Occupational stress is a significan

Occupational stress is a significant problem throughout the
modern world and a concern for many organizations (Flaxman &
Bond, 2010). But it does not affect in the same manner the numerous
existing occupations. Several studies have revealed that human
services occupations, including teaching and health-care providing,
are prone to high stress levels (Bermejo-Toro & Prieto-Ursúa, 2010;
Camuñas et al., 2006; Gaspar, Jesus, & Cruz, 2011; Lens & Jesus, 1999;
Lim, Bogossian, & Ahern, 2010; Moya-Albiol, Serrano, & Salvador,
2010; Pacheco & Jesus, 2009; Skaalvik & Skaalvik, 2011). Occupational
stress has implications in terms of its negative consequences for
individuals (Mark & Smith, 2012; Merín, Cano, & Miguel-Tobal, 1995)
and subsequently for organizations and societies in which they are
embedded (Edwards & Burnard, 2003). Thus, it is preferable to
prevent it (Moreno & Peñacoba, 1995).
One way to prevent and surpass its negative consequences is to
design and implement stress management interventions targeting
different levels, including person-focused interventions (Minguez,
1995; Semmer, 2010).
In another review of the occupational stress management
programs (Jesus, 1996), it was found that previous programs had
some limitations, such as their focus on using only one kind of
intervention, such as relaxation techniques (e.g., Bamford, Grange, &
Jones, 1990), mindfulness strategies (e.g., Kabat-Zinn, 1982) or
coping strategies (e.g., Esteve & Fracchia, 1986).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาชีพที่มีความเครียดเป็นปัญหาสำคัญตลอดการโลกสมัยใหม่และความกังวลในหลายองค์กร (Flaxman &ตราสารหนี้ 2010) แต่ไม่มีผลในลักษณะเดียวกันนี้มากมายอาชีพที่มีอยู่ หลายการศึกษาได้เปิดเผยบุคคลที่อาชีพบริการ รวมทั้งสอนและให้การดูแลสุขภาพมีแนวโน้มระดับความเครียดสูง (Bermejo-พิพิธและใน Ursúa, 2010Camuñas และ al., 2006 Gaspar พระเยซู & ครู ซ 2011 เลนส์และพระเยซู 1999ริม Bogossian, & อาหาร 2010 Albiol Moya, Serrano และซัลวา ดอร์2010 ปาเชโกและพระเยซู 2009 Skaalvik & Skaalvik, 2011) อาชีวความเครียดมีผลกระทบในแง่ของผลกระทบของค่าลบสำหรับบุคคล (ทำเครื่องหมาย & Smith, 2012 Merín, Cano, & Miguel Tobal, 1995)และในเวลาต่อมา สำหรับองค์กรและสังคมซึ่งจะฝังตัว (เอ็ดเวิร์ด & Burnard, 2003) ดังนั้น จึงกว่าจะป้องกันไม่ให้มัน (Moreno และ Peñacoba, 1995)วิธีหนึ่งที่จะป้องกัน และเกินค่าลบผลที่เกิดขึ้นคือการออกแบบ และดำเนินการแทรกแซงจัดการความเครียดการกำหนดเป้าหมายระดับต่าง ๆ รวมถึงบุคคลที่มุ่งเน้นงานวิจัย (Minguez1995 Semmer, 2010)ในของการบริหารความเครียดอาชีพอื่นโปรแกรม (พระเยซู 1996), พบว่า มีโปรแกรมก่อนหน้านี้ข้อจำกัดบางประการ เช่นการเน้นโดยใช้เพียงหนึ่งชนิดของแทรกแซง เช่นเทคนิคการผ่อนคลาย (Bamford โรง เช่น และโจนส์ 1990) สติกลยุทธ์ (เช่น Kabat-Zinn, 1982) หรือฝรั่ง (เช่น Esteve & Fracchia, 1986)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาชีวความเครียดเป็นปัญหาสำคัญทั่ว
โลกสมัยใหม่และความกังวลสำหรับหลายองค์กร (Flaxman &
Bond 2010) แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อในลักษณะเดียวกันจำนวนมาก
ประกอบอาชีพที่มีอยู่ งานวิจัยหลายชิ้นแสดงให้เห็นว่ามนุษย์
ประกอบอาชีพบริการรวมทั้งการเรียนการสอนและการดูแลสุขภาพให้,
มีแนวโน้มที่จะมีระดับความเครียดสูง (Bermejo-Toro อุปกรณ์ฆี Ursua 2010;
. Camuñas et al, 2006; Gaspar พระเยซูและครูซ, 2011; เลนส์และพระเยซู, 1999;
ลิม Bogossian และเฮิร์น, 2010; โมย่าอู, Serrano และซัลวาดอ
2010; ปาเชโกและพระเยซู 2009; Skaalvik & Skaalvik 2011) อาชีว
ความเครียดมีผลกระทบในแง่ของผลกระทบเชิงลบสำหรับ
บุคคล (Mark & สมิ ธ , 2012; Měřín, คาโนและมิเกล-Tobal, 1995)
และต่อมาสำหรับองค์กรและสังคมที่พวกเขาได้รับการ
ฝังตัว (Edwards & Burnard 2003) ดังนั้นจึงเป็นที่นิยมในการ
ป้องกันไม่ให้มัน (โมเรโนและ Penacoba, 1995).
วิธีหนึ่งที่จะป้องกันและเกินผลกระทบเชิงลบของมันคือการ
ออกแบบและดำเนินการแทรกแซงการจัดการกับความเครียดการกำหนดเป้าหมาย
ในระดับที่แตกต่างกันรวมทั้งการแทรกแซงของบุคคลที่มุ่งเน้น (Minguez,
1995; Semmer 2010 ).
ในการทบทวนอีกอย่างหนึ่งของการจัดการกับความเครียดอาชีพ
โปรแกรม (พระเยซู, 1996) พบว่าโปรแกรมที่ก่อนหน้านี้มี
ข้อ จำกัด บางอย่างเช่นโฟกัสของพวกเขาเกี่ยวกับการใช้เพียงหนึ่งชนิดของ
การแทรกแซงเช่นเทคนิคการผ่อนคลาย (เช่น Bamford, ไร่นา และ
โจนส์, 1990) กลยุทธ์สติ (เช่น Kabat-Zinn, 1982) หรือ
กลวิธีการเผชิญปัญหา (เช่น Esteve & Fracchia, 1986)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความเครียดเป็นปัญหาสําคัญตลอด
โลกสมัยใหม่และกังวลสำหรับหลายองค์กร ( แฟล็กส์เมิ่น&
พันธบัตร , 2010 ) แต่มันไม่ส่งผลในลักษณะเดียวกันหลาย
อาชีพที่มีอยู่ หลายการศึกษา พบว่า อาชีพ
บริการมนุษย์ รวมทั้งการสอน และการดูแลสุขภาพให้
มักจะระดับความเครียดสูง ( Bermejo Toro &ี้ ปรีเ ต Urs ú , 2010 ;
camu 15 เป็น et al . , 2006 ; แกสเปอร์ , พระเยซู , & Cruz , 2011 ; เลนส์&พระเยซู , 1999 ;
ลิม bogossian & Ahern , 2010 ; โมยา albiol เซอราโน & Salvador ,
2010 ; ปาเชโก้&พระเยซู , 2009 ; skaalvik & skaalvik , 2011 ) ความเครียด
มีผลกระทบในแง่ของผลกระทบเชิงลบของมัน
บุคคล ( มาร์ค & สมิธ , 2012 ; Mer í n CANO & , มิเกล tobal , 1995 )
และต่อมาเพื่อองค์กรและสังคมที่พวกเขา
ฝังตัว ( เอ็ดเวิร์ด& burnard , 2003 ) ดังนั้นจะดีกว่าที่จะ
ป้องกัน ( โมเรโน& PE 15 acoba , 1995 ) .
วิธีหนึ่งที่จะป้องกันและเกินผลลบของมันคือ
ออกแบบและสร้างการจัดการความเครียดโดยเป้าหมาย
ระดับที่แตกต่างกันรวมทั้งคนที่เน้นการแทรกแซง ( minguez
semmer , 1995 ;
, 2010 )ในอีกรีวิวของอาชีพการจัดการความเครียด
โปรแกรม ( พระเยซู , 2539 ) พบว่าโปรแกรมที่ก่อนหน้านี้มี
ข้อจำกัด เช่น โฟกัสของพวกเขาในการใช้
แทรกแซงชนิดเดียวเท่านั้น เช่น เทคนิคการผ่อนคลาย เช่น แบมฟอร์ด , Grange , &
โจนส์ , 1990 ) , กลยุทธ์สติ ( เช่น คาบัต ซิน , 1982 ) หรือ
กลวิธีการเผชิญปัญหา ( เช่น esteve & fracchia , 1986 )