the concept of vertical integration

the concept of vertical integration should be expanded to encompass a variety
of arrangements by which the firm can use outsiders (as well as its own business units) to
forge an optimal vertical system for supplying goods, services, and capabilities”. Similarly,
Blair (1983 cited in Fergusson 1993, 25) emphasized that “ownership of functions is not a
prerequisite for successful vertical integration, and that the distinction between integration
through ownership versus integration through voluntary or contractual control is not important
in assessing the benefits that might accrue to customers of the integrated process’s products.
Mahoney (1992, 559) also argued that “the vertical integration strategy may be implemented
by a continuum of governance structures which include spot markets, short-term contracts,
long-term contracts, franchising, joint ventures, and vertical financial ownership (hierarchy)”.
Thus, vertical integration does not always mean vertical financial ownership and at
least part of it can be achieved with different governance structures.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวคิดของการรวมแนวตั้งควรจะขยายไปถึงความหลากหลาย
ของการเตรียมการที่ บริษัท สามารถใช้บุคคลภายนอก (เช่นเดียวกับหน่วยธุรกิจของตัวเอง) ที่จะ
เคลื่อนในแนวตั้งระบบที่ดีที่สุดสำหรับการจัดหาสินค้าบริการและความสามารถ " ในทำนองเดียวกัน
แบลร์ (1983 อ้างถึงในเฟอร์กูสัน 1993, 25) ย้ำว่า "ความเป็นเจ้าของของฟังก์ชั่นไม่ได้เป็น
สิ่งที่จำเป็นสำหรับการรวมแนวตั้งที่ประสบความสำเร็จและที่แตกต่างระหว่างบูรณาการ
ผ่านการเป็นเจ้าของเมื่อเทียบกับบูรณาการผ่านการควบคุมความสมัครใจหรือสัญญาไม่สำคัญ
ในการประเมินผลประโยชน์ที่ อาจจะเกิดขึ้นให้กับลูกค้าของผลิตภัณฑ์กระบวนการบูรณาการของ.
ฮอนี่ย์ (1992, 559) นอกจากนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่า "ยุทธศาสตร์บูรณาการในแนวตั้งอาจจะดำเนินการ
โดยต่อเนื่องของโครงสร้างการกำกับดูแลซึ่งรวมถึงตลาดจุดสัญญาระยะสั้น
สัญญาระยะยาว, แฟรนไชส์, กิจการร่วมค้าและแนวตั้งเป็นเจ้าของทางการเงิน (ลำดับชั้น) ".
ดังนั้นการรวมแนวตั้งไม่ได้หมายความว่าเป็นเจ้าของทางการเงินในแนวตั้งและที่
อย่างน้อยส่วนหนึ่งของมันสามารถทำได้ด้วยโครงสร้างการกำกับดูแลที่แตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดของการรวมแนวตั้งควรขยายให้ครอบคลุมหลากหลายของการเตรียมการโดย
ซึ่งบริษัทสามารถใช้ภายนอก ( รวมทั้งหน่วยธุรกิจของตนเอง )

ปลอมระบบแนวตั้งที่เหมาะสมสำหรับการจัดหาสินค้า บริการ และความสามารถ " โดย
แบลร์ ( 1983 อ้างถึงในเฟอร์กัสสัน 1993 25 ) เน้นว่า " กรรมสิทธิ์ในหน้าที่ไม่ใช่
เบื้องต้นสำหรับการรวมแนวตั้งสําเร็จ และความแตกต่างระหว่างการเป็นเจ้าของและการบูรณาการผ่าน
ผ่านอาสาสมัคร หรือสัญญาควบคุมไม่สําคัญ
ในการประเมินประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นกับลูกค้าของผลิตภัณฑ์กระบวนการบูรณาการ .
มาโฮนี่ ( 1992 , 559 ) ยังถกเถียงกันอยู่ว่า " กลยุทธ์การรวมแนวตั้งอาจจะใช้
โดยความต่อเนื่องของโครงสร้างการบริหาร ซึ่งรวมถึงจุดตลาด สัญญาระยะสั้น
ระยะยาวสัญญาแฟรนไชส์ กิจการร่วมค้า , เป็นเจ้าของและการเงินแนวตั้ง ( Hierarchy ) "
ดังนั้นการรวมแนวตั้งไม่ได้หมายความว่าความเป็นเจ้าของและการเงินในแนวตั้งที่
อย่างน้อยส่วนหนึ่งของมันสามารถเกิดขึ้นได้กับโครงสร้างการบริหารที่แตกต่างกัน