ประสบการณ์ที่ดีของฉัน เริ่มจากการที่ฉันได้เรียนรู้โลกกว้าง คือการห่างจากบ้านเป็นครั้งแรก ฉันไปกรุงเทพมหานคร เพื่อไปทำงานช่วยป้า ทีแรกฉันไม่อยากไป เพราะฉันไม่เคยห่างจากบ้าน ไม่เคยห่างจากพ่อแม่ การที่ฉันยอมไปนั้น เพราะแม่บอกว่า อยากให้ฉันได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ได้รู้จักโลกภายนอก ได้รู้จักคนที่ไม่เคยรู้จัก ได้ร่วมงานกับคนอื่น การเข้ากับคนอื่นให้ได้ ฉันจึงตัดสินใจที่จะลองไปทำในสิ่งที่ฉันไม่เคยทำ การไปในครั้งนี้ มันก็เป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆ ฉันต้องเจอคนที่ฉันไม่รู้จัก คนหลายประเภท ทั้งดีและไม่ดี ทีแรกฉันท้อ และไม่อยากจะอยู่ที่นั่นต่อ ทำดีแล้วแต่ก็ว่าไม่ดี ฉันเจออะไรมากมายที่ไม่เคยเจอ ผู้คนที่ไม่มีน้ำใจ แม้กับคนแก่ ฉันไปอยู่นั่น ฉันต้องขึ้นรถเมล์ ไปทำงานอีกที่หนึ่ง ซึ่งฉันเป็นคนไม่ชอบเดินทาง ยิ่งถ้าให้นั่งแท็กซี่ ฉันยิ่งไม่เอา ตอนนั้นพี่ฉันไปด้วย แกชวนฉันนั่งแท็กซี่ เพราะต้องรอรถอีกนาน ฉันยอมเดินไปทำงาน เพราะจะได้ไม่ต้องนั่งแท็กซี่ เมื่อพี่ฉันเห็นว่าไม่ชอบ ก็เลยไม่พานั่งอีก แต่อย่างว่า พี่ก็ต้องทำงาน ไม่มีเวลามารับ มาส่งฉันทุกวันหรอก แต่เด็กบ้านนอกเข้าในเมือง ที่กว้างใหญ่ขนาดนั้น เส้นทางมากมาย รถวิ่งกันไม่หยุด พี่เลยให้ฉันลองขึ้นรถไปทำงานเอง ทีแรกฉันบอกว่าฉันคงทำไม่ได้ แต่พี่ก็บอกว่าต้องลอง อย่ากลัว พี่จะคอยขับรถตาม ฉันจึงคิดถึงคำที่แม่บอก ฉันจึงขึ้นรถเมล์ไปคนเดียว ฉันก็พยายามสังเกตป้าย หรือสถานที่ต่างๆตลอดทาง ว่าใกล้จะถึงตรงที่ฉันลง และเมื่อถึง ฉันก็ต้องรีบวิ่งลงรถ เพราะรถมันไม่จอดนาน ฉันต้องนั่งจ้องถนน ดูข้างทาง แทบไม่ได้ละสายตา เพราะกลัวหลง แต่ฉันก็ไปถึงที่ทำงานได้ โดยที่ไม่หลง แต่ถ้าฉันไม่ลอง หรือกลัวแบบที่ฉันกลัวมาตลอด ฉันก็คงจะเป็นเด็กบ้านนอกเข้าเมือง ไปไหนก็ไม่เป็น กลัวไม่หมดทุกอย่าง และหลังจากวันนั้น ฉันก็ไปไหนมาไหนเอง ทำให้ฉันได้ไปเที่ยว มีเพื่อนมากขึ้น รู้จักผู้คนมากขึ้น ทำให้ฉันมีความสุขกับการทำงานที่นั่นเป็นอย่างมาก