการร้องเพลงดนตรีและเสียงหัวเราะมีความสุขที่ บุคคลที่ดีได้รับในเกียรติของเจ้าชายและเจ้าหญิงที่กำลังจะแต่งงาน พวกเขาอาศัยอยู่อย่างมีความสุขหลังจากที่เคยเป็นพวกเขามักจะทำในนิทานไม่ได้ค่อนข้างบ่อย แต่ในชีวิตจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เจ้าหญิงนิทรา
กาลครั้งหนึ่งมีราชินีที่มีลูกสาวสวยที่รัก เธอถามนางฟ้าทั้งหมดในราชอาณาจักรเพื่อให้ชื่อ แต่โชคร้ายที่ลืมเชิญหนึ่งของพวกเขาที่เป็นบิตของแม่มดเช่นกัน เธอมาอยู่แล้ว แต่เมื่อเธอตายของทารกเปล , เธอบอกว่า :
" เมื่อคุณสิบหก คุณจะทำร้ายตัวเองกับแกนหมุน และตาย !
" โอ้ ไม่ !" กรี๊ด ราชินีในหนังสยองขวัญ นางฟ้าดีรีบท่องคาถาเปลี่ยนคำสาป เมื่อเธอเจ็บตัว หญิงสาวจะตกอยู่ในการนอนหลับลึกมากแทนที่จะตาย .
เวลาผ่านไป องค์หญิงน้อยที่เติบโตและกลายเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในอาณาจักรนี้ แม่ของเธอก็มักจะระมัดระวังที่จะทำให้เธอห่างจากแกนหมุน แต่เจ้าหญิง ในวันเกิดของเธอที่ 16 ,ขณะที่เธอเดินผ่านปราสาทเข้ามาในห้องที่เป็นคนใช้เก่าปั่น .
" ทำอะไรอยู่ ? " เธอถามคนรับใช้ .
" ผมหมุน คุณไม่เคยเห็นแกนก่อน ? "
" ไม่ขอฉันดูหน่อย ! คนใช้มือสาวแกน . . . . . . . เธอแทงตัวเองด้วยและ พร้อมถอนหายใจทิ้งกับพื้น กลัวเก่า
ผู้หญิงรีบบอกราชินีนอกจากตัวเองกับความปวดร้าว ราชินีทำดีที่สุดเพื่อปลุกลูกสาวของเธอ แต่ในไร้สาระ ศาลแพทย์และพ่อมดที่ถูกเรียก แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ หญิงสาวไม่อาจจะเพิ่งตื่นจากการนอนหลับลึกของเธอ Fairy ดีที่มีการจัดการเพื่อหลีกเลี่ยงที่เลวร้ายที่สุดของคำสาปมาด้วย และพระราชินีตรัสกับเธอ ,
" เมื่อลูกสาวตื่นขึ้นมา ?
" ไม่รู้ " นางฟ้า
รับเศร้า" ในเวลาของปี สิบปี หรือยี่สิบ ? ราชินีไป .
" อาจเป็นร้อยปีครับ ใครจะรู้ ? ว่านางฟ้า .
" โอ้ ! อะไรที่ทำให้เธอตื่นเหรอ ? " ขอให้พระราชินี weeplng .
" รัก " ตอบนางฟ้า” ถ้าผู้ใดมีจิตใจที่บริสุทธิ์จะตกหลุมรักกับเธอ ที่จะพาเธอกลับมาสู่ชีวิต !
" ผู้ชายจะตกหลุมรักกับสาวนอน ? " สะอื้น ราชินี และหัวใจที่แตกสลาย เธอว่าไม่กี่วันต่อมาเธอตาย เจ้าหญิงนิทราถูกนำตัวไปที่ห้องของเธอและวางลงบนเตียง ล้อมรอบด้วยมาลัยดอกไม้ เธอสวยมาก ด้วยใบหน้าหวาน ไม่เหมือนคนตาย แต่สีชมพูเหมือนคนที่กำลังหลับอย่างสงบ นางฟ้าพูดกับตัวเอง
" เมื่อเธอจะตื่นขึ้นมา ที่เธอจะเห็นรอบๆ เธอ หน้าแปลก และคนที่เธอไม่รู้จักฉันจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น มันจะเจ็บปวดเกินไปสำหรับผู้หญิงที่โชคร้ายนี้ . "
ดังนั้นนางฟ้าเสก และทุกคนที่อาศัยอยู่ในปราสาท - ทหาร , รัฐมนตรี , ทหาร , ข้าราชการ , ผู้หญิง , หน้า , พ่อครัว , แม่บ้านและเหล่าอัศวินทั้งหมดตกอยู่ในการนอนหลับลึก , ที่ใดก็ตามที่พวกเขาอยู่ในช่วงเวลาที่สำคัญ .
" ตอนนี้ " คิดว่านางฟ้า " เมื่อเจ้าหญิงตื่นขึ้นมา พวกเขาก็จะตื่นขึ้นและชีวิตจะไปจากที่นั่น " เธอออกจากปราสาท ตอนนี้ห่ออยู่ในความเงียบ ไม่ใช่เสียงที่จะได้ยินอะไร ย้าย ยกเว้นนาฬิกา แต่เมื่อพวกเขาก็วิ่งลงจอด และเวลาหยุดกับพวกเขา ไม่ได้ faintest สำรองจะได้ยินเพียงลมหวีดกลมป้อม ไม่ใช่เสียงเดียวเท่านั้น เสียงร้องของนก
ปี วิ่งผ่าน ในปราสาทภูมีต้นไม้ที่เติบโตสูง พุ่มไม้กลายเป็นหนาและ straggling หญ้าบุก courtyards และเถาวัลย์แพร่กระจายขึ้นผนัง ภายในร้อยปี ป่าหนาแน่นโต .
ตอนนี้ มันจึงเกิดขึ้นว่าเจ้าชายมาถึงในชิ้นส่วนเหล่านี้ เขาเป็นลูกชายของกษัตริย์ในประเทศอย่างใกล้ชิด หนุ่มหล่อ และหม่นหมอง เขาแสวงหาความสันโดษทุกสิ่งที่เขาไม่อาจพบได้ใน บริษัท ของชายอื่นความสงบ , ความจริงใจและบริสุทธิ์ เดินบนเขาเชื่อถือม้ามาถึง วันนึง ที่ป่ามืด การ ผจญ ภัย เขาตัดสินใจที่จะสำรวจมัน เขาทำให้ทางของเขาผ่านอย่างช้าๆ และด้วยการต่อสู้กับต้นไม้และพุ่มไม้ที่เติบโตในพันหนา ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ตอนนี้สูญเสียหัวใจเขาให้ม้าของเขาและกลับไปเมื่อเขาคิดว่าเขาเห็นอะไรผ่านต้นไม้ . . . . . . .เขาผลักหลังกิ่งไม้ . . . . . . . สงสัยของสิ่งมหัศจรรย์ ! มีต่อหน้าเขายืนอยู่ปราสาทมีหอคอยสูง ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หุ้นยังคงประหลาดใจ
" ฉันสงสัยว่า , ปราสาทนี้เป็นของ " ? เขาคิด
เจ้าชายหนุ่มขี่ไปยังปราสาท สะพานที่ถูกลง และจับบังเหียนม้าของเขาด้วย เขาข้ามมัน ทันทีที่เขาเห็นชาว draped ทั่วขั้นตอน