External debt is another important

External debt is another important marker of overall vulnerability. Figure 3 illustrates
the level of total external debt, including both public and private, relative to GDP. Again, a
picture of deleveraging in emerging markets is clear, as is a dramatic increase in external
debt for the advanced countries. Reinhart and Rogoff (2009, 2011) argue that total external
debt is an important indicator because the boundaries between public and private debt can
become blurred in a crisis. External private debt (particularly but not exclusively that of
banks) is one of the forms of “hidden debt” that emerge out of the woodwork in a crisis. Just
as bank balance sheets before the 2007–09 financial crisis did not reflect the true economic
risk these institutions faced, official measures of public debt are typically a significant
understatement of vulnerability.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หนี้ภายนอกเป็นเครื่องหมายสำคัญอื่นของความเสี่ยงโดยรวม รูปที่ 3 แสดงระดับของหนี้ภายนอกทั้งหมด รวมทั้งรัฐและเอกชน สัมพันธ์กับ GDP อีกครั้ง การรูปภาพของ deleveraging ในตลาดเกิดใหม่ความชัดเจน เป็นการเพิ่มขึ้นอย่างมากในภายนอกหนี้ประเทศขั้นสูง Reinhart และ Rogoff (2009, 2011) โต้เถียงที่ภายนอกทั้งหมดหนี้เป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญ เพราะสามารถขอบระหว่างหนี้สาธารณะ และส่วนตัวเป็นเบลอในวิกฤต หนี้ภายนอกส่วนตัว (โดยเฉพาะอย่างยิ่งแต่ไม่เฉพาะที่ของธนาคาร) เป็นหนึ่งในรูปแบบของ "ซ่อนหนี้สิน" ที่เกิดจากแสนอร่อยในวิกฤต เพียงเป็นธนาคารงบดุลก่อนวิกฤตการเงิน 2007 – 09 ไม่สะท้อนความจริงทางเศรษฐกิจสถาบันเหล่านี้ต้องเผชิญกับความเสี่ยง มาตรการอย่างเป็นทางการของหนี้สาธารณะโดยทั่วไปเป็นสำคัญโดดแห่งของช่องโหว่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนี้ต่างประเทศเป็นอีกเครื่องหมายสำคัญของความเสี่ยงโดยรวม รูปที่ 3 แสดง
ระดับของหนี้รวม ทั้งภาครัฐและเอกชน เมื่อเทียบกับ GDP อีกครั้ง ,
รูปของ deleveraging ในตลาดเกิดใหม่ที่ชัดเจน เช่นมีเพิ่มขึ้นอย่างมากในตราสารหนี้ภายนอก
สำหรับประเทศขั้นสูง Reinhart และ โรกอฟ ( 2009 , 2011 ) ยืนยันว่า ทั้งหมดภายนอก
หนี้ที่เป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญ เพราะรอยต่อระหว่างภาครัฐ และเอกชนหนี้
เลอะเลือนในภาวะวิกฤติ หนี้ส่วนบุคคลภายนอก ( โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แต่ไม่เฉพาะของ
ธนาคาร ) เป็นหนึ่งในรูปแบบของ " ซ่อนหนี้ " ที่โผล่ออกมาจากซอกหลืบในภาวะวิกฤติ แค่
เป็นงบดุลธนาคารก่อน 2007 – 09 วิกฤตการณ์ทางการเงินไม่ได้สะท้อน
ทางเศรษฐกิจที่แท้จริงความเสี่ยงสถาบันเหล่านี้ต้องเผชิญมาตรการอย่างเป็นทางการของหนี้สาธารณะมักจะพูดอย่างมีนัยสำคัญ
ของความอ่อนแอ