INTRODUCTIONNumerous infectious org

INTRODUCTION
Numerous infectious organisms can colonize the egg
before and after laying. In addition to surface contamination,
a freshly laid egg is wet and warm, and the
cuticle is immature and some pores may be open, thus
susceptible to penetration by microorganisms (Board,
1966; Williams et al., 1968; Mayes and Takeballi, 1983;
Bruce and Drysdale, 1994).
When laid, the number of bacteria on the shell range
from 300 to 500. This number may increase up to 20,000
or 30,000 bacteria rapidly in one hour after the egg
was laid (North and Bell, 1990). Typical contaminants
are Salmonella, Pseudomonas (Jones et al., 2004), coliforms
and Escherichia coli (Singh et al., 2009). Yeast
and mold have also been monitored as well (Jones et
al., 2011).
Lactobacillus spp. and Micrococcus spp. from the ova,
Salmonella ssp. (Salmonella Enteritidis and host-specific
Salmonella Gallinarum and Salmonella Pullorum)
are able to translocate to the ova via the blood from
the alimentary canal (Gordon and Tucker, 1965). Harry(1963) suggested the possibility of direct infection of
the ovarian tissue itself; however, infection of the ova
can occur in the oviduct as well. Although Micrococcus,
Streptococcus, and coli-aerogenes organisms are the
dominant contaminants (Harry, 1963), Staphylococcus
aureus, Salmonella spp., and Pasteurella spp. have also
been isolated from the oviduct (Mayes and Takeballi,
1983).
Egg contamination occurs most frequently after oviposition
and contaminants may be divided into pathogens
(e.g., Salmonella Enteritidis) or spoilage bacteria
(e.g., Aeromonas, Enterobacter, Proteus, and Pseudomonas).
Some infectious organisms can pass through
the eggshell in contact with feces or bedding. Therefore,
sanitation is essential in successful hatching egg
production. Several sanitation methods are available.
Fumigation, spray application, UV light, and washing
with appropriate sanitizer are common practices
(Adler et al., 1979; Arhienbuwa et al., 1980; Proudfoot
et al., 1985; Kuhl, 1989; Sacco et al., 1989; Whistler
and Sheldon, 1989; Coufal et al., 2003). Sanitation
practices depend on the size of operation, history of the
disease problems at the site, and the capacity of the
equipment. In the case where hatching eggs were not
sanitized before incubation, excessive bacterial contamination
and subsequent growth can lead to decreased
hatchability, poor chick quality, and poor growth/

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำสิ่งมีชีวิตที่ติดเชื้อมากมายสามารถ colonize ไข่ก่อน และ หลังการวาง นอกจากการปนเปื้อนพื้นผิวไข่สดวางจะเปียก และ อุ่น และตัดแต่งหนังเป็น immature และอาจเปิด รูขุมขนบางดังนั้นไวต่อการเจาะโดยจุลินทรีย์ (บอร์ด1966 วิลเลียมส์ et al., 1968 Mayes และ Takeballi, 1983บรูซก Drysdale, 1994)เมื่อวาง จำนวนแบคทีเรียในช่วงเชลล์จาก 300 500 หมายเลขนี้อาจเพิ่มขึ้นถึง 20000หรือ 30000 แบคทีเรียอย่างรวดเร็วในหนึ่งชั่วโมงหลังจากไข่ถูกวาง (เหนือและเบลล์ 1990) สารปนเปื้อนที่ทั่วไปมีสาย Pseudomonas (Jones et al., 2004), กำจัดและ Escherichia coli (สิงห์ร้อยเอ็ด al., 2009) เชื้อยีสต์และแม่พิมพ์มียังถูกตรวจสอบเช่น (Jones etal., 2011)โอแลคโตบาซิลลัสและโอรำจาก ovaสาย ssp. (สาย Enteritidis และโฮสต์เฉพาะสาย Gallinarum และสาย Pullorum)สามารถที่จะ translocate กับ ova ผ่านเลือดจากคลอง alimentary (Gordon และทักเกอร์ 1965) Harry(1963) แนะนำของการติดเชื้อโดยตรงของเนื้อเยื่อรังไข่ตัวเอง อย่างไรก็ตาม การติดเชื้อของ ovaสามารถเกิดขึ้นได้ใน oviduct เช่น แม้ว่ารำอุณหภูมิ และ coli aerogenes สิ่งมีชีวิตหลักสารปนเปื้อน (แฮร์รี่ 1963), Staphylococcusหมอเทศข้างลาย โอซัล และโอ Pasteurella มียังการแยกจาก oviduct (Mayes และ Takeballi1983)ไข่ปนเปื้อนเกิดขึ้นบ่อยหลังจาก ovipositionและสารปนเปื้อนอาจแบ่งตามโรค(เช่น ซัล Enteritidis) หรือแบคทีเรียเน่าเสีย(เช่น Aeromonas, Enterobacter, Proteus และ Pseudomonas)บางสิ่งมีชีวิตที่ติดเชื้อสามารถผ่านเปลือกไข่กับอุจจาระหรือเตียง ดังนั้นสุขาภิบาลเป็นสิ่งจำเป็นในไข่ฟักไข่ประสบความสำเร็จการผลิต มีอยู่หลายวิธีการสุขาภิบาลFumigation แอพลิเคชันสเปรย์ แสง UV และซักผ้าน้ำยาฆ่าเชื้อที่เหมาะสมมีแนวทางปฏิบัติทั่วไป(Adler et al., 1979 Arhienbuwa et al., 1980 Proudfootและ al., 1985 Kuhl, 1989 Sacco et al., 1989 วิสเลอร์ภัณฑ์ เชลด้อน 1989 และ Coufal และ al., 2003) สุขาภิบาลแนวทางปฏิบัติขึ้นอยู่กับขนาดของการดำเนินงาน ประวัติของการปัญหาโรคในเว็บไซต์ และกำลังการผลิตของการอุปกรณ์ ในกรณีที่ไข่ฟักไข่ไม่ได้ถูกสุขอนามัยก่อนการบ่ม การปนเปื้อนของแบคทีเรียมากเกินไปและเจริญเติบโตต่อมาอาจลดลงไปhatchability เจี๊ยบดีคุณภาพ และการเจริญเติบโตไม่ดี /

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำ
ชีวิตติดเชื้อจำนวนมากสามารถตั้งรกรากไข่
ก่อนและหลังการวาง นอกเหนือไปจากพื้นผิวการปนเปื้อน
ไข่วางสดใหม่มีความชุ่มชื่นและอบอุ่นและ
เป็นหนังกำพร้าที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะและรูขุมขนที่บางคนอาจจะเปิดจึง
ไวต่อการเจาะจากจุลินทรีย์ (คณะกรรมการ
1966; วิลเลียมส์, et al, 1968;. Mayes และ Takeballi 1983 ;
. บรูซและรส์, 1994)
เมื่อวางจำนวนแบคทีเรียในช่วงเปลือก
ตั้งแต่ 300 ถึง 500 ตัวเลขนี้อาจเพิ่มขึ้นถึง 20,000
หรือ 30,000 แบคทีเรียอย่างรวดเร็วในหนึ่งชั่วโมงหลังจากที่ไข่
ถูกวาง (นอร์ทและเบลล์ 1990) . สารปนเปื้อนโดยทั่วไป
มีเชื้อ Salmonella, Pseudomonas (โจนส์ et al., 2004), โคลิฟอร์ม
และอีโค (Singh et al., 2009) ยีสต์
และรายังได้รับการตรวจสอบเช่นกัน (โจนส์ et
al., 2011).
Lactobacillus spp และเอสพีพี Micrococcus จากไข่,
Salmonella เอสเอส (Salmonella Enteritidis และโฮสต์เฉพาะ
เชื้อ Salmonella gallinarum และ Salmonella Pullorum)
สามารถที่จะโยกย้ายไปไข่ผ่านทางเลือดจาก
ทางเดินอาหาร (กอร์ดอนและทักเคอร์, 1965) แฮร์รี่ (1963) ชี้ให้เห็นความเป็นไปได้ของการติดเชื้อโดยตรงของ
เนื้อเยื่อรังไข่ตัวเอง; แต่การติดเชื้อของไข่
สามารถเกิดขึ้นในท่อนำไข่ได้เป็นอย่างดี แม้ว่า Micrococcus,
Streptococcus และชีวิต coli-aerogenes มี
สารปนเปื้อนที่โดดเด่น (แฮร์รี่, 1963), Staphylococcus
aureus, Salmonella spp. และเอสพีพี Pasteurella ยังได้
รับการแยกออกจากท่อนำไข่ (Mayes และ Takeballi,
1983).
การปนเปื้อนไข่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดหลังจากที่วางไข่
และสารปนเปื้อนอาจแบ่งออกเป็นเชื้อโรค
(เช่น Salmonella Enteritidis) หรือแบคทีเรียเน่าเสีย
(เช่น Aeromonas, Enterobacter, Proteus และ Pseudomonas) .
บางคนมีชีวิตที่ติดเชื้อสามารถผ่าน
เปลือกไข่ในการติดต่อกับอุจจาระหรือเตียง ดังนั้น
การสุขาภิบาลเป็นสิ่งสำคัญในการฟักไข่ที่ประสบความสำเร็จ
ในการผลิต วิธีการสุขาภิบาลมีหลาย.
รมควัน, การประยุกต์ใช้สเปรย์แสงยูวีและซักผ้า
ที่มีเจลทำความสะอาดที่เหมาะสมการปฏิบัติร่วมกัน
(Adler et al, 1979;. Arhienbuwa et al, 1980;. Proudfoot
et al, 1985;. เยี่ยม 1989; et Sacco อัล 1989. วิสเลอร์
และเชลดอน, 1989. Coufal et al, 2003) การสุขาภิบาล
การปฏิบัติขึ้นอยู่กับขนาดของการดำเนินงานประวัติศาสตร์ของ
ปัญหาโรคที่เว็บไซต์และความจุของ
อุปกรณ์ ในกรณีที่ฟักไข่ที่ไม่ได้
ปรุงแต่งก่อนการบ่มการปนเปื้อนของเชื้อแบคทีเรียที่มากเกินไป
และการเจริญเติบโตที่ตามมาสามารถนำไปสู่การลดลง
ฟักคุณภาพเจี๊ยบยากจนและการเจริญเติบโตไม่ดี /

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สิ่งมีชีวิตติดเชื้อเบื้องต้นสามารถตั้งรกรากไข่

มากมาย ก่อนและหลังการวาง นอกจากการปนเปื้อนพื้นผิว
สดวางไข่เปียก และอบอุ่น และพร้าเป็นเด็กและบางรู

อาจจะเปิด จึงเสี่ยงต่อการถูกเจาะโดยจุลินทรีย์ ( บอร์ด
1966 ; วิลเลี่ยม et al . , 1968 ; เมส และ takeballi , 1983 ; บรูซและดรายส์เดล

, 1994 ) เมื่อวางจำนวนของแบคทีเรียบนเปลือกช่วง
จาก 300 ถึง 500 ตัวเลขนี้อาจเพิ่มได้ถึง 20000 หรือ 30000
แบคทีเรียอย่างรวดเร็วในหนึ่งชั่วโมงหลังจากไข่
ถูกวาง ( เหนือและระฆัง , 1990 ) โดยทั่วไปสารปนเปื้อน
เป็นเชื้อ pseudomonas ( Jones , et al . , 2004 )
, Coliforms และ Escherichia coli ( Singh et al . , 2009 ) ยีสต์ และรา ยังได้ตรวจสอบ
เช่นกัน ( Jones et al
.
Lactobacillus spp . , 2011 )และ Micrococcus spp . จาก OVA
, Salmonella ssp . ( Salmonella enteritidis และโฮสต์ที่เฉพาะเจาะจง gallinarum
เชื้อ Salmonella pullorum )
สามารถโยกย้ายไปยัง OVA ผ่านทางเลือดจากทางเดินอาหาร
( กอร์ดอนและ Tucker , 1965 ) แฮร์รี่ ( 1963 ) ชี้ให้เห็นความเป็นไปได้ของการติดเชื้อโดยตรงของ
รังไข่เนื้อเยื่อตัวเอง อย่างไรก็ตาม การติดเชื้อของ OVA
สามารถเกิดขึ้นในท่อนำไข่ได้เป็นอย่างดีถึงแม้ว่าเชื้อแบคทีเรีย Micrococcus ,
,
( aerogenes สิ่งมีชีวิตมีสารปนเปื้อนเด่น ( แฮร์รี่ , 1963 )
, Staphylococcus aureus , Salmonella spp . และ pasteurella spp . ได้
ถูกแยกจากท่อนำไข่ ( เมส และ takeballi

, 1983 ) . การปนเปื้อนไข่ที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดหลังจากวางไข่
และสารปนเปื้อนอาจแบ่งเป็นเชื้อโรค
( เช่นซัลโมเนลลา enteritidis ) หรือเชื้อแบคทีเรียที่ทำให้เกิดการเน่าเสีย
( เช่นเชื้อ , Enterobacter , ที่มี , และ Pseudomonas ) สิ่งมีชีวิตสามารถผ่านบางติดเชื้อ

มีส่วนติดต่อกับอุจจาระหรือเตียง จึงเป็นสิ่งจำเป็นในการประสบความสำเร็จ
สุขาภิบาลการผลิตไข่

วิธีทำความสะอาด มีให้เลือกหลายแบบ
รม , โปรแกรม , แสง UV และล้าง
สเปรย์เหมาะสมกับเจลล้างมือทั่วไปการปฏิบัติ
( Adler et al . , 1979 ; arhienbuwa et al . , 1980 ; พราวด์ฟุต
et al . , 1985 ; คัล , 1989 ; โค et al . , 1989 ; เลอร์
และเชลด้อน , 1989 ; coufal et al . , 2003 ) การปฏิบัติสุขอนามัย
ขึ้นอยู่กับขนาดของงาน , ประวัติความเป็นมาของ
โรค ปัญหา ใน เว็บไซต์ และความจุของ
อุปกรณ์ ในกรณีที่ไข่ฟักไม่ได้
สะอาดก่อนระยะเวลา
แบคทีเรียปนเปื้อนมากเกินไปและการเจริญเติบโตที่ตามมาสามารถนำไปสู่การลดลง
จากคุณภาพเจี๊ยบยากจนและยากจนการเจริญเติบโต :