During the seven years he had lived

During the seven years he had lived in hatred, in order to obtain more power, he had desperately trained everyday until his entire body became tattered and was always close to death a countless number of times…. Every time, she would always gently treat his wounds, bring delicious food to him, fix his deteriorated clothing, and make the bed for him…. And on the next day, she would silently watch him leave….

During that period of time, she was the only warmth, and the only harbor he could soundly sleep in.

However, during that time, there was only hatred in his heart. Other than struggling back when covered all over with cuts and bruises, he had never given her any companionship, never bought her a single piece of hair ornament, and never made any promises with her; he even had never shown her a single smile….

Until that day she left him forever, while laying in his arms. At that time, the expression in her eyes and her voice, became a lifetime’s worth of unforgettable pain that drilled at his heart….

“…. In my heart, there are as many wounds…. as there are on your body…. But… I don’t regret…. becoming the girl that accompanied you when you were alone…. Even though it was painful…. it was also very blissful…..”

“….. Elder Brother Yun Che…. If later, when you’re lonely, and there’s a girl who’s willing to stay by your side…. Then she…. must be an angel sent to you by the heavens….. Don’t let her be hurt again…. okay…..?”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในช่วงเจ็ดปีที่เขามีอยู่ในความเกลียดชัง เพื่อให้ได้พลังงานมาก เขามีหมดฝึกทุกวันจนกว่าร่างกายของเขาทั้งหมดกลายเป็น tattered และถูกเสมอใกล้ตายในจำนวนครั้งที่นับไม่ถ้วน... เธอจะรักษาบาดแผลของเขาเบา ๆ เสมอ ให้อาหารเขา แก้ไขเสื้อผ้าของเขา deteriorated และปูนอนสำหรับเขา... และในวันถัดไป เธอจะอยู่เบื้องหลังดูเขาปล่อย...ช่วงเวลา เธออบอุ่นเท่านั้น และสามารถนอนหลับสนิทในท่าเดียวกันอย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานั้น มีความเกลียดชังเท่านั้นในหัวใจของเขา ไม่ดิ้นรนกลับเมื่อครอบคลุมทั้งหมดกว่าตัดและขอด เขาก็ไม่เคยให้เธอมีเพื่อน ไม่เคยซื้อของเธอเป็นชิ้นส่วนของเครื่องประดับผม และไม่ทำสัญญาใด ๆ กับเธอ เขาจะได้ไม่แสดงเธอยิ้มเดียว...จนวันที่ เธอทิ้งเขาตลอดไป ขณะวางในอ้อมแขนของเขา ที่ เวลา นิพจน์ในตาของเธอและเสียงของเธอ เป็น มูลค่าของชีวิตของความเจ็บปวดแก่ที่เจาะที่หัวใจของเขา...“…. ในหัวใจของฉัน มีมากบาดแผล...มีอยู่ในร่างกายของคุณ... แต่... ฉันไม่เสียใจ...เป็น สาวที่มาเมื่อคุณอยู่คนเดียว... แม้ว่ามันเป็นความเจ็บปวด...ก็ยังความสุขมาก..."“….. พี่พี่ยุ Che ... หากภายหลัง เมื่อคุณโดดเดี่ยว และมีผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างคุณ... แล้วเธอ...ต้องเป็นทูตสวรรค์ส่งให้คุณฟ้า... อย่าปล่อยให้เธอต้องเจ็บอีก...ดี...? "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงเจ็ดปีที่เขาเคยอาศัยอยู่ในความเกลียดชังในการสั่งซื้อที่จะได้รับพลังงานมากขึ้นเขาได้รับการฝึกอบรมในชีวิตประจำวันจนหมดทั้งร่างกายของเขากลายเป็นขาดรุ่งริ่งและก็มักจะใกล้จะตายเป็นจำนวนมากนับไม่ถ้วนครั้ง ... ทุกครั้งที่เธอมักจะค่อยๆรักษาบาดแผลของเขานำอาหารอร่อย ๆ ให้เขาแก้ไขเสื้อผ้าเสื่อมโทรมของเขาและทำให้เตียงสำหรับเขา ... และในวันรุ่งขึ้นเธออย่างเงียบ ๆ จะดูเขาออก ... . ในช่วงเวลานั้นเธอเป็นความอบอุ่นเท่านั้นและท่าเรือเดียวที่เขาสามารถนอนหลับอุตุใน. แต่ในช่วงเวลานั้นมีเพียงความเกลียดชังในหัวใจของเขา นอกเหนือจากการดิ้นรนกลับมาเมื่อครอบคลุมทั่วด้วยบาดแผลและรอยฟกช้ำเขาไม่เคยให้เธอมิตรภาพใด ๆ ของเธอไม่เคยซื้อชิ้นส่วนของเครื่องประดับผมและไม่เคยทำสัญญาใด ๆ กับเธอ เขายังไม่เคยแสดงให้เห็นว่าเธอมีรอยยิ้มเดียว ... . จนกระทั่งวันที่เธอทิ้งเขาไปตลอดกาลในขณะที่วางอยู่ในอ้อมแขนของเขา ในขณะที่การแสดงออกในสายตาและเสียงของเธอกลายเป็นชีวิตของมูลค่าของความเจ็บปวดที่น่าจดจำที่เจาะที่หัวใจของเขา ... . "... ในหัวใจของฉันมีบาดแผลเป็นจำนวนมาก ... ที่มีในร่างกายของคุณ ... แต่ ... ฉันไม่เสียใจ ... กลายเป็นหญิงสาวที่มาพร้อมกับคุณเมื่อคุณอยู่คนเดียว ... แม้ว่ามันจะเป็นความเจ็บปวด ... มันก็ยังมีความสุขมาก ... .. "" ... .. พี่ยุนบราเดอร์เช ... หากต่อมาเมื่อเธอเหงาและมีหญิงสาวคนหนึ่งที่มีความเต็มใจที่จะอยู่เคียงข้างคุณ ... แล้วหล่อน…. จะต้องเป็นทูตสวรรค์ส่งถึงคุณโดยชั้นฟ้าทั้งหลายที่ ... .. อย่าปล่อยให้เธอได้รับบาดเจ็บอีกครั้ง ... โอเค ... .. ? "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในช่วงเจ็ดปีที่เขาได้อาศัยอยู่ในความเกลียดชัง เพื่อให้ได้พลังงานมากขึ้น เขาก็พยายามฝึกทุกวันจนร่างกายของเขาทั้งหมดและกลายเป็นผ้าขี้ริ้วเสมอใกล้ความตายนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว . . . . . . . ทุกครั้ง เธอจะค่อยๆรักษาบาดแผลของเขา เอาอาหารอร่อย ๆให้เขาแก้ไขของเขาเสื่อมโทรมเสื้อผ้าและทำเตียงให้เขาได้ . . . และในวันถัดไปเธอจะเงียบ ๆมองดูเขาจากไป . . . . . . .

ในช่วงเวลาที่เธอถูกความอบอุ่นเท่านั้น และเพียงท่าเรือเขาจะหลับสนิท นอน

แต่ในระหว่างเวลานั้น มีความเกลียดชังในจิตใจของเขา นอกจากดิ้นรนกลับเมื่อปกปิดรอยแผล รอยฟกช้ำทั้งหมด เขาไม่เคยให้ ความเป็นเพื่อนของเธอ ไม่เคยซื้อชิ้นส่วนของเครื่องประดับผมและไม่เคยให้สัญญาอะไรกับเธอ เขาก็ไม่เคยแสดงเดี่ยว . . . . . . . เธอยิ้ม

ถึงวันนั้น เธอทิ้งเขาไปตลอดกาล ขณะที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา ในตอนนั้น สายตาของเธอ และเสียงของเธอก็กลายเป็นชีวิตของมูลค่าของความเจ็บปวดที่ถูกลืม หัวใจของเขา . . . . . . .

" . . . . . . . หัวใจของฉันมีเป็นหลายแผล . . . . . . . เป็นมีบนร่างกายของคุณ . . . . . . . แต่ฉันไม่เสียใจ . . . . . . . . . . . . . .เป็นผู้หญิงที่มาพร้อมกับคุณเมื่อคุณอยู่คนเดียว . . . . . . . แม้ว่ามันจะเจ็บปวด . . . . . . . มันก็มีความสุข . . . . "

" . . . . . พี่ยุนเช . . . ถ้าในภายหลัง เมื่อคุณเหงา และมีผู้หญิงที่พร้อมจะอยู่เคียงข้าง . . . . . . . แล้วเธอ . . . . . . . ต้องมีนางฟ้าที่ส่งถึงคุณโดยสวรรค์ . . . . . อย่าปล่อยให้เธอต้องเจ็บอีก . . . . . . . โอเค . . . . . ? "