In addition, as shown in Fig. 4 and

In addition, as shown in Fig. 4 and Fig. 5, FSW extract exhibited greater protection for supercoiled DNA than USW; the
extract of USW showed supercoiled DNA of 45.00 ± 2.19%, while a significantly higher (p < 0.05) supercoiled DNA of 57.91 ± 1.62% was noted for the extract of FSW. It was also reported by Singh et al. (2010) and Xiao et al. (2014) that fermented legume extracts showed higher DNA damage protection than unfermented legume extracts due to higher phenolic and isoflavone aglycone contents in the fermented samples. Marazza et al. (2012) reported that the oxidation of DNA was inhibited mainly due to a higher concentration of isoflavone aglycones which contained free phenolic groups in their structures cable of scavenging hydroxyl radicals generated by Fenton’s reaction. Therefore, higher accumulation of phenolic and isoflavone aglycones is thus an indicative of enhanced protection of supercoiled DNA during L. plantarum fermentation. These findings are of great interest because this is the first time that the ability of fermented soy whey using L. plantarum to inhibit the plasmid DNA oxidation has been reported.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากนี้ ดังที่แสดงใน Fig. 4 และ Fig. 5, FSW สารสกัดจัดแสดงป้องกันมากกว่า supercoiled DNA กว่า USW ที่พบว่าสารสกัดของ USW supercoiled DNA ของ 45.00 ± 2.19% ในขณะที่ตัวอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) DNA supercoiled 57.91 ± 1.62% ถูกตั้งข้อสังเกตสำหรับการดึงข้อมูล FSW นอกจากนี้มันยังเป็นรายงานโดยสิงห์ et al. (2010) และเสี่ยว et al. (2014) สารสกัด legume ร้าแสดงให้เห็นว่าดีเอ็นเอสูงเสียหายป้องกันมากกว่า unfermented legume แยกฟีนอสูงและ isoflavone aglycone เนื้อหาตัวอย่างร้า Marazza et al. (2012) รายงานว่า เกิดออกซิเดชันของดีเอ็นเอถูกห้ามเนื่องจากความเข้มข้นสูงของ aglycones isoflavone ที่ประกอบด้วยฟรีฟีนอกลุ่มในสายของโครงสร้างของ scavenging อนุมูลไฮดรอกซิลที่สร้างขึ้น โดยปฏิกิริยา Fenton ของ ส่วนใหญ่ ดังนั้น สะสมสูงของฟีนอและ isoflavone aglycones จึงชี้การป้องกันพิเศษเอ็น supercoiled ระหว่าง L. plantarum หมัก ผลการวิจัยเหล่านี้จะน่าสนใจมากเนื่องจากเป็นครั้งแรกที่มีการรายงานความสามารถของหางนมถั่วเหลืองหมักใช้ L. plantarum ยับยั้งการเกิดออกซิเดชัน plasmid DNA

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากนี้ยังเป็นที่แสดงในรูป และรูปที่ 4 5 สารสกัดจาก FSW แสดงการป้องกันมากขึ้นสำหรับดีเอ็นเอ supercoiled กว่า USW;
สารสกัดจาก USW แสดงให้เห็นว่าดีเอ็นเอของ supercoiled 45.00 ± 2.19% ในขณะที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) supercoiled ดีเอ็นเอ 57.91 ± 1.62% ก็สังเกตเห็นว่าสารสกัดจาก FSW นอกจากนี้ยังถูกรายงานโดยซิงห์และอัล (2010) และเสี่ยว et al, (2014) ที่สกัดจากพืชตระกูลถั่วหมักแสดงให้เห็นว่าการป้องกันการเสียหายของดีเอ็นเอที่สูงกว่าสารสกัดจากพืชตระกูลถั่ว unfermented เนื่องจากการฟีนอลที่สูงขึ้นและเนื้อหา isoflavone aglycone ในตัวอย่างหมัก Marazza et al, (2012) รายงานว่าการเกิดออกซิเดชันของดีเอ็นเอถูกยับยั้งสาเหตุหลักมาจากความเข้มข้นที่สูงขึ้นของ aglycones isoflavone ที่มีกลุ่มฟีนอลฟรีสายโครงสร้างของพวกเขาในการขับสารอนุมูลไฮดรอกที่เกิดจากปฏิกิริยาของเฟนตัน ดังนั้นการสะสมที่สูงขึ้นของฟีนอลและ isoflavone aglycones จึงเป็นตัวบ่งชี้ของการป้องกันที่เพิ่มขึ้นของดีเอ็นเอ supercoiled ระหว่างการหมัก L. plantarum การค้นพบเหล่านี้เป็นที่น่าสนใจมากเพราะเป็นครั้งแรกที่ความสามารถของเวย์ถั่วเหลืองหมักด้วย plantarum ลิตรในการยับยั้งการเกิดออกซิเดชันพลาสมิดดีเอ็นเอที่ได้รับรายงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากนี้ ดังแสดงในรูปที่ 4 และรูปที่ 5 fsw สกัดมีการป้องกันที่มากขึ้นสำหรับ supercoiled ดีเอ็นเอกว่าเป็นต้น ;
จากเป็นต้นพบ supercoiled ดีเอ็นเอ 45.00 ± 2.19 % ในขณะที่สูงกว่า ( P < 0.05 ) supercoiled ดีเอ็นเอของ 57.91 ± 1.62 % เป็นข้อสังเกตสำหรับสารสกัดจาก fsw . มันถูกรายงานโดย Singh et al . ( 2010 ) และเสี่ยว et al .( 2014 ) สารสกัดจากถั่วหมัก พบดีเอ็นเอที่สูงป้องกันความเสียหายกว่า unfermented ถั่วสารสกัดจากฟีนอลสูงและไอโซฟลาโวนไกลโคนเนื้อหาหมักด้วยคน marazza et al .( 2012 ) รายงานว่า การเกิดออกซิเดชันของดีเอ็นเอถูกยับยั้งเนื่องจากความเข้มข้นสูงของไอโซฟลาโวน ซึ่งมีกลุ่ม aglycones ฟรีฟีโนลิกในโครงสร้างสายเคเบิลของหมู่ไฮดรอกซิลที่สร้างโดยการเกิดปฏิกิริยาเฟนตัน . ดังนั้น การสะสมสารไอโซฟลาโวน และ aglycones จึงเป็นแสดงให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้นของ supercoiled ดีเอ็นเอระหว่าง Lกรดการหมัก การค้นพบนี้จะน่าสนใจมากเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ความสามารถของถั่วเหลืองหมักเวย์ใช้ L . plantarum เพื่อยับยั้งปฏิกิริยาออกซิเดชันของพลาสมิดดีเอ็นเอได้รับรายงานว่า