Practical interests arise in how th

Practical interests arise in how the findings of the present study could be addressed
in psychological service. The results generally confirmed the assumption of interrelation
between developmental outcomes and individual’s tendency to cope well with
misfortunate life events. The results indicated that outcomes of core developmental
crises, as found in adults, predicted resilience at both general as well as more refined
level of analysis. In particular, the results provided converging evidence to the findings
from mid 70s on (Bernard 1999; Murphy and Moriatry 1976; Werner 1984) that
confidence, autonomy, and independence accounted for resilience - suggesting that
Erikson’s theory dating back in the 1960s was likely to fit to findings of later resilience
research (Pearce 2011; Zolkoski and Bullock 2012).
The findings indeed have broad implications, going beyond populations experiencing
adversity: when we speak about individual’s ability to cope with adversity, we also
seem to speak about individual’s ability to cope with developmental tasks. At one hand,
Erikson’s model might be too complex and that the same problems might be addressed
with seemingly more parsimonious mechanisms such as self regulation or parental
support (Zolkoski and Bullock 2012). Indeed, these mechanisms were found to play
crucial role in resilience development, but the current attempt goes a step ahead with
framing resilience into the context of basic, normative, universal developmental mechanisms.
These mechanisms are not meant as a replacement for but rather an addition to
protective elements such as self regulation, family conditions, or community support
(Loughran 2011; Pearce 2011; Sternberg 2006; Willoughby et al. 2003; Zolkoski and
Bullock 2012). For these purposes, Erikson’s theory, regardless the fact it is more than
half century old, might offer us a new challenge in resilience research.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สนใจปฏิบัติเกิดขึ้นว่าสามารถส่งผลการวิจัยของการศึกษาปัจจุบันในทางจิตวิทยาบริการ ผลการยืนยันสมมติฐานของสัมพันธ์โดยทั่วไประหว่างผลการพัฒนาและแนวโน้มของแต่ละบุคคลเพื่อรับมือกับเหตุการณ์ชีวิต misfortunate ผลระบุว่า ผลลัพธ์ของหลักพัฒนาวิกฤต เป็นผู้ใหญ่พบใน ทำนายความยืดหยุ่นที่ทั้งทั่วไป ตลอดจนสลวยยิ่งขึ้นระดับของการวิเคราะห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลลัพธ์ให้บรรจบหลักฐานผลการศึกษาจากกลาง 1970 บน (Bernard 1999 เมอร์ฟี่และ Moriatry 1976 Werner 1984) ที่ความมั่นใจ อิสระ และความเป็นอิสระคิดเป็นความยืดหยุ่น - แนะนำที่ทฤษฎีของ Erikson ลช่วยในปี 1960 ได้น่าจะพอดีกับผลการวิจัยของความยืดหยุ่นในภายหลังวิจัย (Pearce 2011 Zolkoski ก Bullock 2012)ผลการศึกษามีนัยกว้าง ไปเหนือประชากรประสบแน่นอนร้าย: เมื่อเราพูดเกี่ยวกับความสามารถของแต่ละบุคคลเพื่อรับมือกับความทุกข์ยาก เรายังดูเหมือนจะ พูดเกี่ยวกับความสามารถของแต่ละบุคคลเพื่อรับมือกับงานพัฒนา ที่หนึ่งแบบจำลองของ Erikson อาจจะซับซ้อนเกินไป และอาจส่งปัญหาเดียวกันมี parsimonious มากขึ้นดูเหมือนว่ากลไก เช่นควบคุมตนเอง หรือผู้ปกครองสนับสนุน (Zolkoski และ Bullock 2012) แน่นอน มีกลไกเหล่านี้พบในการเล่นบทบาทสำคัญในการพัฒนาความยืดหยุ่น แต่ปัจจุบันความพยายามไปก้าวล่วงหน้าด้วยเฟรมมีความยืดหยุ่นเป็นบริบทพื้นฐาน normative สากลพัฒนากลไกการกลไกเหล่านี้จะไม่ใช่แทนแต่แทนที่จะเพิ่มให้องค์ประกอบที่ป้องกัน เช่นควบคุมตนเอง สภาพครอบครัว ชุมชน(Loughran 2011 Pearce 2011 Sternberg 2006 วิ et al. 2003 Zolkoski และBullock 2012) สำหรับวัตถุประสงค์เหล่านี้ ทฤษฎีของ Erikson ไม่เป็นความจริงมากกว่าครึ่งศตวรรษเก่า อาจทำให้เราความท้าทายใหม่ในการวิจัยความยืดหยุ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นในทางปฏิบัติในวิธีการที่ผลการศึกษาครั้งนี้จะได้รับการแก้ไขในการให้บริการทางด้านจิตใจ ผลโดยทั่วไปได้รับการยืนยันข้อสันนิษฐานของความสัมพันธ์ระหว่างผลพัฒนาการและแนวโน้มของแต่ละบุคคลที่จะรับมือได้ดีกับกิจกรรมในชีวิตmisfortunate ผลการวิจัยพบว่าผลของการพัฒนาหลักของวิกฤตที่พบในผู้ใหญ่ที่คาดการณ์ความยืดหยุ่นที่ทั่วไปทั้งเป็นกลั่นมากขึ้นในระดับของการวิเคราะห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลให้หลักฐานมาบรรจบกันที่จะค้นพบจากช่วงกลางยุค 70 ใน (เบอร์นาร์ด 1999; เมอร์ฟี่และ Moriatry 1976; แวร์เนอร์ 1984) ที่ความเชื่อมั่นในความเป็นอิสระและความเป็นอิสระคิดความยืดหยุ่น- บอกว่าทฤษฎีอีริคสันที่ย้อนหลังไปในปี1960 มีแนวโน้มที่จะ พอดีกับผลการวิจัยของความยืดหยุ่นต่อมาการวิจัย(เพียร์ซ 2011; Zolkoski และวัว 2012). ผลการวิจัยจริงมีผลกระทบในวงกว้างจะเกินประชากรประสบความทุกข์ยากเมื่อเราพูดเกี่ยวกับความสามารถของแต่ละบุคคลที่จะรับมือกับความทุกข์ยากเรายังดูเหมือนจะพูดคุยเกี่ยวกับความสามารถของแต่ละบุคคลที่จะรับมือกับงานพัฒนา ในมือข้างหนึ่งรูปแบบอีริคสันอาจจะซับซ้อนเกินไปและปัญหาเดียวกันอาจจะได้รับการแก้ไขด้วยกลไกที่ดูเหมือนจะประหยัดมากขึ้นเช่นการควบคุมตนเองหรือผู้ปกครองฝ่ายสนับสนุน(Zolkoski และวัว 2012) อันที่จริงกลไกเหล่านี้พบว่ามีการเล่นบทบาทสำคัญในการพัฒนาความยืดหยุ่นแต่ความพยายามในปัจจุบันไปขั้นตอนข้างหน้าด้วยกรอบความยืดหยุ่นในบริบทของพื้นฐานกฎเกณฑ์กลไกการพัฒนาสากล. กลไกเหล่านี้ไม่ได้หมายแทน แต่นอกจากนี้ เพื่อให้องค์ประกอบป้องกันเช่นการควบคุมตนเองสภาพครอบครัวหรือการสนับสนุนจากชุมชน(โลห์ 2011; เพียร์ซปี 2011 สเติร์น 2006 วิล et al, 2003;. Zolkoski และวัว2012) เพื่อวัตถุประสงค์เหล่านี้ทฤษฎีอีริคสันโดยไม่คำนึงถึงความเป็นจริงมันเป็นมากกว่าครึ่งศตวรรษเก่าอาจจะให้เราความท้าทายใหม่ในการวิจัยความยืดหยุ่น