The past decade has witnessed the d

The past decade has witnessed the development of a significant body of research and theory concerning the areas of figurative language use and comprehension. The purpose of the present paper is to examine the broader implications of this research for contemporary cognitive psychology. The results of this examination reveal that cognitive psychology has dealt with figurative language as less important than literal language largely because of an implicit bias towards rationalistic philosophy and because of an unwillingness to deal with issues of ambiguity, novelty, beauty, and context; precisely those issues made salient by current research on figurative language.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทศวรรษผ่านมาเคยเห็นการพัฒนาของร่างกายที่สำคัญของการวิจัยและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่ทำความเข้าใจและใช้ภาษาอุปมา วัตถุประสงค์ของกระดาษปัจจุบันคือการ ตรวจสอบผลกระทบที่กว้างขึ้นของการศึกษาการรับรู้จิตวิทยาร่วมสมัย ผลการสอบนี้แสดงว่า รับรู้จิตวิทยาดำเนินการภาษาอุปมาเป็นสำคัญภาษาอักษรส่วนใหญ่มีความโน้มเอียงที่นัยทางปรัชญา rationalistic และเนื่อง จาก unwillingness การจัดการกับปัญหาความคลุมเครือ นวัตกรรม ความงาม และ บริบท ตรงที่ปัญหาทำเด่นงานวิจัยปัจจุบันภาษาอุปมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทศวรรษที่ผ่านมาได้เห็นการพัฒนาของร่างกายอย่างมีนัยสำคัญของการวิจัยและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่การใช้ภาษาที่เป็นรูปเป็นร่างและความเข้าใจ วัตถุประสงค์ของบทความในปัจจุบันคือการตรวจสอบผลกระทบในวงกว้างของการวิจัยนี้ได้ร่วมสมัยจิตวิทยาองค์ ผลของการตรวจสอบนี้แสดงให้เห็นว่าจิตวิทยาองค์มีการจัดการกับภาษาเป็นรูปเป็นร่างเป็นสิ่งที่สำคัญน้อยกว่าภาษาที่แท้จริงมากเพราะอคติที่มีต่อปรัชญานัยมีเหตุผลและเพราะความไม่เต็มใจที่จะจัดการกับปัญหาความคลุมเครือ, ความแปลกใหม่ความงามและบริบท; ปัญหาเหล​​่านั้นได้อย่างแม่นยำทำให้เด่นโดยการวิจัยในปัจจุบันที่มีภาษาเป็นรูปเป็นร่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทศวรรษที่ผ่านมาได้เห็นพัฒนาการของร่างกายที่สำคัญของการวิจัยและทฤษฎี เกี่ยวกับพื้นที่ของการใช้ภาษาและความรู้สึกความเข้าใจ จุดประสงค์ของกระดาษในปัจจุบัน เพื่อศึกษาผลกระทบของการวิจัยให้กว้างขึ้นประชานจิตวิทยาร่วมสมัยผลของการสอบนี้เปิดเผยว่า จิตวิทยาปัญญา ได้จัดการกับใช้ภาษาเป็นสำคัญน้อยกว่าอักษรภาษาส่วนใหญ่เพราะของนัยคติปรัชญา rationalistic และเพราะความไม่เต็มใจที่จะจัดการกับปัญหาความคลุมเครือ นวัตกรรม ความงาม และบริบท แน่นอนปัญหาเหล่านั้นทำให้เด่น โดยปัจจุบันการวิจัยในการอุปมาอุปไมยทางภาษา