The only significant effect on surv

The only significant effect on survivorship was the presence or absence of a cage.
There were fewer survivors in uncaged controls than in either of the caged treatments
(Fig. 2B, Table 2). Factors responsible for mortality of barnacle recruits include thermal
stress, predation, crowding, overgrowth, and desiccation (Connell, 1961; Lubchenco and
Menge, 1978; Denley and Underwood, 1979; Raimondi, 1988). Thermal stress is not
important in New England in the early spring (Leonard, 1999; P.S. Petraitis, personal
observation). The main barnacle predator in New England, Nucella lapillus, are not very
active in early spring and there is no evidence that adult dogwhelks feed upon newly
settled barnacles (e.g. Connell, 1961; Fairweather, 1988). Very young N. lapillus ( , 1
mm in shell length) have been shown to prey on mussels similar in size to barnacle
recruits (Hunt and Scheibling, 1997), however, we never observed small dogwhelks or
evidence of predation. Nor did we observe overgrowth or intense crowding of recruits on
any of our recruitment plates. Additionally, we would expect greater survival on plates
in uncaged controls, rather than caged treatments, if hydrodynamic energy was
responsible for greater survival. Therefore, we suggest that lower survivorship in our
uncaged controls are attributable to increased desiccation where macroalgae was cleared,
and direct interference by algal fronds (whiplash) where the canopy was present

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลตกทอดสำคัญเท่านั้นถูกหรือกรงแบบมีผู้รอดชีวิตน้อยลงในตัวควบคุม uncaged กว่าในการรักษา caged(Fig. 2B ตารางที่ 2) รับผิดชอบการตายของทหารเกณฑ์ barnacle ปัจจัยได้แก่ความร้อนความเครียด predation กครั้ง overgrowth และ desiccation (Connell, 1961 Lubchenco และMenge, 1978 Denley และ Underwood, 1979 Raimondi, 1988) ความเครียดความร้อนไม่สำคัญในนิวอิงแลนด์ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ (Leonard, 1999 เส้นหลัง Petraitis ส่วนบุคคลสังเกต) พรีเดเตอร์ barnacle หลักในนิวอิงแลนด์ Nucella lapillus มีไม่มากใช้งานในฤดูใบไม้ผลิช่วงต้น และไม่มีหลักฐานที่ dogwhelks ผู้ใหญ่เลี้ยงขึ้นใหม่barnacles ชำระ (เช่น Connell, 1961 แฟร์เวเธอร์ 1988) Lapillus หนุ่มมากตอนเหนือ ( 1มม.ความยาวเปลือก) มีการแสดงกลุ่มเป้าหมายในกับขนาด barnacle ภู่ทหารเกณฑ์ (ล่าและ Scheibling, 1997), อย่างไรก็ตาม เราไม่เคยสังเกตขนาดเล็ก dogwhelks หรือหลักฐานของ predation หรือไม่เราสังเกต overgrowth หรือรุนแรงกครั้งของทหารเกณฑ์ในมีแผ่นของเราสรรหาบุคลากร นอกจากนี้ เราจะคาดหวังอยู่รอดมากขึ้นบนแผ่นในการควบคุม uncaged รักษา caged ถ้าพลังงาน hydrodynamicรับผิดชอบเพื่อความอยู่รอดมากขึ้น ดังนั้น เราขอแนะนำที่ตกทอดต่ำในของเราควบคุม uncaged อย่าง desiccation เพิ่มที่ macroalgae ถูกล้างและสัญญาณรบกวนโดยตรง โดย algal fronds (whiplash) ที่ฝาครอบที่มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะในรอดคือการมีหรือไม่มีของกรง.
มีผู้รอดชีวิตน้อยลงอยู่ในการควบคุม Uncaged กว่าทั้งในส่วนของการรักษากรง
(รูป. 2B, ตารางที่ 2) ปัจจัยที่มีความรับผิดชอบสำหรับการเสียชีวิตของการรับสมัครเพรียงรวมถึงความร้อนความเครียดปล้นสะดมเบียดเสียดห้องแถวและผึ่งให้แห้ง (คอนเนลล์ 1961; Lubchenco และ Menge 1978; Denley และอันเดอร์วู้ด, 1979; Raimondi, 1988) ความเครียดความร้อนไม่ได้เป็นสิ่งที่สำคัญในนิวอิงแลนด์ในต้นฤดูใบไม้ผลิ (ลีโอนาร์, 1999; PS Petraitis ส่วนบุคคลสังเกต) นักล่าเพรียงหลักในนิวอิงแลนด์ Nucella lapillus จะไม่มากการใช้งานในต้นฤดูใบไม้ผลิและไม่มีหลักฐานว่าdogwhelks ผู้ใหญ่กินใหม่เมื่อเพรียงเรียบร้อย(เช่นคอนเนลล์ 1961; ทั้งหลาย 1988) N. เด็กมาก lapillus (1 มิลลิเมตรยาวเปลือก) ได้แสดงให้เห็นเหยื่อหอยแมลงภู่ที่คล้ายกันในขนาดที่เพรียงการรับสมัคร (ฮันท์และ Scheibling, 1997) แต่เราไม่เคยสังเกต dogwhelks ขนาดเล็กหรือหลักฐานของการปล้นสะดม หรือไม่เราสังเกตห้องแถวหรือเบียดเสียดรุนแรงของการรับสมัครในใด ๆ ของแผ่นรับสมัครของเรา นอกจากนี้เราคาดหวังว่าจะมีชีวิตอยู่รอดมากขึ้นบนจานในการควบคุม Uncaged มากกว่าการรักษากรงถ้าพลังงานอุทกพลศาสตร์เป็นผู้รับผิดชอบในการอยู่รอดมากขึ้น ดังนั้นเราขอแนะนำให้รอดของเราลดลงในการควบคุม Uncaged มีสาเหตุมาผึ่งให้แห้งเพิ่มขึ้นสาหร่ายที่ได้รับการล้างและการรบกวนโดยตรงจากสาหร่ายใบ(แส้) ที่หลังคาเป็นปัจจุบัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แต่มีผลต่อของคุณคือการแสดงตนหรือขาดของกรง
มีน้อยผู้รอดชีวิตในการควบคุม uncaged กว่าทั้งในกรงรักษา
( รูปที่ 2B 2 โต๊ะ ) ปัจจัยที่รับผิดชอบในการเสียชีวิตของเพรียงพนักงานรวมถึงความร้อน
ความเครียด , การปล้นสะดม , crowding overgrowth , และผึ่งให้แห้ง ( เนล , 1961 ; ลุบเชนโกและ
Menge , 1978 และ 1979 ; denley อันเดอร์วู้ด raimondi ; ,1988 ) ความเครียดความร้อนไม่ได้
สำคัญในอังกฤษในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ( Leonard , 1999 ; PS petraitis การสังเกต
ส่วนตัว ) ที่เกาะหลัก นักล่าในอังกฤษ nucella ลาพิลลัสไม่ได้มาก
ปราดเปรียวในฤดูใบไม้ผลิ และไม่มีหลักฐานที่ผู้ใหญ่ป้อนให้ใหม่ dogwhelks
ตัดสินเพรียง ( เช่นคอนเนลล์ , 1961 ; แฟร์เวตเทอร์ , 1988 ) หนุ่มมาก ลาพิลลัส ( 1
.มิลลิเมตรความยาวเปลือกหอย ) ได้รับการแสดงเพื่อล่าหอยขนาดใกล้เคียงกับเกาะ
รับสมัคร ( ล่าและ scheibling , 1997 ) แต่เราไม่เคยสังเกต dogwhelks ขนาดเล็กหรือ
หลักฐานของการปล้นสะดม หรือเราไม่ได้สังเกตหรือเข้ม overgrowth ของทหารเกณฑ์ในใด ๆเบียด
แผ่นรับสมัครงานของเรา นอกจากนี้ เราคาดว่าจะรอดมากกว่าแผ่น
ในการควบคุม uncaged แทนที่จะขัง , การรักษาถ้าดัชนีพลังงาน
รับผิดชอบมากขึ้นเพื่อความอยู่รอด ดังนั้นเราขอแนะนำให้บนล่างในการควบคุม uncaged ของเรา
เป็นข้อมูลส่วนที่เพิ่มขึ้น ( ถูกล้าง และการแทรกแซงโดยตรง
สาหร่าย fronds ( คอ ) ที่หลังคาถูกปัจจุบัน