The activity theory, also known as

The activity theory, also known as the implicit theory of aging, normal theory of aging, and lay theory of aging,[1] proposes that successful aging occurs when older adults stay active and maintain social interactions. It takes the view that the ageing process is delayed and the quality of life is enhanced when old people remain socially active.[2] The activity theory rose in opposing response to the disengagement theory.[3] The activity theory and the disengagement theory were the two major theories that outlined successful aging in the early 1960s.[2] The theory was developed by Robert J. Havighurst in 1961.[1][4] In 1964, Bernice Neugarten asserted that satisfaction in old age depended on active maintenance of personal relationships and endeavors.[3]
The theory assumes that a positive relationship between activity and life satisfaction.[1] One author suggests that activity enables older adults adjust to retirement and is named “the busy ethic”.[5]
The critics of the activity theory state that it overlooks inequalities in health and economics that hinders the ability for older people to engage in such activities.[3] Also, some older adults do not desire to engage in new challenges.[3]
Activity theory reflects the functionalist perspective that the equilibrium that an individual develops in middle age should be maintained in later years.[2] The theory predicts that older adults that face role loss will substitute former roles with other alternatives.[2]
The activity theory is one of three major psychosocial theories which describe how people develop in old age.[6] The other two psychosocial theories are the disengagement theory, with which the activity comes to odds, and the continuity theory which modifies and elaborates upon the activity theory.
Though in recent years the acceptance activity theory has diminished, it is still used as a standard to compare observed activity and life satisfaction patterns.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทฤษฎีกิจกรรมที่เรียกว่าเป็นทฤษฎีนัยของริ้วรอยทฤษฎีปกติของริ้วรอยและวางทฤษฎีของริ้วรอย [1] แนะว่าอายุที่ประสบความสำเร็จจะเกิดขึ้นเมื่อผู้สูงอายุพักการใช้งานและการบำรุงรักษาปฏิสัมพันธ์ทางสังคม จะใช้เวลาในมุมมองที่กระบวนการชราจะล่าช้าและคุณภาพชีวิตจะเพิ่มขึ้นเมื่อมีคนเก่ายังคงใช้งานสังคม[2] ทฤษฎีกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นในการตอบสนองที่ตรงข้ามกับทฤษฎีหลุดพ้น. [3] กิจกรรมทฤษฎีและทฤษฎีหลุดพ้นทั้งสองทฤษฎีที่สำคัญที่ระบุไว้อายุที่ประสบความสำเร็จในช่วงต้นทศวรรษที่ 1960. [2] ทฤษฎีได้รับการพัฒนาโดยโรเบิร์ตเจ Havighurst ในปี 1961. [1] [4] ในปี 1964,bernice neugarten ถูกกล่าวหาว่ามีความพึงพอใจอยู่ในวัยชราขึ้นอยู่กับการบำรุงรักษาที่ใช้งานของความสัมพันธ์ส่วนบุคคลและความพยายาม. [3]
ทฤษฎีสันนิษฐานว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างกิจกรรมและความพึงพอใจในชีวิต. [1] ผู้เขียนได้แสดงให้เห็นอย่างใดอย่างหนึ่งกิจกรรมที่ช่วยให้ผู้สูงอายุปรับตัวเข้ากับการเกษียณอายุและ ชื่อ "จริยธรรมไม่ว่าง". [5]
นักวิจารณ์ของกิจกรรมรัฐทฤษฎีที่ว่ามันสามารถมองเห็นความไม่เท่าเทียมกันในด้านสุขภาพและเศรษฐกิจที่เป็นอุปสรรคต่อความสามารถสำหรับผู้สูงอายุที่จะมีส่วนร่วมในกิจกรรมดังกล่าว. [3] นอกจากนี้ยังมีบางส่วนที่ผู้สูงอายุไม่ได้ต้องการที่จะมีส่วนร่วมในความท้าทายใหม่. [3]
กิจกรรม สะท้อนให้เห็นถึงมุมมองของทฤษฎี functionalist ที่สมดุลว่าบุคคลพัฒนาในวัยกลางคนควรได้รับการรักษาในปีถัดมา[2] ทฤษฎีทำนายว่าผู้สูงอายุที่ต้องเผชิญกับการสูญเสียบทบาทจะแทนบทบาทของอดีตกับทางเลือกอื่น ๆ . [2]
ทฤษฎีกิจกรรมที่เป็นหนึ่งในสามทฤษฎีทางจิตสังคมที่สำคัญที่อธิบายถึงวิธีการพัฒนาคนในวัยชรา. [6] อีกสอง ทฤษฎีทางจิตสังคมเป็นทฤษฎีหลุดพ้นด้วยซึ่งกิจกรรมมาถึงอัตราต่อรองและทฤษฎีความต่อเนื่องที่แก้ไขและ elaborates ตามทฤษฎีกิจกรรม.
แต่ในปีที่ผ่านมากิจกรรมทฤษฎีการยอมรับได้ลดลงก็ยังคงนำมาใช้เป็นมาตรฐานในการเปรียบเทียบกิจกรรมการสังเกตและการใช้ชีวิตรูปแบบความพึงพอใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทฤษฎีกิจกรรม เรียกอีกอย่างว่าทฤษฎีนัยของทฤษฎีการกำหนดอายุ ปกติทฤษฎีการกำหนดอายุ และวางของ, [1] เสนออายุประสบความสำเร็จที่เกิดขึ้นเมื่อผู้ใหญ่เก่าพักใช้งาน และจัดการโต้ตอบสังคม ก็ดูที่ล่าช้ากระบวนการสูงอายุ และเพิ่มคุณภาพชีวิตเมื่อคนเก่ายังคงใช้งานอยู่สังคม[2] กุหลาบทฤษฎีกิจกรรมในฝ่ายตรงข้ามตอบสนองทฤษฎี disengagement[3] ทฤษฎีกิจกรรมและทฤษฎี disengagement มีทฤษฎีสำคัญสองที่ล้อมกรอบอายุประสบความสำเร็จในช่วงปี 1960[2] ทฤษฎีถูกพัฒนาขึ้น โดยโรเบิร์ตเจ Havighurst ใน 1961[1][4] ในปี 1964 Bernice Neugarten คนขึ้นอยู่ที่ ความพึงพอใจในวัยชรากับงานรักษาความสัมพันธ์ส่วนบุคคลและความพยายาม[3]
ทฤษฎีสันนิษฐานที่ความสัมพันธ์ในเชิงบวกระหว่างกิจกรรมและความพึงพอใจในชีวิต[1] เขียนแนะนำว่า กิจกรรมผู้ใหญ่เก่าช่วยปรับการเกษียณอายุ และชื่อ "จริยธรรมไม่ว่าง"[5]
นักวิจารณ์ของรัฐทฤษฎีกิจกรรมให้เห็นความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสุขภาพที่ทำความสามารถสำหรับคนสูงอายุเพื่อการมีส่วนร่วมในกิจกรรมดังกล่าว[3] นอกจากนี้ ผู้ใหญ่บางรุ่นเก่าไม่ต้องเป็นในความท้าทายใหม่[3]
ทฤษฎีกิจกรรมสะท้อนถึงมุมมองผลงานที่สมดุลที่พัฒนาบุคคลในวัยกลางคนควรรักษาในปีภายหลัง[2] ทฤษฎีทำนายว่า ผู้ใหญ่รุ่นเก่าที่หน้าสูญเสียบทบาทจะทดแทนบทบาทเดิมกับทางเลือกอื่น ๆ[2]
ทฤษฎีกิจกรรมเป็นหนึ่งในสามหลัก psychosocial ทฤษฎีที่อธิบายถึงวิธีพัฒนาคนในวัยชรา[6] อื่น ๆ สอง psychosocial ทฤษฎีเป็นทฤษฎี disengagement ซึ่งกิจกรรมมาถึงราคา และทฤษฎีความต่อเนื่องการปรับเปลี่ยน และ elaborates ตามทฤษฎีกิจกรรมจะ
ว่าลดในปีที่ผ่านมา ทฤษฎีกิจกรรมที่ยอมรับได้ลง มันยังคงใช้เป็นมาตรฐานเพื่อเปรียบเทียบการสังเกตกิจกรรมและชีวิตความพึงพอใจรูป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทฤษฎีการทำงานของที่ยังรู้จักกันในชื่อเป็นทฤษฎีได้โดยปริยายที่อายุของทฤษฎีปกติของอายุและนอนทฤษฎีของอายุ[ 1 ]เสนออายุที่ประสบความสำเร็จจะเกิดขึ้นเมื่อผู้ใหญ่รุ่นเก่าเข้าพักใช้งานและรักษาการโต้ตอบทางสังคม จากโรงแรมใช้เวลาเดินดูที่ขั้นตอนอายุที่ล่าช้าและ คุณภาพ ของชีวิตได้รับการพัฒนาให้เหนือกว่าเมื่อคนรุ่นเก่ายังคงทำงานอยู่ในทางด้านสังคม[ 2 ]ที่การทำงานของทฤษฎีก็ลุกขึ้นมาอยู่ในการคัดค้านการที่ปล่อยให้พ้นทฤษฎี.[ 3 ]การทำงานและทฤษฎีที่ปล่อยให้พ้นทฤษฎีเป็นสองหลักทฤษฎีที่กล่าวไว้ประสบความสำเร็จอายุในช่วงต้นปี 1960 s .[ 2 ]ทฤษฎีได้รับการพัฒนาขึ้นโดย Robert havighurst ก.ศป.ในปี 1961 [ 1 ],[ 4 ]ในปี 1964 ,bernice neugarten ยืนยันว่าความพึงพอใจในเก่าอายุใช้งานขึ้นอยู่กับการบำรุงรักษาความสัมพันธ์ส่วนตัวและความพยายาม.[ 3 ]
ทฤษฎีจะถือว่าเป็นบวกความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานและชีวิตความพึงพอใจ.[ 1 ]หนึ่งผู้เขียนขอแนะนำให้ว่ากิจกรรมทำให้เก่าผู้ใหญ่ปรับตัวให้เข้ากับเกษียณอายุและมีชื่อว่า"ที่มีงานยุ่งจริยธรรม".[ 5 ],
ที่นักวิจารณ์ของกิจกรรมทฤษฎีของรัฐที่สามารถมองเห็นความไม่เท่าเทียมกันในด้าน สุขภาพ และด้านเศรษฐศาสตร์ที่ซ่อนเร้นความสามารถสำหรับคนรุ่นเก่าจะเข้าร่วมในกิจกรรมดังกล่าว.[ 3 ],รุ่นเก่าบางรุ่นผู้ใหญ่ไม่มีความประสงค์จะเข้าร่วมในความท้าทายใหม่.[ 3 ]
กิจกรรมทฤษฎีที่สะท้อนถึง functionalist มุมมองที่ได้เข้าสู่จุดสมดุลว่าแต่ละบุคคลพัฒนาในส่วนกลางอายุจะต้องได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดีในหลายปีต่อมา.[ 2 ]ทฤษฎีที่คาดว่าผู้ใหญ่รุ่นเก่าที่สูญเสียบทบาทหน้าจะแทนบทบาทของอดีตพร้อมด้วยทางเลือกอื่นๆ.[ 2 ]
ทฤษฎีกิจกรรมที่เป็นหนึ่งในสามทฤษฎี psychosocial สำคัญที่จะอธิบายว่าคนอื่นพัฒนาในเก่าอายุ.[ 6 ]สองทฤษฎี psychosocial อื่นๆมีทฤษฎีปล่อยให้พ้นที่พร้อมด้วยซึ่งกิจกรรมที่มาพร้อมกับการพนันทฤษฎีและความต่อเนื่องซึ่งปรับเปลี่ยนและ elaborates ทฤษฎีการทำงาน.
แม้ว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมาการทำงานของทฤษฎีการยอมรับที่มีน้อยลงใช้เป็นมาตรฐานเพื่อทำการเปรียบเทียบรูปแบบของกิจกรรมสังเกตเห็นความพึงพอใจและอายุการใช้งานอยู่