Interaction between sorghum endospe

Interaction between sorghum endosperm proteins (kafirins), which are mainly formed by intermolecular disulphide cross-linking (Chandrashekar and Mazhar 1999) and starch granules has been studied extensively as a main factor that influences sorghum starch digestibility (Ezeogu and others 2008; Taylor and Emmambux 2010). Ezeogu and others (2005) found that cooking sorghum flour in the presence of a reducing agent (2-mercaptoethanol) improved flour starch digestibility by preventing or reducing disulphide-bonded polymerization of the kafirins, suggesting that sorghum proteins may act as a physical block to starch digestion.


In contrast to the results obtained in the present study, Austin and others (2012) found increase in starch digestibility of soft and hard sorghum endosperm porridges with the addition of anthocyanin-rich black sorghum bran. However, in the current study, whole grain sorghum flour was used instead of bran. Sorghum bran has been shown to contain mainly insoluble fiber (Gordon 2001) while whole grain sorghum flour also contains soluble fiber which in comparison to insoluble fiber has the ability to decrease enzyme accessibility to food in the small intestine by delaying gastric emptying due to its higher viscosity and gel forming properties (Pi-Sunyer 2002). The decrease in starch digestibility of sorghum-containing pastas may also be attributed to the inhibitory effect of sorghum polyphenolics on digestive enzyme activity (Mkandawire and others 2013) and interaction of sorghum polyphenolics with starch molecules (Barros and others 2012). The RDS values found in 40% RSF or 40% WSF pasta in the present study were lower than those reported in flat bread incorporating RSF or WSF at the same level (Yousif and others 2012). These differences could be attributed to the more compact structure of pasta, which is responsible for the reduced enzymatic susceptibility of starch in pasta. On the other hand the open structure of flat bread allows high accessibility to starch hydrolysis enzymes, resulting in high levels of RDS (Cavallero and others 2002). Given the relation between in vitro and in vivo starch digestion rates (Vonk and others 2000), it would be anticipated that the addition of sorghum flour into pasta would lower its glycemic index

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โต้ตอบระหว่างข้าวฟ่างเอนโดสเปิร์มโปรตีน (kafirins), ซึ่งส่วนใหญ่ได้ก่อตั้งขึ้น โดย intermolecular disulphide cross-linking (Chandrashekar และ Mazhar 1999) และเม็ดแป้ง มีการศึกษาอย่างกว้างขวางเป็นปัจจัยหลักที่มีผลต่อแป้งข้าวฟ่าง digestibility (Ezeogu และอื่น ๆ 2008 เทย์เลอร์ก Emmambux 2010) Ezeogu และคนอื่น ๆ (2005) พบว่า อาหารแป้งข้าวฟ่างในต่อหน้าของตัวแทนลดลง (2 mercaptoethanol) ปรับปรุง digestibility แป้งแป้ง โดยการป้องกัน หรือลดการถูกผูกมัด disulphide polymerization ของ kafirins แนะนำว่า โปรตีนข้าวฟ่างอาจทำหน้าที่เป็นบล็อคจริงเพื่อย่อยอาหารแป้งIn contrast to the results obtained in the present study, Austin and others (2012) found increase in starch digestibility of soft and hard sorghum endosperm porridges with the addition of anthocyanin-rich black sorghum bran. However, in the current study, whole grain sorghum flour was used instead of bran. Sorghum bran has been shown to contain mainly insoluble fiber (Gordon 2001) while whole grain sorghum flour also contains soluble fiber which in comparison to insoluble fiber has the ability to decrease enzyme accessibility to food in the small intestine by delaying gastric emptying due to its higher viscosity and gel forming properties (Pi-Sunyer 2002). The decrease in starch digestibility of sorghum-containing pastas may also be attributed to the inhibitory effect of sorghum polyphenolics on digestive enzyme activity (Mkandawire and others 2013) and interaction of sorghum polyphenolics with starch molecules (Barros and others 2012). The RDS values found in 40% RSF or 40% WSF pasta in the present study were lower than those reported in flat bread incorporating RSF or WSF at the same level (Yousif and others 2012). These differences could be attributed to the more compact structure of pasta, which is responsible for the reduced enzymatic susceptibility of starch in pasta. On the other hand the open structure of flat bread allows high accessibility to starch hydrolysis enzymes, resulting in high levels of RDS (Cavallero and others 2002). Given the relation between in vitro and in vivo starch digestion rates (Vonk and others 2000), it would be anticipated that the addition of sorghum flour into pasta would lower its glycemic index

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างโปรตีนข้าวฟ่างเอนโดสเปิร์ม ( kafirins ) ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากสารประกอบเชิงซ้อนไดซัลไฟด์ ( chandrashekar โมเลกุล และ mazhar 1999 ) และเม็ดแป้งที่ได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวางเป็นปัจจัยหลักที่มีอิทธิพลต่อข้าวฟ่าง การย่อยแป้ง ( ezeogu และผู้อื่น 2008 ; เทย์เลอร์และ emmambux 2010 )ezeogu และอื่น ๆ ( 2005 ) พบว่า การปรุงอาหารแป้งข้าวฟ่าง ต่อหน้า รีดิวซ์ ( อย่างเดียว ) การปรับปรุงการย่อยแป้งแป้งโดยการป้องกันหรือลด = ผูกมัดพอลิเมอไรเซชันของ kafirins บอกว่าโปรตีนข้าวฟ่างอาจทำหน้าที่เป็นป้องกันทางกายภาพเพื่อการย่อยแป้ง


ในทางตรงกันข้ามกับผลในปัจจุบันการศึกษาออสตินและอื่น ๆ ( 2012 ) ที่พบเพิ่มขึ้นในการย่อยแป้งนิ่มและแข็งข้าวฟ่าง endosperm porridges กับเพิ่มปริมาณแอนโธไซยานินที่อุดมไปด้วยสีดำ ข้าวฟ่าง รำข้าว อย่างไรก็ตาม ในการศึกษาปัจจุบัน ทั้งข้าวฟ่างเมล็ดแป้งใช้แทนรำข้าวข้าวฟ่างรำข้าวได้แสดงประกอบด้วยส่วนใหญ่ที่ไม่ละลายน้ำไฟเบอร์ ( กอร์ดอน 2001 ) ในขณะที่ทั้งข้าวฟ่างเมล็ดแป้งยังประกอบด้วยเส้นใยที่ละลายน้ำได้ซึ่งในการเปรียบเทียบกับเส้นใยละลายน้ำ มีความสามารถในการลดการเข้าถึงอาหารที่เอนไซม์ในลําไส้เล็ก โดยการล้างกระเพาะอาหารล่าช้า เนื่องจากมีความหนืดสูงและคุณสมบัติของเจล ( PI sunyer 2002 )ลดแป้ง การย่อยได้ของข้าวฟ่างที่มีพาสต้ายังอาจจะเกิดจากผลการยับยั้งของข้าวฟ่าง polyphenolics เกี่ยวกับกิจกรรมของเอนไซม์ย่อยอาหาร ( mkandawire และผู้อื่น 2013 ) และปฏิสัมพันธ์ของข้าวฟ่าง polyphenolics กับโมเลกุลแป้ง ( บารอสและผู้อื่น 2012 )ที่พบในระบบ RDS ค่าอาร์เอสเอฟ 40 % หรือพาสต้า 40% การประชุมสาธารณะสังคมโลกในการศึกษาต่ำกว่าที่รายงานในการประชุมสาธารณะสังคมโลกจะแบนขนมปังอาร์เอสเอฟ หรือในระดับเดียวกัน ( Yousif และอื่น ๆ 55 ) ความแตกต่างเหล่านี้อาจจะเกิดจากโครงสร้างขนาดเล็กของพาสต้าซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบต่อการลดลงของเอนไซม์ของแป้งในพาสต้าบนมืออื่น ๆที่เปิดโครงสร้างของขนมปังแบนช่วยให้เข้าถึงสูงเอนไซม์ย่อยแป้ง , ผลในระดับสูงของ RDS ( cavallero และอื่น ๆ 2002 ) ระบุความสัมพันธ์ระหว่างอัตราการย่อยแป้งในหลอดทดลองและในสัตว์ ( vonk และอื่น ๆ 2000 ) จะคาดการณ์ไว้ว่า นอกจากแป้งข้าวฟ่าง เป็นพาสต้าจะลด
ของดัชนีน้ำตาล