The starry sky is now far more fasc

The starry sky is now far more fascinating to us than it ever was to our forebears. Stars may seem just points of light, but we’ve learnt recently that most are orbited by retinues of planets, just as our Sun is. Our galaxy probably harbours many billions of planets. The most fascinating question of all is how many might harbour life – even intelligent life? Could Kepler 438b be part of the answer?
Kepler 438b is a very Earth-like planet whose discovery was announced this week. There’s special interest in “twins” of our Earth – planets the same size as ours, orbiting other Sun-like stars. Kepler 438b is one of those. It’s 475 light years away, and it’s on an orbit in the “Goldilocks zone” – not so close to its star that water boils away, nor so far that it’s perpetually icy. It was discovered by the small telescope on board Nasa’s Kepler spacecraft, which monitored the brightness of 150,000 stars for more than three years. Some stars underwent slight regular dimmings, caused by orbiting planets that transited in front of them, blocking out a bit of their light.
The Kepler data has already revealed many surprises. Our solar system may be far from typical. In some systems, planets as big as Jupiter are circling so close to their star that their “year” lasts only a few days. Some planets orbit binary stars – there would be two “Suns” in their sky. But we’d really like to see these planets directly – not just their “silhouettes” as they pass in front of their parent star. And that’s hard. To realise just how hard, suppose an alien astronomer with a powerful telescope was viewing the Earth from 30 light years away — the distance of a nearby star. It would seem, in Carl Sagan’s phrase, a “pale blue dot”, very close to a star (our Sun) that far outshines it: a firefly next to a searchlight.
But if the aliens could detect Earth, they could learn quite a lot about it. The shade of blue would be slightly different, depending on whether the Pacific Ocean or the Eurasian land mass was facing them. They could infer the length of our day, the seasons, that there are continents and oceans, and the climate. By analysing the faint light, they could infer that the Earth had a biosphere.
We don’t yet have telescopes powerful enough to make such observations of planets beyond our solar system. But before 2030, the unimaginatively named ELT (“Extremely Large Telescope”) planned by European astronomers will offer the combination of light-gathering power and sharpness of imaging to draw such inferences about those planets orbiting nearby, Sun-like stars. The ELT will have a mirror 39 metres across (actually a mosaic of 800 sheets of glass). A mountaintop in Chile has been levelled to provide the optimum site; construction will soon begin.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตอนนี้ไกลมากประกอบกับเรากว่าเคยมีการ forebears ของเราคือท้องฟ้าดาว ดาวอาจดูเหมือน เพียงจุดของแสง แต่เราได้เรียนรู้เมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า ส่วนใหญ่มี orbited โดย retinues ของดาวเคราะห์ เหมือนดวงอาทิตย์ของเราเป็น ดาราจักรของเราคง harbours หลายพันดาวเคราะห์ คำถามที่น่าสนใจที่สุดของทั้งหมดเป็นจำนวนอาจฮาร์เบอร์ชีวิต – แม้ชีวิตอัจฉริยะ กฎ 438b อาจจะเป็นคำตอบกฎ 438b เป็นดาวเคราะห์คล้ายโลกมากค้นพบมีประกาศสัปดาห์นี้ มีประโยชน์ใน "แฝด" ของโลกเรา – เหมือนกันขนาดเป็นเรา ดาวเคราะห์โคจรดาวเช่นดวงอาทิตย์อื่น ๆ กฎ 438b เป็นหนึ่งในบรรดา เป็น 475 ปีแสง และอยู่ในวงโคจรใน "โซน Goldilocks" – ไม่ให้ใกล้เคียงกับดาวของน้ำเดือดไป หรือจนเป็นหนี้สินเป็นน้ำแข็ง มันถูกค้นพบ โดยกล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็กบนของ Nasa กฎยานอวกาศ การตรวจสอบความสว่างของดาวบริการ 150000 กว่าสามปี ดาวบางผ่าน dimmings ปกติเล็กน้อย เกิดจากการโคจรดาวเคราะห์ที่ transited หน้าพวกเขา บล็อกออกบิตของแสงของพวกเขาข้อมูลกฎแล้วได้เปิดเผยประหลาดใจมาก ระบบสุริยะของเราได้จากทั่วไป ในบางระบบ ดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่ดาวพฤหัสบดีจะ circling ให้ใกล้กับดาวของพวกเขาที่พวกเขา "ปี" ใช้เวลาเพียงไม่กี่วัน บางดาวเคราะห์โคจรดาวไบนารี – จะมีสอง "ดวงอาทิตย์" ในท้องฟ้าของพวกเขา แต่เราจะชอบการดูดาวเคราะห์เหล่านี้โดยตรงไม่ได้เป็นเพียงการ "silhouettes" พวกเขาผ่านหน้าดาวแม่ของพวกเขา และที่ว่ายาก ตระหนักถึงเพียงยาก ว่าคนต่างด้าว นักดาราศาสตร์ ด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่มีประสิทธิภาพดูโลกจาก 30 ปีแสงไป — ระยะทางของดาวใกล้เคียง ดูเหมือน ใน Carl อื่น ๆ วลี "ซีดสีน้ำเงินจุด" ใกล้ดาว (ดวงอาทิตย์ของเรา) ที่ outshines ไกลมัน: หิ่งห้อยติดกับตัวไฟฉายแต่ถ้าคนต่างด้าวไม่สามารถตรวจพบแผ่นดิน พวกเขาสามารถเรียนรู้ค่อนข้างมากเกี่ยวกับมัน สีน้ำเงินจะต่างกันเล็กน้อย ขึ้นอยู่กับว่ามหาสมุทรแปซิฟิกหรือที่นกที่ดินจำนวนมากหันหน้าไปทางนั้น พวกเขาสามารถรู้จำนวนของวัน ฤดูกาล ที่มีทวีป และมหาสมุทร และสภาพภูมิอากาศ โดยการวิเคราะห์แสงจาง ๆ พวกเขาอาจเข้าใจว่า โลกมีที่ชีวบริเวณนอกจากนี้เรายังไม่มี telescopes มีประสิทธิภาพพอที่จะทำเช่นสังเกตการณ์ของดาวเคราะห์นอกเหนือจากระบบสุริยะของเรา แต่ก่อนปี 2030 ที่ชื่อ unimaginatively ELT ("อย่างยิ่งใหญ่กล้องโทรทรรศน์") วางแผนไว้ โดยนักดาราศาสตร์ยุโรปมีทั้งพลังงานรวบรวมแสงและความคมชัดของภาพวาดเช่น inferences เกี่ยวกับดาวเคราะห์ที่โคจรใกล้เคียง ดาวเช่นดวงอาทิตย์ ELT จะได้เป็นกระจก 39 เมตรข้าม (จริงโมเส 800 แผ่นแก้ว) ตรงในชิลีมีการ levelled ไซต์เหมาะสม ให้ เร็ว ๆ นี้จะเริ่มก่อสร้าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวอยู่ในขณะนี้ที่น่าสนใจมากขึ้นกับเรามากกว่าที่เคยเป็นปู่ย่าตายายของเราไป ดาวอาจจะดูเหมือนเป็นเพียงจุดของแสง แต่เราได้เรียนรู้ว่าส่วนใหญ่เมื่อเร็ว ๆ นี้มีการโคจรของดาวเคราะห์บริวารเช่นเดียวกับดวงอาทิตย์ของเราคือ กาแล็คซี่ของเราอาจจะสถิตอยู่หลายพันล้านของดาวเคราะห์ คำถามที่น่าสนใจที่สุดของทั้งหมดเป็นวิธีการที่หลายคนอาจจะมีชีวิต - แม้ชีวิตที่ชาญฉลาด? สามารถ 438B เคปเลอร์เป็นส่วนหนึ่งของคำตอบ?
เคปเลอร์ 438B เป็นอย่างมากของดาวเคราะห์คล้ายโลกที่มีการค้นพบได้รับการประกาศในสัปดาห์นี้ มีความสนใจเป็นพิเศษในเรื่อง "ฝาแฝด" ของโลกของเราเป็น - ดาวเคราะห์ขนาดเดียวกับของเราโคจรรอบดาวอาทิตย์เหมือนคนอื่น ๆ เคปเลอร์ 438B เป็นหนึ่งในบรรดา มันอยู่ห่างออกไป 475 ปีแสงและจะอยู่ในวงโคจรใน "โซน Goldilocks" - ไม่ให้ใกล้เคียงกับดาวที่น้ำเดือดออกไปหรือเพื่อให้ห่างไกลว่ามันเป็นน้ำแข็งตลอด มันถูกค้นพบโดยกล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็กบนยานอวกาศเคปเลอร์ของนาซาคณะกรรมการที่ตรวจสอบความสว่างของดาว 150,000 มานานกว่าสามปี ดาวบางขนาน dimmings ปกติเล็กน้อยที่เกิดจากการโคจรรอบดาวเคราะห์ที่เดินทางในด้านหน้าของพวกเขาปิดกั้นบิตของแสงของพวกเขา.
ข้อมูลเคปเลอร์ได้เปิดเผยแล้วน่าประหลาดใจมาก ระบบสุริยจักรวาลของเราอาจจะห่างไกลจากทั่วไป ในบางระบบดาวเคราะห์ที่เป็นใหญ่เป็นดาวพฤหัสบดีมีวงให้ใกล้เคียงกับดาวของพวกเขาว่า "ปี" ของพวกเขาเป็นเวลาเพียงไม่กี่วัน ดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์บางไบนารี - จะมีสอง "ดาวทอง" ในท้องฟ้าของพวกเขา แต่เราต้องการที่จะเห็นดาวเคราะห์เหล่านี้ได้โดยตรง - ไม่เพียง "เงา" ของพวกเขาที่พวกเขาผ่านหน้าดาวฤกษ์แม่ และที่ยาก เพื่อตระหนักถึงเพียงวิธีการที่ยากสมมติว่านักดาราศาสตร์ของมนุษย์ต่างดาวที่มีกล้องโทรทรรศน์ที่มีประสิทธิภาพได้รับการดูโลกจาก 30 ปีแสงห่าง - ระยะทางของดาวที่อยู่ใกล้เคียง มันจะดูเหมือนวลีคาร์ลเซแกนของ "จุดสีฟ้าอ่อน" อย่างใกล้ชิดกับดาว (ดวงอาทิตย์) ที่ไกล outshines มัน. หิ่งห้อยถัดจากไฟฉาย
แต่ถ้าคนต่างด้าวสามารถตรวจพบโลกที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ค่อนข้าง จำนวนมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ สีฟ้าจะแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นอยู่กับว่ามหาสมุทรแปซิฟิกหรือผืนแผ่นดินเอเชียกำลังเผชิญพวกเขา พวกเขาอาจจะสรุปความยาวของวันของเราฤดูกาลว่ามีทวีปและมหาสมุทรและสภาพภูมิอากาศ โดยการวิเคราะห์แสงสลัวพวกเขาจะได้เห็นว่าโลกมีชีวมณฑลได้.
เรายังไม่มีกล้องโทรทรรศน์ที่มีประสิทธิภาพมากพอที่จะให้ข้อสังเกตดังกล่าวของดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะของเรา แต่ก่อนที่ในปี 2030 ที่มีชื่อ unimaginatively ELT ("กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่มาก") การวางแผนโดยนักดาราศาสตร์ยุโรปจะมีการรวมกันของอำนาจการรวบรวมแสงและความคมชัดของภาพที่จะวาดข้อสรุปดังกล่าวเกี่ยวกับดาวเคราะห์เหล่านั้นโคจรใกล้ดวงอาทิตย์เหมือนดาว ELT จะมีกระจก 39 เมตร (ที่จริงโมเสค 800 แผ่นแก้ว) ยอดเขาในชิลีได้รับการปรับระดับเพื่อให้เว็บไซต์ที่ดีที่สุด; การก่อสร้างเร็ว ๆ นี้จะเริ่มต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอยู่ไกลมากขึ้นที่น่าสนใจกับเรามากกว่าที่เคยเป็น forebears ของเรา ดาวอาจดูเหมือนจุดแค่แสง แต่เราได้เรียนรู้เมื่อเร็ว ๆ นี้ว่า ส่วนใหญ่โคจรของดาวเคราะห์ โดย retinues เช่นเดียวกับดวงอาทิตย์ของเรา กาแล็กซีของเราอาจเป็นท่าเรือของดาวเคราะห์หลายพันล้าน คำถามที่น่าสนใจที่สุดของทั้งหมดคือว่าหลายคนอาจท่าเรือชีวิตยิ่งขึ้น ชีวิตฉลาด ?สามารถ 438b เคปเลอร์เป็นส่วนหนึ่งของคำตอบ
เคปเลอร์ 438b เป็นแผ่นดินมาก เหมือนโลกที่มีการค้นพบได้มีการประกาศในสัปดาห์นี้ มีความสนใจพิเศษใน " ฝาแฝด " โลกของเราและดาวเคราะห์ขนาดเดียวกับเราโคจรอื่น ๆเหมือนดาว เคปเลอร์ 438b ก็เป็นหนึ่งในนั้น มัน 475 ปีแสงออกไป และมันกำลังโคจรใน " Goldilocks โซน " และไม่ได้อยู่ใกล้ดาวของมันที่น้ำจะเดือดไปหรือจนมันอยู่ตลอดไป เย็นฉ่ำ มันถูกค้นพบโดยกล้องโทรทรรศน์เคปเลอร์ของนาซ่ายานอวกาศบนกระดาน ซึ่งการตรวจสอบความสว่างของดาว ซึ่งเป็นเวลากว่า 3 ปี ดาวได้รับเล็กน้อยปกติ dimmings ที่เกิดจากดาวเคราะห์ที่ transited ในด้านหน้าของพวกเขา บล็อกออกบิตของแสงของพวกเขา .
เคปเลอร์ได้เปิดเผยข้อมูลที่น่าแปลกใจมากระบบสุริยะของเราอาจจะไกลจากปกติ ในบางระบบ ดาวเคราะห์ดวงใหญ่เท่าดาวพฤหัส ( อยู่ใกล้ดาวของตน " ปี " กินเวลาเพียงไม่กี่วัน บางวงโคจรของดาวเคราะห์และดาวไบนารีจะมีสอง " ตะวัน " ในท้องฟ้าของพวกเขา แต่เราก็ชอบที่จะเห็นดาวเคราะห์เหล่านี้โดยตรง และไม่ใช่แค่ " เงา " ที่พวกเขาผ่านหน้าดาวแม่ของพวกเขา และที่ยากตระหนักถึงเพียงวิธีการที่ยากว่านักดาราศาสตร์คนต่างด้าวด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่มีประสิทธิภาพคือการดูโลกจาก 30 ปีแสงออกไป - ระยะห่างของดาวใกล้เคียง ดูเหมือนจะเป็นคาร์ลเซแกนในวลีที่ว่า " จุดสีฟ้า " อยู่ใกล้กับดาว ( ดวงอาทิตย์ ) ไกล outshines : หิ่งห้อยข้างๆไฟฉาย .
แต่ถ้าคนต่างด้าวสามารถตรวจโลก พวกเขาจะได้เรียนรู้มากเกี่ยวกับมันร่มเงาของสีฟ้าจะแตกต่างกันเล็กน้อย ขึ้นอยู่กับว่ามหาสมุทรแปซิฟิกและเอเชียแผ่นดินมวลชนเผชิญหน้ากับพวกเขา พวกเขาสามารถอนุมานความยาวของวัน ของเราฤดูกาล ว่ามี ทวีป และมหาสมุทรและภูมิอากาศ โดยการวิเคราะห์แสงเป็นลม พวกเขาสามารถอนุมานว่าโลกมีชีวมณฑล .
เรายังไม่มีกล้องโทรทรรศน์มีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะทำให้การสังเกตของดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะของเรา แต่ ก่อนปี 2030 , ชื่อ unimaginatively การสอนภาษาอังกฤษ ( " กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่มาก " ) วางแผนโดยนักดาราศาสตร์ในยุโรปจะเสนอการรวมกันของพลังแสง และความคมชัดของการวาดข้อสรุปเกี่ยวกับภาพดังกล่าวที่โคจรใกล้ดวงอาทิตย์เหมือนดาวมีใบเลื่อยจะมีกระจก 39 เมตรข้าม ( ที่จริงโมเสคของ 800 แผ่นแก้ว ) ภูเขาในประเทศชิลีได้รับการปรับระดับให้เว็บไซต์ที่เหมาะสม การก่อสร้างจะเริ่มในไม่ช้า .