The influence which Aristotle's mor

The influence which Aristotle's moral and political theories
have had in later ages has followed a tortuous path determined
largely by the fact that Aristotle's cautious discrimination of
the practical sciences from the arts and the theoretic sciences is
rarely part of the influence he exercises, but instead some of the
broad analogies-criticized by Aristotle in the doctrines of Socrates
and Plato-by which doing is reduced to knowing and both
are identified with making, have controlled the interpretation
of Aristotle's doctrines. The influence of the Aristotelian ethics
has been limited largely to the repetition in uncongenial contexts,
usually traceable to Platonic sources, of his wise sayings
concerning the virtues, choice, deliberation, free-will, friendship,
prudence, wisdom, pleasure, happiness. Much of the language
in which ethics and moral problems are discussed still
bears an Aristotelian impress, but the particularity which his
constant insistence on choice and the efficient causes of action
brought to his words has been lost in the generality which has
come into ethics by emphasis on forms, actions, and ends. During
the Christian Middle Ages the ethics of Aristotle was introduced
into a moral theory built on eternal goods and divine
love which were often described in terms borrowed from Plato.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อิทธิพลซึ่งอริสโตเติลของทางศีลธรรม และการเมืองทฤษฎีมีในยุคหลังมีตามเส้นเงี้ยวที่กำหนดเป็นความจริงที่ว่า อริสโตเติลของระมัดระวังเลือกปฏิบัติของศาสตร์ปฏิบัติจากศิลปะและวิทยาศาสตร์ theoreticส่วนหนึ่งไม่ค่อยมีอิทธิพลที่เขาออกกำลังกาย แทนแต่บางกว้าง analogies-วิจารณ์อาริสโตเติลในหลักคำสอนของโสกราตีสเพลโตและ - โดยทำการลดการรู้ทั้งสองกำหนดทำ มีควบคุมการตีความของที่อยู่ของอาริสโตเติล อิทธิพลของจริยธรรม Aristotelianถูกจำกัดส่วนใหญ่จะซ้ำในบริบท uncongenialมักจะบังคับให้ Platonic แหล่ง คำพูดของเขาฉลาดเกี่ยวกับคุณธรรม ทางเลือก สุขุม จะฟรี มิตรภาพความรอบคอบ ปัญญา ความสุข ความสุข มากภาษาในปัญหาทางศีลธรรมและจริยธรรมที่จะกล่าวถึงยังหมีมีใจ Aristotelian แต่การ particularity ที่เขาinsistence คงที่เลือกและทำให้ประสิทธิภาพของการดำเนินการถึงคำพูดของเขาได้หายไปใน generality ซึ่งมีมาจริยธรรม โดยเน้นรูปแบบ การกระทำ และสิ้นสุด ในระหว่างการยุคกลางคริสต์จริยธรรมของอาริสโตเติลได้นำเป็นทฤษฎีคุณธรรมเน้นสินค้านิรันดร์ และพระความรักที่มักจะถูกอธิบายในแง่ที่ยืมมาจากเพลโต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อิทธิพลซึ่งทฤษฎีทางศีลธรรมและทางการเมืองของอริสโตเติลที่มีในทุกเพศทุกวัยในภายหลังได้ตามเส้นทางที่คดเคี้ยวกำหนดโดยส่วนใหญ่ความจริงที่ว่าเลือกปฏิบัติระมัดระวังของอริสโตเติลของวิทยาศาสตร์ในทางปฏิบัติจากศิลปะและวิทยาศาสตร์ทฤษฎีคือไม่ค่อยเป็นส่วนหนึ่งของอิทธิพลที่เขาออกกำลังกายแต่แทนที่จะบาง ของกว้างอุปมาวิพากษ์วิจารณ์โดยอริสโตเติลในหลักคำสอนของโสกราตีสและเพลโตโดยที่ทำจะลดลงไปรู้และทั้งสองจะมีการระบุด้วยทำให้มีการควบคุมการตีความคำสอนของอริสโตเติล อิทธิพลของจริยธรรมอริสโตเติ้ได้รับส่วนใหญ่จะ จำกัด การทำซ้ำในบริบทที่ไม่สบาย, มักจะตรวจสอบย้อนกลับถึงแหล่งที่มาอย่างสงบของคำพูดของเขาที่ชาญฉลาดเกี่ยวกับคุณธรรมทางเลือก, การตรึกตรองฟรีจะมิตรภาพรอบคอบภูมิปัญญาความสุขความสุข มากของภาษาซึ่งจริยธรรมและปัญหาทางศีลธรรมที่จะกล่าวถึงยังคงหมีประทับใจอริสโตเติ้แต่พิลึกที่เขาเรียกร้องอย่างต่อเนื่องในการเลือกและสาเหตุที่มีประสิทธิภาพของการดำเนินการที่นำคำพูดของเขาได้รับหายไปในทั่วไปที่มีเข้ามาในจริยธรรมโดยเน้นในรูปแบบการกระทำและปลาย ในช่วงคริสต์ยุคกลางจริยธรรมของอริสโตเติลได้รับการแนะนำเป็นทฤษฎีทางศีลธรรมที่สร้างขึ้นบนสินค้านิรันดร์ของพระเจ้าและความรักที่ได้รับมักจะอธิบายในแง่ที่ยืมมาจากเพลโต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อิทธิพลซึ่งอริสโตเติลเป็นทฤษฎีและจริยธรรมทางการเมืองได้ในวัยต่อมาได้

ตามเส้นทางคดเคี้ยว กำหนดโดยส่วนใหญ่ที่อริสโตเติล ระมัดระวังการเลือกปฏิบัติ
ปฏิบัติวิทยาศาสตร์จากศิลปะและวิทยาศาสตร์เป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎี
ไม่ค่อยมีอิทธิพลเขาออกกำลังกาย แต่บางส่วนของ
กว้างใช้วิจารณ์โดยอริสโตเติล ในหลักของโสเครติส
เพลโตและที่ทำจะลดลง รู้และทั้ง
จะระบุด้วยทำให้มีการควบคุมการตีความคำสอนของอริสโตเติลคือ
. อิทธิพลของอริสโตเติลจริยธรรม
ได้รับการ จำกัด ส่วนใหญ่จะซ้ำในบริบทนค็อนจีน
มักจะสูง , แหล่งบริสุทธิ์ เขาฉลาดคำพูด
เกี่ยวกับคุณธรรม ทางเลือก พิจารณา ฟรีจะ , มิตรภาพ ,
ความรอบคอบ ภูมิปัญญาความสุข , ความสุข มากของภาษาซึ่งในจริยธรรมและปัญหาจริยธรรม

หมีเป็นอริสโตเติลกล่าวถึง ยังประทับใจ แต่พิลึกที่เขา
คงยืนกรานทางเลือกและสาเหตุที่มีประสิทธิภาพของการกระทำ
นำคำพูดของเขาได้หายไปในสภาพทั่วไปซึ่งมี
เข้ามาจริยธรรมโดยเน้นรูปแบบ การกระทำ และสิ้นสุด ระหว่าง
คริสเตียนในยุคกลาง จริยธรรมของอริสโตเติลได้รู้จัก
เป็นจริยธรรมทฤษฎีที่สร้างขึ้นบนสินค้านิรันดร์และศักดิ์สิทธิ์
ความรัก ซึ่งมักจะถูกอธิบายในแง่ที่ยืมมาจากเพลโต