In an Australia study by Raymond et

In an Australia study by Raymond et al. (1998), a decrease of one standard deviation in the negative perceived consequence of inhaled steroid treatment resulted in a 69% decrease in readmission. In a Brazilian s (Lasmar et a 2006), lower mother's educational level had a l higher readmission rate compared to a higher educational group Chen, Dales, et al. (2003) found that both family level relationship factors and individual caretaker characteristics were associated with life-time hospitalization, however, all neighborhood- and family-level relationship factors did not predict future hospitalization after controlling other var ables. Two individual-level characteristics of caretakers, including parents reporting low levels of mastery and lower emotional burden of asthma were associated with the likelihood of future readmission at rates of 32% and 64% respectively

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการศึกษาออสเตรเลียโดยเรย์มอนด์ et al. (1998), การลดลงของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งลบรับรู้โทษของการรักษาเตียรอยด์ดมผลการ readmission ลด 69% ใน s บราซิล (Lasmar et เป็น 2006), ระดับการศึกษาต่ำกว่าแม่ได้ l สูง readmission อัตราเมื่อเทียบกับกลุ่มการศึกษาสูงเฉิน ยานยนต์ et al. (2003) พบว่า ทั้งปัจจัยความสัมพันธ์ระดับครอบครัวและผู้ดูแลแต่ละลักษณะเกี่ยวข้องกับอายุการใช้งานโรงพยาบาล อย่างไรก็ตาม ปัจจัยความสัมพันธ์ระดับย่าน และครอบครัวทั้งหมดไม่ได้ทำนายอนาคตโรงพยาบาลหลังจากควบคุมอื่น ๆ ส่องสว่าง var สองระดับบุคคลลักษณะของผู้ดูแล ผู้ปกครองรายงานระดับต่ำของการเรียนรู้และลดภาระทางอารมณ์ของโรคหอบหืดรวมทั้งได้เกี่ยวข้องกับโอกาสของการ readmission ในอนาคตในอัตรา 32% และ 64% ตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการให้การศึกษาประเทศออสเตรเลียโดยเรย์มอน​​ด์, et al (1998) ลดลงส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งในการรับรู้ผลกระทบเชิงลบของการรักษาเตียรอยด์สูดดมมีผลในการลดลง 69% ในการกลับเป็นซ้ำ ใน s บราซิล (Lasmar et 2006) ระดับการศึกษาต่ำกว่าแม่ของอัลมีอัตราการกลับเป็นซ้ำสูงขึ้นเมื่อเทียบกับกลุ่มการศึกษาที่สูงขึ้นเฉินเดลส์, et al (2003) พบว่าทั้งสองครอบครัวปัจจัยความสัมพันธ์ระดับผู้ดูแลและลักษณะของแต่ละบุคคลที่เกี่ยวข้องกับโรงพยาบาลชีวิตเวลา แต่ทุกปัจจัยสัมพันธ์ neighborhood- และระดับครอบครัวไม่ได้คาดการณ์ในอนาคตโรงพยาบาลหลังจากที่ควบคุม Ables var อื่น ๆ สองลักษณะของแต่ละบุคคลระดับผู้ดูแลรวมทั้งพ่อแม่ผู้ปกครองรายงานในระดับต่ำของการเรียนรู้และภาระทางอารมณ์ต่ำของโรคหอบหืดมีความสัมพันธ์กับโอกาสในการกลับมารักษาซ้ำในอนาคตในอัตรา 32% และ 64% ตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในออสเตรเลียศึกษาโดยเรย์มอนด์ et al . ( 1998 ) , การลดลงของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในการรักษาผลของสูดสเตียรอยด์ลบ ( ลดลง 69% ในกระบวนการ . ในบราซิล ( lasmar et 2006 ) , ระดับการศึกษาต่ำกว่าแม่ได้ผมสูงกว่าอัตราการกลับมารักษาซ้ำเมื่อเทียบกับที่สูงกว่ากลุ่มการศึกษาเฉิน เดลส์ , et al . ( 2546 ) พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ทั้งในระดับครอบครัว และคุณลักษณะของผู้ดูแลมีความสัมพันธ์กับชีวิตเวลาแต่ละโรงพยาบาล อย่างไรก็ตาม ทุกบ้านและครอบครัวปัจจัยที่ความสัมพันธ์ระดับไม่ได้ทำนายอนาคตหลังจากการควบคุมบิลโรงพยาบาลตัวอื่น ๆ 2 ) คุณลักษณะส่วนบุคคลของผู้ดูแล รวมทั้งผู้ปกครองรายงานระดับการเรียนรู้และลดภาระของโรคหอบหืดของอารมณ์ มีความสัมพันธ์กับโอกาสของการกลับมารักษาซ้ำในอนาคต ในอัตราร้อยละ 32 และ 64 ตามลำดับ