The slaughter lineAlong the slaught

The slaughter line
Along the slaughter line, several steps are critical control points
for reducing Salmonella contamination (Fig. 1) such as scalding,
dehairing, polishing, removal of the intestines, removal of the
pluck set and meat inspection procedures (Borch et al., 1996). During
these steps, the carcasses can become contaminated with faeces,
and bacteria can be spread over the same and subsequent
carcasses and also contaminate the slaughter equipment and
environment.
Hald et al. (2003) showed that if scalding water was Salmonella
positive, pluck removal was associated with a higher risk of carcass
contamination. Survival of Salmonella in the scalding tank increases
if the water temperature drops below the recommended
62 C and/or if the amount of organic material is sufficient to protect
the organism against the heat (Sörqvist and Danielsson-Tham,
1990). Continuous monitoring of the temperature of the scalding
water is necessary, although scalding with steam is a good alternative
(Delhalle et al., 2008).
Based on a literature review, Berends et al. (1997) suggested that
5–15% of all carcass contamination occurred during polishing. De
Busser et al. (2011) showed that contamination of the carcasses after
splittingand forced chillingwas related to the contamination level of
the carcass after polishing. Contamination and cross-contamination
can occur easily at this step as carcasses are ‘wringed out’ and the
equipment is difficult to clean, allowing bacteria to establish on
the surface of the brushes and scrapes (Borch et al., 1996). Although
singeing is performed before polishing, adding a second flaming device
after polishing is helpful to avoid that contaminated carcasses
enter the clean part of the slaughterhouse (Delhalle et al., 2008; De
Sadeleer et al., 2008; De Busser et al., 2011).
Between 55 and 90% of all carcass contamination occurs during
evisceration (Berends et al., 1997). Good fasting of the delivered
pigs, correct evisceration techniques and proper training of slaughterhouse
personnel are all effective in diminishing the risk of accidental
cutting through the intestines. Further application of a
mechanized bung cutter in connection with enclosing the anus
and rectum in a plastic bag (Alban and Stärk, 2005) should prevent
leaking of faeces from the rectum.
Childers and Keahey (1977) showed that carcass contamination
could be reduced by 50% when the eviscerating operative wore
plastic gloves and sanitized the knife in 82 C water between carcasses.
However, De Sadeleer et al. (2008) showed that the temperature
of the water used for cleaning the evisceration knives and the
bung cutter varied over 10 slaughterhouses from 47 C to 81 C (EC
No. 853/2004).4 The knives were not cleaned between every carcass,
but were held for 1 s in hot water every third or fourth carcass. In the
worst case, this was done only when the intestines were accidentally
opened. This limited cleaning frequency is probably a consequence
of slaughter line speed (between 285 and 550 pigs per hour).
The carcass splitter (Swanenburg et al., 2001c; Bertrand et al.,
2010; Smid et al., 2012) as well as the hands of slaughterhouse personnel
(Bertrand et al., 2010; Duggan et al., 2010) and meat inspectors
(Vieira-Pinto et al., 2006) can also cause cross-contamination
of carcasses. Cleaning and disinfection of the splitter machine several
times a day was shown to be beneficial in reducing Salmonella
contamination (Delhalle et al., 2008).
As demonstrated by De Busser et al. (2011), no relationship
could be established between outer (carcass) contamination and

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฆ่าสาย
พร้อมสายฆ่าหลายขั้นตอนที่เป็นจุดวิกฤตที่ต้องควบคุม
ในการลดการปนเปื้อนเชื้อ Salmonella (รูปที่ 1). เช่นลวก,
dehairing, ขัด, การกำจัดของลำไส้, การกำจัดของ
ความกล้าหาญตั้งและวิธีการตรวจสอบเนื้อ (Borch et al, , 1996) ในระหว่าง
ขั้นตอนเหล่านี้ซากจะกลายเป็นที่ปนเปื้อนกับอุจจาระ
และแบคทีเรียสามารถแพร่กระจายในช่วงเดียวกันและต่อมา
ซากปนเปื้อนและอุปกรณ์การฆ่าและ
สภาพแวดล้อม.
Hald et al, (2003) แสดงให้เห็นว่าถ้าน้ำลวก Salmonella เป็น
บวกลบความกล้าหาญมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่สูงขึ้นของซาก
ปนเปื้อน การอยู่รอดของเชื้อ Salmonella ในถังลวกเพิ่มขึ้น
ถ้าอุณหภูมิของน้ำลดลงต่ำกว่าที่แนะนำ
62 องศาเซลเซียสและ / หรือถ้าปริมาณของสารอินทรีย์จะเพียงพอที่จะปกป้อง
ชีวิตความร้อน (Sörqvistและ Danielsson-ถ้ำ,
1990) การตรวจสอบอย่างต่อเนื่องของอุณหภูมิลวก
น้ำเป็นสิ่งจำเป็นแม้ว่าลวกด้วยไอน้ำเป็นทางเลือกที่ดี
(Delhalle et al., 2008).
จากการทบทวนวรรณกรรม, et al, Berends (1997) ชี้ให้เห็นว่า
5-15% ของการปนเปื้อนซากทั้งหมดที่เกิดขึ้นในระหว่างการขัด De
Busser et al, (2011) แสดงให้เห็นว่าการปนเปื้อนของซากหลังจาก
chillingwas บังคับ splittingand ที่เกี่ยวข้องกับระดับการปนเปื้อนของ
ซากหลังจากที่ขัด การปนเปื้อนและการปนเปื้อน
ที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างง่ายดายในขั้นตอนนี้จะเป็นซาก 'wringed ออกและ
อุปกรณ์เป็นเรื่องยากในการทำความสะอาดที่ช่วยให้แบคทีเรียที่จะสร้างบน
พื้นผิวของแปรงและ scrapes (Borch et al., 1996) แม้ว่า
singeing จะดำเนินการก่อนที่จะขัดเพิ่มอุปกรณ์เผาที่สอง
หลังจากที่ขัดเป็นประโยชน์ในการหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนที่ซาก
ใส่ส่วนของโรงฆ่าสัตว์สะอาด (Delhalle et al, 2008;. De
Sadeleer et al, 2008;.. De Busser, et al, 2011).
ระหว่าง 55 และ 90% ของการปนเปื้อนซากทั้งหมดเกิดขึ้นระหว่างการ
ชำแหละ (Berends et al., 1997) การอดอาหารที่ดีของการส่ง
สุกรชำแหละเทคนิคที่ถูกต้องและการฝึกอบรมที่เหมาะสมของโรงฆ่าสัตว์
บุคลากรทุกคนมีประสิทธิภาพในการลดลงความเสี่ยงของอุบัติเหตุ
ตัดผ่านลำไส้ การประยุกต์ใช้ต่อไปของการ
ตัดจุกยานยนต์ในการเชื่อมต่อกับการปิดล้อมทวารหนัก
และทวารหนักในถุงพลาสติก (เบลล่าและสตาร์, 2005) ควรป้องกันการ
รั่วไหลของอุจจาระจากทวารหนัก.
Childers และ Keahey (1977) พบว่าการปนเปื้อนซาก
อาจจะลดลงโดย 50 % เมื่อผ่าตัดชำแหละสวม
ถุงมือพลาสติกและสุขอนามัยมีดใน 82? C น้ำระหว่างซาก.
อย่างไรก็ตาม De Sadeleer et al, (2008) พบว่าอุณหภูมิ
ของน้ำที่ใช้สำหรับการทำความสะอาดมีดชำแหละและ
ตัดจุกที่แตกต่างกันกว่า 10 โรงฆ่าสัตว์จาก 47? C ถึง 81? C (EC
ฉบับที่ 853/2004) 0.4 มีดที่ไม่ได้ทำความสะอาดระหว่างซากทุก ,
แต่ถูกจัดขึ้นเป็นเวลา 1 วินาทีในน้ำร้อนทุกซากที่สามหรือสี่ ใน
กรณีที่เลวร้ายนี้ได้ทำเฉพาะเมื่อลำไส้ถูกตั้งใจ
เปิด นี้ความถี่ทำความสะอาด จำกัด อาจเป็นผล
ของความเร็วสายฆ่า (ระหว่าง 285 และ 550 หมูต่อชั่วโมง).
แยกซาก (Swanenburg, et al, 2001c. เบอร์ทรานด์, et al.
2010; Smid et al, 2012.) เช่นเดียวกับ มือของบุคลากรโรงฆ่าสัตว์
(เบอร์ทรานด์, et al, 2010;.. ดักแกน et al, 2010) และผู้ตรวจสอบเนื้อ
(. อิราปินโต-et al, 2006) นอกจากนี้ยังสามารถก่อให้เกิดการปนเปื้อน
ของซาก การทำความสะอาดและฆ่าเชื้อเครื่องแยกหลาย
ครั้งต่อวันก็แสดงให้เห็นว่าจะเป็นประโยชน์ในการลดเชื้อ Salmonella
การปนเปื้อน (Delhalle et al., 2008).
ในฐานะที่เป็นแสดงให้เห็นโดย De Busser et al, (2011), ความสัมพันธ์ที่ไม่
อาจจะสร้างขึ้นระหว่างด้านนอก (ซาก) และการปนเปื้อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฆ่าสาย
ตามฆ่าบรรทัดขั้นตอนหลาย
จุดควบคุมวิกฤตเพื่อลดการปนเปื้อนเชื้อ Salmonella ( รูปที่ 1 ) เช่น การลวก
dehairing , ขัด , การกำจัดของลำไส้ เอาของเก็บ และขั้นตอนการตรวจสอบ
ชุดเนื้อ ( บอร์ช et al . , 1996 ) ระหว่าง
ขั้นตอนเหล่านี้ ซากจะกลายเป็นปนเปื้อนกับอุจจาระ
,และแบคทีเรียที่สามารถแผ่กระจายไปทั่วเหมือนกัน และต่อมา
ซากและปนเปื้อนฆ่าอุปกรณ์และ
.
ฮอลด์ et al . ( 2546 ) พบว่า ถ้าลวกน้ำเชื้อ Salmonella
บวกถอนการสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่สูงขึ้นของการปนเปื้อนซาก

การอยู่รอดของ Salmonella ในถังร้อนเพิ่มขึ้น
ถ้าอุณหภูมิน้ำหยดแนะนำ
ด้านล่าง62  C และ / หรือถ้าปริมาณของวัสดุอินทรีย์จะเพียงพอที่จะปกป้อง
สิ่งมีชีวิตกับความร้อน ( S ö rqvist และ danielsson ถ้ำ
1990 ) การตรวจสอบอย่างต่อเนื่องของอุณหภูมิของน้ำที่ลวก
จำเป็น แม้ว่าการลวกด้วยไอน้ำเป็นทางเลือกที่ดี (
delhalle et al . , 2008 ) .
จากการทบทวนวรรณกรรม berends et al . ( 1997 )
) พบว่า5 – 15 % ทุกซากการปนเปื้อนที่เกิดขึ้นในระหว่างขัด เดอ
บัสเซอร์ et al . ( 2011 ) พบว่า การปนเปื้อนของซากหลังจาก
splittingand บังคับ chillingwas เกี่ยวข้องกับระดับของการปนเปื้อน
ซากหลังขัด การปนเปื้อนและการปนเปื้อนข้าม
สามารถเกิดขึ้นได้อย่างง่ายดายในขั้นตอนนี้เป็นซาก ' wringed ออก ' และ
อุปกรณ์เป็นเรื่องยากที่จะทำความสะอาดช่วยให้แบคทีเรียที่จะสร้างบน
พื้นผิวของแปรงและ scrapes ( บอร์ก et al . , 1996 ) แม้ว่า
singeing จะดําเนินการขัดก่อน เพิ่ม
อุปกรณ์เผาที่สองหลังจากการขัดเป็นประโยชน์เพื่อหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนซาก
เข้าทำความสะอาดส่วนของโรงฆ่าสัตว์ ( delhalle et al . , 2008 ; de
sadeleer et al . , 2008 ; เดอ บัสเซอร์ et al . , 2011 ) .
ระหว่าง 55 และ 90% ของซากการปนเปื้อนเกิดขึ้นในระหว่าง
evisceration ( berends et al . , 1997 ) ดี การอดอาหารของส่ง
หมู ถูกต้อง evisceration เทคนิคและการฝึกอบรมที่เหมาะสมของบุคลากรเป็นโรงฆ่าสัตว์
มีประสิทธิภาพลดลงความเสี่ยงของอุบัติเหตุ
ตัดผ่านลำไส้ โปรแกรมต่อไปของ
ตัดบึงที่มีในการเชื่อมต่อกับการปิดล้อมทวารหนัก
และทวารหนักในถุงพลาสติก ( เบลล่า และเซนต์และ RK , 2005 ) ควรป้องกันการรั่วของอุจจาระจากลำไส้ใหญ่
.
และ Childers keahey ( 1977 ) พบว่าโครงการปนเปื้อน
อาจจะลดลง 50% เมื่อชำแหละผ่าตัดใส่
พลาสติกถุงมือและรองมีดใน 82  C
น้ำระหว่างซาก อย่างไรก็ตาม เดอ sadeleer et al . ( 2551 ) พบว่า อุณหภูมิ
ของน้ำที่ใช้สำหรับทำความสะอาดและตัดอวยวะภายในมีดคัตเตอร์ที่หลากหลายกว่า 10
บึงโรงฆ่าสัตว์จาก 47  C 81  C ( EC
หมายเลข 853 / 2004 ) 4 มีดไม่ทำความสะอาดระหว่างทุกซาก
แต่ถูกจัดขึ้นสำหรับ 1 ในน้ำร้อนทุกสามหรือสี่ซาก ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด
นี้ทำเฉพาะเมื่อลำไส้โดยบังเอิญ
เปิดนี้อาจเป็นผลมาจากความถี่จำกัดทำความสะอาด
ความเร็วสายฆ่า ( ระหว่างจำนวน 550 สุกรต่อชั่วโมง ) .
ซาก Splitter ( swanenburg et al . , 2001c ; เบอร์ทรันด์ et al . ,
2010 smid et al . , 2012 ) เช่นเดียวกับมือของโรงฆ่าสัตว์บุคลากร
( เบอร์ทรานด์ et al . 2010 ; ดักแกน et al . , 2010 ) และเนื้อตัว
( วิเอร่าปิ่นโต et al . , 2006 ) สามารถเกิดการปนเปื้อนข้าม
ของซาก การทำความสะอาดและการแยกเครื่องหลาย
ครั้งวันแสดงจะเป็นประโยชน์ในการลดการปนเปื้อนของเชื้อ Salmonella
( delhalle et al . , 2008 ) .
ดังที่แสดงโดย เดอ บัสเซอร์ et al . ( 2011 ) ไม่มีความสัมพันธ์
อาจจะจัดตั้งขึ้นระหว่างด้านนอก ( ซาก ) การปนเปื้อน และ