At least once in their lives, every

At least once in their lives, everyone experiences the moment when they feel engrossed in their own world
But I couldn’t return to my original place, because I didn’t know the way back
With too many thoughts and too many concerns, I locked myself in
I look uneasy to myself now, because I don’t know from where to start

I want to go out into the world too, I need to proudly show what my dreams are
My wings that have been shrunk back for so long, I want to spread them wide and fly in the sky

Rather than be hurt, I chose to be alone, solitude is not necessarily bad
Loneliness taught me a precious lesson that no one else told me

Now I can go out into the world, I will proudly show what my dreams are
My wings that have been shrunk back for so long, I will spread them wide in the sky
I will start afresh; I will no longer shirk from anything
My difficult past struggles will give me the strength to bear this world

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

น้อยหนึ่งครั้งในชีวิต คนประสบการณ์ขณะเมื่อพวกเขารู้สึกหมกมุ่นอยู่ในโลกของตนเองแต่ไม่สามารถกลับไปตำแหน่งเดิมของฉัน เพราะฉันไม่รู้วิธีสำรองด้วยความคิดมากเกินไปและความกังวลมากเกินไป ฉันถูกล็อคตัวเองในฉันดูไม่สบายใจกับตัวเองตอนนี้ เพราะฉันไม่รู้ที่เริ่มต้นอยากจะออกไปในโลกมากเกินไป ฉันต้องภูมิใจแสดงว่าความฝันของฉันคืออะไรปีกของฉันที่มีถูก shrunk ไปนาน ต้องการแพร่กระจายได้กว้าง และบินในท้องฟ้าแทนที่จะบาดเจ็บ ฉันเลือกที่จะอยู่คนเดียว ความสันโดษไม่จำเป็นต้องเลวความเหงาสอนบทเรียนล้ำค่าที่ไม่มีใครบอกฉันตอนนี้สามารถไปออกในโลก ฉันจะภูมิใจแสดงว่าความฝันของฉันคืออะไรปีกของฉันที่มีถูก shrunk ไปนาน ฉันจะแพร่กระจายไปทั่วท้องฟ้าฉันจะเริ่มต้นแตง ฉันจะไม่หนีจากอะไรฉันยากเลยย่างให้ฉันกำลังแบกโลกนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิตของพวกเขาทุกคนมีประสบการณ์ช่วงเวลาที่พวกเขารู้สึกรุกในโลกของตัวเอง
แต่ผมไม่สามารถกลับไปยังสถานที่เดิมของฉันเพราะฉันไม่ได้รู้ว่าทางกลับ
ด้วยความคิดที่มากเกินไปและความกังวลมากเกินไปผมถูกล็อก ตัวเองใน
ฉันมองไม่สบายใจกับตัวเองตอนนี้เพราะผมไม่ทราบว่าจากที่จะเริ่มต้นที่ฉันต้องการที่จะออกไปสู่โลกเกินไปฉันต้องการที่จะแสดงความภาคภูมิใจในสิ่งที่ฝันของฉันมีปีกของฉันที่ได้รับการหดกลับมานานผม ต้องการที่จะกระจายพวกเขากว้างและบินไปในท้องฟ้ามากกว่าที่จะทำร้ายฉันเลือกที่จะอยู่คนเดียวเหงาไม่จำเป็นต้องดีความเหงาสอนให้ฉันเป็นบทเรียนที่มีค่าที่ไม่มีใครบอกฉันตอนนี้ฉันสามารถออกไปสู่โลกที่ฉันจะภาคภูมิใจ แสดงให้เห็นว่าความฝันของฉันมีปีกของฉันที่ได้รับการหดกลับมานานผมจะกระจายพวกเขากว้างในท้องฟ้าฉันจะเริ่มต้นอีกครั้ง; ฉันจะไม่ปัดจากสิ่งที่ผ่านมาการต่อสู้ที่ยากลำบากของฉันจะให้ฉันมีความแข็งแรงที่จะแบกโลกนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิต ทุกคนต้องประสบเมื่อพวกเขารู้สึกมุ่งมั่น
โลกของพวกเขาเอง แต่ผมไม่สามารถกลับไปยังที่เดิม เพราะไม่รู้ว่าขากลับ
กับความคิดที่มากเกินไป และความกังวลมากเกินไป ฉันขังตัวเองอยู่ในห้อง
ผมดูอึดอัดกับตัวเองตอนนี้ เพราะผมไม่ได้ทราบว่าเริ่ม

หนูอยากออกไปสู่โลกกว้างด้วยฉันต้องภูมิใจแสดงสิ่งที่ฉันฝัน
ปีกของฉันที่ถูกหดหลังมานาน ผมอยากจะแผ่กว้าง และบินไปในท้องฟ้า

กว่าจะเจ็บ ฉันเลือกที่จะอยู่คนเดียว สันโดษ ไม่จําเป็นต้องเหงาแย่
สอนฉันบทเรียนที่ล้ำค่าที่ไม่มีใครบอกผม

ตอนนี้ฉันสามารถออกไปสู่โลกภายนอก ผมภูมิใจที่จะแสดงสิ่งที่ฉันฝัน
ปีกของฉันที่ถูกหดหลังมานานผมจะแผ่กว้างในท้องฟ้า
ผมจะเริ่มต้นใหม่ ผมจะไม่ทิ้งอะไร
ต่อสู้ยากในอดีต จะมอบความแข็งแกร่งให้ฉันแบกโลกนี้