Who's there?" she called suspicious

Who's there?" she called suspiciously, remembering the dwarfs advice.

"I'm an old peasant woman selling apples," came the reply.

"I don't need any apples, thank you," she replied.

"But they are beautiful apples and ever so juicy!" said the velvety voice from outside the door.

"I'm not supposed to open the door to anyone," said the little girl, who was reluctant to disobey her friends.

"And quite right too! Good girl! If you promised not to open up to strangers, then of course you can't buy. You are a good girl indeed!" Then the old woman went on.

"And as a reward for being good, I'm going to make you a gift of one of my apples!" Without a further thought, Snow White opened the door just a tiny crack, to take the apple.

"There! Now isn't that a nice apple?" Snow White bit into the fruit, and as she did, fell to the ground in a faint: the effect of the terrible poison left her lifeless instantaneously.

Now chuckling evilly, the wicked stepmother hurried off. But as she ran back across the swamp, she tripped and fell into the quicksand. No one heard her cries for help, and she disappeared without a trace.

Meanwhile, the dwarfs came out of the mine to find the sky had grown dark and stormy. Loud thunder echoed through the valleys and streaks of lightning ripped the sky. Worried about Snow White they ran as quickly as they could down the mountain to the cottage.

There they found Snow White, lying still and lifeless, the poisoned apple by her side. They did their best to bring her around, but it was no use.

They wept and wept for a long time. Then they laid her on a bed of rose petals, carried her into the forest and put her in a crystal coffin.

Each day they laid a flower there.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใครอยู่ที่นั่น"เธอเรียกพิรุธ จดจำคำแนะนำดาวแคระ"ผมเป็นชาวนาหญิงขายแอปเปิ้ล ตอบกลับมาเธอตอบว่า "ฉันไม่ต้องการแอปเปิ้ล ขอบคุณ" แต่จะมีแอปเปิ้ลที่สวยงาม และฉ่ำเคย! " กล่าวเสียงนุ่มจากนอกประตู"ฉัน:ไม่ควรเปิดประตูให้ทุกคน สาวน้อย ผู้ที่อยากขัดเพื่อน ๆ กล่าว"และค่อนข้างขวาเกินไป เด็กดี! ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่สามารถเปิดได้ ถึงคนแปลกหน้า แล้วแน่นอน คุณไม่สามารถซื้อ คุณเป็นผู้หญิงดีจริงๆ" หญิงชราไป"และเป็นรางวัลสำหรับการดี ฉันจะทำให้เป็นของขวัญของแอปเปิ้ลของฉันอย่างใดอย่างหนึ่ง" โดยไม่คิดเพิ่ม หิมะขาวเปิดประตูแค่รอยเล็ก ๆ แตก จะใช้แอปเปิ้ล"มี ตอนนี้ไม่ว่าแอปเปิ้ลดี? " หิมะขาวบิตลงในผลไม้ และเช่น ตกลงไปพื้นในจาง ๆ: ผลของยาพิษน่ากลัวเธอตายทันทีตอนนี้ แม่เลี้ยงผู้ชั่วร้ายรีบปิด chuckling evilly แต่เป็นเธอวิ่งกลับข้ามบึง เธอทำ และตกลงไปในทรายดูด ไม่มีใครได้ยินเสียงร้องของเธอสำหรับความช่วยเหลือ และเธอหายไป โดยไม่มีการสืบค้นกลับในขณะเดียวกัน ดาวแคระมาจากเหมืองหาเติบโตท้องฟ้ามืด และพายุ เสียงฟ้าร้องดังก้องผ่านหุบเขาและประปรายฟ้าผ่าฉีกท้องฟ้า กังวลเกี่ยวกับหิมะขาวที่พวกเขาวิ่งได้เร็วอย่างที่พวกเขาอาจลงจากภูเขาเพื่อค็อทเทจมีพวกเขาพบหิมะขาว นอน แน่นิ่ง ตาย แอปเปิ้ลเกราะเคียงข้างเธอ พวกเขาได้ดีสุดให้เธอ แต่มันก็ใช้ไม่พวกเขาร้องไห้ และร้องไห้เป็นเวลานาน พวกเขาวางเธอบนเตียงของกลีบกุหลาบ ดำเนินเธอเข้าป่า แล้วทำให้เธออยู่ในโลงศพคริสตัลแต่ละวันที่พวกเขาวางดอกไม้มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นั่นใครน่ะ? "เธอเรียกว่ามีพิรุธจดจำคำแนะนำดาวแคระ. " ผมเป็นผู้หญิงชาวนาเก่าขายแอปเปิ้ล "ตอบกลับมา. " ฉันไม่จำเป็นต้องแอปเปิ้ลใด ๆ ขอบคุณ "เธอตอบ. " แต่พวกเขามีความสวยงาม แอปเปิ้ลและเคยฉ่ำมาก! "กล่าวว่าเสียงนุ่มจากนอกประตู. " ฉันไม่ควรจะเปิดประตูให้กับทุกคน "สาวน้อยที่ยังลังเลที่จะไม่เชื่อฟังเพื่อน ๆ ของเธอกล่าวว่า. " และค่อนข้างขวามากเกินไป! เด็กดี! ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่เปิดให้คนแปลกหน้าแล้วแน่นอนคุณไม่สามารถซื้อ คุณเป็นผู้หญิงที่ดีแน่นอน! "จากนั้นหญิงชราเดินต่อไป. " และเป็นรางวัลสำหรับการเป็นคนดีผมจะทำให้คุณขายของที่ระลึกของหนึ่งในแอปเปิ้ลของฉัน! "โดยไม่คิดเพิ่มเติมหิมะขาวเปิดประตู เพียงรอยแตกเล็ก ๆ ที่จะใช้แอปเปิ้ล. "มี! ตอนนี้ไม่ได้ว่าแอปเปิ้ลมีความสุข "บิตหิมะขาวลงไปในผลไม้และขณะที่เธอได้ล้มลงกับพื้นในลม: ผลของพิษที่น่ากลัวทิ้งเธอไม่มีชีวิตชีวาทันที. ตอนนี้หัวเราะชั่วร้าย, แม่เลี้ยงใจร้ายรีบปิด . แต่ขณะที่เธอวิ่งกลับข้ามบึงเธอสะดุดและตกลงไปในบ่อทรายดูด. ไม่มีใครได้ยินเสียงเธอร้องเพื่อขอความช่วยเหลือและเธอก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย. ในขณะเดียวกันดาวแคระออกจากเหมืองเพื่อค้นหาท้องฟ้ามามีการเติบโตที่มืดและ พายุ. ฟ้าร้องดังสะท้อนผ่านหุบเขาและลายเส้นของฟ้าผ่าฉีกท้องฟ้า. กังวลเกี่ยวกับหิมะขาวพวกเขาวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ลงจากภูเขาไปที่กระท่อม. มีพวกเขาพบว่าหิมะสีขาว, นอนนิ่งและไม่มีชีวิตชีวา, แอปเปิ้ลอาบยาพิษของเธอ ด้าน. พวกเขาไม่ได้ดีที่สุดของพวกเขาจะพาเธอไปรอบ ๆ แต่มันก็ไม่มีประโยชน์. พวกเขาร้องไห้และร้องไห้เป็นเวลานาน. จากนั้นพวกเขาวางเธอบนเตียงของกลีบดอกกุหลาบดำเนินการของเธอเข้าไปในป่าและใส่เธอในโลงศพคริสตัลในแต่ละวันพวกเขาวางดอกไม้ที่มี