In fact, Mizuno's bakufu had alread

In fact, Mizuno's bakufu had already made it clear that given a
choice between a Japan armed to the teeth and one helpless against
foreign attack, it would prefer the latter to the former, with its implicit
threat to internal stability. So much was apparent in a remarkable
exchange of letters between Tokugawa Nariaki and Mizuno's government
in 1843. "If you allow daimyo and shipowners to build stout
ships," Nariaki argued, "it will not cost you a copper," adding later
that to prohibit large ships simply because they might be misused was
"like forcing everyone to wear wooden swords because a madman has
unsheathed his in the palace." It was a reasonable point, but so, too,
was the counterargument: "If we permit everyone to build warships,"
read the bakufu rejoinder, "who can tell what evils may ensue? The
daimyo of the west country and elsewhere may begin to conspire and build unorthodox vessels; this will have a significant impact on our
administration of the law.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในความเป็นจริง bakufu ของคุมิซุโนะได้แล้วทำชัดเจนให้เป็น
เลือกระหว่างญี่ปุ่นเป็นอาวุธฟันและหนึ่งกำพร้ากับ
ต่างโจมตี มันต้องหลังการเดิม มีความนัย
ภัยคุกคามต่อความมั่นคงภายใน มากเป็นที่แน่ชัดในการโดดเด่น
แลกเปลี่ยนจดหมายระหว่าง Nariaki โทะกุงะวะและรัฐบาลของคุมิซุโนะ
ใน 1843 "ถ้าคุณอนุญาตให้ไดเมียวและของสร้างสเตาท์
เรือ, " Nariaki โต้เถียง "ไม่ต้นทุนคุณทองแดง เพิ่มในภายหลัง
ที่ห้ามไม่ให้เรือขนาดใหญ่เพียง เพราะอาจผิด ถูก
" เช่นบังคับให้ทุกคนสวมใส่ดาบไม้เนื่องจากมีคนบ้า
unsheathed ของเขาในวัง " มันเป็นจุดที่เหมาะสม แต่อื่น ๆ เกินไป,
ถูก counterargument ที่: "ถ้าเราอนุญาตให้ทุกคนสร้างเรือรบ
อ่าน bakufu rejoinder "ที่สามารถทราบความชั่วร้ายอะไรไม่ใส่ใจหรือไม่ ใน
ไดเมียว ของประเทศตะวันตก และที่อื่น ๆ อาจจะหาร และสร้างเรือแนวใหม่ เริ่ม นี้จะมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญในเรา
ดูแลของกฎหมาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในความเป็นจริง bakufu Mizuno ได้ทำแล้วมันชัดเจนว่าให้
เลือกระหว่างญี่ปุ่นอาวุธให้ฟันและทำอะไรไม่ถูกกับ
การโจมตีของต่างประเทศก็จะชอบหลังกับอดีตที่มีนัยของ
ภัยคุกคามต่อความมั่นคงภายใน มากก็เห็นได้ชัดในที่โดดเด่น
การแลกเปลี่ยนของตัวอักษรระหว่างงาวะ Nariaki และรัฐบาล Mizuno ของ
ใน 1843. "ถ้าคุณอนุญาตให้เมียวและเจ้าของเรือที่จะสร้างความอ้วน
เรือ "Nariaki ที่ถกเถียงกันอยู่" มันจะไม่เสียค่าใช้จ่ายทองแดง "เสริมต่อมา
ที่จะห้าม เรือขนาดใหญ่เพียงเพราะพวกเขาอาจจะถูกนำไปใช้เป็น
"เช่นการบังคับให้ทุกคนที่จะสวมใส่ดาบไม้เพราะคนบ้าได้
ออกมาจากฝักของเขาในพระราชวัง. " มันเป็นจุดที่เหมาะสม แต่เพื่อเกินไป
ก็โต้แย้ง: "ถ้าเราจะยอมให้ทุกคนที่จะสร้างเรือรบ"
อ่านโต้ตอบ bakufu "ที่สามารถบอกสิ่งที่ชั่วร้ายอาจตามมา?
เมียวของประเทศตะวันตกและที่อื่น ๆ อาจจะเริ่ม วางแผนและสร้างเรือคัมภีร์นี้จะมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญของเราใน
การบริหารงานของกฎหมาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในความเป็นจริง , Mizuno ของบาคุฟุได้ทำให้มันชัดเจนว่า ให้เลือกระหว่างญี่ปุ่น
ฟันเป็นอาวุธและหมดหนทางต่อต้าน
โจมตีต่างประเทศก็จะชอบ หลังอดีตที่มีนัย
คุกคามความมั่นคงภายใน มาก เห็นได้ชัดในทึ่ง
แลกเปลี่ยนจดหมายระหว่างรัฐบาล และ มิซึโนะ โทคุกาวะ nariaki
ใน 1843 ." ถ้าคุณอนุญาตให้ไดเมียวเจ้าของเรือและการสร้างป้อม
" nariaki แย้ง " มันไม่จ่ายคุณทองแดง เพิ่มทีหลัง
ว่า ห้ามมิให้เรือใหญ่เพียงเพราะพวกเขาอาจจะใช้ผิด คือ
" ชอบบังคับให้ทุกคนใส่ไม้ดาบ เพราะคนบ้าได้
ไม่อยู่ในฝักของเขาในพระราชวัง ” เป็นจุดที่เหมาะสม แต่ด้วย
เป็น counterargument : " ถ้าเราอนุญาตให้ทุกคนที่จะสร้างเรือรบ "
อ่านคำตอบบาคุฟุ " ใครสามารถบอกได้ว่า ความชั่วร้ายจะตามมา ?
ไดเมียวของประเทศตะวันตก และที่อื่น ๆอาจจะเริ่มวางแผนและสร้างภาชนะนอกรีต นี้จะมีผลกระทบต่อการบริหารของเรา
ของกฎหมาย