El Niño and La Niña are changes in

El Niño and La Niña are changes in the winds and ocean currents of the tropical Pacific Ocean that have far-reaching effects on global weather patterns. Together, El Niño and La Niña are extremes that make up a cycle called the El Niño Southern Oscillation (ENSO). An oscillation is a repeated movement or time period. El Niño and La Niña events do not occur in a regular or seasonal pattern; instead, they repeat about every two to seven years and last for a few months.

How El Niño and La Niña Occur

El Niño events occur when the trade winds and equatorial current south of the equator in the Pacific Ocean lessen in intensity. The trade winds, or trades, are strong, steady winds that blow from east to west and drive strong west-flowing ocean currents on either side of the equator. (The trade winds are named for their role in propelling sailing ships carrying cargo to trade around the world.) The equatorial current is a sustained pattern of water flowing westward near the equator. Less dramatic La Niña episodes occur during the opposite conditions, when the tropical winds and currents are unusually strong.

During normal, non–El Niño conditions, the trade winds and equatorial current in the southern Pacific push warm surface water to the west and allow cold water from the deep ocean to rise along the coast of South America. The southeasterly (northwest-blowing) trades south of the equator usually pile a mound of warm water around the islands of Indonesia, and create a zone of cool water that rises called an upwelling off the coasts of Peru and Ecuador.

The cold, nutrient-rich waters of the South American upwelling nourish abundant microscopic plants (phytoplankton) and animals (zooplankton) that provide food for larger sea animals. It is a biologically rich region for fish and land animals, including humans who depend on fish for food. The pool of warm water in the western Pacific creates a warm, rainy climate, and the cold water of the upwelling causes an arid (extremely dry) climate in coastal South America.

Occasionally, for reasons not yet fully understood, the trade winds and southern equatorial current in the south Pacific lessen in strength. Warm water sloshes east toward the central coast of South America and shuts down the South American upwelling. The El Niño phase of an ENSO cycle begins with a dramatic warming of the waters off of South America and a decline of marine (ocean) life.

El Niño and La Niña
El Niño and La Niña

La Niña, the opposite phase of an ENSO cycle, occurs when the southeast trades are particularly strong. La Niña events are marked by a strengthening of the South American upwelling and a good fishing season. La Niña events often, but not always, follow El Niño events.

Discovery of El Niño and La Niña

Peruvian fishermen who depended on the South American upwelling for their livelihoods recognized and named the El Niño phenomenon in the nineteenth century. The fishermen noticed that every few years, the seawater became much warmer and the pattern of ocean currents would change within about a month of Christmas day.

These changes always marked the start of a very poor fishing season. Normally dry areas along the coast would receive abundant rain. As this typically happened close to Christmas, the fishermen dubbed the phenomenon El Niño, Spanish for “the boy child,” after the Christ child. The other half of the ENSO cycle was named La Niña, “the girl child,” much later.

El Niño has been a well-known local occurrence in coastal South America for more than 150 years. However, scientists only began to realize that the strong El Niño events were part of a disruption that effected the entire Pacific Ocean in the late 1960s. The effects of the southern oscillation were first recognized (and named) in the western Pacific by Sir Gilbert Walker in 1923.

Walker was a British scientist who studied the changes in the summer monsoons (rainy seasons) of India. Using meteorological (weather-related) data, he observed that atmospheric pressure (pressure exerted by the air) seesaws back and forth from the Indian Ocean near northern Australia, to the southwestern Pacific near the island of Tahiti.

Walker also noticed that the changes in pressure patterns were related to changes in the weather that affected rainfall, fishing, and agricultural harvests in Southeast Asia and India. In the late 1960s, Jacob Bjerknes, a professor at the University of California, first proposed that the Southern Oscillation and the strong El Niño sea warming were related.

Effects of El Niño and La Niña

The effects of El Niño on the climate of the tropical Pacific are now well known. As the mound of warm water in the western Pacific collapses and spreads eastward, the area of heavy rain above it shifts to the east. Fewer rain clouds form over the Pacific Islands, Australia, and Southeast Asia. Lush, biologically diverse rain forests dry out and become fuel for forest fires. Usually arid islands in the central

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หรั่งและ La Niña เป็นลมและกระแสน้ำทะเลของมหาสมุทรแปซิฟิกที่มีผลกระทบกว้างขวางในรูปแบบสภาพอากาศทั่วโลก กัน หรั่งและ La Niña สุดที่ประกอบขึ้นเป็นวงจรที่เรียกว่าการหรั่งใต้สั่น (ENSO) สั่นที่มีการเคลื่อนไหวซ้ำหรือรอบระยะเวลา หรั่งและ La Niña เหตุการณ์เกิดขึ้นในรูปแบบปกติ หรือตามฤดูกาล แทน พวกเขาทำซ้ำ เกี่ยวกับทุกสองถึงเจ็ดปี และกี่เดือนวิธีหรั่งและ La Niña เกิดขึ้นหรั่งเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อลมค้าและอิเควทอเรียลกินีปัจจุบันทางทิศใต้ของเส้นศูนย์สูตรในมหาสมุทรแปซิฟิกที่ช่วยลดความเข้ม ลมค้า การค้า มีความแข็งแรง มั่นคงลมที่พัดจากตะวันออกไปตะวันตกและไดรฟ์ไหลตกทะเลเหนื่อยทั้งสองข้างของเส้นศูนย์สูตร (ลมค้าตั้งชื่อสำหรับบทบาทของตนในการขับเคลื่อนเรือเรือที่นำสินค้าเพื่อค้าทั่วโลก) ปัจจุบันอิเควทอเรียลกินีคือ รูปแบบยั่งยืนของน้ำที่ไหลไปทางทิศตะวันตกใกล้เส้นศูนย์สูตร น้อยกว่าอย่าง La Niña ตอนเกิดระหว่างเงื่อนไขตรงข้าม เมื่อลมร้อนและกระแสน้ำมีความแข็งแรงผิดปกติในสภาพปกติ – หรั่ง ลมค้าและปัจจุบันอิเควทอเรียลกินีในแปซิฟิกใต้ดันผิวน้ำอุ่นทางตะวันตก และทำให้น้ำจากทะเลลึกจะเพิ่มขึ้นตามแนวชายฝั่งของทวีปอเมริกา (ตะวันตกเฉียงเหนือพัด) ค้า southeasterly ทางตอนใต้ของเส้นศูนย์สูตรมักจะกองเนินน้ำอบอุ่นรอบเกาะของอินโดนีเซีย และสร้างเขตน้ำเย็นที่เพิ่มขึ้นเรียกว่า upwelling การปิดชายฝั่งของประเทศเปรูและเอกวาดอร์ เย็น น้ำ upwelling อเมริกาใต้อุดมด้วยสารอาหารบำรุงพืชด้วยกล้องจุลทรรศน์มากมาย (แพลงก์ตอนพืช) และสัตว์ (แพลงตอนสัตว์) ที่ให้อาหารสำหรับสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ เป็นภูมิภาคอุดมสมบูรณ์ทางชีวภาพสำหรับสัตว์ รวมทั้งมนุษย์ที่พึ่งปลาอาหารปลาและที่ดิน สระน้ำอุ่นในแปซิฟิกตะวันตกสร้างสภาพภูมิอากาศที่อบอุ่น ฝน และน้ำเย็นของ upwelling ที่ทำให้เกิดสภาพอากาศแห้งแล้ง (แห้ง) ในอเมริกาใต้ชายฝั่งทะเลบางครั้ง สำหรับเหตุผลที่ยังไม่ เข้าใจ ลมค้าและใต้อิเควทอเรียลกินีปัจจุบันในภาคใต้แปซิฟิกลดความแข็ง น้ำอุ่น sloshes ตะวันออกสู่ชายฝั่งภาคกลางของทวีปอเมริกาใต้ และปิดระบบ upwelling อเมริกาใต้ ขั้นตอนการหรั่งเป็นวงจร ENSO ขึ้นต้น ด้วยน่าร้อนของน้ำจากอเมริกาใต้และการลดลงของชีวิตทางทะเล (มหาสมุทร) หรั่งและ La Niñaหรั่งและ La Niñaขั้นตอนการข้ามวงจรการ ENSO, la Niña เกิดขึ้นเมื่อการค้าตะวันออกเฉียงใต้มีความแข็งแกร่งโดยเฉพาะอย่างยิ่ง La Niña เหตุการณ์ถูกทำเครื่องหมาย โดยการเสริมสร้าง upwelling อเมริกาใต้และฤดูตกปลาที่ดี La Niña เหตุการณ์มักจะ แต่ไม่ ทำตามเหตุการณ์หรั่งการค้นพบหรั่งและ La Niñaชาวประมงเปรูที่ขึ้นอยู่กับ upwelling อเมริกาใต้สำหรับวิถีชีวิตของพวกเขา รู้จัก และตั้งชื่อปรากฏการณ์หรั่งในศตวรรษ ชาวประมงพบว่า ทุกไม่กี่ปี น้ำทะเลกลายเป็นอุ่นมาก และรูปแบบของกระแสน้ำในมหาสมุทรจะเปลี่ยนภายในเดือนของวันคริสต์มาส เปลี่ยนแปลงเหล่านี้มักจะถูกกำหนดเริ่มต้นของฤดูกาลตกปลาดี พื้นที่ปกติแห้งตามชายฝั่งจะได้รับฝนมากมาย เป็นนี้มักจะเกิดขึ้นใกล้คริสต์มาส ประมงขนานนามปรากฏการณ์หรั่ง ภาษาสเปนสำหรับ "เด็กเด็ก หลังจากพระบุตร อีกครึ่งหนึ่งของรอบ ENSO ชื่อ La Niña "เด็กสาว มากในภายหลังหรั่งรัฐธรรมนูญได้รับการรู้จักท้องถิ่นเกิดขึ้นในอเมริกาใต้ชายฝั่งทะเลกว่า 150 ปี อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์เท่านั้นเริ่มตระหนักว่า กิจกรรมหรั่งแข็งเป็นส่วนหนึ่งของทรัพยที่ผลมหาสมุทรแปซิฟิกทั้งใน ผลของการสั่นที่ภาคใต้ถูกแรกรู้จัก (และชื่อ) ในแปซิฟิกตะวันตกโดย Sir Gilbert Walker ใน 1923 วอล์คเกอร์เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษที่ศึกษาการเปลี่ยนแปลงลมมรสุมฤดูร้อน (ฤดูฝน) ของอินเดีย เขาใช้ข้อมูลอุตุนิยมวิทยา (เกี่ยวกับสภาพอากาศ) สังเกตที่ความดันบรรยากาศ (ความดันนั่นเอง โดยอากาศ) seesaws มาจากมหาสมุทรอินเดียใกล้ออสเตรเลียตอนเหนือ การแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้ใกล้เกาะตาฮิติ วอล์กเกอร์ยังสังเกตเห็นว่า การเปลี่ยนแปลงในรูปแบบความดันเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงในสภาพอากาศที่ฝนตก ตกปลา และเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทางการเกษตรในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอินเดีย ในช่วงปลายทศวรรษ 1960, Bjerknes จาค็อบ อาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แรกเสนอว่า การสั่นทางตอนใต้และแข็งแกร่งหรั่งทะเลร้อนเกี่ยวข้องผลของหรั่งและ La Niña ผลของหรั่งสภาพอากาศของเขตร้อนในแปซิฟิกก็รู้จักกันดี เนินดินของน้ำอุ่นในแปซิฟิกตะวันตกยุบ และกระจายพื้นที่ของฝนข้างทิศ ไอทีตะวันออก น้อยกว่าฟอร์มเมฆฝนผ่านหมู่ เกาะแปซิฟิก ออสเตรเลีย และเอเชียตะวันออกเฉียง ป่าฝนเขียวชอุ่ม ความหลากหลายทางชีวภาพแห้ง และกลายเป็น เชื้อเพลิงสำหรับไฟป่า เกาะมักจะแห้งแล้งในภาคกลาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เอลนีโญและลานีญามีการเปลี่ยนแปลงในลมและกระแสน้ำในมหาสมุทรของมหาสมุทรแปซิฟิกเขตร้อนที่มีผลกระทบกว้างไกลในรูปแบบสภาพอากาศทั่วโลก ร่วมกันเอลนีโญและลานีญามีความสุดขั้วที่ทำให้วัฏจักรขาขึ้นที่เรียกว่าเอลNiñoใต้ความผันผวน (ENSO) สั่นคือการเคลื่อนไหวหรือช่วงเวลาซ้ำแล้วซ้ำอีก เอลนีโญและลานีญาเหตุการณ์ไม่ได้เกิดขึ้นในรูปแบบปกติหรือตามฤดูกาล; แต่พวกเขาทำซ้ำทุก 2-7 ปีและที่ผ่านมาไม่กี่เดือน. วิธีเอลนีโญและลานีญาเกิดขึ้นเอลNiñoเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อลมการค้าและภาคใต้ปัจจุบันเส้นศูนย์สูตรของเส้นศูนย์สูตรในมหาสมุทรแปซิฟิกช่วยลดความรุนแรงใน ลมการค้าหรือธุรกิจการค้ามีความแข็งแรงมั่นคงลมที่พัดมาจากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตกและไดรฟ์ที่แข็งแกร่งทางทิศตะวันตกไหลกระแสน้ำในมหาสมุทรที่ด้านข้างของเส้นศูนย์สูตรอย่างใดอย่างหนึ่ง (ตะเภาเป็นชื่อของบทบาทของตนในการขับเคลื่อนเรือบรรทุกสินค้าเพื่อการค้าทั่วโลก.) เส้นศูนย์สูตรปัจจุบันเป็นรูปแบบยั่งยืนของน้ำไหลไปทางทิศตะวันตกที่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร ละครน้อยลานินญาตอนเกิดขึ้นในระหว่างเงื่อนไขตรงข้ามเมื่อลมเขตร้อนและกระแสมีความแข็งแรงผิดปกติ. ในช่วงปกติเงื่อนไขที่ไม่ใช่เอลนีโญลมค้าและเส้นศูนย์สูตรในปัจจุบันในการผลักดันแปซิฟิกน้ำผิวอบอุ่นทางตอนใต้ไปทางทิศตะวันตกและอนุญาตให้เย็น น้ำจากทะเลลึกที่จะเพิ่มขึ้นตามแนวชายฝั่งของทวีปอเมริกาใต้ ตะวันออกเฉียงใต้ (ทิศตะวันตกเฉียงเหนือพัด) ธุรกิจการค้าใต้ของเส้นศูนย์สูตรมักกองเนินน้ำอุ่นรอบเกาะของอินโดนีเซียและสร้างโซนน้ำเย็นที่เพิ่มขึ้นเรียกว่าเต็มตื่นนอกชายฝั่งของเปรูและเอกวาดอร์. เย็น, สารอาหาร น้ำที่อุดมไปด้วยเต็มตื่นอเมริกาใต้บำรุงพืชที่อุดมสมบูรณ์ด้วยกล้องจุลทรรศน์ (แพลงก์ตอนพืช) และสัตว์ (แพลงก์ตอนสัตว์) ที่ให้อาหารสำหรับสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ มันเป็นพื้นที่ที่อุดมไปด้วยทางชีวภาพสำหรับปลาและที่ดินสัตว์รวมทั้งมนุษย์ที่ขึ้นอยู่กับปลาอาหาร สระว่ายน้ำน้ำอุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกสร้างความอบอุ่นสภาพอากาศที่ฝนตกและน้ำเย็นของท่วมท้นทำให้เกิดแห้งแล้ง (แห้งมาก) สภาพภูมิอากาศในชายฝั่งอเมริกาใต้. เป็นครั้งคราวสำหรับเหตุผลที่ยังไม่เข้าใจอย่างเต็มที่ลมการค้าและภาคใต้ เส้นศูนย์สูตรในปัจจุบันในแปซิฟิกใต้ลดในความแข็งแรง น้ำอุ่น sloshes ตะวันออกทางชายฝั่งตอนกลางของทวีปอเมริกาใต้และปิดลงเต็มตื่นอเมริกาใต้ ขั้นตอนที่เอลนีโญของวงจร ENSO เริ่มต้นด้วยภาวะโลกร้อนอย่างมากของน้ำออกจากอเมริกาใต้และการลดลงของทะเล (มหาสมุทร) ชีวิต. เอลนีโญและลานีญาเอลนีโญและลานีญาLa Niñaเฟสตรงข้ามของวงจร ENSO เกิดขึ้นเมื่อการซื้อขายตะวันออกเฉียงใต้มีความแข็งแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เหตุการณ์ที่เกิดลานีญามีการทำเครื่องหมายโดยการสร้างความเข้มแข็งของท่วมท้นอเมริกาใต้และฤดูการตกปลาที่ดี เหตุการณ์ La Niñaบ่อย แต่ไม่เคยทำตามเหตุการณ์ที่เกิดเอลนีโญ. ค้นพบของเอลนีโญและลานีญาชาวประมงชาวเปรูที่ขึ้นอยู่กับเต็มตื่นอเมริกาใต้สำหรับการดำรงชีวิตของพวกเขาได้รับการยอมรับและตั้งชื่อปรากฏการณ์เอลนีโญในศตวรรษที่สิบเก้า ชาวประมงพบว่าทุกไม่กี่ปีที่ผ่านมาน้ำทะเลกลายเป็นที่อบอุ่นมากและรูปแบบของกระแสน้ำในมหาสมุทรจะเปลี่ยนภายในเดือนของวันคริสมาสต์. การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้มักจะเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูการประมงที่น่าสงสารมาก พื้นที่แห้งปกติตามแนวชายฝั่งจะได้รับฝนตกชุกหนาแน่น เช่นนี้มักจะเกิดขึ้นใกล้กับคริสมาสต์ชาวประมงขนานนามว่าปรากฏการณ์เอลนีโญ, สเปนสำหรับ "เด็กเด็ก" หลังจากที่เด็กคริสต์ อีกครึ่งหนึ่งของวงจร ENSO เป็นชื่อลานินญา "เด็กสาว" มากภายหลัง. เอลนีโญได้รับสิ่งที่เกิดขึ้นในท้องถิ่นรู้จักกันดีในชายฝั่งอเมริกาใต้มานานกว่า 150 ปี แต่นักวิทยาศาสตร์จะเริ่มตระหนักว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่แข็งแกร่งเอลนีโญเป็นส่วนหนึ่งของการหยุดชะงักที่ได้รับผลกระทบทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 ผลกระทบจากความผันผวนทางภาคใต้ได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรก (และชื่อ) ในแปซิฟิกตะวันตกโดยเซอร์กิลเบิร์วอล์คเกอร์ในปี 1923 วอล์คเกอร์เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษที่ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของมรสุมฤดูร้อน (ฤดูฝน) ของประเทศอินเดีย ใช้อุตุนิยมวิทยา (สภาพอากาศที่เกี่ยวข้อง) ข้อมูลที่เขาตั้งข้อสังเกตว่าความดันบรรยากาศ (ความดันกระทำโดยอากาศ) seesaws กลับมาจากมหาสมุทรอินเดียใกล้กับทางตอนเหนือของออสเตรเลียไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิกใกล้กับเกาะตาฮิติ. วอล์คเกอร์ยังพบว่าการเปลี่ยนแปลงใน รูปแบบความดันที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงในสภาพอากาศที่มีผลต่อปริมาณน้ำฝน, ตกปลาและการเก็บเกี่ยวทางการเกษตรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอินเดีย ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960, จาค็อบ Bjerknes ศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียคนแรกที่เสนอว่าภาคใต้ความผันผวนและเข้มแข็งเอลนีโญร้อนทะเลที่เกี่ยวข้อง. ผลของเอลนีโญและลานีญาผลกระทบของเอลนีโญกับสภาพภูมิอากาศของเขตร้อน แปซิฟิกอยู่ในขณะนี้ที่รู้จักกันดี ในฐานะที่เป็นเนินดินน้ำอุ่นในการล่มสลายของแปซิฟิกตะวันตกและกระจายไปทางทิศตะวันออกของพื้นที่มีฝนตกหนักข้างบนก็จะเลื่อนไปทางทิศตะวันออก เมฆฝนน้อยลงในรูปแบบเหนือหมู่เกาะแปซิฟิกออสเตรเลียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขียวชอุ่มทางชีวภาพป่าฝนที่มีความหลากหลายแห้งออกและกลายเป็นเชื้อเพลิงสำหรับไฟไหม้ป่า เกาะแห้งแล้งมักจะอยู่ในภาคกลาง