Once upon a time, there were four p

Once upon a time, there were four people. They were named Everybody, Somebody, Anybody, and Nobody. An important job had to be done. Everybody was sure that Somebody would do it. Anybody could have done it, but Nobody did it. Somebody got angry about that, because it was Everybody's job. Everybody thought Anybody could do it and that Somebody would do it. It ended up, however, that Everybody blamed Somebody when Nobody did what Anybody could have done!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กาลครั้งหนึ่ง มีสี่คน พวกเขามีชื่อทุกคน ใครสักคน ใคร และไม่มีใคร งานสำคัญจะทำได้ ทุกคนไม่แน่ใจว่า ใครจะทำ ใครสามารถทำได้ แต่ไม่มีใครทำได้ มีใครสักคนโกรธว่า เนื่องจากมันเป็นงานของทุกคน ทุกคนคิดว่า ใคร ๆ ก็สามารถทำได้ และการที่ ใครจะทำ มันสิ้นสุดขึ้น อย่างไรก็ตาม ที่ทุกคนตำหนิใครบางคนเมื่อไม่มีใครทำอะไรใครไม่ได้ทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กาลครั้งหนึ่งมีสี่คน พวกเขาได้รับการตั้งชื่อทุกคนใครบางคน, ใครและไม่มีใคร งานที่สำคัญที่จะต้องทำ ทุกคนมั่นใจว่ามีใครบางคนจะทำมัน ใครจะได้ทำ แต่ไม่มีใครทำมัน ใครบางคนโกรธเกี่ยวกับว่าเพราะมันเป็นงานของทุกคน ทุกคนคิดว่าใครจะทำมันและใครบางคนที่จะทำมัน มันก็จบลง แต่ที่ทุกคนกล่าวหาว่ามีใครบางคนเมื่อไม่มีใครทำในสิ่งที่ทุกคนจะได้ทำ!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มี 4 คน เขาชื่อ ทุกคน ใคร ใคร ใคร และ มีงานสำคัญที่ต้องทำ ทุกคนว่า มีใครทำมัน ใครก็ทำได้ แต่ไม่มีใครทำ ใครโกรธเรื่องนั้น เพราะว่าทุกคนในงาน ทุกคนคิดว่าใครทำได้แล้วมีใครทำมัน มันสิ้นสุดขึ้น อย่างไรก็ตามทุกคนโทษใครในเมื่อไม่มีใครทําสิ่งที่ !