Miss Brill's fur is an extension of

Miss Brill's fur is an extension of herself. If we think about it, we can see some striking parallels. For example, Miss Brill lives in a "cupboard" of a room. The fur lives in a box. Miss Brill comes alive each Sunday when she goes to the park. This is the only time that the "fur" comes alive as she takes it out weekly when she goes to the park. The fur looks at her with those eyes and asks about why it is here, and what is happening. Miss Brill never asks those questions of her own life, but very well should. The fur is mistaken about its own pride and sense of existence. If we are to extrapolate the idea that it has its own thoughts, then it, too, believes that Sundays are the best day of the week, that it is an essential part of the drama unfolding in the park, that it brings a source of collectivity and unity with its presence. It believes this because Miss Brill believes it. When the young couple deride Miss Brill and her fur, she perceives it to be because of the latter, which is why, when she puts it away, she hears it crying. The fur has become an extension of her, and all of its actions (asking questions, wondering purpose) are what Miss Brill should be doing. This is why it is so important when it cries. Miss Brill should be doing that.

It is interesting to see that an object holds that much meaning in this particular work. It is evident that Miss Brill places much importance on the fur. She seems to dote on it as a child and link her own life to it. In this vein, Mansfield seems to be suggesting that since we give objects a life of their own, perhaps we can extend this out and understand what they can be telling us about ourselves.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นางสาว Brill ขนเป็นส่วนขยายของตัวเอง ถ้าเราคิดว่า เกี่ยวกับเรื่องนี้ เราสามารถเห็น parallels บางโดดเด่น ตัวอย่าง นางสาว Brill อยู่ใน "ตู้" ของห้องพัก ขนสัตว์อยู่ในกล่อง นางสาว Brill ชีวิตแต่ละวันอาทิตย์เมื่อเธอไปที่สวน นี่คือเวลาที่ "ขน" มามีชีวิตเธอนำมันออกรายสัปดาห์เมื่อเธอไปที่สวน ขนสัตว์ดู ด้วยตาคู่นั้นที่เธอ และถามเกี่ยวกับทำไมมันอยู่ที่นี่ และสิ่งที่เกิดขึ้น นางสาว Brill ไม่เคยถามคำถามของชีวิตของเธอเอง ได้ดี ควร ขนสัตว์เป็นดาวตามปกติเกี่ยวกับความภาคภูมิใจและความรู้สึกของการดำรงอยู่ของตัวเอง ถ้าเราคิดว่า มันมีความคิดของตนเอง แล้ว เกินไป เชื่อว่า วันอาทิตย์เป็นวันสุดสัปดาห์ ที่จะเป็นส่วนสำคัญของละครแฉในสวน extrapolate นำแหล่ง collectivity และความสามัคคีกับสถานะของตน มันเชื่อว่านี้เนื่องจากนางสาว Brill เชื่อ เมื่อสองหนุ่ม deride นางสาว Brill และขนของเธอ เธอละเว้นให้ได้เนื่องจากหลัง ซึ่งเป็นเหตุ เมื่อเธอใส่มันไป เธอได้ยินก็ร้องไห้ ขนสัตว์ที่เป็น นามสกุลของเธอ และดำเนินการทั้งหมด (ถามคำถาม สงสัยว่า วัตถุประสงค์) นางสาว Brill ควรจะทำอะไร นี่คือเหตุผลที่มันเป็นสิ่งสำคัญเมื่อนั้นทุกคนได้ยิน นางสาว Brill ควรจะทำเป็นที่น่าสนใจเพื่อดูว่า วัตถุมีความหมายมากซึ่งในงานนี้โดยเฉพาะ จะเห็นได้ชัดว่า นางสาว Brill สถานสำคัญมากในการขน เธอดูเหมือนตะเกียงเป็นจะเป็นเด็ก และเชื่อมโยงชีวิตของเธอเอง ในหลอดเลือดดำนี้ Mansfield น่าจะ แนะนำว่า เนื่องจากเราให้วัตถุชีวิตของตนเอง บางทีเราสามารถขยายนี้ออก และเข้าใจว่าพวกเขาสามารถจะบอกเราเกี่ยวกับตนเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขนนางสาวสุดยอดคือการขยายตัวของตัวเอง ถ้าเราคิดเกี่ยวกับมันเราสามารถมองเห็นแนวที่โดดเด่นบาง ยกตัวอย่างเช่นนางสาวสุดยอดอาศัยอยู่ใน "ตู้" ของห้อง ชีวิตที่ทำจากขนสัตว์ในกล่อง นางสาวสุดยอดมามีชีวิตอยู่ทุกวันอาทิตย์เมื่อเธอไปที่สวนสาธารณะ ครั้งนี้เป็นครั้งเดียวที่ "ขน" มามีชีวิตอยู่ในขณะที่เธอใช้เวลาออกทุกสัปดาห์เมื่อเธอไปที่สวนสาธารณะ ขนมีลักษณะที่เธอด้วยสายตาเหล่านั้นและถามเกี่ยวกับสาเหตุที่อยู่ที่นี่และสิ่งที่เกิดขึ้น นางสาวสุดยอดไม่เคยถามคำถามเหล่านั้นของชีวิตของเธอเอง แต่ควรเป็นอย่างดี ขนจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับความภาคภูมิใจของตัวเองและความรู้สึกของการดำรงอยู่ ถ้าเราจะคาดการณ์ความคิดที่ว่ามันมีความคิดของตัวเองแล้วมันเกินไปเชื่อว่าวันอาทิตย์เป็นวันที่ดีที่สุดของสัปดาห์ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของละครแฉในสวนสาธารณะที่จะนำแหล่งที่มาของ collectivity และความสามัคคีที่มีการแสดงตน เพราะเชื่อนี้เพราะนางสาวเชื่อว่ามันสุดยอด เมื่อหนุ่มสาวทั้งสองหัวเราะเยาะนางสาวสุดยอดและขนสัตว์ของเธอเธอรับรู้ว่ามันจะเป็นเพราะหลังซึ่งเป็นเหตุผลที่เมื่อเธอทำให้มันออกไปเธอได้ยินมันร้องไห้ ขนได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเธอและทุกการกระทำของตน (ถามคำถามวัตถุประสงค์สงสัย) เป็นสิ่งสุดยอดนางสาวควรจะทำ นี่คือเหตุผลที่มันเป็นสิ่งสำคัญดังนั้นเมื่อมันร้อง สุดยอดนางสาวควรจะทำอย่างนั้น. เป็นที่น่าสนใจที่จะเห็นว่าวัตถุที่ถือได้ว่ามีความหมายมากในการทำงานนี้โดยเฉพาะ จะเห็นว่านางสาวสุดยอดความสำคัญมากในการที่ทำจากขนสัตว์ เธอดูเหมือนจะหลงใหลได้ปลื้มกับมันเป็นเด็กและเชื่อมโยงชีวิตของเธอเองกับมัน ในหลอดเลือดดำนี้แมนส์ฟิลด์ดูเหมือนว่าจะบอกว่าตั้งแต่ที่เราให้วัตถุที่ชีวิตของพวกเขาเองบางทีเราสามารถขยายนี้ออกและเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาสามารถบอกเราเกี่ยวกับตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คิดถึงสุดยอดขนเป็นส่วนขยายของตัวเธอเอง ถ้าเราคิดว่า เราสามารถเห็นบางส่วนที่โดดเด่น เส้นขนาน ตัวอย่างเช่น คุณสุดยอดในชีวิต " ตู้ " ของห้อง ขนที่อยู่ในกล่อง คิดถึงสุดยอดมามีชีวิตอยู่ในแต่ละอาทิตย์ เมื่อเธอไปที่สวนสาธารณะ นี่เป็นครั้งแรกที่ " ขน " มามีชีวิตอยู่ตามที่เธอใช้เวลาออกรายสัปดาห์ เมื่อเธอไปที่สวนสาธารณะขน มองเธอด้วยสายตาแบบนั้น และถามว่าทำไมมันอยู่ที่นี่ และสิ่งที่เกิดขึ้น คิดถึงสุดยอดไม่เคยขอให้ผู้ถามชีวิตของเธอเอง แต่ ดี ควร ขนเข้าใจผิดเรื่องศักดิ์ศรีของตัวเองและความรู้สึกของการมีชีวิตอยู่ ถ้าเราจะคาดการณ์ว่ามีความคิดของมันเอง แล้วมันก็เชื่อว่า วันอาทิตย์จะเป็นวันที่ดีที่สุดของสัปดาห์มันเป็นส่วนหนึ่งของละคร แฉในสวนสาธารณะ ที่ทำให้แหล่งที่มาของกลุ่มและความสามัคคีกับการปรากฏตัวของมัน มันเชื่อเรื่องนี้เพราะคิดถึงสุดยอด เชื่อ เมื่อสองหนุ่มหัวเราะเยาะคุณ สุดยอดและขนของเธอ เธอเข้าใจว่ามันเป็นเพราะอย่างหลัง ซึ่งเป็นเหตุ เมื่อเธอใส่มันทันที เธอได้ยินมันร้อง ขนได้กลายเป็นส่วนขยายของเธอและทั้งหมดของการกระทำ ( ถามว่าจุดประสงค์ ) เป็นสิ่งที่พลาดสุดยอด ควรจะทำ นี่คือเหตุผลที่มันเป็นสิ่งสำคัญดังนั้นเมื่อมันร้องไห้ คิดถึงสุดยอดควรทำแบบนั้น

เป็นที่น่าสนใจเพื่อดูว่าวัตถุ มีความหมายมากในงานนี้โดยเฉพาะ มันเห็นได้ชัดว่าคุณสุดยอดให้ความสำคัญกับขน เธอดูเหมือนจะหลงใหลมันเป็นเด็กและเชื่อมโยงชีวิตของเธอเองครับในหลอดเลือดดำนี้ แมนส์ฟิลด์ ดูเหมือนจะบอกว่าตั้งแต่เราให้วัตถุ ชีวิตของพวกเขาเอง , บางทีเราสามารถขยายนี้ออก และเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาสามารถบอกเราเกี่ยวกับตัวเอง .